ఓ క్రీడాపరాయణుడా, ఆటలో ఆనందించే వాడా, సుందరమైన కనులు కలవాడా! నీ మనస్సు యొక్క స్వభావంతో, ఆకాశాన్ని చాలా దూరంగా ఉన్నట్లుగా ఊహించి, నువ్వు అక్కడికి చేరుకున్నావు. అక్కడ నిలబడి, ఏకాగ్రతతో ఆకాశంలోకి దూకావు. అది కొలవలేని విస్తీర్ణం—కోట్లాది యోజనాల దూరం—మరింత, మరింత దూరంగా సాగింది. ఆకాశరూపమైన శరీరాలలో ఉన్నప్పటికీ, దృష్టి ద్వారా పరస్పరం ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ, వారు దగ్గరగా మమకారంతో, ప్రేమతో కూడిన స్నేహితులయ్యారు. దూర ప్రాంతం నుంచి మరింత దూరంగా దూకి, నెమ్మదిగా పైకి ఎగసిపోతూ, ఇద్దరూ చేతులు కలిపి ముందుకు సాగారు. వారు ఆకాశాన్ని తిలకించారు. ఆకాశం ఒక్కటే విస్తారమైన సముద్రంలా కనిపించింది—లోతైనది, అంతర్గతంగా పవిత్రమైనది, మృదువైనది, సున్నితమైన గాలివీచకతో ఆనందాన్ని కలిగించేది. ఖాళీదనపు జలాల్లో మునిగి, అది అత్యంత మధురంగా, ప్రశాంతంగా, పూర్తిగా నిర్మలంగా, లోతుగా, ఒక గొప్ప వ్యక్తిలా నిర్మలంగా కనిపించింది. పరిశుద్ధ జలాలు శిఖరాలపై నిలిచిన ప్రాంతాల్లో, పూర్ణ చంద్రుడిలా ప్రకాశించే స్థలాల్లో, వారు తృప్తిగా విశ్రాంతి పొందారు. సిద్ధులు, గంధర్వులు ధరించిన పుష్పమాలల సువాసనతో మధురంగా వీచే గాలిలో, చంద్రబింబం నుండి ఉద్భవించిన ఆ పరిమళంలో, వారు ఆనందంగా కాలక్షేపం చేశారు. తీవ్రమైన వేడిని తట్టుకొని, మేఘాల చాటులో, ఎర్రకుముదాలతో నిండిన సరస్సులో స్నానం చేశారు. భూమి తోటలు, పర్వత శిఖరాలు, అనేక పద్మదండికల మధ్య, ఇద్దరూ అన్ని దిక్కులకూ తేనెటీగల మాదిరిగా సంచరించారు. వారు ప్రవాహాలపై మనస్సు నిలిపి, జలపాతాల నీడల్లో, గాలితో కదిలే మేఘగోపురాల కింద విశ్రాంతి పొందారు. తమ స్వంత శక్తి నుండి విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, ఆ మధురమైన ప్రేమికులు, విస్తారమైన, ప్రశాంతమైన, ఖాళీ, అపారమైన ఆకాశాన్ని చూశారు. ఇంతవరకు ఎప్పుడూ చూడని విధంగా, ఒకరినొకరు లోతైన అంతరంగాలను చూశారు—వందలాది లోకాలతోనూ నిండిపోయినా, తీరని ఆ అంతర్లీన స్థలాలను. పైకి, ఇంకా పైకి, మళ్ళీ పైకి, పలు వర్ణాల మేఘాలు, భూతలాలు, ఆకాశమందిరాల వింత వలయాలతో విడివిడిగా కప్పబడి ఉన్నాయి. చుట్టూ, ఆకాశం మెరుమరుమంటూ, మెరువుతున్న పద్మమణుల కాంతితో మెరిసే మెరు మొదలైన పర్వతశిఖరాలతో నిండి ఉంది. ముత్యాల తలములతో మెరిసే హిమాలయ శిఖరాలు, బంగారు పర్వత మైదానాలు ప్రకాశిస్తూ, ఆ బంగారు భూమిని వెలిగించాయి. పెద్ద ఎమెరాల్డ్ల కాంతితో, పచ్చిక మైదానాల పచ్చదనంతో, చూసే వారి దృష్టి మాయమవడం వల్ల కలిగే చీకటి కూడా అక్కడ కనిపించింది—అది సత్యాభావం లేనిదానివల్ల కలిగింది. పారిజాత లతలు, ఆకాశమందిరాలతో అలంకరించబడిన ఆ ఉపరితలం, బేరిల్ రత్నపుష్పాలతో విరబూసినట్టుగా ఉంది. మహాసిద్ధుల మానసిక శక్తితో, వేగంగా ప్రయాణించేవారి సంచారంతో, ఆకాశంలో దేవతా స్త్రీలు గానం చేసే సంగీతం, పాటలతో నిండి ఉంది. మూడు లోకాలలో సంచరించే భూతగణాలకు కూడా ఈ విస్తారాన్ని దాటి వెళ్లడం అరుదు; దేవతలు, అసురుల వంశాలు అక్కడ కనిపించకుండా పరస్పరం సంచరిస్తుంటాయి. ఆవల, కుంభాండ, రాక్షస, గుహ్యక వృత్తాలు నివసిస్తాయి; ఆకాశచరులు గాలిలో వేగంగా ప్రయాణిస్తారు. ఆకాశమందిరాల కదలికతో, ముష్టిపట్టినట్టుగా వినిపించే ఘోరధ్వనితో, గ్రహ నక్షత్రాల కదలికతో ఆ యంత్రాంగం కదిలిపోతుంది. ఫలితంగా, సాధారణంగా ఫలితాన్ని పొందని వారు వదిలిపెట్టిన స్థలం అది; సూర్యకిరణాల వేడితో కాలిపోతుంది; సూర్యుడి గుర్రపు నోటి గాలివల్ల అమాయకమైన ఆకాశమందిరాలు కాలిపోతాయి. లోకపాలక గణాలు, అప్సరసలు సంచరించడంతో అలజడి కలుగుతుంది; దేవతా మహిళల గదుల నుండి వచ్చే ధూపధూళి మేఘాలుగా ఆకాశాన్ని కప్పేస్తుంది. దేవతా మహిళల అలంకారాలు పక్షులు ఎత్తుకుపోతూ, స్వంత ప్రకాశం తగ్గిపోతుంది; సాధకుల సాధారణ శక్తులు కలిసినప్పటికీ, ఆ స్థలం బలహీనంగా మారింది. మహాసిద్ధుల గణాల మధ్య సంధానాలు, విభజనల వల్ల, హిమాలయ, మెరు, మందర పర్వతాల వెన్నెలలోని మేఘాలు చీలిపోతున్నాయి. చుట్టూ, కాకులు, గుడ్లగూబలు, గద్దలు గుంపులుగా చేరి, సముద్రపు అలల మాదిరిగా నాట్యం చేస్తూ, భూతగణాలతో కలిసి సంచరిస్తున్నాయి. యోగినీ గణాలు—పిల్లికుక్క, కాకి, ఒంటె, గాడిద ముఖాలతో—వందలాది యోజనాల దూరం అర్థంలేకుండా తిరుగుతూ, ఉల్లాసంగా నాట్యం చేస్తుంటాయి. మేఘాల గోపురాలలో, లోకపాలకుల ముందర పొగలు నిండిన చోట, సిద్ధులు, గంధర్వులు జంటగా ఉత్సవాలు ప్రారంభించారు. ఖదిర చెట్లతో మార్గం నిండిపోయి, ఆకాశసంగీతాన్ని విని మత్తులో మునిగిపోయి, పక్షులు తమ గూళ్లలో నివసిస్తూ, ఆ మార్గాన్ని గుర్తుపరిచాయి. నదుల వలయాలు గాలిపట్టులో చిక్కిపోతూ, దేవబాలలు ఆశ్చర్యాలను చూడాలని ఉత్సాహంగా సంచరించడమే అక్కడి ప్రత్యేకత. కొన్నిచోట్ల వజ్రాయుధ, చక్ర, శూల, ఖడ్గాదులవారు సందేహాలతో తిరుగుతుంటే, ఇంకొన్ని చోట్ల తుంబురు, నారద సంగీతంతో ఇళ్లు మారుమోగుతున్నాయి. మరికొన్ని చోట్ల, మేఘ మార్గాల్లో గొప్ప మేఘాల సముదాయాలు, యుగాంతపు జలాల్లా, చిత్రవిచిత్రంగా, మౌనంగా నిలిచాయి. కొన్నిచోట్ల, పర్వత పక్షుల రెక్కల మాదిరిగా నల్లని వర్షమేఘాలు అందంగా కనిపించాయి; ఇంకొన్ని చోట్ల, మేఘాలు బంగారు కాంతితో మెరిసాయి. మరికొన్ని చోట్ల, మేఘాలు చంద్రకాంతితో అలంకరించబడి, మృదువైన వెలుతురు కురిపించాయి; ఇంకొన్ని చోట్ల, మేఘాల సముద్రం నిశ్చలంగా, ఖాళీదనపు వలయంలా కనిపించింది. కొన్నిచోట్ల, గాలి మైదానాల్లోని గడ్డి పూతను సుసజ్జంగా చేస్తుంటే, ఇంకొన్ని చోట్ల, మేఘాల ఉపరితలం కాంతివంతంగా, ఆకు సమూహాల కాంతితో మెరిసింది. మరికొన్ని చోట్ల, గాలి ధూళితో నిండిపోయి, మెరు పర్వతపు లోయలను పోలి ఉంది; ఇంకొన్ని చోట్ల, ఆకాశం దేవతా మందిరాల ప్రకాశంతో, అప్సరసల సౌందర్యంతో అలంకరించబడింది. కొన్నిచోట్ల, ఆకాశం ఖాళీగా, మాతృగణాల ఉల్లాస నాట్యంతో ఆవరించబడి ఉంది; ఇంకొన్ని చోట్ల, మహాయోగుల గణాల గర్జనతో నిండి ఉంది. మరికొన్ని చోట్ల, మునులు ధ్యానంలో నిశ్చలంగా, ప్రశాంతంగా, కలవరానికి దూరంగా, సజ్జనులకు హర్షాన్ని కలిగిస్తూ, సమూహంగా ఉన్నారు. ఇంకొన్ని చోట్ల, కిన్నర, గంధర్వ, దేవతా మహిళల గానసమూహాలు వినిపించాయి; మరికొన్ని చోట్ల, మహా దేవతలు తమ నగరాలతో చుట్టుముట్టబడి, సంచరించాయి. ఇలా, ఆ ఇద్దరూ ఆకాశంలో, దాని అపారమైన వైభవాన్ని, వింతలను, వివిధ జీవుల సంచారాన్ని, దివ్య ప్రసాదాలను, మేఘాల మార్మికతను, ప్రకృతి వైవిధ్యాన్ని, పరస్పర ప్రేమను, ఆధ్యాత్మిక విశ్రాంతిని అనుభవిస్తూ ముందుకు సాగారు.