రాజుల చేతిలో నడిపించబడే రెండు మహాసేనలు, సముద్రాల వలె నిశ్చలంగా, ఘనంగా, ఉల్లాసంగా, స్థిరంగా ఎదురెదురుగా నిలిచాయి. యుద్ధానికి సిద్ధంగా, కవచాలతో సర్వాంగ సজ্জితులై, ఆవాహన అగ్నిలా కళ్ళు ఉల్లాసంగా మెరుస్తూ, మొదటి దాడికి ఎప్పుడెప్పుడు అని ఎదురుచూశారు. యోధులు నిర్మలమైన, పదునైన ఖడ్గాలను ఊపుతూ, యుద్ధభూమి మీద కర్రలు, కటారాలు, గదలు, కవచాల కాంతులతో నిండిపోయింది. యోధుల పరుగుతో భూమి కంపించింది; అది గరుడుడి రెక్కలతో కంపించే అడవి వలె అనిపించింది. ఉదయ సూర్యకాంతిలో బంగారు కంకణాలు మెరిశాయి. కోపంతో ఆయుధాలు పైకి లేచాయి; యోధులు ఒకరినొకరు నిశ్చలంగా చూడటం, ఒక అద్భుత చిత్రపటంలో వర్ణించినట్టు కనిపించింది. సేనలు దీర్ఘమైన వరుసలుగా క్రమబద్ధంగా ఏర్పడ్డాయి; వారి సమూహాల శబ్దం మేఘగర్జన వలె వ్యాపించింది. తెల్లవారుఝామున, డప్పులు మోగడం ఆగిపోయాక, యుద్ధపు ఏర్పాట్లు స్థిరంగా, కదలకుండా నిలిచాయి. రెండు సేనలను కేవలం రెండు విల్లుల దూరమే వేరు చేశాయి; మధ్యలో ఖాళీ ప్రదేశంలో ఒకే వంతెన, అది ఊహా గాలిచాలన వలె విడగొట్టింది. అది ఒకే సముద్రం వలె కల్లోలంగా, ఉద్ధృతంగా మారింది. ఆయన, యుద్ధమనే సంక్షోభంలో మనస్సులో ఆందోళనతో, హృదయపు గుహ కలతతో, ఎండలో గబ్బిలం అరుపులా, చంచలంగా మారాడు. అనేకమంది సైనికులు ప్రాణాలను త్యాగానికి సిద్ధంగా నిలిచారు; విల్లు ఎక్కిన బాణాలు చెవులదాకా లాగి సిద్ధంగా ఉన్నారు. అపారమైన యోధులు, కదలకుండా, ఎదురుదాడిని గమనిస్తూ, భయంకరమైన పోటీతో కనుబొమలు మడతపడి, ప్రతి యోధుడు గంభీరంగా, ఉద్రిక్తంగా ఉన్నాడు. అక్కడ, కఠినంగా గుద్దులు తగిలిన శబ్దం, కవచాల ఘర్షణ ధ్వని, భయంలేని యోధుల ముఖాలు నిశ్శబ్దంగా, ఖాళీగా కనిపించాయి. వారి ప్రాణాలు కేవలం స్థానం, ఏర్పాటుపైనే ఆధారపడి, వారి శరీరాలు దుమ్ముతో కప్పబడి, వృద్ధులవలె కనిపించారు. మొదటి దాడిని గమనిస్తూ ఆమె శ్వాస వేగంగా మారింది; అలలు ఆగిపోయిన శబ్దంలా, ఆమె నిద్రలో లీనమైపోయినట్టు అనిపించింది. శంఖాలు, తాళాలు, డప్పులు, తుర్యాలు మోగడం ఆగిపోయాయి; భూమి అంతా దుమ్ము, రక్తంతో కప్పబడింది. పారిపోవాలనుకునే వారు అంగుళం అంగుళంగా వదిలిపోతూ, యుద్ధభూమి మీద చేపలవంటి యోధుల శరీరాలు, మకరాల వలె విస్తరించాయి. పతాకాల సమూహాలు, ధ్వజాలు చెట్లను మించి పోయాయి; ఏనుగులు తలలు పైకెత్తగా అడవులు యుద్ధభూమిలో కలిసిపోయినట్టు కనిపించాయి. ఆకాశంలో పక్షుల రెక్కల శబ్దం, ఆయుధాల ఘోష, "ధమద్ ధమ్" అనే ధ్వని, యోధుల ఊపిరితో ఆకాశం నిండిపోయింది. రథాల ఏర్పాట్లు దుష్ట, ధైర్యవంతమైన రాక్షసులపై ఒత్తిడి తేవగా, గరుడ వ్యూహ గర్జనతో పాముల సమూహం చెల్లాచెదురైంది. శ్యేన వ్యూహం భీకరంగా తెగిపడింది; దళాలు గందరగోళంలో పడి, వీరులు పరస్పర ఘర్షణతో నేలకూలిపోయారు. వివిధ రకాల వ్యూహాలు, అంతర్గత గర్జనతో భయంకరంగా మారాయి; గదలు ఊపే యోధుల అరుపులతో మంటపాలు మారుమోగాయి. నల్లని ఆయుధాల వలయంతో సూర్యుడు అంధకారమయ్యాడు; బాణాల శబ్దం, సాలిమల్లు వణికించినట్టు, యుద్ధభూమిని మారుమోగించింది. అది అనేక కల్పాలు గడిచినట్టు, ప్రళయాంత సమయంలా అనిపించింది; ఒక్కటే సముద్రం ప్రళయ గాలులతో కల్లోలంగా లేచినట్టు కనిపించింది. అది పాతాళ గుహల్లో కల్లోలం కలిగిన అంధకారంలా, లోకాల సరిహద్దు తీరం వలె ఉద్ధృతంగా, పిచ్చివాళ్ల తాండవంతో కంపించినట్టు, నరకాల సమూహం భూమిని చీల్చినట్టు అనిపించింది. లాంఛనాలు, గదలు, ఖడ్గాలు, కటారాల కల్లోలంతో అది మరింత అంధకారంగా మారింది; వేడి నీటి ప్రవాహాలతో ప్రపంచాన్ని అవ్యాప్త సముద్రంగా మార్చేలా అనిపించింది. ఈ యుద్ధ గాథను సంక్షిప్తంగా చెప్పమని ప్రభువును ప్రార్థించగా, ఆయన వాక్యాలు వినేవారికి ఆనందాన్ని పంచాయి. అంతలో, ఆకాశంలో రెండు దేవతలు, యుద్ధాన్ని వీక్షించదలచి, అందంగా అలంకరించిన విమానంలో కలిసి కూర్చున్నారు. అప్పటికి, ఆ క్రీడామయుడికి వ్యతిరేకుడు, యుద్ధంలో తీవ్రమైన బాధను తట్టుకోలేక, శక్తిక్షయంతో క్షీణించసాగాడు. ప్రళయ సముద్రం నుండి లేచిన అల వలె, ఒక భీకర యోధుడు శత్రువు ఛాతిపై కొండపై నుండి రాయి పడినట్టు గదను విసిరాడు. తర్వాత, ప్రళయ సముద్ర ఉద్ధృతితో, రెండు సేనల మధ్య ఘోరమైన ఆయుధ ఘర్షణ మొదలై, అగ్నికిరణాల వలె మిన్నెల్లు, చిమ్ములు విసిరాయి. ఆకాశంలో వేగంగా ప్రవహించే ధారల చివరల్లో గీతలు కనిపించాయి; జ్ణజ్ణ అనే శబ్దం మారుమోగింది. వీరుల గర్జనలతో కలిసిన ఘోరమైన ధ్వని, మేఘాల్లో సూర్యకాంతి వలె బాణాలు వర్షించగా, యుద్ధభూమి మారుమోగింది. ఖడ్గాలు, కవచాలు ఝంఝనలతో మిన్నెల్లుతూ, పరస్పర ఘర్షణతో ఆయుధ ముక్కలు ఆకాశంలో విసిరిపడ్డాయి. దేవకన్యలు, విల్లుల తంటె, చక్రాల మోగుడు ధ్వనితో భయపడి, ఆకాశంలో వేగంగా పారిపోయారు. యుద్ధ గర్జన తేనెటీగల గుంపు మాదిరిగా మారి, ఏకాగ్రతతో సమాధిలో స్థితమై ఉన్నట్టు అనిపించింది. బాణవర్షాల పదునైన అంచుల్లో వీరుల తల ముక్కలు తెగిపడగా, శరీరాల గుద్దులాట ఆర్మర్ శబ్దాన్ని మారుమోగించింది. 'హుం' అంటూ ఆయుధాల ఘర్షణ, వేగంగా ప్రవహించే ధారల ఉద్ధృత తరంగాలు అన్ని వైపులా విస్తరించాయి. అయుధాల ఘర్షణ, చేతులతో పట్టుకున్న శబ్దం, బిగ్గరగా విరిగిపడే ధ్వని చుట్టూ మారుమోగింది. ఖడ్గాల గర్జన, ప్రళయాగ్నిలా ఆయుధాల ధ్వని, బాణాల గర్జన, గాయపడిన వారి అరుపులతో యుద్ధభూమి మారుమోగింది. "ధగ్ ధగ్ ధగ్" అంటూ ధ్వని మారుమోగింది; గొంతు వద్ద నుంచి రక్తం పారిపోగా, చేతులు, తలలు తెగిపడగా, విరిగిన ఖడ్గాల ముక్కలతో ఆకాశం ఖాళీ లేకుండా కనిపించింది.