అది ఒక అద్భుతమైన, విస్తారమైన లోకపు సరిహద్దుల్లో, కుంభాండులు, రాక్షసులు, గుహ్యకులు నివసించే వలయాలతో అలంకరించబడి ఉంది. గగనంలో విహరించే అనేక జాతుల దేవతలు, గాలి వేగంతో సాగిపోతూ కనిపించేవారు. అక్కడ ఎక్కడ చూసినా, ఆకాశమందు సంచరించే విమానాల ఊగిసలాట, మానవ చేతిలో పట్టుకున్నట్లు మోగే గర్జనలు వినిపించేవి. ఈ అంతరాలు, నక్షత్రాలూ, గ్రహాల కదలికతో ఆ లోక యంత్రాంగం సజీవంగా మారేది. పూర్తిగా సాధన చేయని వారు వదిలేసిన స్థలమది. సూర్యకిరణాల తాపంతో ఆకాశవీధులు ఉల్లాసంగా ఉండేవి. సూర్యశ్వానికి నోటిలోంచి వచ్చే గాలివాటంతో అమాయకమైన విమానాలు కాలిపోయేవి. లోకాల రక్షకులు, అప్రసరలు గుంపులుగా దాటి పోతూ, ఆ ప్రాంతాన్ని కలవరపరిచేవారు. దైవాంగనల గదులలో దహనమైన ధూపధూమంతో ఆకాశం కమ్మబడిపోయేది. దేవాంగనల అలంకారాలు, పక్షులు ఎత్తుకెళ్లిన ఆభరణాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉండేవి. అక్కడ సిద్ధుల సాధారణ శక్తులు కలిసిపోయినప్పటికీ, ఆ స్థలానికి తేజస్సు తగ్గిపోయింది. సిద్ధుల గుంపులు పరస్పరం ఢీకొని, విడిపోతూ, హిమాలయ, మేరు, మందర పర్వతాల పక్కన ఉన్న మబ్బులను చిదుర్చేవారు. ఆ ప్రాంతం, గాలిలో తేలియాడే కాకులు, గుడ్లగూబలు, గద్దల గుంపులతో చుట్టుముట్టబడి, అవి అలలలా ఊగిపడేవి. ఆడభూతగణాలు కూడా వారి వెంట ఉండేవి. అక్కడ కుక్కలు, కాకులు, ఒంటెలు, గాడిద ముఖాలతో యోగినీ గణాలు వందల యోజనాలు ఉల్లాసంగా నాట్యం చేస్తూ, దిశలు తెలియకుండా సంచరిస్తూ కనిపించేవారు. ఆకాశంలో ధూపధూమంతో నిండిన మేఘాలయమందు, లోకాల రక్షకులకు ముందు ధూపార్చన జరిగేది. అక్కడ సిద్ధులు, గంధర్వులు ఉత్సవసమ్మేళనాలు జరుపుకునేవారు. పాదయాత్ర మార్గాలలో ఖదిర వృక్షాలు పెరిగి, ఆకాశ గీతాల మాధుర్యంతో మత్తుగా ఉండేవి. పక్షుల గూళ్లలో ఎన్నో జాతుల పక్షులు నివసించేవి. నదుల వలలు గాలి భుజాలలో చిక్కుకొని, చిన్న చిన్న దేవబాలలు అద్భుతాలను చూడాలని ఉత్సాహంగా సంచరిస్తూ ఉండేవారు. అక్కడ అద్భుతాలు ఎన్నో కనిపించేవి. కొన్నిచోట్ల వజ్రాయుధాలు, చక్రాలు, కేతకులు, ఖడ్గాలు, ఆయుధాలు ధరించినవారికి సందేహాలు కలుగుతుండగా, మరికొన్ని ఇళ్లలో తుంబురు, నారద సంగీతం మార్మోగేది. ఎక్కడో మేఘాల మార్గాలలో మహా మేఘాల సమూహాలు, మహాప్రళయ జలాల వలె, వర్ణవర్ణాలుగా అలంకరించబడి, నిశ్శబ్దంగా కనిపించేవి. మరికొన్ని చోట్ల పర్వత పక్షుల రెక్కల వలె నల్లని వర్షమేఘాలు, మరికొన్ని చోట్ల తేజోమయమైన సూర్యకిరణాలతో మెరుస్తూ ఉండేవి. చంద్ర కాంతితో అలంకరించబడి, మృదువుగా వెలిగే మేఘాలు కొన్ని చోట్ల ఉండగా, మరికొన్ని చోట్ల గాలిలేని శూన్య మేఘ సముద్రం కనిపించేది. కొన్నిచోట్ల గాలి తాకుతూ, గడ్డి చొట్టులను పచ్చగా మార్చేది. ఇంకొన్ని చోట్ల మేఘాల మెరుపు, ఆకుల గుంపులతో మెరిసిపోతూ ఉండేది. ఎక్కడో గాలి ధూళితో మేఘాలు మేరు లోయలను పోలినట్లు ఉండేవి. ఇంకొన్ని చోట్ల ఆకాశం దేవాలయాల తేజస్సుతో, స్వర్గాంగనల అందంతో అలంకరించబడి ఉండేది. మరికొన్ని చోట్ల, మాతృగణాల ఉల్లాస నాట్యంతో ఆకాశం శూన్యంగా ఉండేది. ఇంకొన్ని చోట్ల మహాయోగుల గుంపులు గర్జిస్తూ అలజడిగా ఉండేవి. ఎక్కడో మునుల సమూహాలు, ధ్యానంలో స్థిరంగా, ప్రశాంతంగా, మంచి మనస్కులకు హృదయానందంగా ఉండేవి. మరికొన్ని చోట్ల కిన్నరులు, గంధర్వులు, దేవతా స్త్రీలు గానం చేస్తూ, దేవతలు తమ నగరాల్లో సంచరిస్తూ ఉండేవారు. కొన్ని నగరాలు ద్వారాలు మూసి ఉండగా, మరికొన్ని మహానగరాలు ప్రాకారాలలో ఉండేవి. ఇంకొన్ని మాయానగరాలు, మరికొన్ని ఇంకా ఏర్పడని పట్టణాలు కనిపించేవి. ఎక్కడో చంద్రుడు తిరిగే సరస్సులు, మరికొన్ని చోట్ల నిశ్చల జలాశయాలు, ఇంకొన్ని చోట్ల సిద్ధుల సమావేశాలు, మరికొన్ని చోట్ల చంద్రోదయం కనిపించేది. ఎక్కడో ఉదయతేజస్సు, ఇంకొన్ని చోట్ల రాత్రి చీకటి, మరికొన్ని చోట్ల సంధ్యారాగాలు, ఇంకొన్ని చోట్ల మబ్బులతో ఆకాశం మసకబారినట్లు కనిపించేది. ఎక్కడో దేవాలయాల తెల్లని కాంతితో ఆకాశం మెరిసిపోతే, ఇంకొక్కడో మేఘాలు వర్షాన్ని కురిపించేవి. మరికొన్ని చోట్ల ఆకాశం భూమిలా గట్టి, లోకాలకు విశ్రాంతి స్థలంగా ఉండేది. కొన్ని ప్రాంతాల్లో దేవతా, దానవ గణాలు ఎగువ, దిగువగా వేగంగా సంచరిస్తూ, మరికొన్ని చోట్ల అన్ని దిశల్లో ప్రయాణిస్తూ ఉండేవారు. ఎక్కడో వందల యోజనాల దూరం పొగతో కమ్మబడి, సంచరించడానికి కష్టంగా ఉండేది. ఇంకొక్కడో నాశించలేని ముదురు చీకటి ఆకాశాన్ని నింపి ఉండేది. కొన్ని చోట్ల సూర్యుడి, అగ్నికి సమానమైన అక్షయ తేజస్సు, మరికొన్ని చోట్ల హిమాలయ లోయల్లోని చల్లదనం, చంద్రుని నివాసాల్లోని తాపాన్ని పోలి ఉండేది. ఎక్కడో మహావృక్షాల అరణ్యాలు, నగరాలపై నాట్యమాడుతూ, ఇంకొక్కడో రాక్షసులు ఓడిపోయి, నగరాలు ఆకాశం నుండి కూలిపడేవి. కొన్ని చోట్ల దేవయానాలు దిగడం వల్ల అగ్నిరేఖలు కనిపించేవి, మరికొన్ని చోట్ల శతకోటుల ధూమకేతువుల ఢీకొన్న గాలితో ఆకాశం అలజడిగా ఉండేది. ఎక్కడో శుభగ్రహాల గుంపులు ఆకాశాన్ని ఆక్రమించగా, ఇంకొక్కడో చీకటితో కమ్మబడి, మరికొన్ని చోట్ల పగలు తేజస్సుతో ప్రకాశించేది. కొన్ని చోట్ల మేఘాలు గర్జిస్తూ, మరికొన్ని చోట్ల మౌనంగా తేలియాడేవి. ఇంకొన్ని చోట్ల గాలి, తెల్లటి మేఘాలను పుష్పాల గుత్తుల్లా చిదుర్చేది. ఎక్కడో ఆకాశం పూర్తిగా ఖాళీగా, మచ్చలేకుండా, ప్రశాంతంగా, జ్ఞానుల హృదయాన్ని పోలి ఉండేది. కొన్ని చోట్ల చిలకలు, కప్పలు గొంతు కలిపి అరుస్తూ, ఆకాశవాసుల ప్రదేశం నక్షత్రాలతో అలంకరించబడి ఉండేది. మరికొన్ని చోట్ల పింగళకిరీటాల మయూరాలు, ఇతర పక్షులు, విద్యాధరాంగనలకు వాహనాలుగా, విశ్రాంతి స్థలాలుగా ఉండేవి. ఎక్కడో మేఘాల్లో మయూర గుంపులు నాట్యం చేస్తూ, మరికొన్ని చోట్ల మంటపక్షుల వల్ల నేల నల్లగా, పచ్చిక పొలాన్ని పోలి కనిపించేది. కొన్ని చోట్ల మేఘాలు, పితృపతి యమధర్మరాజు మహిమను చూపించే రథాల్లా ఉండేవి. ఇంకొన్ని చోట్ల నల్ల మేఘాలు, గడ్డి అనుకుని గుర్రాలు తింటూ ఉండేవి. కొన్ని చోట్ల దేవనగరాలు, మరికొన్ని చోట్ల రాక్షసనగరాలు, కొన్ని నగరాలు పరస్పరం అందుబాటులో లేవు, మరికొన్ని నగరాలు సన్నని వీధులతో నిండిపోయేవి. ఎక్కడో భైరవుడి భయానక నాట్యం, పర్వతాల వలె కుటుంబాలను పోలి ప్రకాశించేది. ఇంకొక్కడో గంధర్వనగరాల్లో దేవాంగనల గుంపులు సందడి చేసేవి. కొన్ని చోట్ల పర్వతాలు కంపించి పడిన వేలాది వృక్షాలతో సముద్రం ఎండిపోయేది. మరికొన్ని చోట్ల మాయా పద్మాల నీటితో సముద్రం చల్లగా ఉండేది. ఎక్కడో పర్వతాధిపతి రెక్కలతో వినాయకునితో కలిసి నాట్యం చేస్తూ ఉండగా, మరికొన్ని చోట్ల గాలి గర్జనతో పర్వతాలు ఎగురవేయబడేవి. ఇలా ఆ ప్రాంతం, అనేక వర్ణాల, అనేక శక్తుల, అనేక జీవుల కదలికలతో, స్వప్నాలोकంలా, అనేక రహస్యాలను, అద్భుతాలను, వైవిధ్యాన్ని కలిగి ఉండేది.