யேநைவ மநஸா ஸர்கோ நிர்மிதஃ பரமேஶ்வர । ஸ ஏவ மாம்ஸநேத்ரேண தம் பஶ்யதி ஹி நேதரஃ
பிரபுவே, எந்த மனத்தால் இந்த உலகம் உருவானதோ, அதே மனம் தான் உடல் கண்கள் மூலம் அதைப் பார்க்கிறது; வேறு வழியில்லை.
ந சைதாந் தஶ ஸம்ஸாராந் தஶநீரஜஸம்பவாந் । கஶ்சிந் நாஶயிதும் ஶக்தஶ் சிதோ தார்ட்யாச் சிரம் ஸ்திதாந்
இந்த பத்து உலகச் சுற்றங்கள், உணர்வு தூசிலிருந்து பிறந்தவை, மனத்தின் உறுதியால் நீண்ட நாட்கள் நிலைத்திருப்பவை; யாராலும் அவற்றை அழிக்க முடியாது.
கர்மேந்த்ரியைர் யத் க்ரியதே தத் ரோத்தும் கில யுஜ்யதே । ந மநோநிஶ்சயக்ரு'தம் கஶ்சித் ரோதயிதும் க்ஷமஃ
உடல் உறுப்புகள் செய்யும் செயல்களை கட்டுப்படுத்த முடியும்; ஆனால் மனம் உறுதி செய்ததை யாராலும் தடுக்க முடியாது.
யோ பத்தபததாம் யாதோ ஜந்தோர் மநஸி நிஶ்சயஃ । ஸ தேநைவ விநா ப்ரஹ்மந் நாந்யேந விநிவார்யதே
பிரமனே, ஒருவருடைய மனதில் உறுதியாகப் பதிந்த தீர்மானம், அதே தீர்மானத்தால் தவிர வேறு எதாலும் மாற்ற முடியாது.
பஹுகாலம் யத் அப்யஸ்தம் மநஸா த்ரு'டநிஶ்சயம் । ஶாபேநாபி ந தஸ்யாஸ்தி க்ஷயோ நஷ்டே ऽபி தேஹகே
மனதில் பல வருடங்கள் உறுதியுடன் பழகிய பழக்கம், சாபம் வந்தாலும், உடல் அழிந்தாலும் அழியாது.
யத் பத்தபீடம் அபிதோ மநஸி ப்ரரூடம் தத்ரூப ஏவ புருஷோ பவதீஹ நாந்யஃ । தத்போதநாத் இதரம் அத்ர கிலாப்யுபாயம் ஶைலௌகம் ஏகம் இவ நிஷ்பலம் ஏவ மந்யே
மனதில் உறுதியாக பதிந்த உருவமே இங்கு மனிதன் ஆகிறான்; வேறு ஒன்றாக முடியாது. இதை உணர்வதைத் தவிர மற்ற எல்லா முயற்சிகளும் ஒரு பெரிய மலை நகர்த்த முயல்வதுபோல் பயனற்றவை என்று நான் நினைக்கிறேன்.
ஶ்ரூயதே ஹி புரா தேவ மகதேஷு மஹீபதிஃ । இந்த்ரத்யும்ந இதி க்யாத இந்த்ரத்யும்ந இவாபரஃ
தேவனே, முன்பொரு காலத்தில் மகத நாட்டில் இந்திரத்யும்னன் என்ற புகழ் பெற்ற அரசன் இருந்தான்; அவன் மற்றொரு இந்திரத்யும்னனைப் போலவே புகழ்பெற்றவன்.
தஸ்யேந்துபிம்பப்ரதிமா பார்யா கமலலோசநா । அஹல்யா நாம தத்ராஸீச் சஶாங்கஸ்யேவ ரோஹிணீ
அவனுடைய மனைவி, அகில்யா என்று பெயருடையவள், தாமரை போன்ற கண்கள் உடையவள், சந்திரனின் வட்டத்தைப் போல அழகானவள்; சந்திரனுக்கு ரோகிணி எப்படி இருக்கிறாளோ, அப்படியே அவன் மனைவியாக இருந்தாள்.
தஸ்மிந்ந் ஏவ புரே ஶிட்கஃ கிலாஸீத் பலவாந் இதி । இந்த்ரநாமாபரஃ கஶ்சிச் ச்ரீமாந் விப்ரகுமாரகஃ
அதே நகரத்தில், இன்றன் என்று அழைக்கப்படும், பெரும் செல்வம் மற்றும் பலம் கொண்ட ஒரு இளம் பிராமணன் இருந்தான்.
அஹல்யா பூர்வம் இந்த்ரஸ்ய பபூவேஷ்டேத்ய் அஹல்யயா । ஶ்ருதம் ராஜமஹிஷ்யாத கதாப்ரஸ்தாவதஃ க்வசித்
ஒரு சமயம், உரையாடலின் போது, அகில்யா தேவியின் காதில், முன்னொரு காலத்தில் இன்றன் அவளை விரும்பினான் என்ற செய்தி வந்தது.
ஆகர்ண்ய தத் அஹல்யா ஸா பபூவேந்த்ராநுராகிணீ । அஹல்யாம் மாம் ந கஸ்மாத் ஸ ஶக்ரோ ऽப்யேதீதி ஸோத்ஸுகா
அதை கேட்டதும், அகில்யா இன்றனை விரும்பி, "அவன் என்னை ஏன் அணுகவில்லை?" என்று ஆவலுடன் எண்ணினாள்.
ம்ரு'ணாலஹாரகதலீபல்லவாஸ்தரணேஷு ஸா । அதப்யத ப்ரு'ஶம் பாலா லதாலூநா வநேஷ்வ் இவ
அவள் தாமரைத் தண்டு, நார், வாழை இலைகளால் விரிக்கப்பட்ட படுக்கையில் படுத்து, காட்டில் தன் கொடிகள் வெட்டப்பட்ட சிறுமி போல கடுமையாக வாடினாள்.
கேதம் ஆப ஸமக்ராஸு தாஸு பூபவிபூதிஷு । மத்ஸீ நிதாகதப்தாஸு பரிலோலா ஸ்தலேஷ்வ் இவ
அந்த அரசரின் செல்வச் சௌகரியங்களுக்குள்ளும், வெயிலில் நிலத்தில் சிக்கி தவிக்கும் மீன் போல அவள் மிகவும் சோர்ந்தாள்.
அயம் இந்த்ரோ ऽயம் இந்த்ரஶ் சேத்ய் ஏவம் ஜாதப்ரலாபயா । லஜ்ஜாபி ஹி தயா த்யக்தா வைவஶ்யம் உபயாதயா
'இவர்தான் இந்திரன், இவர்தான் இந்திரன்' என்று மனம் குழம்பி மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி, அவள் வெட்கத்தையே மறந்துவிட்டாள்.
இத்ய் ஆர்தாயா கநஸ்நேஹம் அத தஸ்யா வயஸ்யயா । உக்தம் ஆலி தவாவிக்நம் இந்த்ரம் அப்ய் ஆநயாம்ய் அஹம்
அவளது துயரமும் ஆழமான பாசமும் பார்த்த தோழி, 'நீ கவலைப்படாதே, உடனே இந்திரனை உனக்காக கொண்டு வருகிறேன்' என்று சொன்னாள்.
இந்த்ரம் தவாநயாமீதி ஶ்ருத்வா விகஸிதேக்ஷணா । பபாத பாதயோஸ் ஸக்யா நலிந்யா நலிநீ யதா
"இந்திரனை உனக்காக அழைத்து வருவேன்" என்று கேட்டவுடன், அவளது கண்கள் மலர்ந்தன; நண்பி நளினியின் காலடியில், ஒரு தாமரை மற்றொரு தாமரையின் அடியில் விழும் போல் விழுந்தாள்.
ததஃ ப்ரயாதே திவஸே ஸமாயாதே நிஶாகமே । ஸா வயஸ்யா தம் இந்த்ராக்யம் யயௌ விப்ரகுமாரகம்
பிறகு பகல் முடிந்து இரவு வந்ததும், அந்த நண்பி இந்திரன் எனும் இளவரசனிடம் சென்றாள்.
போதயித்வா யதாயுக்தம் ஸா தம் இந்த்ரகுமாரகம் । அஹல்யாநிகடம் ராத்ராவ் ஆநயாம் ஆஸ ஸத்வரம்
அந்த இளவரசனை முறையாக எழுப்பி, இரவில் அவனை விரைவாக அகல்யையின் அருகே அழைத்து வந்தாள்.
ஸா ததஸ் தேந ஶிட்கேந மஹேந்த்ரேண ரதிம் யயௌ । கஸ்மிம்ஶ்சித் ஸதநே குப்தே பஹுமால்யவிலேபநா
பின்னர், பல மலர்களும் வாசனையும் அணிந்து, அந்த வேகமுள்ள மகேந்திரனுடன் ஒரு மறைந்த அறையில் அவள் இன்பம் அனுபவித்தாள்.
ஹாராங்கதமநோஜ்ஞேந தேந ஸா தருணீ ததா । ரதேநாவர்ஜிதா வல்லீ ரஸேந மதுநா யதா
அந்த நேரத்தில், அழகான மாலை மற்றும் கைமணிகள் அணிந்திருந்த அவனை அந்த இளம்பெண் மிகவும் ஈர்க்கப்பட்டாள்; அது எப்படிப்பட்டது என்றால், தேனின் இனிமையை விரும்பும் ஒரு கொடி போலவே.
ததஸ் ததநுரக்தா ஸா பஶ்யந்தீ தந்மயம் ஜகத் । ந ஸாநந்தகுணாகீர்ணம் பர்தாரம் பஹ்வ் அமந்யத
அதன்பிறகு, அவன் மீது பற்றுடன் இருந்த அவள், இந்த உலகம் முழுவதும் அவனையே நிறைந்ததாகவே பார்த்தாள்; எண்ணற்ற நல்ல பண்புகள் கொண்ட கணவனை அவள் கவனிக்கவே இல்லை.
கேநசித் த்வ் அத காலேந தஸ்யா இந்த்ராநுராகிதா । ஸா ஜ்ஞாதா ராஜஸிம்ஹேந தந்முகவ்யோமசந்த்ரிகா
சில காலத்துக்குப் பிறகு, அந்த இளம்பெண்ணின் இந்திரன் மீது ஏற்பட்ட ஆசை, அவளது முகத்தில் தெரிந்த சந்திர ஒளியால், சிங்கம் போன்ற அரசரான அவளது கணவரால் அறியப்பட்டது.
இந்த்ரம் த்யாயதி ஸா யாவத் தாவத் தஸ்யா விராஜதே । முகம் பூர்ணேந சந்த்ரேண ப்ரபுத்தம் இவ கைரவம்
அவள் இந்திரனை நினைத்து தியானித்துக்கொண்டிருக்கும்போது, அவளது முகம் முழு நிலவுபோல் பிரகாசித்தது; அது இரவில் மலரும் அல்லிகண்டம் போல இருந்தது.
ஏவம் அந்யோऽந்யம் ஆஸக்தபாவம் ஆலோக்ய பூபதிஃ । சகார பஹுபிர் தண்டைஸ் ஸ த்வயோர் அத ஶாஸநம்
அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் மிகுந்த பாசம் கொண்டிருப்பதை பார்த்த அரசன், இருவருக்கும் பலவிதமான தண்டனைகள் விதித்து ஒழுங்கு கற்றுவைத்தான்.
தாவ் உபாவ் அபி ஸந்த்யக்தௌ ஹி ஸந்தௌ ஸலிலாஶயே । துஷ்டௌ ஜஹஸதுஸ் தத்ர ந கேதம் ஸமுபாகதௌ
ஆனால் இருவரும் விட்டுவிடப்பட்டும், அந்த நீர்தொட்டியில் சேர்ந்து சந்தோஷமாக, சிரித்தபடியே இருந்தார்கள்; அவர்களுக்கு எந்தத் துக்கமும் ஏற்படவில்லை.
அப்ரு'ச்சத் தௌ ததோ ராஜா கிந்நௌ ஸ்தஃ கிம் ந துர்மதீ । தாவ் ஊசதுர் மஹீபாலம் ஜலாஶயஸமுத்த்ரு'தௌ
பின்னர் அரசன், 'நீங்கள் துன்பப்படவில்லையா?' என்று கேட்டான். நீர்தொட்டியிலிருந்து எடுத்துவரப்பட்ட அவர்கள் இருவரும் அரசனிடம் பதிலளித்தார்கள்.
ஸம்ஸ்ரு'த்யாவாம் இஹாந்யோऽந்யம் முககாந்திம் அநிந்திதாம் । முஹ்யாவோ ந மஹீபால ஸ்வாங்கைர் அபி விகர்திதைஃ
'இங்கே நாம் இருவரும் ஒன்றாக இருந்து, ஒருவரின் முக அழகை ஒருவர் பார்த்து மயங்குகிறோம், அரசே! எங்கள் உடல் துண்டுண்டாகினாலும் எங்களுக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை.'
வஹ்நாவ் அபி பரிக்ஷிப்தாவ் அகிந்நாவ் ஏவம் ஏவ தௌ । ஊசதுர் முதிதாத்மாநாவ் அந்யோऽந்யம் ஸ்ம்ரு'திஹர்ஷிதௌ
அந்த இருவரும் தீயால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், மனம் தளராமல், மகிழ்ச்சியோடு, பழைய நினைவுகளை நினைத்து சந்தோஷமாக ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினார்கள்.
க்ரதிதௌ கஜபாதேஷு நகிந்நாவ் ஏவ ஸம்ஸ்திதௌ । ஏவம் ஏவோசதுர் பூபம் அந்யோऽந்யம் ஸ்ம்ரு'திஹர்ஷிதௌ
யானையின் கால்களில் கட்டப்பட்டு, நகங்களால் குத்தப்பட்டிருந்தாலும், அவர்கள் அசையாமல் நிலைத்திருந்தார்கள்; அதுபோலவே, அரசே, அவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் பழைய நினைவுகளை நினைத்து மகிழ்ச்சியுடன் பேசினார்கள்.
கஷாஹதாவ் அகிந்நௌ தாவ் ஏவம் ஏவ கிலோசதுஃ । பங்கமக்நாவ் அகிந்நௌ தாவ் ஏவம் ஏவ கிலோசதுஃ
கொடுமையான கயிற்றால் அடிக்கப்பட்டும் அவர்கள் மனம் தளரவில்லை; அதுபோலவே, சதுப்பு நிலத்தில் முழுகினாலும் அவர்கள் அசையாமல், அதேபோல் பேசினார்கள்.