நேதம் தவ ந சாஸ்ய த்வம் ப்ராந்திம் புத்ர பரித்யஜ । அஸத்யே ஸத்யவத் த்ரு'ஷ்டே பாவநாம் மா ந்யவீவிஶஃ
இது உன்னுடையதும் இல்லை, நீயும் இதற்குச் சொந்தக்காரனும் இல்லை; இந்த மாயையை விட்டுவிடு, என் மகனே. பொய்யானது உண்மை போல் தோன்றினாலும், அதில் மனதை வைத்துக்கொள்ளாதே.
மம குருவிபவோஜ்ஜ்வலா விலாஸா இதி தவ மாஸ்து வ்ரு'தைவ விப்ரமோ ऽந்தஃ । த்வயி ஸதி விததாஶ் ச தே விலாஸா விலஸதி ஸர்வம் இதம் ததாத்மதத்த்வம்
'என் ஆசானின் பெருமையால் என் மகிமைகள் பிரகாசிக்கின்றன' என்று உனக்குள் வீணான குழப்பம் இருக்க வேண்டாம். நீ இருப்பதால் உன் மகிமைகள் பரவுகின்றன; இந்த எல்லாம் உன் ஆத்மாவின் சுருக்கமாக ஒளிர்கின்றது.
இத்ய் ஆகர்ண்ய ததா தத்ர ராத்ராவ் ஆலபநம் தயோஃ । அஹம் ரகுகுலாகாஶஶஶாங்க ரகுநந்தந
அவ்வாறு அந்த இரவில் அவர்களின் உரையாடலைக் கேட்டபின், நான், ரகு வம்சத்தின் சந்திரனாகியவன், ரகுநந்தனே...
பதிதஃ காத் கதம்பாக்ரே பத்த்ரபுஷ்பலதாகுலே । தூஷ்ணீம் நிர்வ்ரு'ஷ்டிமூகாத்மா ஶ்ரு'ங்காக்ர இவ தோயதஃ
ஒரு பள்ளத்தில் விழுந்து, கடம்ப மரத்தின் முனையில், இலைகள், பூக்கள், கொடிகள் நிறைந்த இடத்தில், அமைதியாகவும், மழை பெய்யாத மேகம் போலவும், ஒரு மலைச்சிகரத்தின் மேல் ஓய்வெடுத்த மேகம் போல் இருந்தேன்.
அபஶ்யம் தத்ர தாஶூரம் ஶூரம் இந்த்ரியநிக்ரஹே । பரேண தபஸா யுக்தம் தேஜஸேவ ஹுதாஶநம்
அங்கே, தன் உணர்வுகளை அடக்கிக்கொள்ளும் வீரராகிய தாஶூரனைப் பார்த்தேன்; அவன் மிகுந்த தவத்தால் திகழ்ந்தவன், ஒளிவீசும் நெருப்பைப் போல.
தேஜோபிர் தேஹநிஷ்க்ராந்தைஃ காஞ்சநீக்ரு'தபூருஹைஃ । தாபயந்தம் ப்ரதேஶம் தம் புவநம் பாஸ்கரம் யதா
அவனது உடலிலிருந்து வெளிவரும் ஒளிக்கற்றைகள், அங்கே உள்ள கிளைகளை பொன்னிறமாக மாற்றின; அந்த இடத்தை, உலகத்தை வெப்பம் தரும் சூரியன் போல சூடாக்கினான்.
மாம் அதாலோக்ய ஸம்ப்ராப்தம் தாஶூரோ ऽர்க்யஸபர்யயா । விதீர்ணவிஷ்டரம் பத்த்ரே பரயா பர்யபூஜயத்
பின்னர், நான் வந்ததைப் பார்த்த தாஶூரன், தண்ணீர் கொண்டு வரவேற்று, இலைகளை விரித்து இருக்கை அமைத்து, மிகுந்த மரியாதையுடன் என்னை வணங்கினான்.
ததஃ குர்வந் கதாஸ் தேந ஸஹ தாஶூரபாஸ்வதா । தாஸ் தத்தநயஸம்பத்தாஸ் ஸம்ஸாரோத்தாரணக்ஷமாஃ
அதற்குப் பிறகு, அந்த தாஶூரன் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தவனாக இருந்தான். அவனுடன் பேசிக்கொண்டு, அவன் வம்சத்துடன் தொடர்புடைய கதைகளைச் சொன்னோம். அவை இந்த உலக வாழ்க்கை என்ற பெருங்கடலைத் தாண்ட உதவக்கூடியவை.
த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ் தம் அஹம் வ்ரு'க்ஷம் கோரகோத்கடகோடரம் । ஸ்மிதேநேவ ஸ்புடரதம் ஶ்வஸநஸ்புரிதச்சதம்
நான் அந்த மரத்தைப் பார்த்தேன். அதன் குழிகளில் மொட்டுகள் அடர்த்தியாக இருந்தன. அதன் கிளைகள் காற்றில் அசைந்தன. அதன் பிளவுகளில் ஒரு சிரிப்பு வெளிப்பட்டது போல இருந்தது.
தாஶூரஸ்யேச்சயா ஸர்வைர் அபதத்பிர் ம்ரு'கத்விஜைஃ । ஸேவ்யமாநம் வநம் இவ லதாமண்டபமண்டிதம்
தாஶூரனின் விருப்பப்படி, அங்கு விழுந்த எல்லா மிருகங்களும் பறவைகளும் அந்த மரத்தைச் சுற்றி இருந்தன. அது ஒரு வனத்தைப் போல, கொடிகள் அலங்கரித்த மண்டபம் போல் அழகாக இருந்தது.
லதாகோடிதடப்ராந்தைஶ் சமரைர் இந்துஸுந்தரைஃ । ஶுப்ராப்ரகண்டநிகரைஶ் ஶரந்நப இவாவ்ரு'தம்
அந்த மரம், சந்திரனைப் போல வெண்மையாகத் திகழும் சாமரங்களால், கொடிகளின் ஓரங்களில் அலைந்து, வெண்மையான மேகக் குழுக்கள் சூழ்ந்தது போல இருந்தது. அது சரத்கால வானத்தைப் போல் அழகாக இருந்தது.
ப்ராலேயகணபத்தத்யா முக்தாவல்யாப்யலங்க்ரு'தம் । ஸர்வாவயவம் ஏவாச்சபுஷ்பபூரைஃ ப்ரபூரிதம்
பனிக்கணுக்கள் போல ஒழுங்காக அமைந்த முத்துமாலைகள் அணியப்பட்டு, எல்லா உடற்கூறுகளும் தூய மலர்களால் நிரம்பி அழகுபடுத்தப்பட்டிருந்தது.
ஸ்வரேணுசந்தநாலேபைஸ் ஸமாலப்தம் அகண்டிதம் । ஸ்வச்சதாபோகவிபுலரக்தாம்பரபரிஷ்க்ரு'தம்
மலர்தூள் மற்றும் சந்தனத்தால் முழுவதும் பூசப்பட்டு, அதன் அழகு எங்கும் முற்றிலும் நிறைந்திருந்தது; விசாலமான, வெளிப்படையான சிவப்புத் துணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
விவாஹாயேவ வேஷேண புஷ்பபாராதிஹாரிணா । லதாங்கநாநுஷக்தேந நாகரேண க்ரு'தோத்யமம்
திருமணத்திற்கு தயாராகும் பெண் போல் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மலர்களின் நிறையால் கவர்ச்சி மிகுந்து, கொடியைப் போலியொரு பெண் அருகில் இருந்து, நகரவாசி ஒருவர் ஏற்பாடுகளைச் செய்தார்.
ஸுநிபத்தஜடாகாரலதாமண்டலமண்டிதம் । மஞ்ஜரீபிஃ பதாகாபிர் யுக்தம் புரம் இவோத்ஸவே
நன்கு கட்டப்பட்ட சுருள்கள் போல கொடிகள் பின்னப்பட்டு, மலர்களின் குலைகள் மற்றும் கொடிகள் கொடியாட்கள் போல் அலங்கரிக்கப்பட்டு, திருவிழா கொண்டாடும் நகரம் போல் பிரகாசமாக இருந்தது.
ம்ரு'ககண்டூயநத்வஸ்தபுஷ்பதூலிவிதூஸரம் । ப்ரோத்ஸாரிதோபாந்தவநம் வ்ரு'க்ஷமல்லம் இவோத்திதம்
மான் உடலைக் குறைந்ததால் பூந்தூள் சிதறி, அருகிலிருந்த காடுகள் விரட்டப்பட்டு, மரங்களில் ஒரு மல்யுத்த வீரனைப் போல் அது எழுந்து நிற்கிறது.
பர்ஹிபிஃ குஸுமோத்வாந்தபராகபரிபாடலைஃ । நிக்ஷேபக்ஷிப்தஸந்த்யாப்ரபாலஸாலம் இவாசலைஃ
மயில்கள் மலர்தூளோடு கூடிய பூக்களைச் சிதற, அந்த மரம், மாலை நேர மேகங்கள் சூழ்ந்த மலையில் உள்ள இளஞ்சால மரங்களைப் போல் தெரிகிறது.
ப்ரவாலாருணஹஸ்தேந ஶீதலச்சாயஶாயிநா । மதுநா கூர்ணமாநேந ப்ராலேயோத்புலகத்விஷா
இளஞ்சிவப்பு கொடிகள் கரங்களாய், குளிர்ந்த நிழலில் படுத்து, மதுபானம் அருந்திய போல் அசைந்து, பனித்துளிகள் ஒளிரும் அழகுடன் நிற்கிறது.
நீரந்த்ரபுஷ்பபூரேண கூர்ணிதேந வநாநிலைஃ । நித்ராலுகுட்மலத்ரு'ஶா ஸ்தபகஸ்தநதாரிணா
அடர்ந்த பூக்கள் காட்டு காற்றால் அசைந்தும், தூக்கத்தில் அரைமூடிய கண்களோடு, கொத்துகள் மார்பாக மிளிரும் அழகுடன் நிற்கிறது.
புஷ்பஜாலரஜஃபுஞ்ஜகுங்குமாருணவாஸஸா । லதாவிதாநநிலயவாதாயநநிஷங்கிணா
மலர்ச்செங்காய்களின் தூளால் சிவந்த ஆடைகள் அணிந்தும், கொடியின் இலைகளால் சூழப்பட்ட ஜன்னல்கள் கொண்டும்,
நவபுஷ்பலதாதோலாலீலயாலஸலாஸிநா । ஆபாதமஸ்தகப்ராந்தம் ஸஸமஸ்தலதாலயம்
புதிய மலர்ந்த கொடிகளில் மெதுவாக ஆடிக்கொண்டிருக்கும் இடத்தில், தலை முதல் பாதம் வரை அந்த இல்லம் முழுவதும் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு,
வ்ரு'ந்தேந வநதேவீநாம் கோகிலாலாபஶாலிநா । ஸந்திக்தமஞ்ஜரீஜாலம் அலிநேத்ரேண ஹாஸிநா
காட்டுத் தேவியர் கூட்டமாக, குயில்களின் பாடலுடன், சந்தேகமாக மலராத மொட்டுக்களை, தேனீ போன்ற விழிகளால் புன்னகையுடன் நோக்கி,
அவஶ்யாயோபஶமிதரதிகேதைர் மதாலஸைஃ । புஷ்பதூலிஸமாரப்தைர் ஆலப்தைர் நிபிடம் மிதஃ
அன்பின் சோர்வை மழைத்துளிகள் தணித்து, மலர்தூளால் காற்று அடர்த்தியாக கலந்து, ஒருவருடன் ஒருவர் நெருக்கமாக இருப்பது போல்,
புஷ்பாந்தராந்தஃபுரகைஃ கிம் அபி ப்ரணயோசிதம் । த்வநத்பிர் அபிதஸ் ஸ்வச்சம் மத்தாலியுகலைர் வ்ரு'தம்
மலர்களின் உள்ளறைகளில், இனிய நட்பும் பாசமும் கொண்ட விளையாட்டு எதோ நடக்கிறது; அதைச் சுற்றி, மதுபானத்தில் மயங்கும் தேனீ ஜோடிகள் தெளிவாக முரளும் ஓசையுடன் நிறைந்திருக்கிறது.
காநநோபாந்தநகரீகுங்குமாகர்ணநேச்சயா । க்ஷணம் உத்கர்ணம் ஆஶாந்தசாருசர்வணடாங்க்ரு'தைஃ
காட்டின் எல்லையில் உள்ள நகரத்தின் ஓசையைக் கேட்க ஆவலுடன், அவை சிறிது நேரம் காதுகளை உயர்த்திக் கொண்டு, மென்மையான இலைகளை மென்று வந்ததை ஒரு கணம் நிறுத்துகின்றன.
க்ஷணம் தலாஶ்ரிவிஶ்ராந்தமுக்தமுக்தஶிரஸ்தயா । பஶ்யத்பிர் இந்த்வம்ஶுகசஜ்ஜலாம் அர்ணவமேகலாம்
ஒரு கணம், அழகான தலைகளை இலைக்கரையில் ஓய்வெடுத்து வைத்து, சந்திர ஒளியின் அலைகளை கடலின் இடையணிபோல் ஜொலிக்கப் பார்க்கின்றன.
வநஸ்தலீநாம் தநயைர் நயைர் மூர்திம் இவாஸ்திதைஃ । ஸுப்தைஃ பத்த்ரபுடேஷ்வ் அந்தர் ம்ரு'கைஶ் ஶாரலதாந்தரம்
காட்டுத் தளங்களின் மகளிர், அழகை உருவாக எடுத்துக் கொண்டது போல் அமைதியாக நிற்கின்றனர்; புல் கிளைகளுக்கிடையே உறங்கும் மான்கள், இலைமடிகளில் ஓய்வெடுக்கின்றன.
நீடஶ்வஸத்ஸுவிஶ்வஸ்தஸுப்தஸார்பகபக்ஷிணம் । பாகச்யுதபலோபாந்தவ்ரு'த்தலம்பிகமண்டலம்
அந்த கிளைகள் சூழ்ந்த வட்டத்தில், பறவைகள் தங்கள் குஞ்சுகளுடன் நம்பிக்கையோடு அமைதியாக உறங்குகின்றன; அருகில் பழங்கள் பழுக்கி விழுந்து கிடக்கின்றன.
ஸந்திக்தமூகப்ரமரம் குச்சேஷ்வ் அப்ஜாக்ஷஸூத்ரகைஃ । ஶ்யாமலீக்ரு'தபர்யந்தம் நீலைஃ பல்லவமண்டலைஃ
அங்கு கொத்துக்களில், ஊமையான தேனீக்கள் குழப்பத்துடன் சுற்றுகின்றன; நீல நிற இளம்புதர்களால் ஓரம் இருண்டு, அவை தாமரைப்போல் அழகான நூல்களாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
ஸுகந்திதாஶேஷவநம் புஷ்பமேகீக்ரு'தாம்புதம் । தூலீகதம்பஶபலம் பலார்திவலிதம் தலே
அந்த வனம் முழுவதும் மணம் பரப்பி, மேல் மேகங்கள் மலர்களாக மாறி, கீழே மண் தூசால் புள்ளிகள் படைத்து, பழங்களை நாடி வந்தவர்கள் நிலத்தை வளைத்துள்ளனர்.