అది ఒక అపూర్వమైన ప్రకృతి సౌందర్యంతో నిండిన ప్రదేశం. అక్కడ కమలాల తోటల్లో నీరు నిండుగా ఉంది; ఆ నీటిని ఎన్నో కాలువలు, ప్రవాహాలు మోసుకొంటూ పోతున్నాయి. ఆ కమలాల చెరువుల పక్కన వంకర ముక్కు కలిగిన పక్షులు మధురంగా కూస్తుంటే, వాటి కేకలు గుహల్లో, పాత గుట్టల్లో ప్రతిధ్వనిస్తూ వినిపించేవి. అక్కడి అడవులు గొప్ప గొప్ప పశు సమూహాల గంభీరమైన మేకలతో మారుమోగుతుంటాయి. గడ్డిపూలు, తేనెటీగల మధురగానాలు, దట్టమైన పొదలు, చల్లని నీడలు, గాలి తాకిడితో ఆ ప్రాంతం శాంతంగా, సంతోషంగా కనిపిస్తుంది. అక్కడి దట్టమైన పూల గుత్తులు, పొగమంచు, ధూళి కారణంగా సూర్యకాంతి కూడా లోపలికి ప్రవేశించలేని విధంగా ఉంది. పువ్వుల మధ్యలోని చోట్ల చీకటి పరచుకుంది. పొడవైన తెల్లటి జలపాతాలు గుట్టలపై నుంచి ప్రవహిస్తూ, మధురమైన పాలసాగరాన్ని గుర్తు చేస్తూ, కొండలు దాటి పారుతున్నట్లు కనిపిస్తాయి. ఆ ప్రదేశపు ప్రాంగణాలు పెద్ద పెద్ద పండ్లతో నిండిన చెట్లతో నిండిపోయి, వాటి పైభాగాలు పూవులతో మెరిసిపోతుంటాయి. వేగంగా వీస్తున్న గాలులతో చెట్లు కంపించిపోతూ, వాటి నుండి పూల వర్షం కురుస్తుంది; చెట్లలోని రసంతో అవి ఉద్రేకంగా కనిపిస్తాయి. కొండల మీద నుండి ఊహించని నీటి చినుకులు పడటంతో కొన్ని పక్షులు భయపడినట్లు మృదువుగా కూస్తుంటే, మరికొన్ని దాగి, మరికొన్ని జాగ్రత్తగా తిరుగుతూ కనిపిస్తాయి. నదిలోని అలల మధ్య తిరుగుతున్న పక్షులు, వాటి చల్లని చిమ్ము నీరు రుచిచూడాలని ఉత్సాహంగా తిరుగుతుంటాయి. పొడవైన తాటి చెట్లపై కూర్చున్న కాకులను చూసి చిన్నపిల్లలు ఆశ్చర్యపోతుంటారు; ఊర్ల వృద్ధులు నమిలి పారేసిన చెరకు ముక్కలను పిల్లలు చల్లిపెడుతున్నారు. గ్రామ బాలురు పూలతో తయారు చేసిన హారాలు ధరించి, పూలతో చేసిన వస్త్రాలు వేసుకుని, కడంబ, వేప, బదరి చెట్ల దట్టమైన నీడలో చల్లదనాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నారు. గ్రామ సుందరీలు తేనెటీగల గానాన్ని చెవుల్లో నింపుకుని, లీనిన వస్త్రాలు ధరించి, ఆకలితో బలహీనమై ఊరి వీధుల్లో సంచరిస్తున్నారు. వారు ఒంటరిగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నారు; గట్టిగా మాట్లాడే మాటలు, నది అలల మోగులు వారి చెవులకు బాధ కలిగిస్తున్నాయి. చిన్నపిల్లలు పెరుగు తడిమిన ముఖాలు, చేతులతో, పూల హారాలతో అలంకరించిన పెదవులతో, నగ్నంగా, పశువుల పేడ, మట్టితో ముద్దబారిన శరీరాలతో ప్రాంగణాన్ని సందడిగా మార్చుతున్నారు. నదికట్టపై నీటితో గీసిన గీతలు, గడ్డిపూలలో ఊగుతున్న లతలు, అలలు వాటిని కొల్లగొట్టడం—all అనుభూతిని కలిగిస్తుంది. తేనెటీగలు పెరుగు, పాల పరిమళంతో మత్తుగా మారి, గ్రామ బాలురు ఉదయ భోజనం కోసం కన్నీళ్లతో వేడుకుంటూ వస్త్రాలు తడిపారు. ఆడపిల్లలు నవ్వుతూ, ఆటలో తలపుల్లగా తలదిద్దుకోకుండా, కొంతమంది పిల్లలు పశువుల పేడ నీటితో తడిపించబడినందుకు కోపంగా చేతులతో వలయాలు వేస్తున్నారు. ప్రాంగణాలు నెమలి రెక్కలు, కాకి రెక్కలు, ఆవు తోకలు చిందినట్లుగా కనిపిస్తాయి; ఇళ్ల ముఖద్వారాలు, వీధులు, ప్రాంగణాలు మల్లెపూల బుట్టలతో నిండిపోయాయి. ఇళ్ల పక్కనే ఉన్న చెట్లు ప్రతి ఉదయం పువ్వులు జార్చి, నేలను మడిమడిగా పూలతో కప్పేస్తున్నాయి. జలకుముదల తోటలు, మృగాల గుంపులు, చిన్న జింకలు నిద్రపోయే పొదలు, గుఞ్జా లతల మధ్య తేనెటీగల గానాలు—ఇవి అన్నీ ఆ ప్రాంతాన్ని మరింత అందంగా మారుస్తున్నాయి. ఎక్కడికక్కడ కాపురం చేసే దూడలు ఒక్క చెవి ఆడిస్తూ, గొపాలకులు మిగిల్చిన పెరుగు తేనెటీగలు రుచి చూసి మృదువుగా గూంగుతూ తిరుగుతుంటాయి. ప్రతి ఇంట్లో తేనెటీగలు తగ్గిపోయాయి; అయినా, ఇళ్ల మేడలు అశోకవృక్షాల పుష్పాలతో మెరుస్తున్నాయి, అవి ఎరుపు రంగు రంగుల వర్ణాన్ని అందిస్తున్నాయి. చెట్లు ఎప్పుడూ తడిగా, ఆకులు తడిగా, పల్లకిలా ఉన్న కడంబ పువ్వులు, సప్తచ్ఛద కట్టలు దట్టంగా పెరిగాయి. కేతకీ పువ్వులు లతలతో కలిసిపోయి, విస్తీర్ణమైన ఆకుల మధ్య పక్షుల కేకలు గాలిలో మారుమోగుతున్నాయి. కిటికీలు, అంతఃపురాల నుంచి చల్లటి గాలులు వచ్చి, రాజమార్గాలు కమలాల చెరువుల వరుసలతో పవిత్రంగా మారాయి. దట్టమైన ఆకుల నీడలో, తాజా గడ్డిపూలతో చల్లగా, ప్రతి పువ్వు చినుకులో నక్షత్రాల ప్రతిబింబాలు మెరిసిపోతున్నాయి. పూలవర్షం, మంచుతో ఎప్పుడూ చల్లగా ఉండే ఆ నివాసాలు, పూల గుత్తులు, ఆకులు, కమలాలతో అలంకరించబడ్డాయి. ఇంట్లోని అంతఃపురాలు, గదులు, వాకిళ్లు—all మేఘాలతో కప్పబడి, మెరుపుల వెలుగుతో ప్రకాశిస్తూ, మరో దీపం అవసరం లేకుండా ప్రకాశిస్తున్నాయి. గుహల్లో గాలివాటిలో గంభీరమైన శబ్దాలు మారుమోగుతుంటే, ప్యాలెస్ చకోరాలు, గ్రీవలు, మృగాల హారాలతో అలంకరించబడి ఉంది. పచ్చని మొగ్గల పరిమళం, తడి మట్టి వాసనతో గాలి మృదువుగా కదులుతూ, ఆడిపాడే ఆకులను ఊపుతోంది. లార్క్ పక్షులు, తేనెటీగల గుంపులు ఆటలతో నిండిన ఆ ప్రదేశం, కోకిల, కుయిల గానాలతో మారుమోగుతోంది. శాల, తాళ, తమాల వృక్షాల తోటలు, నీలి కమలాల చెరువులు, వంకరగా వొంగిన నదికట్టలు ఆ ప్రాంతాన్ని అలంకరిస్తున్నాయి. లతలు, ఆకుల గృహాలు పూల పరిమళంతో నిండిపోయాయి; గోపాలకులు తేనెతో నిండిన నీటి ఒడ్డున ఆవులను పోసుకుంటున్నారు; గాలి తేలికగా పూసిన పువ్వులతో నేల అందంగా ఉంది. దట్టమైన పవిత్ర వృక్షాల తోటల మధ్య నదులు కనిపించకుండా పోతున్నాయి; లతల పుష్పాలతో కప్పబడి, మల్లెపూల పరిమళంతో తోటలు నిండిపోయాయి; తేనెటీగల గుంపులు పరిమళ మత్తుతో మేఘాలను కూడా కప్పేస్తున్నాయి. ఇంద్రుని సభను తలపించే రాజప్రాసాదాలు, కమలాల రేణువులతో ఆకాశం ఎరుపు రంగులో మెరిసిపోతుంది; కొండల ప్రవాహాల మోగులు సంతోషంగా వినిపిస్తుంటే, తెల్ల మేఘాలు మల్లెపూల వర్ణంతో మెరిసిపోతున్నాయి. పుష్పిత లతలతో అలంకృతమైన మేడలు, ఆటపాటలతో తిరిగే కోకిలలు, పూల మంచాలపై విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న యువతులు—వీరి శరీరాలు తల నుంచి పాదాల వరకు పూలహారాలతో అలంకరించబడ్డాయి. ప్రతి చోట కొత్త మొగ్గలు, తాజా ఆకులతో నిండిపోయి, అడవి లతల మధ్య వంకరగా తిరిగే దారులు, మృదువుగా పెరిగిన ఆకుల గుంపులు, వాన మేఘాల పరదాతో నివాసాలు కప్పబడి ఉన్నాయి. ఆ ప్రాంతం దట్టమైన పచ్చదనంతో మబ్బును కూడా పారద్రోలుతోంది; మేడలు మెరుపుల్లా అలంకరించబడిన స్త్రీలతో నిండిపోయాయి; గాలి నీలి కమలాల పరిమళంతో తియ్యగా ఉంది; ఆవు గుంపులు చల్లని గాలి తాకిడితో తల పైకి ఎత్తి ఆనందంగా ఉన్నాయి. చంచలమైన జింకలు ప్రాంగణాలను విడిచి పోతే, ఉల్లాసంగా ఉన్న నెమళ్లు జలపాతాల చిమ్ము నీటిలో నాట్యం చేస్తాయి. పరిమళ మత్తుతో గాలి అన్ని వాసనలను తీసుకెళ్తుంది; ఔషధ వృక్షాల వెలుగులో దీపాల అవసరం లేదు. వివిధ పక్షుల గుంపుల కలతతో గాలి మారుమోగుతూ, ప్రవాహాల మృదువైన నాదం సంభాషణలా వినిపిస్తుంది. ముత్యాల గుత్తులు నుండి పడే చల్లని చినుకులు ప్రతి చెట్టు, లత, గడ్డిపూలను అలంకరిస్తున్నాయి. ఈ కొండలపై ఉన్న రాజప్రాసాదాల మహిమను, ఎప్పుడూ వికసించే పుష్పాలతో అలంకృతమై ఉండే అందాన్ని ఎవరు పూర్తిగా వర్ణించగలరు?