పవిత్రమైన, మంగళకరమైన, కాంతిమంతమైన దేహంతో, ప్రజలకు ఆనందాన్ని పంచుతూ, ఆ దేవతా స్త్రీ గంగా నది లాగా హంసల మధ్య సుఖంగా భూమిలో ప్రవేశించింది. ఆమె వచ్చిన తర్వాత భూమిపై ఉన్న పుష్పాలను సేవించడానికి, అవి అందించే అనేకానందాలను ఆస్వాదించడానికి, అతనికి కొత్త ఆనందం కలిగింది—ఇది కొత్త ప్రేమికురాలిని పొందినట్టే. ఆమె భర్త ఎలాంటి భావంలో ఉన్నా, ఆమె కూడా అదే భావంలో ఉండేది—ఆశ్చర్యంగా, సంతోషంగా, కలతతో, అతని ప్రతిబింబంలా. అతను కోపంగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే ఆమె భయపడేది. భూమి దేవతతో, మరెవరూ భార్యలేని ఆ పురుషుడు, నిజమైన ప్రేమను, కలుషితములేని ఆనందాన్ని ఆమెతో ఆస్వాదించాడు. వారు ఉద్యానవనాల్లో, అడవి గుహల్లో, దట్టమైన తమాలవృక్షాల మధ్య, పుష్పమయమైన మంచాలపై, వనమాలికల్లో, తీగలతో అలంకరించబడిన గృహాల్లో విహరించారు. పుష్పాలతో అలంకరించబడిన ప్రాసాదాల మంచాలపై, పూలతో అలంకరించిన వీధుల్లో, వసంతకాలపు తోటల్లో ఊయలలపై, కమలపుష్పాల తాళ్లలో ఆనందించారు. చందనవనాల్లో, శాశ్వతవృక్షాల నీడలో, కదంబ, వేప వృక్షాల వద్ద, పరిభద్ర వృక్షాల లోపల, పర్వత గుహల్లో, లోయల్లో, కిటికీలు గల గదుల్లో, నదీ తీరాలపై, ఏనుగులపై ఉన్న మేడల్లో విహరించారు. వేసవిలో మంచు మేడల్లో, తీగలతో అలంకరించబడిన మందిరాల్లో, బంగారు వృక్షాల మధ్య, ముత్యాలు, మాణిక్యాలతో అలంకరించబడిన గోడల మధ్య ఆనందించారు. మల్లె, మోకామ్బర వంటి పూల పరిమళంతో, వసంత తోటల్లో కోయిలలు కూయగా, మణిమయమైన మృదువైన గడ్డిపైన, జలపాతాల వద్ద మెరిసే నీటి చినుకుల మధ్య, బంగారు, మాణిక్యాలతో కూడిన పర్వతశిలలపై, ఋషుల ఆశ్రమాల్లో, దూరమైన పుణ్యస్థలాల్లో విహరించారు. వెల్లువెర్రకమలపూలతో నిండిన సరస్సుల్లో, నవ్వుతున్న కలువల మధ్య, అడవిలో వికసించిన చోట్ల, నీలకమలల మంచాలపై, పజిల్లు, కథలు, అక్షరక్రీడలు, పటక్రీడలు, గుప్తమైన పాశక్రీడలు ఆడుతూ కాలం గడిపారు. నాటకాలు, పద్యాలు, బిందుకళలు, ప్రాంతీయ భాషలు, పట్టణ, గ్రామాచారాలు, పుష్పమాలలు, అలంకారాలు, లీలామయమైన కదలికలు, వివిధ రకాల భోజనపాత్రలతో ఆనందించారు. తాంబూలం, పుగాకు, కర్పూరం నమిలుతూ, లీలామయమైన ఆలింగనాలతో, ఊయలలపై ఊగుతూ సంతోషించారు. ఇంటి వద్ద పూలతో అలంకరించిన ఊయలల్లో, పరస్పరం ఊయల ఊగిస్తూ, పుష్పిత లతామండపాల్లో, తమ దేహాలను పూలలో దాచుకుంటూ ఆనందించారు. పడవ, రథం, ఏనుగు, గుర్రం, ఒంటె ప్రయాణాలు, జలవిహారాలు, పరస్పర జలచల్లింపులు చేసారు. నాట్యాలు, గీతాలు, కళారూపాలు, తాండవ నృత్యాలు, సంగీతం, సంభాషణలు, వీణ, మృదంగ వాయనలతో కాలం గడిపారు. తోటల్లో, నదీతీరాల్లో, వృక్షాల మధ్య, అడవి మార్గాల్లో, అంతఃపురాలలో, మేడల్లో—ఇలా అనేక ప్రాంతాల్లో, అనేక విధాలుగా సంతోషించారు. అంతటి సుఖసంపదల మధ్య పెరిగిన ఆ యువతి, తన ప్రియమైన భర్తను చూసి, మంగళమైన ఆలోచనలతో మనసులో తడుముకుంది: “ఈ జగన్నాధుడు నాకు ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైనవాడు. యువకాంతితో ప్రకాశిస్తున్న నా భర్త ఎలా చిరకాలం యువకుడిగా, అమరుడిగా ఉండగలడు? అతని ఆలింగనంతో నా వక్షోజాలు ఉప్పొంగుతున్నాయి. నేను, అతని ప్రియమైన భార్యగా, వందల సంవత్సరాలు ఈ పుష్పగృహాల్లో అతనితో సుఖంగా ఉండాలంటే ఎలా చేయాలి?” “చెప్పబడినట్టు, క్రమంగా తపస్సు, జపం, ప్రయత్నంతో, చంద్రునిలా రాజులలో అమరుడిగా ఉండవచ్చు. జ్ఞాన, తపస్సు, విద్యలో ప్రావీణ్యం గల ద్విజుల్ని అడుగుతాను—మరణం ఎలా నివారించవచ్చు?” ఆమె ద్విజులను యథావిధిగా గౌరవించి, మరలా మరలా అడిగింది: “ఓ బ్రాహ్మణులారా! అమరత్వాన్ని ఎలా పొందగలము?” వారు చెప్పారు: “ఓ దేవీ! అన్ని విధాల తపస్సు, జపం ద్వారా, సిద్ధులైనా, అసిద్ధులైనా అనేక ఫలితాలు పొందుతారు. కానీ అమరత్వం ఎప్పటికీ లభించదు.” ద్విజుల మాటలు విని, భర్తతో విడిపోవడం భయంతో, ఆమె త్వరగా తనలో తానుగా ఆలోచించింది: “విధి వల్ల నా భర్త ముందుగా మరణిస్తే, నేను అన్ని దుఃఖాలనుండి విముక్తిగా, శాంతంగా నా స్వరూపంలో నిలిచి ఉంటాను. కాని, వెయ్యేళ్ళ తర్వాత నా భర్త ముందే మరణిస్తే, ఆత్మ ఇల్లును విడిచిపోకుండా నేను చర్య తీసుకుంటాను. భర్త ఆత్మ విడిచినప్పుడు, అది నా పవిత్ర హృదయగృహంలో ఉన్నప్పుడు, నేను ఎల్లప్పుడూ భర్తకు కనిపిస్తూ, స్వేచ్ఛగా అక్కడే నివసిస్తాను.” “ఈ రోజు నుంచే నేను ప్రయత్నం ప్రారంభిస్తాను. జ్ఞానస్వరూపిణి సరస్వతీదేవిని జపం, ఉపవాసం, నియమాలతో పూజించి, ఆమెను సంతృప్తిపర్చుతాను.” ఇలా సంకల్పించి, తన భర్తకు తెలియకుండా, ఆ మహాత్మా యువతి శాస్త్రోక్తంగా కఠినమైన తపస్సును ఆచరించసాగింది. ప్రతి మూడు రాత్రుల అనంతరం ఉపవాసాన్ని పూర్తిచేసి, దేవతలు, బ్రాహ్మణులు, గురువులు, పండితులు, విద్యావంతులను భక్తితో పూజించింది. నిత్యం స్నానం, దానం, తపస్సు, అధ్యయనం చేస్తూ, శ్రద్ధ, సద్గుణాల కర్తవ్యాలను పాటిస్తూ, శ్రమను భరించేది. సమయం, ప్రయత్నం, శాస్త్రోక్త నియమాలను పాటిస్తూ, తన భర్తను సంతుష్టిపరిచేది, అయినా అతని అసలు స్థితి తెలియదు. మూడు రాత్రుల వంద దఫాలు, ఆ యువతి నిరంతర తపస్సుతో కఠినంగా శ్రమించింది. వంద మూడు రాత్రుల తపస్సు అనంతరం, మూర్తిని పూజించిన తర్వాత, గౌరీదేవి, వాక్స్వామిని, ఆమెపై ప్రసన్నమై ఇలా వరమిచ్చింది: “నిరంతర తపస్సు, భర్తపై అపూర్వమైన భక్తితో నీవు నన్ను సంతృప్తిపరిచావు, కన్నెది! కోరిన వరాన్ని అడుగు.