ஸூர்யாம்ஶுகசதாலோலதரங்கோத்துங்கமௌக்திகாஃ । வஹந்த்யஸ் ஸரிதோ யத்ர ஸந்முக்தாவலயஶ் சலாஃ
இங்கே, ஆறுகள் சூரியனின் கதிரால் அலைகளின் உச்சியில் உயரும் முத்துகளை எடுத்துச் செல்கின்றன; மேலும், அசையும் உண்மையான முத்தமாலைகள் உள்ளன.
இக்ஷுக்ஷீராதிஸலிலா மணிரத்நபிஸாங்குராஃ । ஔர்வாநலாம்புஜா யத்ர வாப்யஸ் ஸப்த மஹார்ணவாஃ
இங்கே, கரும்பு நீர், பால் போன்ற நீருடன் கூடிய குளங்கள், மாணிக்கம், ரத்தினம், தாமரை முளைகள், கடற்கொளி நெருப்பு, தாமரை மலர்கள், ஏழு பெரிய கடல்கள் ஆகியவை உள்ளன.
அத உர்வ்யாம் ததோர்த்வே கே புண்யாபுண்யதநஶ்ரியஃ । நராமரகிராடாநாம் யத்ராதிக்ரயவிக்ரயௌ
கீழே பூமியில், மேலே ஆகாயத்தில், புண்ணியம், பாவம், செல்வம், மகிமை ஆகியவை இருக்கின்றன; இங்கே மனிதர்கள், தேவர்கள், யட்சர்கள் ஆகியோரிடையே வாங்கும் விற்பனை நடக்கின்றது.
தஸ்மிந்ந் ஏவ ஜகத்ய் அஸ்மிந் புரே ஸங்கல்பபூபுஜா । க்ரீடார்தம் ஆத்மநஶ் சித்ரா தேஹாவவரகாஃ க்ரு'தாஃ
இந்த உலகத்திலேயே, இந்த நகரத்தில், சிந்தனையின் அரசன் தன் விளையாட்டுக்காக வித்தியாசமான உடல் உறைகளை உருவாக்கியிருக்கிறான்.
கேசித் கீர்வாணநாமாந ஊர்த்வ ஏவ நியோஜிதாஃ । நரோரகாதயஃ கேசித் அத ஏவ நிவேஶிதாஃ
சிலர் தேவர்கள் என்ற பெயரில் மேலே அமைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்; மனிதர்கள், பாம்புகள் போன்றவர்கள் கீழே வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
வாதயந்த்ரப்ரவாஹேண சலந்தோ மாம்ஸம்ரு'ண்மயாஃ । ஸிதாஸ்திதாரவஶ் சித்ராஸ் த்வக்லேபமஸ்ரு'ணாமலாஃ
காற்றின் இயக்கத்தால் இவை, மாம்சம் மற்றும் மண் கொண்டு ஆன உடல்கள், அங்கங்கே அசைந்து செல்கின்றன; சிலர் வெண்மையான எலும்பும் மரமும் கொண்டு அழகுபடுத்தப்பட்டு, தோல் பூசப்பட்டு, மென்மையாகவோ அல்லது அழுக்காகவோ இருக்கின்றனர்.
கேசிச் சிரேண நஶ்யந்தி கேசிச் சீக்ரவிநாஶிநஃ । கசக்ரு'ஷ்ணோலபோல்லாஸரசிதாச்சாதநஶ்ரியஃ
சில உடல்கள் நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு அழிகின்றன; சில உடல்கள் விரைவில் அழிந்து விடுகின்றன; அவற்றின் உறைகள் ஒளிரும், கருப்பும், வெளிரும் நிறங்களில் செய்யப்பட்டுள்ளன.
கர்ணாக்ஷிநாஸாப்ரமுகைர் த்வாரைர் நவபிர் அந்விதாஃ । அநாரதவஹத்ப்ராணபவநேநோஷ்ணஶீதலாஃ
இந்த உடல்கள், காதுகள், கண்கள், மூக்கு முதலான ஒன்பது வாயில்களுடன் கூடியவை; உயிர்வாயு எப்போதும் ஓடுவதால், வெப்பமோ, குளிரோ அடையும்.
கர்ணநாஸாஸ்யதால்வாதிவாதாயநகணாந்விதாஃ । புஜாத்யங்கப்ரதோலீகாஃ பஞ்சேந்த்ரியகுதீபகாஃ
காது, மூக்கு, வாய், நாக்கு போன்ற பல காற்று சாளரங்களும், கை போன்ற உறுப்புகளும் வழிகளாகவும், ஐந்து உணர்வுகள் விளக்குகளாகவும் அமைந்துள்ளன.
மாயயா ரசிதாஸ் தேஷு ஸங்கல்பேந மஹாமதே । அஹங்காரமஹாயக்ஷாஃ பரமாலோகபீரவஃ
அவற்றுக்குள், மாயையின் வலிமையாலும், மனக்கற்பனையாலும், அறிவுள்ளவரே, பெரும் அகந்தையின் பேய்கள் உருவாகின்றன; அவை உன்னத ஒளியையும் பயப்பட வைக்கும்.
தேஹாவவரகேஷ்வ் அந்தர் மஹாஹங்காரயக்ஷகைஃ । ஸ ஹி ஸங்க்ரீடதே ऽத்யர்தம் அஸத் ஏவாஸதுத்திதைஃ
இந்த உடல் உறைகளுக்குள், அந்த அகந்தை பேய்களுடன் சேர்ந்து, பொய்யிலிருந்து எழும் பொய்யிலேயே மிகையாக விளையாடுகிறான்.
யதா குஸூலே மார்ஜாரோ பஸ்த்ராயாம் புஜகோ யதா । முக்தாபலம் யதா வேணாவ் அஹங்காரஸ் தநௌ ததா
எப்படி ஒரு பெரியகளத்தில் பூனை இருக்கிறதோ, காற்றடிக்கும் பையில் பாம்பு இருக்கிறதோ, மூங்கிலில் முத்து இருக்கிறதோ, அதேபோல் இந்த உடலில் 'நான்' என்ற உணர்வு இருக்கிறது.
க்ஷணம் அப்யுதயம் யாதி க்ஷணம் ஶாம்யதி தீபவத் । தேஹகேஹேஷு ஸங்கல்பஸ் தரங்கஸ் ஸாகரேஷ்வ் இவ
ஒளிவிளக்கு ஒரு கணம் பிரகாசித்து மறைந்துவிடும் போல, உடல் எனும் வீட்டில் எண்ணங்கள் எழுந்து மறையின்றன; அது கடலில் அலைகள் எழும் போல்.
பவிஷ்யந்நவநிர்மாணம் அப்ய் ஆப்நோதி ததா புரம் । யதா ஸங்கல்பிதம் வஸ்து புர ஏவ ப்ரபஶ்யதி
இன்னும் கட்டப்படாத நகரம்கூட, ஒருவர் கற்பனை செய்த பொருளை அந்த நகரத்தில் இருப்பது போலக் காணும் போது தோன்றிவிடும்.
அஸங்கல்பநமாத்ரேண ஸ்வேநைவாஶு விநஶ்யதி । ஶ்ரேயஸே பரமாயாஸ்ய நாஶஸ் ஸ்வோ ந து ஸம்பவஃ
ஒரு பொருளை கற்பனை செய்வதை நிறுத்தினாலே அது தானாகவே விரைவில் மறைந்து விடும்; உயர்ந்த நன்மைக்காக அதன் அழிவே உகந்தது, தொடர்வது அல்ல.
ஸ்வயம் ஸங்கல்பநாமாத்ராஜ் ஜாயதே பாலயக்ஷவத் । அநந்தாயாத்மதுஃகாய நாநந்தாய கதாசந
இது ஒருவரது மனக்கற்பனையாலேயே தோன்றுகிறது; குழந்தை ஒரு பேயை கற்பனை செய்வதைப் போல. இது முடிவில்லாத துயரத்தை மட்டுமே தருகிறது, ஒருபோதும் ஆனந்தம் தருவதில்லை.
இதம் ஸ்பாரம் ஜகத்துஃகம் ப்ரதநோத்ய் ஆத்மஸத்தயா । அஸத்தயா நாஶயதி க்ஷணம் ஆந்த்யம் யதா தமஃ
இந்தப் பெரிய உலகத் துயரம், ஆத்மாவின் உண்மை இருப்பால் விரிகிறது; அது இல்லாதபோது, கணம் ஒன்றில், கண் பார்வை இல்லாதபோது இருள் போல், மறைந்து விடுகிறது.
ஸ்வயைவ துஃகதாயிந்யா சேஷ்டயா பரிரோதிதி । காஷ்டாவஷ்டப்தவ்ரு'ஷணஃ கீலோத்பாடீ கபிர் யதா
தன் சொந்த வேதனையால் அது அழுகிறது; மரத்தில் சிக்கிய வண்டையை விடுவிக்க முயலும் குரங்கைப் போல.
ஸங்கல்பிதாநந்தலவஸ் திஷ்டத்ய் உத்துரகந்தரம் । அகஸ்மாத் கச்யுதமதுபிந்துபுக் கரபோ யதா
கற்பனை ஆனந்தத்தின் ஒரு துளி மட்டும் உயர்ந்த தலையுடன் நிற்கிறது; வானிலிருந்து திடீரென விழும் தேன்துளியை ருசிப்பது போல யானை மகிழும்.
ஸ்வயம் விரதிம் ஆயாதி க்ஷணம் ஏதி ரதிம் க்ஷணம் । க்ஷணம் விகாரம் ஆயாதி ஸங்கல்போ ऽபவ்யபாலவத்
இந்த மனம் ஒரு கணம் விருப்பம் இழக்கிறது, ஒரு கணம் பற்றுதல் கொள்கிறது; இன்னொரு கணம் மாற்றமடைகிறது. அறியாமை கொண்ட குழந்தை போல், மனம் எண்ணங்களை எழுப்பி மறைக்கிறது.
ஏநம் ஸகலபாவேப்யஃ க்ரு'த்வா நிர்மலம் ஆதராத் । மதிமந்தஃ பதம் யாதா யதா புத்ர ததா குரு
புத்திசாலிகள் இந்த மனதை எல்லா பொருள்களிலிருந்தும் தூய்மையாக்கி, கவனத்துடன் பரிசுத்தமாக்கி, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தார்கள். என் மகனே, நீயும் அதைப் போல செய்.
த்ரயஸ் த்வ் அஸ்யா மதேர் தேஹா உத்தமாதமமத்யமாஃ । தமஸ்ஸத்த்வரஜஸ்ஸஞ்ஜ்ஞாஃ காரணம் ஜகதஸ் ஸ்திதேஃ
இந்த மனத்திற்கு மூன்று உடல்கள் உள்ளன: சிறந்தது, நடுத்தரமானது, கீழ்மையானது. இவை இருள், தூய்மை, செயல் என்ற பெயர்களால் அறியப்படுகின்றன. இவை உலகம் நிலைத்திருக்கும் காரணங்கள்.
தமோரூபோ ஹி ஸங்கல்போ நித்யம் ப்ராக்ரு'தசேஷ்டயா । பராம் க்ரு'பணதாம் ஏத்ய ப்ரயாதி க்ரிமிகீடதாம்
இருளின் தன்மை கொண்ட எண்ணம் எப்போதும் இயற்கையான முறையில் செயல்படுகிறது. அது மிகுந்த துயரத்தில் வீழ்ந்து, புழு மற்றும் பூச்சி நிலையை அடைகிறது.
ஸத்த்வரூபோ ஹி ஸங்கல்போ தர்மஜ்ஞாநபராயணஃ । அதூரகேவலீபாவஸ் ஸாம்ராஜ்யம் அதிதிஷ்டதி
தூய்மை தன்மையுள்ள எண்ணம், நற்பண்பும் அறிவும் விரும்பி நடக்கிறது; அது விடுதலைக்கு அருகில் சென்று, பேரரசை அடைகிறது.
ரஜோரூபோ ஹி ஸங்கல்போ லோகஸம்வ்யவஹாரவாந் । பரிதிஷ்டதி ஸம்ஸாரே புத்ரதாராநுரஞ்ஜிதஃ
செயலாற்றல் தன்மையுள்ள எண்ணம், உலக வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டு, பிறப்பும் இறப்பும் கொண்ட சுழற்சியில், பிள்ளைகளும் துணைவியும் மீது பற்றுடன் நிலைக்கிறது.
த்ரிவிதம் து பரித்யஜ்ய ரூபம் ஏதந் மஹாமதே । ஸங்கல்பஃ பரம் ஆயாதி பதம் ஆத்மபரிக்ஷயே
பெரிய அறிவாளியே, இந்த மூன்று தன்மைகளையும் விட்டு விடும் போது, எண்ணம், தன்னை ஆராய்ந்து, உயர்ந்த நிலையை அடைகிறது.
ஸர்வா த்ரு'ஷ்டீஃ பரித்யஜ்ய நியம்ய மநஸா மநஃ । ஸபாஹ்யாப்யந்தரார்தஸ்ய ஸங்கல்பஸ்ய க்ஷயம் குரு
எல்லா பார்வைகளையும் விட்டு, மனதை மனத்தால் கட்டுப்படுத்தி, வெளி உள்ளார்ந்த பொருட்கள் குறித்த எண்ணங்களை முற்றிலும் நீக்கு.
யதி வர்ஷஸஹஸ்ராந்தம் தபஶ் சரஸி தாருணம் । யதி வா லீலயாத்மாநம் ஶிலயா சூர்ணயஸ்ய் அலம்
நீ ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடுமையான தவம் செய்தாலும், அல்லது விளையாட்டாக உன் உடலைக் கல்லால் நொறுக்கினாலும்,
யத்ய் அம்புதிம் ப்ரவிஶஸி வடவாக்நிம் அதாபி வா । யதி வா பதஸி ஶ்வப்ரே கட்கதாராஜலே ऽத வா
நீ கடலில் இறங்கினாலும், அடிக்கடி எரியும் தீயில் சென்றாலும், ஆழமான பள்ளத்தில் விழுந்தாலும், அல்லது கூரிய வாள்கள் விரிக்கப்பட்ட இடத்தில் விழுந்தாலும்,
ஹரோ யத்ய் உபதேஷ்டா தே ஹரிஃ கமலஜோ ऽபி வா । அத்யந்தகருணாக்ராந்தோ லோகநாதோ ऽத வாக்பதிஃ
உனக்கு கற்றுக்கொடுப்பவர் சிவபெருமான் ஆனாலும், திருமால் ஆனாலும், பிரமா ஆனாலும், உலகநாதர் மிகுந்த கருணையுடன் இருந்தாலும், அல்லது வாக்கின் கடவுள் ஆனாலும்,