ఈ విధంగా, సంసార భయాలు ఎంత భయంకరంగా ఎదురైనా, జ్ఞాని హృదయం కదలదు; పక్షులు ఎంతగా పెద్ద శిలపై తిరిగినా, ఆ శిల కదలకుండా నిలిచి ఉండే విధంగా, జ్ఞాని కూడా భయాలకు లోనవ్వడు. "జననం ఎలా వస్తుంది? కర్మ ఎలా కలుగుతుంది? దుర్గతి, పురుషార్థం ఏమిటి?" అనే సందేహాలు, తెల్లవారుజామున చీకటి తొలగిపోవడం లాగా, జ్ఞానంతో పూర్తిగా తొలగిపోతాయి. ఎక్కడైనా, ఏ విషయమైనా, జ్ఞానోదయం కలిగినపుడు, అనురాగం పూర్తిగా నశిస్తుంది; రాత్రి ముగిసిన తర్వాత ఉదయంగా మారినట్టు. ఈ పరిశీలనలో ఉన్నవారికి, సముద్రాన్ని పోలిన లోతు, మెరు పర్వతాన్ని పోలిన స్థిరత్వం, చంద్రుని వంటి అంతర్గత శీతలత కలుగుతుంది. ఆ జీవన ముక్తి స్థితి, ధ్యానం చేసిన యోగికి, సందేహాలు పూర్తిగా శాంతించిన తరువాత, నెమ్మదిగా పరిపక్వంగా స్థిరపడుతుంది. అతని బుద్ధి, అన్ని విషయాలకు శీతలంగా, పవిత్రంగా, పరమ జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తూ, పూర్ణ చంద్రుని ప్రకాశాన్ని పొందుతుంది. హృదయాకాశంలో, వివేక సూర్యుడు వెలిగినప్పుడు, శాంతి వెలుగుతో పావిత్ర్యం కలిగినప్పుడు, దుర్గతికి విత్తనాలు మొలకెత్తవు. కోరికలు, స్వచ్ఛంగా, మృదువుగా, వినయంతో, కదలకుండా, శూన్యంగా autumn మేఘాలా గుంపులు క్రమంగా కనుమరుగైపోతాయి. ఏ దయారహిత చర్య ద్వారా స్థూల ప్రవర్తన విడిచిపెట్టినా, అది పగడబండిలా misery కలిగించే పిశాచ ముఖాలను తొలగించడంలా ఉంటుంది. ధర్మానికి బలంగా అనుసంధానమైన, ధైర్య harness తో కూడిన మనస్సును బాధలు దోచలేవు; అద్భుతమైన వల్లి వాయువులు చీల్చలేనట్టు. జ్ఞాని, ఇంద్రియ విషయాల అనురాగపు లోతులో పడిపోవడు; మార్గాన్ని తెలిసినవాడు, అగాధాన్ని వెంబడించడు. జ్ఞానులు, సత్యశాస్త్రాలు మరియు సద్గుణుల ప్రవర్తనకు విరుద్ధంగా లేని కర్మల్లో ఆనందిస్తారు; ఒక సత్కార్య మహిళ అంతఃపురంలో ఆనందించే విధంగా. ప్రపంచంలో అనేక అణువుల్లో, సృష్టి లేని మనస్సు, ప్రతి అణువులో వివిధ సృష్టులను దర్శిస్తుంది. ముక్తికి మార్గాన్ని తెలుసుకున్నవాడు, అంతర్గత శుద్ధి తర్వాత, అనుభవాల ప్రవాహం వల్ల బాధపడడు, ఆనందపడడు. అతడు, ప్రతి అణువులో, సృష్టి సమూహాలు నీటిలో అలలు లాగా, నిర్బంధంగా పడిపోతూ, లేచి వస్తూ, పరిశీలిస్తాడు. కలిగిన కర్మలను ద్వేషించడు, ముగిసినవాటిని కోరడు; మేల్కొన్నా, చెట్టు లాగా, కర్తవ్యానికి నిర్లిప్తంగా ఉంటాడు. సాధారణ మనుషులు, పరిస్థితులను అనుసరించి, కోరిన ఫలితాలు, కోరని ఫలితాలు వచ్చినా, హృదయం లోటు లేకుండా ప్రవర్తిస్తారు. ఈ గ్రంథాన్ని పూర్తిగా చదివి, పరిశీలించి, నేరుగా అనుభవించాలి; ఇది వరం, శాపం లాగా మాటలకే పరిమితమైంది కాదు. ఈ గ్రంథం, వివిధ అలంకారాలతో, కవితాత్మకంగా, రుచిగా, అందంగా, ఉదాహరణల ద్వారా వివరించబడింది. పదాల అర్థాన్ని, భావాన్ని తెలిసినవాడు, స్వయంగా గ్రహిస్తాడు; తెలియని వారు, పండితుల నుంచి వినాలి. వినడం, గ్రహించడం, అనుభవించడం పూర్తయిన తర్వాత, తపస్సు, ధ్యానం, జపం వంటి వాటి ద్వారా ముక్తి సాధించడానికి అవసరం లేదు. ఈ గాఢమైన గ్రంథాన్ని పునఃపునః అధ్యయనం, విచారణ ద్వారా, మనస్సు శుద్ధి తర్వాత జ్ఞానం కలుగుతుంది. "నేనే ప్రపంచం" అనే బలమైన భావన, గ్రహించబడిన తరువాత, perceiver, perceived అనే భూతం, సూర్యోదయానికి భూతం కనుమరుగైనట్టు, అడ్డంకిలేకుండా నశిస్తుంది. "నేనే ప్రపంచం" అనే మాయ, మిగిలినా, శాంతించిపోతుంది; కలను కలగా గుర్తించిన తర్వాత, ఆనందం మిగిలిపోని విధంగా. ఊహ నగరంలో సుఖ, దుఃఖాలు మనిషిని బాధించని విధంగా, ప్రపంచ మాయను లోపల గ్రహించినప్పుడు, అది కలవరపెట్టదు. చిత్రించిన పాము, పాముగా గుర్తించబడిన తర్వాత, భయం కలిగించని విధంగా, ప్రపంచాన్ని గ్రహించినప్పుడు, సుఖం, దుఃఖం కలిగించదు. చిత్ర పాములో పాము స్వభావం జ్ఞానంతో లయమవుతుంది; అదే విధంగా, ప్రపంచం మిగిలినా, జ్ఞానంతో శాంతిస్తుంది. పువ్వు కొత్త ఆకులను తాకినప్పుడు కొంత కలత కలిగినా, పరమ సత్యాన్ని పొందినప్పుడు మనకు కలత ఉండదు. పువ్వు రెప్పను నొక్కితే, దాని భాగాలు కదలుతాయి; కానీ, ఇక్కడ, శుద్ధ చైతన్యం మాత్రమే తెలిసింది, శరీర భాగాలు, limbs గురించి కాదు. సౌకర్యంగా కూర్చొని, తగిన విధంగా భోజనం చేసి, సద్భార్య ప్రవర్తనకు విరుద్ధమైన అనుభవాల్లో ఉండరు. సుఖాన్ని కాలం, స్థలానికి అనుగుణంగా పరిశీలించి, తగిన వారితో కలసి, ఈ శాస్త్రాన్ని మరియు ఇతర గ్రంథాలను తెలుసుకుంటారు. ఈ జ్ఞానం ద్వారా, ప్రపంచానికి గొప్ప జ్ఞానం, శాంతి లభిస్తుంది; దాని వల్ల, జనన చక్రంలో మళ్ళీ బాధ పడరు. ఆనందాలను పొందిన జీవులు, తమ తల్లి సారాన్ని కలిగి, సుఖంలో లీనమైనవారు, తక్కువగా చూడబడరు. ఇప్పుడు, రాఘవ, జ్ఞాన విస్తరణను, బుద్ధి సూక్ష్మతను వివరిస్తాను. నేను చెప్పే ఈ శాస్త్రాన్ని, దాని అర్థాన్ని ఎలా పరిశీలించాలో, ఏ వివరణ ద్వారా స్పష్టత వస్తుందో, వివరంగా విను. అదనంగా, కనిపించిన ఉదాహరణ ద్వారా, కనిపించని విషయాన్ని గ్రహించడాన్ని, జ్ఞానానికి సహాయంగా ఫలాన్ని ఇచ్చే ఉదాహరణను, జ్ఞానులు ఉదాహరణగా గుర్తిస్తారు. ఉదాహరణ లేకుండా, రామా, తెలియని విషయం గ్రహించలేరు; రాత్రి దీపం లేకుండా ఇల్లు వస్తువులు కనిపించనట్టు. కాకుత్స్థ, నేను చెప్పే అన్ని ఉదాహరణలు, నీవు గ్రహించేందుకు, ప్రయోజనంతో కూడినవి; పొందాల్సినది ఎప్పుడూ కారణంతోనే ఉంటుంది, కారణం లేకుండా కాదు. ఉదాహరణ - అనుబంధం, దాని సంబంధం, కారణ-ఫలితంగా ఏర్పడుతుంది; కానీ, పరమ బ్రహ్మ మాత్రం, అన్ని విషయాల్లో ఉంది, దానికి కారణ-ఫలం అవసరం లేదు. బ్రహ్మ విషయానికి ఉదాహరణ ఇవ్వబడినప్పుడు, ఆ సందర్భంలో, కేవలం కొంత సమానత్వం మాత్రమే అంగీకరించబడుతుంది.