ఆ ప్రేమికులు, వారి మనస్సులు ప్రవాహాలపై నిలిపి, జలపాతాల నీడలోను, గాలిచే కదిలించబడిన మేఘగోపురాలలోను ఆనందంగా విహరించేవారు. తమ స్వంత శక్తిని తృప్తిపరిచిన తర్వాత, ఆ మధురమైన ప్రేమికులు, విస్తారమైన, ప్రశాంతమైన, ఖాళీగా, అపారంగా విస్తరించిన ఆకాశాన్ని చూశారు. అప్పుడే, వారు ఒకరినొకరు అంతర్లీనమైన, ఎన్నో లోకాలు నింపినా తీరని, లోతైన గర్భాలను తొలిసారిగా దర్శించారు. ఆకాశం పైన పైన, పొరలుగా, వేర్వేరు రూపాలతో, మూలకాలు, మేఘాలు, దేవాలయాల వంటి విచిత్రమైన తెరలతో కప్పబడి ఉంది. చుట్టూ, ఆకాశాన్ని, మెరుపుతో మెరిసే మెరుమహామెరుపు పర్వత శిఖరాలు, పద్మరత్నాల కాంతితో ప్రకాశించే ఇతర పర్వతాలు, విశ్వాగ్ని అంతర్గతాన్ని పోలిన ప్రకాశంతో నింపుకున్నాయి. హిమాలయాల ముత్యాల వంటి శిఖరాల కాంతితో, ఆ పర్వత శ్రేణులు అద్భుతంగా కనిపించాయి. బంగారు పర్వతపు మైదానాలు వెలిగిపోయి, ఆ బంగారు భూమిని ప్రకాశింపజేశాయి. మహాపచ్చల వజ్రాల కాంతితో, పచ్చిక మైదానాల వర్ణం ప్రకాశించింది. అయితే, దృష్టి తగ్గిపోతూ ఉండగా, సత్యాభావం వల్ల కలిగే చీకటి అక్కడ ఏర్పడింది. పారిజాత లత సమూహాలతో, దేవాలయాల అలంకరణతో, బేరిల్ రత్నపు ఉపరితలం బోధోదయపు పుష్పాలతో వికసించినట్లు కనిపించింది. అతి వేగంగా ప్రయాణించే మనస్సు, మహాసిద్ధుల శక్తుల చేత విహరించబడుతూ, ఆకాశమంతా సంగీతం, గానాల ధ్వనులతో నిండిపోయింది—విమానాలలో గానమాడే దేవకన్యల స్వరాలతో. మూడు లోకాలలో సంచరించే జీవ సమూహాలు అరుదుగా మాత్రమే దాటి వెళ్లగలిగే ఆ విశాలత, దేవతలు, దానవ సమూహాలతో నిండిపోయి, పరస్పరం కనబడకుండా విహరించేవారు. ఆ ప్రాంత సరిహద్దుల్లో కుంభాండ, రాక్షస, గుహ్యకుల వలయాలు నివసించేవి. గాలి వేగంతో విమానిక జీవులు అక్కడికి అక్కడికి తరలించబడేవి. విమానాల కదలికతో, మోగే గర్జనతో ఆ ప్రాంతం మారుమోగిపోయింది. గ్రహ నక్షత్రాల చలనంతో అక్కడి యంత్రాంగం కదిలేది. తక్కువ సిద్ధి ఉన్నవారు వదిలేసిన ఆ స్థలం, సూర్యకిరణాల వేడితో కాలిపోయింది. పవిత్రమైన విమానాలు సూర్యాశ్వపు వాయువుతో దగ్ధమయ్యాయి. లోకపాలకులు, అప్సరసలు సంచరించడంవల్ల ఆ ప్రాంతం ఎప్పుడూ చంచలంగా ఉండేది. దేవకన్యల మండపాలలో దహించబడిన ధూపధూమపుంజాలతో ఆకాశం కమ్మబడింది. దేవకన్యల అలంకారాలు పక్షులచేత పట్టుబడి చెల్లాచెదురయ్యాయి. సిద్ధుల సాధారణ శక్తులు అక్కడ కలిసిపోయినా, దాని స్వంత బలం తగ్గిపోయింది. సిద్ధ సమూహాల గట్టిగానెట్లతో, హిమాలయ, మెరు, మందార పర్వతాల సన్నని మేఘాలు చెల్లాచెదురయ్యాయి. అక్కడ కాగులు, గుడ్లగూబలు, గద్దలు గుంపులుగా చేరి, అలల మధ్య నాట్యమాడేలా, ఫెమెల్ స్పిరిట్స్తో కలిసి సంచరించేవి. కుక్క, కాకి, ఒంటె, గాడిద ముఖాల యోగినీ గుంపులు వందల యోజనాల దూరాన్ని అర్థంలేకుండా తిరగసాగేవి. మేఘాల మందిరంగా, ధూపధూపంతో నిండిన ఆ స్థలంలో, లోకపాలకుల ముందు సిద్ధులు, గంధర్వులు ఉత్సవోత్సాహంతో జంటగా చేరేవారు. ఖదిర వృక్షాలు మార్గాన్ని ఆక్రమించాయి; ఆకాశ సంగీతం విని మత్తెక్కినవిగా, పక్షులు తమ గూళ్ళో నిరంతరం నివసించేవి. నదుల వలలు గాలి భుజాల్లో అలసిపోయి, దేవబాలలు ఆశ్చర్యాలను చూడటానికి తపించుతూ సంచరించేవారు—అది ఒక అద్భుతాల లోకం. కొన్ని చోట్ల వజ్రాయుధ, చక్రాయుధ, శూల, ఖడ్గధారులు సందేహాల్లో తడబడేవారు; మరికొన్ని చోట్ల తుంబురు, నారద సంగీతంతో ఇళ్లు మారుమోగేవి. కొన్నిచోట్ల మేఘ మార్గాల్లో భారీ మేఘ సమూహాలు, యుగాంత జలాల్లా, వర్ణవిభిన్నంగా, నిశ్శబ్దంగా నిలిచేవి. ప్రాంతాన్నిబట్టి, కొన్నిచోట్ల వర్షమేఘాలు పర్వత పక్షుల రెక్కల వర్ణంలో నల్లగా మెరిసేవి; మరికొన్ని చోట్ల మేఘాలు బంగారు కాంతితో మెరిసేవి. మరికొన్ని చోట్ల మేఘాలు చంద్రకాంతితో అలంకరించబడి, శీతల కాంతిని వర్షించేవి; ఇంకొన్ని చోట్ల మేఘ సముద్రం వాయువులేని నిశ్శబ్దంలో, ఖాళీ వలలా కనిపించేది. కొన్ని చోట్ల గాలి గడ్డి పై దుమ్ము పుట్టించి, మెరుపు పర్వత లోయలు పోలి ఉండేది; మరికొన్ని చోట్ల మేఘాల ఉపరితలం స్వచ్ఛంగా, ఆకుల గుచ్చుల కాంతితో మెరిసేది. మరికొన్ని చోట్ల, ఆకాశం ఖాళీగా, మాతృకల ఉల్లాస నాట్యంతో చుట్టబడింది; ఇంకొన్ని చోట్ల, మహాయోగుల గుంపులు ఎప్పుడూ అల్లకల్లోలంగా ఉండేవి. కొన్ని చోట్ల మునుల సమూహాలు, శాంతంగా ధ్యానంలో తేలుతూ, చిత్తశుద్ధి కలవారికి ఆహ్లాదకరంగా దొరికేవి. మరికొన్ని చోట్ల కిన్నరులు, గంధర్వులు, దేవకన్యలు గానం చేస్తూ ఉండేవారు; ఇంకొన్ని చోట్ల, మహాదేవతలు తమ నగరాల్లో సంచరించేవారు. కొన్ని చోట్ల నగర ప్రవేశాలు మూసివేయబడి ఉండేవి; ఇంకొన్ని చోట్ల మహానగరాలు చుట్టుముట్టబడి ఉండేవి; మరికొన్ని చోట్ల మాయానగరాలు, ఇంకొన్ని చోట్ల ఇంకా ఏర్పడని పట్టణాలు కనిపించేవి. ఎక్కడో చంద్రుడు సంచరించే సరస్సులు, ఇంకొక్కడో నిశ్శబ్ద జలాశయాలు; మరికొన్ని చోట్ల సిద్ధుల సమూహాలు, ఇంకొక్కడో చంద్రోదయం. కొన్ని చోట్ల ఉదయపు కాంతి, మరికొన్ని చోట్ల రాత్రి చీకటి; ఇంకొన్ని చోట్ల సంధ్యారాగాలు, మరికొన్ని చోట్ల పొగమంచు. కొన్ని చోట్ల ఆకాశం దేవాలయాల తెలుపుతో మెరిసేది; ఇంకొన్ని చోట్ల మేఘాలు వర్షాన్ని కురిపించేవి; మరికొన్ని చోట్ల ఆకాశం భూమిలా గట్టి, లోకాల విశ్రాంతికి ఆశ్రయంగా ఉండేది. కొన్ని ప్రాంతాల్లో దేవతలు, దానవ సమూహాలు పైకి కిందకి వేగంగా సంచరించేవారు; ఇంకొన్ని చోట్ల తూర్పు, పడమర, ఉత్తరం, దక్షిణ దిశల్లో ప్రయాణిస్తూ ఉండేవారు. కొన్ని చోట్ల వందల యోజనాల దూరం కూడా పొగతో కప్పబడి దాటి వెళ్లడం కష్టంగా ఉండేది; మరికొన్ని చోట్ల, ఆకాశం అజేయమైన ఘన చీకటితో నిండిపోయేది. కొన్ని చోట్ల, సూర్యుడు లేదా అగ్నిలా నిత్య ప్రకాశం; ఇంకొన్ని చోట్ల, హిమాలయ లోయల్లో, చంద్రాది నక్షత్రాల నివాసాల్లో చలితో నిండిపోయింది. ఎక్కడో మనోరథ వృక్షాల అరణ్యాలు నగరాలపై నాట్యం చేస్తున్నాయి; ఇంకొక్కడో, రాక్షసుల పరాజయంతో ఆకాశనగరాలు కూలిపోతున్నాయి. కొన్ని చోట్ల, దేవ వాహనాల అవతరణతో అగ్నిరేఖలు కనిపించేవి; ఇంకొన్ని చోట్ల వందల ధూమకేతువుల ఢీకొన్నద్వారా ఆకాశం కలకలం. ఎక్కడో, శుభగ్రహాల గుంపులు ఆకాశాన్ని ఆక్రమించాయి; మరికొన్ని చోట్ల చీకటి చుట్టుముట్టింది; ఇంకొన్ని చోట్ల దినకాంతితో ప్రకాశించింది. ఈ విధంగా, ఆ విశ్వ ఆకాశం అనేక వింతలు, విభిన్న రూపాలు, అనుభూతులు, జీవ సమూహాల సంచారాలతో, దేవతల, సిద్ధుల, మునుల, యోగినీల, గంధర్వుల, రాక్షసుల, రకరకాల మాయా నగరాల, ప్రకృతి వైవిధ్యాల, నాట్య సంగీతాల, అద్భుత ప్రకాశాల, చీకటుల, శాంతి కలిగిన ధ్యానస్థలాల మాధుర్యంతో నిండిపోయి, పరమ అద్భుతంగా, అపురూపంగా విస్తరించి ఉంది.