భయంకరమైన యుద్ధరంగంలో, ఒక మహావీరుని తలపై క్రూరమైన గొడ్డళ్ల దెబ్బలు పడటంతో గాయాలు ఏర్పడ్డాయి. అతని వస్త్రము, తూర్పున దూరంగా విరిగిపడిన ఖడ్గాల మెరుపులతో చిహ్నితమైంది. యుద్ధంలో ప్రయోగించబడిన భల్లాలు, బాణాలు భూమిని కప్పేశాయి. సేనల అరుపులు, పిశాచుల ఉల్లాస నృత్యాలు, గదల ఊపులతో కలసి గగ్గోలు మోగించాయి. ఆ వీరుడు ఆకాశంలో నిలబడి, వీరుల కటారాలు, శక్తులు అలంకరించిన ద్వారంలా కనిపించాడు. భుసుండ అనే యోధుడు అతని ఖడ్గాన్ని విరిగేయడంతో, ఆ ఖడ్గపు ముక్కలు ఆకాశంలో వలయంలా తేలిపోయాయి. అతడు పుల్లల మధ్య నాట్యమాడే నెమలి వలె, కటారాలూ భల్లాలూ వర్షంలా కురిసినా, అతని సైనికులు రాజునిచే ఘనంగా సత్కరింపబడి ఉల్లాసంగా ఉన్నారు. అందులో అప్సరసలు, పరాక్రమవంతుల్ని దక్కించుకోవాలనే తపనతో చేతులు పైకి లేపి ఆనందంతో ఉత్సాహంగా ఉన్నారు. యుద్ధభూమి యోధుల అరుపులతో మారుమూలలూ మారుమోగాయి; వారి భుజబంధాలు యుద్ధంలో కదిలిపోతున్నాయి. ఉగ్ర యోధులు, భల్లాల దెబ్బలకు కదలలేక పోయారు. ఏనుగులు, చక్రాయుధాలూ రథచక్రాల తిప్పులతో, తమ పాళ్లు చీలిపోయాయి. క్రూరమైన గొడ్డళ్ల వర్షంలో, పిచ్చి ఏనుగులు సమూహంగా పడిపోతున్నాయి. యోధులు గదలు ఊపుతూ గర్జిస్తున్నారు; వారి శత్రువులు భయంతో పారిపోతున్నారు. యంత్రాల గుద్దులతో రథాలూ, చెట్లూ విరిగిపోతున్నాయి. పద్మపుష్పాల వలె తెల్లగా ఉన్న ఛత్రాలు, ఖడ్గాల దెబ్బలకు చీలిపోతున్నాయి. బాణప్రహారాలతో సైన్యాలు చెలరేగిపోతున్నాయి; ఏనుగుల ప్రక్కలు నలిగిపోతున్నాయి; తలలు లేని శరీరాలు గుట్టలుగా పడిపోతున్నాయి. ఏనుగులు అంకుశాల దెబ్బలకు నిలిచిపోతున్నాయి; గట్టి యోధుల అరుపుల మధ్య, పాశాయుధ నిపుణులు తమ మిత్రుల మరణాన్ని శోకిస్తున్నారు. పుష్పదళాల వలె ప్రజలు ఖడ్గాల దెబ్బలకు కూలిపోతున్నారు; శివుని తాండవం యుద్ధభూమిలో జరుగుతోంది—త్రిశూలాలు పైకి ఎత్తబడి, ముఖాలు ఉగ్రంగా మెరిసిపోతున్నాయి. విలువిదుల్తూ పరుగులు తీస్తున్న ధనుర్విదులు, వారి కువెర్లు పక్షుల అరుపుల వలె గంభీరంగా వినిపిస్తున్నాయి. గదలు, కవచాలు ధరించిన యోధులు తమ పరాక్రమాన్ని ప్రదర్శిస్తున్నారు; మరికొందరు యుద్ధ నాట్యాన్ని చేస్తున్నారు. వజ్రాయుధాల వలె గట్టి ముష్టులతో యోధులు దెబ్బలు ఇస్తూ, ఆ వీరుడు గరుత్మంతుడిలా ఆకాశంలో ఎగురుతున్నాడు; అతని రథపు వస్త్రము గాలిలో ఎగురుతోంది. ఏనుగులు, కుదుర్చిన గుర్రాలు అంకుశాల దెబ్బలకు వశమైపోయాయి; వీర రాళ్ళు ఎగురుతున్నాయి; రాజుల జెండాలు గాలిలో ఊగిపోతున్నాయి; గదల దెబ్బలు, యుద్ధ గోలతో భూమి దద్దరిల్లుతోంది. పెద్ద కోటలు, గోపురాలు కుదిపివేయబడుతున్నాయి; ద్విగుణిత ధనుస్సుల నుంచి విడిచిన బాణాలు, ప్రపంచపు రాళ్ల వరుసలను చీల్చివేస్తున్నాయి. పిచ్చి ఏనుగులు రెండు వైపులా రంపాలతో కోయబడ్డాయి; యుద్ధభూమి, పెద్ద ముద్దలో బియ్యపు గింజలు చల్లినట్టుగా కనిపిస్తోంది; సైనిక పక్షులు మేఘాల వలె గొలుసులతో బంధించబడ్డారు. వీరబాణాల వర్షం మహాప్రళయంలా కురిసింది; యోధుల కిరీటాలు కలవరంలో ఉరిమిపోతున్నాయి; యుద్ధమధ్యం, యుగాంతంలో పర్వతాలు కదిలినట్టు, గంభీరంగా మారుమోగుతోంది. అంతలో రాజులు, యోధులు, మంత్రులు, ఉత్సాహంగా చూస్తున్న జన సమూహంలో, సంభ్రమభరితమైన మాటలు వినిపించాయి. సరస్సులో తేలియాడే కమలాల వలె, గగనతలంలో వీరుల తలలు నక్షత్రాల వలె మెరిసిపోతున్నాయి. రక్త ప్రవాహాలతో గాలి ఎర్రగా మారింది; ఆ యోధులు సాయంకాల ఆకాశంలా, మధ్యాహ్నపు మేఘ సూర్యులవలె ప్రకాశిస్తున్నారు. "అక్కా! ఈ ఆకాశంలో ఉన్న ఇవి పువ్వుల గడ్డి కాదు—ఇవి బాణాల మేఘాలు!" అని ఒకరు అన్నారు. భూమిపై రక్తంతో తడిసిన దుమ్ము రేణువులన్ని ఎంతకాలం నిలిచిపోతాయో, అంతకాలం ఆ వీరుల వాసస్థానం ఆకాశంలో ఉంటుంది. "భయపడకుము—ఇవి నీలకమలాల వలె మెరిసే ఖడ్గాలు కావు; వీరు వీరులను చూసి ఆనందించే లక్ష్మీదేవి కళ్ళ సవళ్లు మాత్రమే." దేవకాముడు, అప్సరసల కటాక్షాలకు తపనతో, వీరుల కోసం బయలుదేరాడు. అప్సరసలు తమ చేతులు కమలదండల వలె మెరిపిస్తూ, కర్పూరపు పుష్పాల వాసనతో, మత్తయిన కళ్ళతో, మధురమైన మాటలతో నందనవన దేవతలు మీ రాక కోసం నాట్యమాడుతూ ఆహ్వానిస్తున్నాయి. ఈ సైన్యం, పాపకార్యాల గ్రామస్త్రీవలె, శత్రువును లోపలే గొడ్డళ్లతో కొడుతూ, తన ప్రియుడికి హాని చేస్తోంది. "హాయ్! నా తండ్రి తల, మెరిసే కుండలాలతో, బాణంతో సూర్యుని దగ్గరికి ఎగరిపోతోంది—కాలుడు ఎనిమిదవ గ్రహంలా తీసుకుపోతున్నాడు." ఒక యోధుడు రెండు చేతులు పైకి ఎత్తి, 'చిత్రదండ' అనే చక్రాన్ని తిప్పుతున్నాడు; అది అతని కాళ్లకు గొలుసుతో కట్టబడి, రెండు భారీ రాళ్ళను తిప్పుతూ తిరుగుతోంది. యమధర్మరాజుని పోలిన మహాయోధుడు, దక్షిణ దిశ నుంచి వచ్చి, "వచ్చి, మనం వచ్చిన దారినే తిరిగి పోదాము" అని సైన్యాన్ని సమీకరిస్తున్నాడు. యుద్ధభూమిలో, తలలు నరికిన శరీరాలు, గద్దలు, నక్కలతో చుట్టూ తిరుగుతూ, తమ చేతులు ఊపుతూ ఉల్లాసంగా నాట్యం చేస్తున్నాయి. దేవతా గణాల సమావేశంలో చర్చలు జరుగుతున్నాయి: "ఈ వీరులు మరొక లోకానికి వెళ్ళిపోతారా? ఎవరు వెళ్ళిపోతారు, ఎక్కడికి వెళ్ళిపోతారు?" సముద్రంలో నదులు కలిసిపోతున్నట్టు, వచ్చిన సైన్యాలు నశించిపోతున్నాయి; వారి వ్యూహాలు చేపలూ మత్స్యకోర్మాల వలె మింగిపోతున్నాయి. భూమి మీద, వర్షపు నీరు కొండతినెల మధ్య చేరినట్టుగా, ఏనుగులు భల్లాల దెబ్బలకు కూలిపోయి పడి ఉన్నాయి. "హాయ్! నా తల బాణంతో తీసుకుపోయారు!" అని వారు చెప్పాలనుకుంటారు, కానీ వారి తలలు మాత్రమే "తల పోయింది" అని పక్షుల అరుపుల వలె ఆకాశంలో వినిపిస్తున్నాయి. "ఎవరెవరో యంత్రశిలల వర్షంతో మమ్మల్ని తడిపేస్తున్నారు; గొలుసులతో ఈ సైన్యంపై వల వేయించండి!" అని పలికారు. "ఈ మూర్ఖులు, చావు అంచున ఉన్న నీ స్వంత సైనికులను, పాదముద్రతో నీవే సంహరించు!" అని ఆజ్ఞాపించారు. అప్సరసల మధ్య, జడలు ఊగిపోతున్న వేళ, దివ్యదేహమున్న యోధుడు నీ వద్దకు చేరాడు—అతనిని చూడండి. స్వర్గనదీ తీరంలో, పుష్పితమైన బంగారు కమలాల మధ్య, చల్లని నీటి నీడలో, సువాసన గాలిలో, దూరంగా నుండి మరొకరు సమీపిస్తున్నారు. విపరీతమైన ఆయుధాల ముట్టుడుతో, పర్వతశిఖరాలు విరిగి, ఆకాశంలో నక్షత్రాల్లా తిరుగుతున్నాయి. యుద్ధమధ్యం ఇలాగే ఉగ్రంగా, అద్భుతంగా, దివ్యంగా కొనసాగింది.