வாஹயத்ய் அத்ர மே தாந்தாந் உட்டாரே புக்கஸஃ பிதா । ஶ்மஶாந இவ வேதாலஃ க்ஷுதிதோ தூலிதூஸரஃ
இங்கே என் தந்தை ஒரு புக்கசன், அடக்கமானவர்களை அறுக்க அழைத்து செல்கிறார்; அவர் பசிக்காக, சாம்பல் பூசி, சுடுகாட்டில் சுற்றும் பேய் போல இருக்கிறார்.
தஸ்யேதம் அந்நம் பவதி பர்த்ரு'த்வே தீயதே ஸ்திதே । ப்ராணைர் அபி ஹி ஸம்பூஜ்யா வல்லபாஃ புருஷா யதஃ
அவர் கணவராக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டபின் தான் இந்த உணவு அவருக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது; அன்பான கணவர்களை உயிரை விட்டும் மதிக்க வேண்டும்.
அதோக்தா ஸா மயா பர்தா பவாமி தவ ஸுவ்ரதே । கேநாபதி விசார்யந்தே வர்ணதர்மகுலக்ரமாஃ
அப்போது நான், 'நான் உன் கணவராக இருப்பேன், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே,' என்று சொன்னேன்; துன்பத்தில் சாதி, தர்மம், குடும்ப மரபு போன்றவை யாரும் கவனிப்பதில்லை.
ததஸ் தயௌதநாத் அர்தம் மஹ்யம் ஏகம் ஸமர்பிதம் । மாதவீவாம்ரு'தாத் அர்தம் இந்த்ராயாக்நிமதே புரா
அப்போது அவள் அந்த சாதத்தில் பாதியை எனக்காக அளித்தாள்; அது மாதவி அமிர்தத்தின் பாதி, ஒருகாலத்தில் இந்திரனுக்கும் அக்னிக்கும் கொடுக்கப்பட்டதுபோல் இருந்தது.
ஜம்பூபலரஸஃ பீதஸ் ஸ புக்தஃ புக்கஸௌதநஃ । விஶ்ராந்தம் ச மயா தத்ர மோஹாபஹ்ரு'தசேதஸா
ஜம்பு பழச்சாறை குடித்து, புக்கசனின் சாதத்தை உண்டேன்; அங்கு என் மனம் மயக்கத்தில் மூழ்கி, ஓய்வு எடுத்தேன்.
மாம் தடாகம் இவாபூர்ய ஸா ப்ராவ்ரு'ட்ஶ்யாமலா கதா । ஹஸ்தேந ஸமுபாதாய ப்ராணம் பஹிர் இவ ஸ்திதம்
மழைக்கால இருளைப் போல் இருந்த அவள், ஒரு ஏரியை நிரப்புவது போல் என்னை நிரப்பினாள்; என் கையைப் பிடித்து, உயிரை வெளியிலிருந்ததுபோல் இழுத்துச் சென்றாள்.
துராக்ரு'திம் துராரம்பம் ஆஸஸாத பயப்ரதம் । பிதரம் பீவராகாரம் அவீசிம் இவ ஶாஸநா
அவள் பயங்கரமான உருவமும் செயலும் கொண்ட, கொடுமை தரும், பெருமூட்டையுடைய என் தந்தையைச் சந்தித்தாள்; அவர் தண்டனை தரும் அவீசி நரகத்தைப் போல் இருந்தார்.
தயா மதநுஷங்கிண்யா ஸ்வார்தஸ் தஸ்மை நிவேதிதஃ । மாதங்காய ப்ரமர்யேவ நிஸ்ஸ்வநேநாலிலக்நயா
என்னை நேசித்தவளாக அவள், தன் விருப்பத்தை அவனிடம் அர்ப்பணித்தாள்; அது, ஓர் தேன் பூச்சி அமைதியாக யானையைச் சுற்றி ஒட்டிக்கொண்டு தன்னை அர்ப்பணிப்பதைப் போலவே.
ஸ தஸ்யா பாடம் இத்ய் உக்த்வா திநாந்தே ஸமுபஸ்திதே । முமோச தாந்தாவ் ஆபத்தௌ க்ரு'தாந்தஃ கிங்கராவ் இவ
அவன், 'நிச்சயம்' என்று பதிலளித்து, அந்த நாள் முடிவடையும் போது, எங்களைத் தன் பற்களில் பிடித்திருக்கும் இறப்பின் ஊழியர்களைப் போல் விடுவித்தான்.
நீஹாராப்ரகடாராஸு திக்ஷு ப்ரோத்தூலிதாஸ்வ் இவ । வேதாலவத் வநாத் தஸ்மாத் திநாந்தே சலிதா வயம்
அந்த காட்டிலிருந்து, நாள் முடிவில், நாங்கள் பனி மற்றும் மேகங்கள் எல்லா திசைகளிலும் பறந்து போவதைப் போல, பேய்கள் போல் வெளியேறினோம்.
க்ஷணேந பக்கணம் ப்ராப்தாஸ் ஸந்த்யாயாம் தீர்கஜங்கலாத் । ஶ்மஶாநாத் இவ வேதாலாஶ் ஶ்மஶாநம் இதரந் மஹத்
ஒரு கணத்தில், மாலை நேரத்தில், அந்த விரிந்த காட்டிலிருந்து கிராமத்தை அடைந்தோம்; அது, சுடுகாட்டிலிருந்து பேய்கள் வேறொரு பெரிய சுடுகாட்டை அடைவதைப் போல இருந்தது.
விகர்திதவராஹாஶ்வகபிகுக்குடவாயஸம் । ரக்தஸிக்தோர்வராபாகப்ரப்ரமந்மக்ஷிகாகணம்
இரத்தத்தில் நனைந்த மண்ணின் துண்டுகளிலும், கள்ளிக்கறி, குதிரை, குரங்கு, கோழி, காகம் ஆகியவற்றின் எஞ்சிய உடல்பாகங்களிலும், எங்கும் ஈக்கள் கூட்டமாக மிதந்தன.
ஶோஷார்தப்ரஸ்ரு'தார்த்ராந்த்ரதந்த்ரீஜாலபதத்ககம் । நிஷ்குடாஸ்திதஜம்பீரஷண்டலக்நஶ்வஜாகநி
உலர வைக்கப்பட்ட ஈரமான குடல் வலையின்மேல் பறவைகள் சுற்றி வந்தன; வழிகளில் வைத்த எலுமிச்சைத் தளர்களில் நாய்களின் கால்கள் சிக்கி இருந்தன.
ஶுஷ்யத்குருவஸாபிண்டபூர்ணாலிந்தலஸத்ககம் । த்ரு'திப்ரஸக்தரக்தாக்தசர்மஸ்ரவதஸ்ரு'க்லவம்
உலர்ந்த கனமான கொழுப்பு கம்பளிகளில் பறவைகள் அமர்ந்திருந்தன; அவை இரத்தத்தில் நனைந்த தோலிலும், இறைச்சி சிந்தும் பிசைந்த உடற்பாகங்களிலும் விழிகளைப் பதித்திருந்தன.
பாலஹஸ்தஸ்திதக்ரவ்யபிண்டாரணிதமக்ஷிகம் । ஜர்ஜரஜ்யேஷ்டசண்டாலதர்ஜிதாரடிதார்பகம்
சிறுவர்கள் கைகளில் இறைச்சிக் கட்டிகளை வைத்திருந்ததால் ஈக்கள் மொத்தமாக வந்தன; பழைய, சீர்கெட்ட சண்டாளர்கள் கடுமையாகக் கத்தும் போது, அழும் குழந்தைகள் பயந்து நின்றனர்.
தத் ப்ரவிஷ்டா வயம் கீர்ணஶிரோऽந்த்ரம் பீமபக்கணம் । ம்ரு'தபூதம் ஜகத் கல்பே க்ரு'தாந்தாநுசரா இவ
அந்த இடத்தில் நாங்கள் நுழைந்தோம்; அங்கு எங்கும் சிதறிய கபாலங்களும் உள்ளுறுப்புகளும் பரவிக் கிடந்தன. அது மிகவும் பயங்கரமான, துர்நாற்றம் வீசும் இடமாக இருந்தது. யுகத்தின் முடிவில், இறப்பின் சேவகர்கள் போல் நாங்கள் அங்கே சென்றோம்.
ஸம்ப்ரமோபஹிதாநல்பகதலீதலபீடகே । அஹம் ஆஸ்திதவாம்ஸ் தத்ர நவே ஶ்வஶுரமந்திரே
அங்கே, என் புதிய மாமனார் வீட்டில், வாழை இலைகளால் செய்யப்பட்ட ஒரு சிறிய இருக்கையில் கவலையுடன் அமர்ந்திருந்தேன்.
ஶ்வஶ்ர்வா மே கேகராக்ஷ்யாஸ் து தேநாஸ்ருலவசக்ஷுஷா । ஜாமாதாயம் இதி ப்ரோக்தம் தயா தத் அபிநந்திதம்
என் மாமியார், கண்களில் கண்ணீர் துளிகள் துளிர்த்து, "மாப்பிள்ளை வந்திருக்கிறார்" என்று சொல்லி, அன்புடன் என்னை வரவேற்றார்.
அத விஶ்ரம்ய சண்டாலபோஜநாந்ய் அஜிநாஸநே । ஸஞ்சிதாந்ய் உபபுக்தாநி துஷ்க்ரு'தாநீவ பூரிஶஃ
பின்னர், மான் தோலின் மேல் ஓய்வெடுத்து, அங்கே சேர்த்திருந்த சண்டாளர்களின் உணவை நிறைய உண்டேன்; அது, செய்த பாவங்களை அனுபவிப்பது போலவே இருந்தது.
அநந்ததுஃகபீஜாநி நமநோஜ்ஞதராண்ய் அபி । தாநி ப்ரணயவாக்யாநி ஶ்ருதாந்ய் அஸுபகாந்ய் அலம்
அங்கே அன்பாகப் பேசப்பட்ட வார்த்தைகளும், வெளியில் இனிமையாகத் தோன்றினாலும், முடிவில் முடிவில்லாத துயரத்தின் விதைகள் போலவும், நன்மை தராதவையாகவும் இருந்தன.
நிரப்ராம்பரநக்ஷத்ரே கஸ்மிம்ஶ்சிந் திவஸே ததஃ । தைஸ் தைர் ஆரம்பஸம்ரம்பைஸ் தைர் வஸ்த்ரவிபவார்பணைஃ
ஒரு நாள், மேகம் இல்லாத வானில் நட்சத்திரங்கள் மின்ன, பலவிதமான விழாக்கள், பரபரப்பான செயற்பாடுகள், உடைமையும் செல்வமும் வழங்கப்பட்டன.
தத்தாத தேந ஸா மஹ்யம் குமாரீ பயதாயிநீ । ஸுக்ரு'ஷ்ணா க்ரு'ஷ்ணவர்ணேந துஷ்க்ரு'தேநேவ ஶாஸநா
அப்போது அவன் தனது மகளை எனக்கு கொடுத்தான்; அவள் கருப்பாகவும், பயத்தை உண்டாக்கும் தன்மையுடையவளாகவும், தீய செயலுக்கான தண்டனை போலவும் இருந்தாள்.
ஸரபஸம் அபிதோ விநேதுர் அத்ர ப்ரஸ்ரு'தமஹாமதிராஸவாஶ் ஶ்வபாகாஃ । ஹதபடுபடஹா விலாஸவந்தஸ் ஸ்வயம் இவ துஷ்க்ரு'தராஶயோ மஹாந்தஃ
அங்கே, மதுபானம் அருந்தி மயங்கிய சுடுகாடினர் எல்லா பக்கமும் கூச்சலிட்டனர்; பெருமக்கள் தாமே தங்கள் தீய எண்ணங்களால், தம்மைச் சுற்றி தப்பாத செயல்களின் உருவாக, உடனே பறை அடித்து மகிழ்ந்தனர்.
பஹுநாத்ர கிம் உக்தேந ஸ்வோத்ஸவாவர்ஜிதாஶயஃ । ததஃப்ரப்ரு'தி தத்ராஹம் ஸம்பந்நஃ புஷ்டபுக்கஸஃ
இதில் அதிகமாக என்ன சொல்ல வேண்டும்? அந்த நாளிலிருந்து எனது மனதில் சிறிதும் சந்தோஷம் இல்லாமல், நான் துயரத்தில் சோர்ந்த ஒரு புறக்கணிக்கப்பட்டவனாக ஆனேன்.
ஸப்தராத்ரோத்ஸவஸ்யாந்தே க்ரமாந் மாஸாஷ்டகம் கதம் । புஷ்பிதா ஸாத ஸம்பந்நா ஸ்திதா கர்பவதீ ததஃ
ஏழு நாள் கொண்டாட்டம் முடிந்ததும், படிப்படியாக எட்டு மாதங்கள் கடந்தன. அதன் பிறகு, அவள் மலர்ந்தவளாக, கர்ப்பிணியாக நின்றாள்.
ப்ராஸூத துஃகதாம் கந்யாம் விபத் துஃகக்ரியாம் இவ । ஸா கந்யா வவ்ரு'தே ஶீக்ரம் மூர்கசிந்தேவ பீவரீ
அவள் துயரத்தைத் தரும் ஒரு பெண்ணை பெற்றாள்; அது துன்பம் தரும் ஒரு அபாயம் போலவே. அந்த பெண் விரைவாக வளர்ந்து, அறியாமை காரணமாக பெரிதாக ஆனாள்.
புநஃ ப்ராஸூத ஸா வர்ஷைஸ் த்ரிபிஃ புத்ரம் அஶோபநம் । அநர்தம் இவ துர்புத்திர் ஆஶாபாஶவிதாயகம்
மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து, அவள் மீண்டும் ஒரு அழகில்லாத மகனை பெற்றாள்; அது நஷ்டம் போல, அறிவில்லாதவன், ஆசையின் கட்டுகளில் சிக்கியவனாக இருந்தான்.
புநஃ ப்ராஸூத கந்யாம் ச புநர் அப்ய் அர்பகம் ததஃ । கலத்ரவாந் அஹம் ஜாதோ வநே ஜரடபுக்கஸஃ
அவள் மீண்டும் ஒரு பெண்ணை பெற்றாள், பிறகு மறுபடியும் ஒரு குழந்தையை பெற்றாள்; அவ்வாறு நான் காட்டில் ஒரு வயதான, பலவீனமான புறக்கணிக்கப்பட்டவனாக மனைவியுடன் வாழ்ந்தேன்.
தயா ஸஹ ஸமாஸ் தத்ர மயா பஹ்வ்யோ ऽதிவாஹிதாஃ । நரகே சிந்தயா ஸார்தம் ப்ரஹ்மக்நேநேவ நஶ்யதா
அவளுடன் சேர்ந்து அங்கே பல ஆண்டுகள் கழிந்தன; அந்த கவலையோடு, பிராமணனை கொன்ற பாவத்தால் நரகத்தில் சிதைந்து போகும் ஒருவரைப் போல இருந்தேன்.
ஶீதவாதாதபக்லேஶவிவஶேந வநாந்தரே । சிரம் விலுலிதம் வ்ரு'த்தகச்சபேநேவ பல்வலே
காட்டின் ஆழத்தில் குளிரும், காற்றும், வெயிலும் கொடுத்த வேதனையால் பல நாட்கள் தவித்து, ஒரு பழைய ஆமைப் போலச் சதுப்பில் சுழன்றேன்.