தஸ்யைவம்ப்ராயயா தத்ர ததயோதாரசிந்தயா । ஸா வ்யதீயாய ரஜநீ பத்மஸ்யேவார்ககாங்க்ஷிணஃ
அவர் இவ்வாறு உயர்ந்த சிந்தனையுடன் அங்கு இருந்தபோது, அந்த இரவு, சூரியனை ஏங்கும் தாமரைப்பூவுக்கு போல், அமைதியாக கடந்து போனது.
கிஞ்சித் தமஃகடாராஸு கிஞ்சித் அப்ய் அருணாஸு ச । ததோ விரலதாராஸு திக்ஷு ராமஸிதாஸ்வ் இவ
சில இடங்களில் இருள் இன்னும் இருந்தது, சில இடங்களில் சிவப்பும் தெரிந்தது; பிறகு, திசைகளில் நட்சத்திரங்கள் குறைந்தபோது, அது ராமரும் சீதையும் அருகில் இருப்பது போலவே இருந்தது.
ப்ரபாததூர்யகோஷேண ஸமம் இந்துஸமாநநஃ । உத்தஸ்தௌ ராகவஶ் ஶ்ரீமாந் பத்மஃ பத்மாகராத் இவ
காலை இசைக்கருவிகளின் ஒலியுடன், சந்திரனைப் போல் முகம் கொண்ட புகழ்பெற்ற ராகவன், தாமரை குளத்தில் இருந்து மலர்வது போல் எழுந்தார்.
ப்ராதஸ்தநம் விதிம் ஸர்வம் ஸம்பாத்ய ப்ராத்ரு'ஸம்யுதஃ । ப்ரமிதாத்மபரீவாரோ வஸிஷ்டஸதநம் யயௌ
காலை செய்யவேண்டிய எல்லா கடமைகளையும் முடித்து, சகோதரர்களும் சிறிய குழுவும் உடன் கொண்டு, வசிஷ்டர் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.
ஸமாதிஸம்ஸ்தம் ஏகாந்தே முநிம் ஆத்மபராயணம் । தூராத் ஏவ நநாமாஸௌ ராமோ விநதகந்தரஃ
தனியாக அமர்ந்து தியானத்தில் முழுமையாக மூழ்கிய மனோன்மயமான முனிவரை ராமர் தொலைவில் இருந்து பார்த்தார்; உடனே அவர் கழுத்தை வளைத்து பணிந்தார்.
தம் ப்ரணம்யாங்கநே தஸ்துஸ் தஸ்மிம்ஸ் தே விநயாந்விதாஃ । யாவத் தமஸ் ஸமாலூநம் த்வஸ்தம் திங்முகமண்டலாத்
அந்த பெண்கள், பணிவுடன் அவரை வணங்கி, அந்த இருள் திசைகளை மூடியிருந்தது அகலும்வரை அங்கே அமைதியாக நின்றனர்.
ராஜாநோ ராஜபுத்ராஶ் ச ரு'ஷயோ ப்ராஹ்மணாஸ் ததா । ஆயயுஸ் ஸதநம் மௌநம் ப்ரஹ்மலோகம் இவாமராஃ
அரசர்கள், இளவரசர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் பிராமணர்கள் அனைவரும் அந்த அமைதியான இல்லத்திற்குப் போனார்கள்; அது பிரம்மாவின் உலகத்திற்குச் செல்வதுபோல் இருந்தது.
தத் வஸிஷ்டஸ்ய ஸதநம் பபூவ ஜநஸங்குலம் । ஹஸ்த்யஶ்வரதஸம்பாதம் பார்திவாகாரஶோபநம்
வசிஷ்டர் இல்லம் மக்கள் கூட்டத்தால் நிரம்பியது; யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள் நிறைந்தது, அது ஒரு அரச மாளிகையைப் போல ஒளிர்ந்தது.
க்ஷணாத் வஸிஷ்டோ பகவாந் விரராம ஸமாதிதஃ । ஆசாரேணோபபந்நேந ஜக்ராஹ ப்ரணதம் ஜநம்
ஒரு கணத்தில், பகவான் வசிஷ்டர் தியானத்திலிருந்து எழுந்தார்; நல்ல நடத்தை உடன், வணங்கிய மக்களை அவர் அன்புடன் ஏற்றுக்கொண்டார்.
அதாநுயாதோ முநிபிர் விஶ்வாமித்ராந்விதோ முநிஃ । ஆருரோஹ ரதம் ஶ்ரீமாந் ஸஹஸாப்ஜம் இவாப்ஜஜஃ
அப்போது, விஸ்வாமித்திரர் மற்றும் மற்ற முனிவர்களுடன், அந்த மகோன்னத முனிவர் திடீரென தாமரை மலரில் இருந்து பிரம்மா எழுந்தது போலவே, தனது ரதத்தில் ஏறினார்.
யயௌ க்ரு'ஹம் தாஶரதம் ஸைந்யேந மஹதா வ்ரு'தஃ । ப்ரஹ்மேவ ஶக்ரநகரம் ஸமஸ்தஸுரமாலிதஃ
பெரும் படையுடன் சூழப்பட்டு, அவர் தாசரதரின் இல்லத்திற்குச் சென்றார்; எல்லா தேவர்களும் சூழ்ந்த பிரம்மா, இந்திரனின் நகரத்திற்குள் சென்றது போல.
விவேஶ விததாம் தத்ர ரம்யாம் தாஶரதீம் ஸபாம் । ஹம்ஸயூதாநுவலிதோ ராஜஹம்ஸ இவாப்ஜிநீம்
அங்கு, தாசரதரின் விசாலமும் அழகானதும் ஆன சபையைக் களஞ்செய்து, ராஜஹம்சம் தாமரைத் தடாகத்திற்குள் பல ஹம்சங்களுடன் செல்வது போல அவர் நுழைந்தார்.
த்ரீணி தஸ்ய பதாந்ய் ஆஶு ததா தஶரதோ ந்ரு'பஃ । நிர்ஜகாம மஹாவீர்யஸ் ஸிம்ஹாஸநஸமுத்திதஃ
அந்த நேரத்தில், பெரும் வீரம் கொண்ட தாசரதர் என்ற மன்னன், சிங்காசனத்திலிருந்து எழுந்து, விரைவாக மூன்று அடிகள் எடுத்து வெளியே வந்தார்.
விவிஶுஸ் தத்ர தே ஸர்வே ந்ரு'பா தஶரதாதயஃ । வஸிஷ்டாத்யாஶ் ச முநய ரு'ஷயோ ப்ராஹ்மணாஸ் ததா
அங்கே தசரதன் முதலான அரசர்களும், வசிஷ்டர் போன்ற முனிவர்களும், ஷிகளும், பிராமணர்களும் அனைவரும் உள்ளே வந்தார்கள்.
மந்த்ரிணஶ் ச ஸுமந்த்ராத்யா தௌம்யாத்யாஶ் ச விபஶ்சிதஃ । ராஜபுத்ராஶ் ச ராமாத்யா மந்த்ரிபுத்ராஸ் ஸுஹாதயஃ
சுமந்த்ரன் போன்ற அமைச்சர்களும், தௌம்யன் போன்ற பண்டித புரோகிதர்களும், இராமன் உள்ளிட்ட அரசகுமாரர்களும், அமைச்சர்களின் மக்களும், நெருங்கிய நண்பர்களும் அங்கு இருந்தார்கள்.
ஸாமந்தாத்யாஃ ப்ரக்ரு'தயஸ் ஸுஹோத்ராத்யாஶ் ச நாகராஃ । மாலவாத்யாஸ் ததா ப்ரு'த்யாஃ பௌராத்யாஶ் சைவ லாலகாஃ
சாமந்தர்கள் மற்றும் அரசாங்க அதிகாரிகள், சுகோத்ரன் போன்ற நகரவாசிகள், மாலவம் முதலான இடங்களில் இருந்து வந்த வேலைக்காரர்கள், நகர மக்கள் மற்றும் பணியாளர்களும் அங்கே வந்திருந்தார்கள்.
ஸ்வோசிதேஷு ப்ரதேஶேஷு ஸ்வோசிதேஷ்வ் ஆஸநேஷு ச । ஸர்வேஷ்வ் ஏவோபவிஷ்டேஷு வஸிஷ்டோந்முகத்ரு'ஷ்டிஷு
அவர்கள் அனைவரும் தங்களுக்கேற்ற இடங்களிலும், இருக்கைகளிலும் அமர்ந்து, வசிஷ்டரை நோக்கி கவனமாக இருந்தார்கள்.
ஸபாகலகலே ஶாந்தே மௌநஸம்ஸ்தேஷு வந்திஷு । ப்ரு'ஷ்டாஸு ஸ்திதிவார்த்தாஸு ஸோம்யே தஸ்மிந் ஸபாந்தரே
அந்த அமைதியான மண்டபத்தில், கூட்டத்தின் சத்தம் தணிந்திருந்தது; பாட்டாளர்கள் யாரும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தார்கள்; அரசரின் நிலைமைகள் குறித்து கேள்விகள் கேட்கப்பட்டு, அங்கிருந்த சூழல் எல்லாம் மென்மையாக இருந்தது.
ஸிந்தூரதூலிபுஞ்ஜாபே பாலே திநகராதபே । விதாநதலவிஶ்ராந்தே கசத்ய் ஆதர்ஶமண்டலே
புதிய காலை நேரத்தில், செம்படல் தூள்போல் இருந்த மென்மையான சூரிய ஒளியில், அந்த மேற்பரப்பில் ஒளிரும் பிரதிபலிப்பு விளையாடியது.
ஸ்புரத்ய் அஞ்சலமாலாஸு விஶத்ய் அம்போஜகோடரம் । பத்மராகேஷ்வ் அபிஹிதே முக்தாதாமஸு சஞ்சலே
மாலையின் ஓரம் அசைந்து, தாமரை மலரின் உள்ளே நுழைந்தது; பத்மராகம் ரத்தினங்களில், அசையும் முத்து மாலைகள் மூடியிருந்தபோது, அது ஒளிர்ந்தது.
ப்ரு'ஹத்குஸுமதோலாப்யஃ ப்ரஸ்ரு'தாப்யஸ் ஸமந்ததஃ । வாதி மாம்ஸலம் ஆமோதம் ஆதாய மதுராநிலே
பெரிய மலர் தூக்குகளாகச் சுற்றிலும் பரவிய கிளைகளிலிருந்து, இனிய காற்று செறிந்த மணத்தை எடுத்துக்கொண்டு வீசியது.
வாதாயநேஷு ம்ரு'துஷு குஸுமாகீர்ணபூமிஷு । பர்யங்கேஷூபவிஷ்டாஸு பஶ்யந்தீஷு புரந்த்ரிஷு
மென்மையான ஜன்னல்களருகிலும், மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தரையிலும், விரிப்பில் அமர்ந்துள்ள அருமைமகளிர் சுற்றிலும் பார்வை செலுத்துகின்றனர்.
ஜாலாகதார்ககரலோலவிலோசநாஸு ரத்நப்ரபாப்ரகரபிங்கலசாமராஸு । ஸந்த்யக்தசாபலலவம் சபலாபலாஸு மௌநஸ்திதாஸு ஸிதசாமரதாரிணீஷு
ஜாலியில் ஊடுருவும் வெயிலின் விளையாட்டை விழிகள் தேடி, மணிமுத்துகளால் ஒளிரும் மஞ்சள் விசிறிகளை நோக்கி, சற்றே சஞ்சலமுள்ள இளமகளிர் வெள்ளை சாமரங்களை பிடித்து அமைதியுடன் அமர்ந்துள்ளனர்.
முக்தாபலப்ரதிபலத்ப்ரதிமார்கரஶ்மிஶாரோதராஸ்வ் அஜிரபூமிஷு சண்பகௌகம் । நாஸ்வாதயத்ய் அபிநவாதபபிந்துபுத்த்யா ப்ராந்த்யா ப்ரமிண்ய் அலிபலே நபஸீவ மேகே
முத்துக்களால் சூரியக்கதிர்கள் பிரதிபலித்து இரண்டாம் சந்திரனைப் போல் ஜொலிக்கும் மண்டப தரையில், தேனீ கூட்டம் புதிய வெயில்துளிகளைத் தப்பாக எண்ணி ருசிக்காமல், வானில் மேகத்தைச் சுற்றும் தேனீ போல அலைகின்றது.
புண்யோ வஸிஷ்டவசநப்ரஸரஶ் ஶ்ருதோ யஸ் தம் ஶம்ஸதி ப்ரஸ்ரு'தவிஸ்மயம் ஆர்யலோகே । ஸம்ஸத்கதே ம்ரு'துபதாக்ஷரமுக்தவாக்யம் அந்யோऽந்யம் உத்ஸ்மிதம் அநல்பகுணாபிராமம்
வசிஷ்டரின் புனிதமான வார்த்தைகளை கேட்டவர், அதனுடைய மகத்துவத்தில் ஆச்சரியமடைந்து, சிறந்தோர் நடுவில் அதை புகழ்ந்து பேசுகிறார்; அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் புன்னகையுடன், இனிமையான மென்மையான சொற்களில், அதன் பல நன்மைகளில் மகிழ்கிறார்கள்.
திக்ப்யஃ புராச் ச ககநாச் ச ந்ரு'பர்ஷிஸித்தவித்யாதரார்யமுநிவிப்ரகணே விஶிஷ்டே । மௌநப்ரணாமம் அபிதஃ ப்ரவிஶத்ய் அஶப்தம் ஸோபாம்ஶு கௌரவவதா ஸஹ ஜாதவாக்யே
எல்லா திசைகளிலும், நகரம், ஆகாயம் மற்றும் அதற்கும் அப்பால், அரசர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், வித்யாதரர்கள், உயர்ந்த துறவிகள், பிராமணர்கள் ஆகியோர், அனைவரிலும் சிறந்தவர்களாக, ஆழ்ந்த அமைதியோடு, மரியாதை காட்டும் சைகையுடன், வார்த்தைகளும் அமைதியும் நிறைந்தவர்களுடன் சேர்ந்து, அமைதியாக உள்ளே நுழைகின்றனர்.
உந்நித்ரகோகநதகோமலகோஶக்ரு'ஷ்டமத்தாலிஜாலமகரந்தஸுவர்ணராகைஃ । ஆபிங்கலே மருதி வாதி விலோலகண்டாடாங்காரகீதவதி பீதநிஶாம்புஶீதே
அரைத் திறந்த தாமரைப்பொதிகளின் மென்மையில் ஈர்க்கப்பட்டு, பொன்னிற தூளில் மூழ்கிய மதுபானம் குடித்த தேனீக்கள் கூட்டமாகச் சுழன்றாட, மெல்லிய கம்பளி காற்றில் ஆடும் மணி ஒலி ஒலிக்க, குளிர்ந்த இரவு பனியும் பருகப்பட்டிருக்கிறது.
அகுருதகரதூமே சந்தநாமோதமிஶ்ரே ஸரஸகுஸுமதாமோத்தாமகந்தாங்கிதாப்ரே । ஸரதி ஸிதவிதாநாம்போருஹாவர்தலேஶைஶ் சலகுஸுமரஜோऽங்கைஶ் ஶப்தவிஜ்ஞாதப்ரு'ங்கம்
அகில், தகரம் புகையும் சந்தன வாசனையும் கலந்து, புது மலர்களின் மணம் பரவிய வாசனையுடன், மேகங்கள் மேலே மிதந்து, அதன் மடிகளில் சிதறும் மலர்த் தூசுகள் ஒட்டியிருக்க, தேனீக்களின் மெல்லிய ஓசை கேட்கிறது.
மேககம்பீரயா வாசா விஸ்ரப்தபதஸுந்தரம் । இதம் தஶரதோ வாக்யம் உவாச முநிநாயகம்
மேகத்தின் முழக்கம் போல் ஆழமான, தெளிவும் நம்பிக்கையும் நிறைந்த குரலில், தசரதன் அந்த முனிவர்களின் தலைவனை நோக்கி இவ்வாறு பேசினார்.
பகவந் ஹ்யஸ்தநேந த்வம் வாக்யஸந்தர்பஜந்மநா । கச்சிந் முக்தோ ऽஸி கேதேந தபஃகார்ஶ்யாதிஶாயிநா
பெரியவரே, நேற்று நீங்கள் சொன்ன அறிவுப் பேச்சால், தவம் செய்து உடல் சோர்வதைவிட அதிகமான அந்த மனச்சோர்விலிருந்து நீங்கள் விடுபட்டீர்களா?