ఓ రాజా! ఈ మహాసంగ్రామంలో నీవు ఇప్పుడు మరణించాల్సిందే; నీ పూర్వ రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందాల్సిన సమయం వచ్చిందని నాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. రాజకుమారి, మంత్రి, నీవు—మీరు మునుపటి నగరానికి తిరిగి వెళ్లాలి; అక్కడ మీ శరీరాలు మళ్లీ పొందగలుగుతారు, ఎందుకంటే ఇప్పుడు మీరు మృతదేహాలుగా మారిపోతారు. మేమిద్దరం ఇక్కడికి ఎలా వచ్చామో, నీవు గాలిలా వచ్చావు; ఇప్పుడు ఆ రాజకుమారి, మంత్రి కూడా అదే మార్గాన్ని అనుసరించాలి. గుర్రం ఒక మార్గాన్ని, ఒంటె, గాడిద వేరే మార్గాన్ని, మత్తులో తడిగా ఉన్న ఏనుగు ఇంకొక మార్గాన్ని అనుసరిస్తాయి—ప్రతి ఒక్కరి ప్రయాణ మార్గం వేరు. ఇలా ఇద్దరూ తీపిగా మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నప్పుడు, ఒక వ్యక్తి తొందరగా లోపలికి వచ్చి, పై నుండి నిలబడి ఇలా చెప్పాడు: "ప్రభో! ఒక గొప్ప శత్రుసైన్యం వచ్చేసింది. వారు బాణాలు, చక్రాలు, ఖడ్గాలు, గదలు, ఇనుప దండాలతో వర్షంలా పడేస్తున్నారు. ఆ సైన్యం ఒక్క మహాసముద్రంలా ఉప్పొంగుతోంది. యుగాంతంలో గాలి కొట్టిన కొండ రాళ్లలా, గదలు, శూలాలు, దండాల వర్షం కురుస్తోంది. నగరంలో, కొండలాంటి నిర్మాణాల మధ్య, అగ్ని అన్ని దిక్కులా వ్యాపించి, గొప్ప శబ్దాలతో అత్యుత్తమ భవనాలను కూల్చేస్తోంది. ఆకాశంలో పొగ పెద్ద కొండల్లా ఎగిసిపడుతోంది; అది విశ్వ మేఘాల ఢీకొనుట వల్ల ఏర్పడిన గొప్ప పర్వతాలు లాగే కనిపిస్తోంది, గరుడులా పైకి ఎగిరేందుకు తపిస్తోంది. ప్రజలు కలవరంతో మాటలాడుతున్నారు; బయట పెద్ద గందరగోళం ఏర్పడింది, అది అన్ని దిక్కులను నింపేసింది. బాణాలు వర్షంలా పడుతున్న బాణముల తడవడం, మత్తులో ఉన్న భారీ ఏనుగుల గర్జనలు—ఇవి అంతా వినిపిస్తున్నాయి. నగరంలో, ఎగిసిపడుతున్న అగ్నిజ్వాలల మధ్య, తమ భార్యలు కాలిపోయిన పౌరుల అరుపులు హృదయాన్ని కలచివేస్తున్నాయి. ఆ అగ్ని ముక్కలు, 'ధ్వగ-ధ్వగ' శబ్దాలతో, భీకరంగా మండుతూ, జ్వాలలు ఎగిసిపడుతున్నాయి. అప్పుడు, ఆ రాత్రి మధ్యలో, రెండు రాణులు, మంత్రి, రాజు విదురథుడు—all together—కిటికీ ద్వారా నగరాన్ని చూశారు. నగరం ఒక మహాసముద్రంలా ఉప్పొంగుతోంది; లయకాల గాలులతో కలిసిపోయి, మేఘాల తరంగాలతో, పరమశక్తివల్ల ఉప్పొంగుతోంది. నగరం గొప్ప అగ్నికణాల వల్ల దగ్ధమవుతోంది; ఆ అగ్ని కొండ శరీరాల్లా ప్రకాశిస్తుంది, యుగాంతంలో మంటల్లో కరిగిపోతున్న కొండల్లా ఆకాశాన్ని నింపుతోంది. భయానకమైన అరుపులు, మేఘగర్జనలు, మంత్రోచ్ఛారణల ముర్మురాలు కలిసిపోతున్నాయి. ఆకాశం పొగ మేఘాలతో కప్పబడింది, అవి కమలాకారపు ప్రవాహంలా తిరుగుతున్నాయి; బంగారు మేఘాల్లా అగ్ని సమూహాలు ఎప్పటికప్పుడు మెరుస్తున్నాయి. ఆకాశంలో ఉల్కలు, పతనమైన నక్షత్రాల వెలుగు మెరుస్తోంది; కాలుతున్న శరీరాల జ్వాలలు చుట్టూ మండిపోతున్నాయి. నగరం, దాని సైన్యాలు నాశనమై, బూడిద మేఘాలు, అగ్ని రాశులతో నిండిపోయింది; అందులో భయంకరమైన అరుపులు, లోకాలు కాలిపోతున్న శబ్దాలతో మారుమోగుతోంది. ఆకాశం ఎప్పటికప్పుడు ఎగిరే బాణాలతో నిండిపోయింది; భూమి మీద మండుతున్న అగ్ని రాశులు ఇళ్ల వరుసలను కాల్చుతూ పోతున్నాయి. యుద్ధంలో ఏనుగుల దెబ్బలకు వీరులు పడిపోతున్నారు; దొంగలు పారిపోతూ, మార్గాల్లో గొప్ప ధనాన్ని పడవేసారు. పురుషులు, స్త్రీలు బూడిద వర్షంలో గట్టిగా అరుస్తున్నారు; మండుతున్న మట్టికట్టలు చుట్టూ 'ధ్వగ' శబ్దంతో వినిపిస్తున్నాయి. ఆకాశం రథచక్రాల వలయాలతో, వందలాది సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తోంది; భూమంతా మండుతున్న బొగ్గు శిఖరాలతో నిండి ఉంది. మండుతున్న మట్టికట్టలు వీణ స్వరంలా శబ్దిస్తున్నాయి; కాలిపోతున్న జంతువుల, ఏనుగుల అరుపులు విన్నవారు విలపిస్తున్నారు. రాజులు, రాణులు, వృద్ధులు తినే ఆహారం—all destroyed—మందారపు పై పరుపుల మీద ఉన్నది కూడా అగ్నికి ఆహారమైంది; ఆ అగ్ని దాహంతో అన్నిటిని తినిపోతూ ముందుకు సాగింది. ఇళ్లలో అగ్ని గర్జన, 'ధ్వగ' శబ్దాలు మారుమోగుతున్నాయి; అగ్ని, దాహానికి ఇంధనం లేకపోయినా, అనంతమైన జీవుల ఆహారాన్ని తినిపోవాలని తపిస్తోంది. అప్పుడు రాజు విదురథుడు తన సైనికుల అరుపులు విన్నాడు; వారు మండిపోతూ పరుగులు తీస్తూ, నాశనాన్ని చూస్తూ విలపిస్తున్నారు. "అయ్యో! పిచ్చి గాలి పై నుండి మండుతున్న బూడిదను ఇళ్ల పైకప్పుల, చెట్ల మీద నుండి కింద పడేస్తోంది; ఖడ్గాల ఢంకా గర్జనతో మంటలు ఎగిసిపడుతున్నాయి. అయ్యో! మంచు లాంటి చల్లని ఖడ్గాలు ఏనుగుల శరీరాల్లో దిగిపోతున్నాయి; అవి మహనీయుల మనసుల్లో నిగూఢంగా ఉండే జ్ఞానవాక్యాల్లా నిలిచిపోయాయి. అయ్యో తండ్రీ! మరణ కారణాలు యువత పచ్చికలోనే దాగి ఉన్నాయి; అవి వీరుడు నిప్పు పెట్టిన ఎండిన ఆకుల రాశిలా మండిపోతున్నాయి. పొగ నదిలా పైకి తిరుగుతూ ప్రవహిస్తోంది; ఆకాశ గంగా పొగతో నిండిపోయి ముందుకు ఉప్పొంగుతోంది. మండుతున్న దుంగలతో పొగ నది పైకి ఎగిరిపోతూ దేవతల కళ్ళు మూసేస్తోంది; చూడండి, అందులో అగ్ని ముక్కలు, బుడగలు కనిపిస్తున్నాయి. ఈ ఇంట్లో తల్లి, తండ్రి, అన్న, అల్లుడు, కుమారుడు, కుమార్తె—అందరూ కాలిపోయారు; ఇప్పుడు మిగిలినవారిని కూడా అగ్ని తినిపోవాలని చూస్తోంది. అయ్యో! త్వరగా ఈ బూడిద ఇల్లు విడిచి వెళ్లండి ప్రభూ; ఇది కొండ శిఖరం పడిపోతున్నట్లుగా కూలిపోతుంది. అయ్యో! బాణాలు, రాళ్లు, శూలాలు, జవాలిన్లు, ఖడ్గాలు—ఈ ఆయుధాలు మండుతున్న పొగ మేఘాలలో చిమ్మలు మంటలో పడి పోయే పురుగుల్లా కలిసిపోతున్నాయి. అన్ని గాలులు ఆకాశంలోని అగ్నిలో కలిసిపోతున్నాయి; సముద్ర తరంగాలు సముద్రాగ్నిలో కలిసిపోతున్నట్టు. గొప్ప మేఘాలు అగ్ని నాలుకల చివర పొగతో నిండిపోతున్నాయి; సరస్సులు కూడా ఎండిపోతున్నాయి, కామగ్రస్తుల హృదయాల్లా. మండిపోతున్న చెట్ల వరుసలు, కోపంగా ఉన్నవి, ఏనుగుల దెబ్బలకు కూలిపోతున్నాయి; వాటి కొమ్మలు విరిగిపడుతూ పెద్ద శబ్దం చేస్తున్నాయి. ఇళ్లలో పూవులు, పండ్లతో పరిమళించిన చెట్లు—all burned, stripped bare—ఇప్పుడు నిర్మూలమైపోయాయి, అన్నిటినీ కోల్పోయిన గృహస్తుల్లా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి. ఈ విధంగా, రాజు, రాణులు, మంత్రి, ప్రజలు—all witnessed the utter destruction and agony of their beloved city, as fate unfolded its inexorable course.