ఆ ఘోరమైన యుద్ధరంగంలో, పరసోల్లు, చామరాలు, ధ్వజాలు అన్నీ పూర్తిగా నాశనమై, ఆకాశంలో ఎక్కడికక్కడ చిందరపడిన హైలు రాళ్ల వానలా విస్తరించిపోయాయి. ఆకాశంలో ఎన్నో బాణాల మీద ఎగురుతూ, భయంకరమైన భల్లాల వాన పంటలను నాశనం చేసే మిడతల దండులానే విధ్వంసాన్ని సృష్టించింది. యోధులు చేతులు చాచుకుని ఖడ్గాలు ఝంఝనలాడించగా, కవచాల ఘర్షణతో కూడిన ఈ గర్జన మరణదేవుడి స్వరూపమే అనిపించింది. బాణాల వానలే గాలిలా వీచుతున్నాయి; దంతాలు పగిలి పోయి, రక్తం ప్రవహిస్తూ నదుల్లా పారిపోతోంది. ప్రజలకు ఇది నాశనకాలం—పగిలిన ఏనుగులు పడిపోయిన పర్వతాల్లా నేల మీద విరిగిపడ్డాయి. రథాలు, కుదిర్లు, యోధులు, వారి అధిపతులతో కలిసి, గాఢంగా ఎర్రగా మారిన రక్తసముద్రంలో మునిగి పోయారు. "హాయో! నాశనం! అంతం!" అని ఆర్తనాదాలు వినిపించాయి; రథాల నగరం కూలిపోయింది. కాలరాత్రి యుద్ధరంగంలో ఉన్మాదంగా నాట్యం చేస్తోంది. ఖడ్గాలు కవచాలపై ఢీకొట్టే శబ్దం వీణా నాదంలా మారింది. అన్ని దిక్కులు, మానవులు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, శవాల నుంచి జారిన రక్తపు చినుకులతో గాలిలో ఎర్రగా మారిపోయాయి. ఆకాశం ఖడ్గాల సముద్రంలా ఉంది; అందులో కాళిదేవి నల్లటి జుట్టు, బాణాల మల్లెలతో అలంకరించబడి, మెరుపుల్లా మెరిసిపోతోంది. యుద్ధవేదిక మీద, సైన్యాలు, భూమి తాజా రక్తంతో ముడిపడి, ఆయుధాలతో నిండిపోయి, ప్రపంచమే అగ్నిలా మండిపోతూ కనిపించింది. భుసుందాదులు విసిరిన బాణాలు, భల్లాలు, త్రిశూలాలు, ఖడ్గాలు, గదలు పరస్పరం ఢీకొని, ముక్కలు ముక్కలుగా మారిపోయాయి. పట్టుదల అనే ఆయుధంతో మాత్రమే నిలిచిన యోధులు, ఇతరుల చర్యలు తెలియక, ఆందోళన, కోపాన్ని వెతుకుతూ యుద్ధం నిశ్శబ్దంగా నిలిచిపోయినట్టుగా కనిపించింది. అయుధాల మోగింపు, ఘర్షణ శబ్దాలతో, విధ్వంసరూపమైన యుద్ధాత్మ శోభాయమానంగా, విధ్వంస గీతాన్ని ఆలపిస్తున్నట్టు అనిపించింది. విరిగిన ఆయుధాల ధూళితో యుద్ధసముద్రం ఇసుక సముద్రంలా మారింది; అలలు విరిగిన పరసోల్లతో ఏర్పడ్డాయి. ఈ యుద్ధ పర్వతం ఉగ్రంగా, వేగంగా, రాజుల లోకాలన్నిటినీ విరిగిన మృదంగాల ప్రతిధ్వనితో నింపింది; ప్రళయకాలంలో ఆకాశంలో ఉన్మాద నాట్యంలా కనిపించింది. హాయ్! దుఃఖం! ఉగ్రంగా మెరుపుల్లా మెరుస్తూ, ఎత్తైన భయంకరమైన విల్లుల నుంచి సంధించిన అగ్నిబాణాలు, పర్వత శిఖరాలను ఢీకొంటూ భయానక గర్జనతో విసురుతూ ఉన్నాయి. ఈ మండుతున్న అగ్నిబాణాలు, అవయవాలను విరిగ్చేస్తూ ఆగకముందే, స్నేహితా, ఇక్కడ నుంచి వేగంగా వెళ్లిపోదాం. ఇదే నాలుగవ రోజు గడిచిపోతోంది! అంతలో, గుర్రాల తరంగాలు ముందుకు దూసుకెళ్లగా, యుద్ధసముద్రం ఉన్మాదుడి ఉన్మాద నాట్యంలా మారింది. బాణాల పదునైన పంక్తులు కవచాలు, మృదంగాలపై విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, గుర్రాలు, ఏనుగుల సైన్యాల తరంగాలతో లోతులు కలియబెట్టి, అక్కడ గందరగోళంగా మారింది. ఆయన చుట్టూ విభిన్న ఆయుధాలు, నాయకులతో కూడిన సైన్యాలు, మత్తులో ఉన్న ఏనుగుల గుంపులు, స్థిరమైన, చలించే దళాలతో ముట్టడి చేశారు. ఆయన తల వందల చక్రాల తిప్పల్లో గడ్డి గుబ్బలా తిరుగుతూ, ధూళి మేఘాల మధ్య, మెరుస్తున్న ఖడ్గాల వెలుగుతో ప్రకాశించింది. ఆయన విస్తృతమైన మొసళ్ల దళాల మధ్య ఓ నావలా, విరిగిన యోధులు, గొప్ప ప్రళయపు గర్జనతో, గుహల ప్రతిధ్వనితో మునిగిపోయాడు. ఆయన ముందుకు సాగుతున్న చేపల దళాల మధ్య, బాణాల వర్షంలో, ఆయుధాల తరంగాల్లో విరిగిన ధ్వజాల మధ్య ఆవిరైపోయాడు. ఆయుధాల గాయాల వలయాల్లాంటి అలల్లో చుట్టబడిపోయి, ఘనమైన ప్రవాహాల్లో మహా తిమింగలంలా చలించాడు. నల్ల ఇనుప కవచంలో భయంకరంగా, ఆయన సైన్యం భయానక జలాల్లో ప్రయాణించగా, చుట్టూ భయంకరమైన పర్వతాల్లాంటి విరిగిన శవాల మధ్య చిక్కుకుపోయింది. బాణాల వర్షం మబ్బుల్లా ఆవరించి, లోతైన ఘోషతో, ఇతర శబ్దాలన్నింటినీ మింగేసింది. పడిపోయే, లేచే తలల ముక్కలతో కలవరపడి, యోధులు ఆ వలయాల మధ్య తిప్పలాడారు. ఆయన తుఫాను తరంగంలా ఉగ్రంగా పైకి లేచాడు; కష్టాల విల్లు, విపత్తుల కుండలతో అలంకృతుడై, పాతాళం నుంచి ఉప్పొంగే అలలా, తన సైన్యాన్ని భయంలేకుండా ముందుకు నడిపించాడు. ఆయనకు అంతం లేని రాకపోకల పరసోల్లు, ధ్వజాలతో నిండిపోయింది; రక్తనదిని మోస్తూ, రథాలు, చెట్లు ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయాయి. మహారక్తపు బుడగలతో అలంకృతుడై, ఏనుగు రూపంలో, సైన్య ప్రవాహం గుర్రాలు, ఏనుగులతో కలియబెట్టింది. ఆ యుద్ధం మానవులకు ఆశ్చర్యంగా, ఆకాశంలో గ్రామంలా, భూకంపంతో కంపించే పర్వతాల్లా స్థిరత కోల్పోయింది. గుర్రాలు, పక్షులు ఈదుతూ, ఏనుగులు నదీ తీరాల్లో పడిపోతూ, జింకల గుంపులు భయంతో పరుగులు తీయగా, గాలి ఘోర అరుపులతో మారుమోగింది. బాణాల, భల్లాల వరుసలతో యుద్ధరంగం కదిలిపోయింది; గుర్రాల దాడి, బాణాల బరువుతో కంపించింది. వీరుల అరుపులు ఏనుగుల గర్జనలా మారింది; మృదంగాల గుహలు ప్రతిధ్వనించాయి; సైన్య మేఘం విస్తరించింది; యోధాధిపతులు అల్లాడారు. సైన్యపు ధూళి మేఘం వ్యాపించింది; యోధుల శిఖరాలు పడిపోయాయి; అద్భుత రథాల శరీరాలు ఎగిరిపోయాయి; ఖడ్గాల వలయాలు కిందికి జారాయి. ఆయన వస్త్రాలు, పుష్పమాలలు, ధ్వజాలు, పరసోల్లు మేఘాల్లా అలంకరించుకుని, ఎర్ర నదుల ప్రవాహాన్ని మోస్తూ, ముందుకు సాగాడు; మార్గంలో కవచాలను చిందరపాటుగా విసిరాడు. ఈ యుద్ధం అంతానికి చేరుకుంటూ, ప్రపంచాన్ని మింగే విధ్వంసంగా మారింది; ధ్వజాలు, పరసోల్లు, రథాలు, పాదసైన్యం అన్నీ ఎక్కడికక్కడ విరిగిపడ్డాయి. శుభ్రమైన, ప్రకాశవంతమైన ఆయుధాల వర్షం ఎన్నో సూర్యుల్లా మెరుస్తూ, ప్రజలందరినీ తీవ్రమైన బాధతో బాధించింది. విల్లుల, పద్మాకార బాణాల వలయాలు నిరంతరం ప్రవహించాయి; ఖడ్గాలు, రాళ్లు మెరుపుల్లా ఆకాశంలో మెరిశాయి. యోధుల పర్వతాలు రక్తసముద్రంలో పడిపోయాయి; యంత్రాలు, రాళ్లు ఆకాశంలో నక్షత్రాల్లా చిందరపడ్డాయి. బాణాల మబ్బులు ఆకాశాన్ని చక్రాల వలయాల్లా నింపాయి; సైన్యాలు ఆయుధాల వల్ల అగ్నిలో కాలినట్లుగా నాశనం అయ్యాయి; లోకాల మధ్య ఖాళీలు ఏర్పడ్డాయి.