யதாக்ரமம் யதாஶாஸ்த்ரம் யதாசாரம் யதாஸ்திதி । ஸ்தீயதாம் முச்யதாம் அந்தர் போககார்த்யம் அவாஸ்தவம்
ஒவ்வொருவரும் ஒழுங்கும், சாஸ்திரமும், நல்ல நடமும், தக்க நிலையிலும் வாழட்டும்; உள்ளுக்குள் இருக்கும் பொய்யான இன்ப ஆசையை விடுவித்து விடுதலை அடையட்டும்.
ஸம்ஸ்தவஃ க்ரியதாம் கீர்த்யா குணைர் ககநகாமிபிஃ । த்ராயந்தே ம்ரு'த்யுநோபேதம் ந கதாசந போககாஃ
உயர்ந்த பண்புகளுடன் வானத்தைத் தொடும் புகழ் பாடல் செய்யப்படட்டும்; அனுபவங்கள், மரணத்தால் பிடிக்கப்பட்டவரை ஒருபோதும் காப்பாற்றுவதில்லை.
காயந்தி ஸித்தஸுந்தர்யோ யேஷாம் இந்துஸிதம் யஶஃ । கீதிபிர் ககநாபோகே தே ஜீவந்தி ம்ரு'தாஃ பரே
யாருடைய புகழ் சந்திரனைப் போல் பிரகாசமாக இருக்கிறதோ, அவர்களை வானமகளிர் பாடுகின்றார்கள்; இவ்வுலகில் இறந்தாலும், அவர்கள் பாடல்களில் வானுலகில் வாழ்ந்துகொண்டேயிருக்கின்றார்கள்.
பரமம் பௌருஷம் யத்நம் ஆஸ்தாயாதாய ஸூத்யமம் । யதாஶாஸ்த்ரம் அநுத்வேகம் ஆசாராத் கோ ந ஸித்திபாக்
உயர்ந்த மனித முயற்சியையும் உறுதியான விருப்பத்தையும் கொண்டு, சாஸ்திரப்படி அமைதியுடன் நடக்கிறவன், நல்லொழுக்கத்தால் வெற்றியை அடையாதவர் யார்?
யதாஶாஸ்த்ரம் விஹரதா த்வரா கார்யா ந ஸித்திஷு । சிரகாலபரா பக்வா ஸித்திஃ புஷ்டதரா பவேத்
சாஸ்திரப்படி நடப்பவன் வெற்றிகளை விரைந்து நாட வேண்டாம்; நீண்ட காலம் பழுத்த வெற்றி மிகுந்த பலத்தைத் தரும்.
வீதஶோகபயாயாஸம் அகர்தம் அபயந்த்ரணம் । வ்யவஹாரோ யதாஶாஸ்த்ரம் க்ரியதாம் மா விநஶ்யதாம்
துக்கம், பயம், சோர்வு, பேராசை, கட்டுப்பாடு இன்றி, சாஸ்திரப்படி செயல் செய்யப்பட வேண்டும்; அது வீணாக விடப்படக் கூடாது.
ஜீவோ ஜீர்ணாந்தகூபேஷு பவேஷ்வ் அந்தர்திம் ஆகதஃ । பவதாம் பூரிபங்காநாம் அதுநோத்த்ரியதாம் அதஃ
பல பிறவிகளின் பழைய குழிகளில் உயிர் மறைந்து போய்விட்டது; இப்போது, அந்த எண்ணற்ற சிதைவுகளிலிருந்து அதை மீட்டெடுக்க வேண்டும்.
இதஃ ப்ரப்ரு'தி மா பூயோ கம்யதாம் அதராத் அதஃ । இதம் நிர்தார்யதாம் ஶாஸ்த்ரம் அஸ்த்ரம் ஆபந்நிவாரணே
இப்போது முதல், இனி இனிமேல் கீழே விழாதீர்கள்; இந்த சாஸ்திரத்தை துன்பங்களைத் தவிர்க்கும் ஆயுதமாக உறுதியாகக் கொள்ளுங்கள்.
ரணே ரபஸநிர்லூநவாரணே ப்ராணம் உஜ்சதாம் । கிம் அர்தமாத்ரயா கார்யம் ஆர்யாஶ் ஶாஸ்த்ரம் அவேக்ஷ்யதாம்
போரில் யானைகள் கடுமையாக கிழிக்கப்படும்போது உயிரே ஆபத்தில் இருக்கும்; அப்போது வெறும் செல்வம் என்ன பயன்? உயர்ந்தோர் சாஸ்திரத்தை நாட வேண்டும்.
இதம் பிம்பம் இதம் நிம்பம் இதி மத்யா விசார்யதாம் । ஸ்வயா பரப்ரேரணயா யாத மா பஶவோ யதா
‘இது பிரதிபிம்பம், இது உண்மை’ என்று தெளிவாக ஆராய்ந்து பாருங்கள். மற்றவர்கள் தூண்டுவதற்குப் பின்பற்றி, மாடுகள் போல் செல்லாதீர்கள்.
தௌர்பாக்யதாயிநீ தீநா ஶுபஹீநாவிசாரணா । கநதீர்கமஹாநித்ரா த்யஜ்யதாம் ஸம்ப்ரபுத்யதாம்
பழுதைத் தரும், துயரான, நன்மை இல்லாத சிந்தனையை விட்டுவிடுங்கள்; கனமான, நீண்ட, ஆழமான தூக்கத்தைத் தள்ளி, விழித்துக்கொள்ளுங்கள்.
ஸுப்தம் மா ஸ்தீயதாம் வ்ரு'த்தமந்தகச்சபவச் சநைஃ । உத்தாநம் அங்கீக்ரியதாம் ஜராமரணஶாந்தயே
தூக்கத்தில் நீடிக்க வேண்டாம்; வயதான, மெதுவாக நகரும் ஆமை போல, மெதுவாக எழுங்கள்; முதுமையும் மரணமும் நீங்க விழிப்பை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
அநர்தாயார்தஸம்பத்திர் போகௌகோ பவரோகதஃ । ஆபதே ஸம்பதஸ் ஸர்வாஸ் ஸர்வத்ராநாதரோ ஜயஃ
பொக்கிஷங்களை அனுபவத்திற்காகச் சேர்ப்பது, பிறவியெனும் நோயை உண்டாக்கும்; எங்கும் பொருள்களைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் இருப்பதே, துன்பத்திலும் செல்வத்திலும் வெற்றியாகும்.
லோகதந்த்ராநுஸாரேண விசாராத் வ்யவஹாரிணாம் । ஶாஸ்த்ராசாராவிருத்தேந கர்மணா ஶர்ம ஸித்யதி
உலக வழக்குகளுக்கு ஏற்ப, விவேகத்துடன் நடந்து, சாஸ்திரம் மற்றும் மரபுகளுக்கு எதிராக இல்லாத செயல்களில் ஈடுபடுகிறவர்களுக்கு, நல்வாழ்க்கை கிடைக்கும்.
ஸ்வாசாரசாருசரிதஸ்ய விவிக்தவ்ரு'த்தேஸ் ஸம்ஸாரதுஃகலவஸௌக்யதஶாஸ்வ் அக்ரு'த்நோஃ । ஆயுர் யஶாம்ஸி ச குணாஶ் ச ஸஹைவ லக்ஷ்ம்யா புல்லந்தி மாதவலதா இவ ஸத்பலாய
தன் நடத்தை தூய்மையாகவும், தனிமையில் வாழ்பவராகவும், இன்பம் துன்பம் வந்தாலும் ஆசை இல்லாமல் இருப்பவருக்கு, ஆயுள், புகழ், நல்ல பண்புகள் மற்றும் செல்வம் எல்லாம் ஒரே நேரத்தில், மல்லிகை கொடி பழுக்கும்போது மலர்வதைப் போல, மலர்கின்றன.
ஸர்வாதிஶயஸாபல்யாத் ஸர்வம் ஸர்வத்ர ஸர்வதா । ஸம்பவத்ய் ஏவ தஸ்மாத் ஸ்வம் ஶுபோத்யோகம் ந ஸந்த்யஜேத்
முழுமையான வெற்றி எல்லாவற்றையும் மீறுவதால், எதுவும் எங்கும் எப்போதும் சாத்தியமாகும்; அதனால், தன் நல்ல முயற்சியை ஒருபோதும் கைவிடக்கூடாது.
ஸர்வோத்கர்ஷேண வர்தந்தே தேவா அபி விமர்திதாஃ । தாநவைர் தாநவார்யாட்யைர் கஜைஃ பத்மாகரா இவ
எல்லா சிறப்பும் பெற்ற தேவர்கள் கூட, பெரும் சக்தி கொண்ட அசுரர்களால், தாமரை நிறைந்த ஏரியில் யானைகள் அடங்குவது போல், வெல்லப்படுகிறார்கள்.
மருத்தந்ரு'பதேர் யஜ்ஞே ஸம்வர்தேந மஹர்ஷிணா । ப்ரஹ்மணேவாபரஸ் ஸர்கோ ரசிதஸ் ஸஸுராஸுரஃ
மருத்தன் என்ற மன்னனின் யாகத்தில், சம்வர்த்தர் என்ற மகான் முனிவர், பிரம்மா போலவே, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களுடன் கூடிய மற்றொரு உலகத்தை உருவாக்கினார்.
மஹாதிஶயயுக்தேந விஶ்வாமித்ரேண விப்ரதா । பூயோ பூயஃ ப்ரயுக்தேந துஷ்ப்ராபா தபஸார்ஜிதா
மிகுந்த முயற்சியுடன், விஸ்வாமித்திரர் என்ற புகழ் பெற்ற முனிவர், மீண்டும் மீண்டும் கடினமான தவம் செய்து, அரிதாக கிடைக்கும் பலனை அடைந்தார்.
பிஷ்டாதகாம்பு துஷ்ப்ராபம் ரஸாயநம் இவாஶ்நதா । துர்பகேநேத்ரு'ஶேநாப்தஃ க்ஷீரோத உபமந்யுநா
மாவும் தண்ணீரும் கலந்து செய்யும் அரிதான அமுதத்தை யாரோ சாப்பிடுவது போல, உபமன்யு என்றவர் துரதிர்ஷ்டவசமாக, எளிதில் கிடைக்காத பாற்கடலை பெற்றார்.
த்ரைலோக்யமல்லாம்ஸ் த்ரு'ணவந் நிக்நந் விஷ்ண்வப்ஜஜாதிகாந் । யுக்த்யாதிஶயதார்ட்யேந காலஶ் ஶ்வேதேந காலிதஃ
மூன்று உலகங்களின் வல்லமையுள்ள வீரர்களை, விஷ்ணு, பிரம்மா ஆகியோரை கூட, புல்லாக எண்ணி, காலன் தனது விசித்திரமான அறிவால் வென்றான்; ஆனால், ஷ்வேதன் அவனை வென்றான்.
ப்ரணயேந யமம் ஜித்வா க்ரு'த்வா வசநஸங்கரம் । பரலோகாத் உபாநீதஸ் ஸாவித்ர்யா ஸத்யவாந் பதிஃ
அன்பினால் யமனை வென்று, அவன் சொற்றப்பை நிறைவேற்றச் செய்து, சாவித்திரி தன் கணவன் சத்யவானை மறுமையிலிருந்து மீண்டும் கொண்டு வந்தாள்.
ந ஸோ ऽஸ்த்ய் அதிஶயோ லோகே யஸ்யாஸ்தி ந பலம் ஸ்புடம் । பவிதவ்யம் விசார்யாதஸ் ஸர்வாதிஶயஶாலிநா
இந்த உலகில் விளைவில்லாத சிறப்பு எதுவும் இல்லை; எல்லா சிறப்புகளும் உள்ளவனோ, நடக்க வேண்டியதை ஆராய்ந்து அறிந்திருக்க வேண்டும்.
ஆத்மஜ்ஞாநம் அஶேஷாணாம் ஸுகதுஃகதஶாத்ரு'ஶாம் । மூலங்கஷகரம் தஸ்மாத் பாவ்யம் தத்ராதிஶாயிநா
எல்லா இன்ப துன்பங்களுக்குமான மூல காரணமான ஆன்ம அறிவை, சிறந்தவனாக இருப்பவன் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
நாநயோபஹதார்திந்யா த்ரு'ஶ்யத்ரு'ஷ்ட்யாதிதுஷ்டயா । துஃகாத் ரு'தே நிராபாதம் ஸுகம் கிஞ்சித் அவாப்யதே
பலவகை பொருட்கள் மீது மனம் செல்லும் குறைபாடான பார்வையால், துன்பத்தைத் தவிர எந்தவிதமான குறையற்ற இன்பமும் கிடைக்காது.
அஶமஃ பரமம் ப்ரஹ்ம ஶமஶ் ச பரமம் பதம் । யத்ய் அப்ய் ஏவம் ததாப்ய் ஏநம் ப்ரஶமம் வித்தி ஶங்கரம்
அமைதியில்லாத நிலை பரம பிரம்மம், அமைதி உயர்ந்த நிலை. இவ்வாறு இருந்தாலும், அந்த உயர்ந்த அமைதியே மிகவும் மங்களகரமானது என்று அறிந்து கொள்.
அபிமாநம் பரித்யஜ்ய ஶமம் ஆஶ்ரித்ய ஶாஶ்வதம் । விசார்ய ப்ரஜ்ஞயார்யத்வம் குர்யாத் ஸஜ்ஜநஸேவநம்
பெருமையை விட்டுவிட்டு நிலையான அமைதியை ஏற்று, புத்தியுடன் சீரிய நடத்தை கொண்டு, நல்லவர்களை சேவித்து உயர்ந்த பண்பை வளர்க்க வேண்டும்.
ந தபாம்ஸி ந தீர்தாநி ந ஶாஸ்த்ராணி ஜயந்தி வஃ । ஸம்ஸாரஸாகரோத்தாரே ஸஜ்ஜநாஸேவநம் யதா
தவம், தீர்த்தயாத்திரை, வேதங்கள் — இவை எதுவும் உலக வாழ்க்கை என்ற கடலைக் கடக்க உதவாது; நல்லவர்களை சேவிப்பது போல் எதுவும் உதவாது.
லோபமோஹருஷாம் யஸ்ய தநுதாநுதிநம் பவேத் । யதாஶாஸ்த்ரம் விஹரதஸ் ஸ்வகர்மஸு ஸ ஸஜ்ஜநஃ
யாருடைய பேராசை, மயக்கம், கோபம் நாளுக்கு நாள் குறைந்து, சாஸ்திரப்படி தன் கடமைகளைச் செய்கிறாரோ, அவரே உண்மையான நல்லவர்.
அத்யாத்மவிதுஷஸ் ஸங்காத் தஸ்ய ஸா தீஃ ப்ரவர்ததே । அத்யந்தாபாவ ஏவாஸ்ய யயா த்ரு'ஶ்யஸ்ய த்ரு'ஶ்யதே
ஆத்மஞானிகள் உடன் பழகுவதால், அவனுடைய புத்தி விழிப்படைகிறது; அந்த புத்தியினால், வெளியில் தோன்றும் அனைத்தும் இல்லை என்பதே தெளிவாகப் புரிகிறது.