ఒకప్పుడు, నేను సముద్రతీరంలోని గుహల్లో, అలల మధ్య, ప్రతిధ్వని చేసే వనాల్లో, తాబేలుగా చాలా కాలం గడిపాను. అనంతరం, రాజహంసగా, సరస్సు తేలికపాటి గాలిలో, తామర కాండాలలో ఊగుతూ, ఆకుల సమూహాలతో ఆడుతూ ఆనందించాను. అక్కడ గడ్డి రెప్పల ఊగుడును గమనిస్తూ, అలసటతో తన జంటతోపాటు బలహీనంగా పడుకున్న ఒక దోమను చూశాను. పర్వత ప్రవాహాల్లో, అలలు తాకుతూ, నీటి తీరం పైన, జలవల్లితో కలిసి, నేను తిరిగాను. గంధమాదన, మందార సుగంధ గృహాల్లో, యువ విద్యాధరుడు ఆకర్షణతో ఆమె పాదాల వద్ద పడిపోయాడు. ఆకాంక్షతో బాధపడుతూ, నేను కర్పూరం చిమ్మిన మంచాలపై, అద్దాల్లో చంద్రకాంతి లాగా, చాలా కాలం తడుముతూ, క్షోభంతో పడ్డాను. అనేక జన్మల్లో, అనేక బాధలతో నా మనస్సు అయోమయమై, నా అవయవాలు క్షోభించగా, భవసాగరంలో, విధి గాలికి నడిపించబడుతూ, వేగంగా ప్రవహించే నదిలో కొట్టుకుపోయాను. అదమంతము వంటి బలమైన గుండెలో, విశ్వాండం యొక్క ఘనమైన గోడలలో, కోట్ల యోజనాల మేర విస్తరించి, మీరు ఇద్దరూ ఎలా వెలువడారు? ఆ విశ్వాండం ఎక్కడ? దాని గోడ ఎక్కడ? ఆ అదమంతము ఘనత ఎక్కడ? నీవు, ఓ దేవీ, ఇద్దరూ రాజప్రాసాదంలోని అంతర్గత ఆకాశంలోనే ఉన్నారు. అదే పర్వత గ్రామంలో, అదే ఇంట్లో, వసిష్ఠుడు తన రాజాధికారాన్ని అనుభవిస్తున్నాడు. అదే మండపం, అదే ఖాళీ స్థలం, అతడు నాలుగు సముద్రాలచే చుట్టబడి ఉన్న భూమిని అనుభవించాడు. ఆ భూమి సీటుపై, అది ఆకాశ సారాంశంగా, వసిష్ఠుడు మరియు అరుంధతి రాజనగరం, రాజప్రాసాదాన్ని అనుభవించారు. అక్కడ లీల అనే ఒక యువతి ఉత్పన్నమై, జ్ఞానాన్ని పూజించింది. జ్ఞానంతో కలిసి, ఆమె అద్భుతమైన, ఆహ్లాదకరమైన ఆకాశంలోకి దూకింది. ఇంటి అంతర్గతంలో, చేతి పరిమాణం స్థలంలో, ఆమె మరో విశ్వాండాన్ని, ఒక పర్వతాన్ని, ఇంద్రుని ప్రాసాదాన్ని చేరుకుంది. అతడు విశ్వాండం నుండి బయటికి వచ్చి, తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాడు; బెడుపై పడుకున్న మనిషి ఒక కల నుండి మరో కలలోకి వెళ్లినట్లు. ఇది అంతా చైతన్య ప్రదర్శన మాత్రమే, శూన్యమే తప్ప; విశ్వాండం, లోకాలు, గోడలు, దూరం ఏదీ లేదు. అతని మనస్సే ప్రకాశిస్తుంది, ఇద్దరికీ అది సమానంగా ఆకర్షణీయంగా ఉంది; విశ్వాండం, సంసారచక్రం ఎక్కడ? అన్నీ ముద్రల నుండే ఉద్భవిస్తాయి. జ్ఞానాకాశం నిర్బంధం లేని, అనంతమైనది; మనస్సు కలిగినదే ఏదైనా ప్రదర్శించబడుతుంది, గాలి కంపన వల్ల కదిలినట్లు. చైతన్యాకాశం జన్మించని, శాంతమైనది, ఎల్లప్పుడూ, ఎక్కడైనా; మనస్సు ద్వారా మాత్రమే లోకం కనిపిస్తుంది, అది తనలో తానే వ్యక్తమవుతుంది. మేల్కొన్నవానికి ఇది ఆకాశం కన్నా ఖాళీగా ఉంటుంది; మేలుకోని వ్యక్తికి ఇది అదమంతము పర్వతం లాగా ఘనంగా, కదలకుండా ఉంటుంది. కలలో, ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు, ప్రకాశవంతమైన నగరం కనిపించినట్లు, చైతన్య సారంలో ఈ అసత్య లోకం ప్రకాశిస్తుంది. మిరేజ్లో నీరు కనిపించినట్లు, బంగారం కంకణ రూపంలో కనిపించినట్లు, ఈ అసత్య లోకం నిజంగా కనిపిస్తుంది, స్వరూపంలో దర్శనము కలుగుతుంది. ఈ విధంగా, ఆ ఇద్దరు యువతులు ఆలోచిస్తూ, ఆకర్షణీయమైన రూపంలో, ఇంటి నుండి బయటకు, మెల్లగా, చక్కగా అడుగులు వేసి నడిచారు. గ్రామ ప్రజలు కనబడకుండా, వారు పర్వతాన్ని ముందుగా చూశారు; ఆ గుహలు ఆకాశాన్ని తాకుతూ, శిఖరాలు సూర్యుడి కాంతిని తాకుతున్నాయి. ఆ పర్వతం అద్భుతమైన అడవుల చాదరతో కప్పబడి ఉంది, వివిధ రంగుల్లో పుష్పాలు వికసిస్తూ, పక్షులు పాటలు పాడుతూ, అనేక జలపాతాల వల్ల ఉల్లాసంగా ఉంది. అద్భుతమైన పుష్ప సమూహాలు, కుంకుమ రంగు మేఘాలు, మికా రాళ్ళపై విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న పక్షులు కనిపించాయి. అన్ని నదీ తీరాలు విస్తారమైన సారవంజుల వృక్షాలతో కప్పబడి, గాలి అసంపూర్ణ రాళ్ళు, లోయలు, నర్తించే వల్లలను తాకుతూ ఆడింది. మేఘాలు పుష్ప సమూహాల్లా ఆకాశాన్ని కప్పుతూ, వర్షపు నీరు గుహల్లో చేరింది, పొడవైన నదులు ప్రకాశించే ముత్యాల సమూహాలను తీసుకొచ్చాయి. గాలి కదిలే వృక్షాల సమూహాలను ఊపుతూ, దిక్కుల అంచులను కదిలించింది, అడవి అంచుని దట్టమైన నీడ నిరంతరం చల్లదనం ఇచ్చింది. ఆ ఇద్దరు యువతులు ఆ పర్వత గ్రామాన్ని స్వయంగా చూశారు, అది ఆకాశంలో నుంచి పడిన స్వర్గ భాగంలా కనిపించింది. కాలువలు, ప్రవాహాలు తామర వనాల పూర్తి నీటిని తీసుకొని, వంకర ముక్కు పక్షులు పాటలు పాడుతూ, గుహలు, లోయలు వారి స్వరాలతో ప్రతిధ్వని చేస్తాయి. వనాలు పశు సమూహాల గుర్రుమని ధ్వనులతో, తేలికపాటి గాలితో, తేనెటీగల గుంపులతో, దట్టమైన అడవులతో, శీతల నీడతో నిండి ఉన్నాయి. సూర్యకిరణాలు మబ్బు, ధూళి వల్ల లోనికి scarcely ప్రవేశిస్తాయి; పుష్ప సమూహాల మధ్యస్థలాలు నీడతో కప్పబడి ఉన్నాయి. విశాలమైన, తెల్లటి జలపాతాలు రాళ్లపై, బొడ్లపై ప్రవహిస్తూ, మధుక్షీర సముద్రాన్ని పర్వతాలు కలిపి విసిరినట్లు ప్రకాశించాయి. ఆంగనాలు గొప్ప పండ్లతో నిండిన వృక్షాలతో, బరువుగా కాయలతో మెరుస్తూ, పుష్ప సంపదను కూడగడుతున్నట్లు కనిపించాయి. వృక్షాలు వేగంగా, తడుముతూ, జింగిలి ధ్వనిని చేస్తూ, సారంతో నిండినట్లు, పుష్ప వర్షాన్ని చిమ్ముతున్నట్లు కనిపించాయి. పక్షులు, కొన్ని దాచుకొని, కొన్ని జాగ్రత్తగా, రాళ్లపై నీరు తడిపినప్పుడు, మృదువుగా శబ్దాలు చేస్తూ, భయపడకుండా ఉన్నాయి. నది, అలల అంచున స్ప్రేను రుచిచూడాలని ఉత్సుకతతో, ప్రవాహాల కదలికను అనుసరించే పక్షులతో నిండి ఉంది. బాలకులు, ఎత్తైన తాళ వృక్షాలపై విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న కాకులను చూసి, ఆశ్చర్యపడి, గ్రామ పెద్దలు నమిలి పారేసిన చెరకు ముక్కలను చెల్లించుకుంటున్నారు. గ్రామ బాలురు పుష్పమాలలతో అలంకరించబడిన వారు, వారి వస్త్రాలు పుష్పాల సమాహారంగా, దట్టమైన కదంబ, వేప, రేగడ వృక్షాల అంచున చల్లదనంలో ఆనందంగా ఉన్నారు. ఈ విధంగా, ఆ ఇద్దరు యువతులు ప్రకృతి వైభవాన్ని, గ్రామ జీవితాన్ని, చైతన్య ప్రబలతను తిలకిస్తూ, ఆధ్యాత్మిక అనుభూతి లో మునిగి, ముందుకు సాగారు.