லிபிகர்மக்ரு'தாகாரா த்யாநாஸக்தா தஶைவ தே । அந்தஸ்ஸ்தேநைவ மநஸா சிந்தயாம் ஆஸுர் ஆத்ரு'தாஃ
அந்த பத்து பேரும் எழுத்துப் பணியில் ஈடுபட்டு, தியானத்தில் மனதை ஆழ்த்தி, உள்ளுக்குள் கவனம் செலுத்தி, மரியாதையுடன் சிந்தித்தார்கள்.
அயம் உத்புல்லகமலகோஶசக்ரோந்நதாஸநஃ । ப்ரஹ்மாஹம் ஜகதஸ் ஸ்ரஷ்டா கர்தா போக்தா மஹேஶ்வரஃ
முழுமையாக மலர்ந்த தாமரையின் மடியில் உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் நான், உலகத்தை உருவாக்கும் பிரம்மா, படைப்பாளி, அனுபவிப்பவன், பெரிய ஆண்டவன்.
யஜ்ஞக்ரியாக்ரமயுதாஸ் ஸாங்கோபாங்கமஹர்த்தயஃ । ஸரஸ்வத்யா ஸகாயத்ர்யா யுக்தா வேதவரா இமே
யாகச் செயல்களின் ஒழுங்கும், எல்லா பகுதிகளும் துணைச் செயல்களும் உடையவை, இந்தச் சிறந்த வேதங்கள், சரஸ்வதி மற்றும் காயத்ரியுடன் இணைந்து, பெரிய வலிமையைக் கொண்டுள்ளன.
லோகபாலபுராக்ராந்தஸஞ்சரத்ஸித்தமண்டலஃ । அயம் உத்தாமஸௌபாக்யஸ் ஸ்வர்கஸ் ஸுரவிபூஷிதஃ
இந்த உலகத்தை காப்பவர்களும், சித்தர்கள் போலும் பெரியோர் சுற்றி நடமாடும் இந்த உலகம், மிகுந்த அதிர்ஷ்டத்தால் நிரம்பி, வானவர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.
பர்வதத்வீபஜலதிகாநநைஸ் ஸமலங்க்ரு'தம் । இதம் பூமண்டலம் நீலம் த்ரிலோகீகர்ணகுண்டலம்
மலைகள், தீவுகள், கடல்கள் ஆகியவற்றால் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த பூமி, மூன்று உலகங்களுக்கும் காது குண்டலம்போல் நீலமாக சுற்றப்பட்டுள்ளது.
ஏதத் பாதாலகுஹரம் தைத்யதாநவபோகிநாம் । அம்ரு'தஸ்த்ரீகணாகீர்ணம் க்ரு'ஹம் கஹநகோடரம்
இந்த பாதாளத்தின் இருண்ட குகை, அசுரர்கள், தானவர்கள், பாம்புகள் வாழும் இடமாகும்; அமுதம் அருந்தும் கூட்டங்கள் நிரம்பிய, ஆழமான மறைந்த வீடு இது.
அயம் இந்த்ரோ மஹாபாஹுர் வஜ்ராலங்க்ரு'ததோர்த்ருமஃ । த்ரைலோக்யநகரீம் ஏகஃ பாதி பாவநயஜ்ஞபுக்
இந்த இந்திரன், வலிமைமிக்க தோள்களுடன், வஜ்ராயுதத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன், தூய யாகங்களின் பலியை அனுபவித்து, மூன்று உலகங்களின் நகரத்தை தனக்கே பாதுகாக்கின்றான்.
தீப்திஜாலவரத்ராபிர் அவஷ்டப்யேவ திக்கணம் । க்ரமேண ப்ரதபந்த்ய் ஏதே பாநவோ பூரிபாநவஃ
இந்த ஒளிவீசும் சூரியர்கள், தங்கள் ஜ்வலிக்கும் கதிர்களால் எல்லா திசைகளையும் கட்டிப்பிடிப்பதைப் போல, ஒன்றுக்கொன்று பின் தொடர்ந்து, மிகுந்த பிரகாசத்துடன் பிரகாசிக்கின்றன.
லோகபாலா இமே லோகம் ரக்ஷந்த்ய் அக்ஷுப்தவ்ரு'த்தயஃ । மர்யாதாபிர் அதுச்சாபிர் கோபாலா கோகணம் யதா
இந்த உலகத்தை காப்பாற்றும் தெய்வங்கள், அசையாத நடத்தை கொண்டவர்கள்; அவர்கள் சிறியதல்லாத எல்லைகளைப் பேணிக் காக்கின்றனர், பசுக்களைப் பாதுகாக்கும் ஆயர்கள் போல்.
உந்மஜ்ஜந்தி நிமஜ்ஜந்தி ப்ரஸ்புரந்தி பதந்தி ச । தரங்கா இவ தோயாநாம் இமாஃ ப்ரதிதிஶம் ப்ரஜாஃ
இந்த உயிர்கள், தண்ணீரில் அலைகள் எழும், மறையும், மின்னும், விழும் போல், எல்லா திசைகளிலும் எழுந்து, மறைந்து, திகழ்ந்து, வீழ்கின்றன.
ஸ்ரு'ஜாமீமம் அஹம் ஸர்கம் ஸம்ஹராமி ததாத்ரு'தஃ । அயம் ஆத்மநி திஷ்டாமி ஶாம்யாமி புவநேஶ்வரஃ
நான் இந்த உலகத்தை உருவாக்குகிறேன், அதையே தேவையானபோது அழிக்கிறேன்; நான் என்னுள் நிலைத்து அமைதியாக இருக்கிறேன், பூமியின் ஆண்டவனாக.
அயம் ஸம்வத்ஸரோ யாத இதம் பரிணதம் யுகம் । ஸ்ரு'ஷ்டிர் இயம் அஸௌ காலஸ் த்வ் அயம் ஸம்ஹரணஸ்ய ச
இந்த ஆண்டும் கடந்தது, இந்த யுகமும் முடிவடைந்தது; இந்த படைப்பு, இந்த காலம், இப்போது அழிவுக்காலம் வந்துள்ளது.
அயம் அத்ய கதஃ கல்போ ப்ராஹ்மீ ராத்ரிர் இயம் ததஃ । அயம் ஆத்மநி திஷ்டாமி பூர்ணாத்மா பரமேஶ்வரஃ
இன்று இந்தக் கல்பமும் முடிந்தது, பிரம்மாவின் இரவும் வந்துவிட்டது; நான் என் ஆத்மாவிலே நிலைத்து நிற்கின்றேன், பரிபூரண ஆன்மாவாக, பரம ஈசுவரனாக.
இதி பாவிதயா புத்த்யா தே த்விஜா ஐந்தவா தஶ । அபஹிர்வ்ரு'த்தயஸ் தஸ்துஸ் ஸமுத்கீர்ணா இவோபலாத்
இவ்வாறு மனதை ஆழ்ந்து சிந்தித்த அந்த பத்து இந்து மகன்கள், வெளிப்புற செயல்களில் ஈடுபடாமல், கல் வடிவில் செதுக்கியவர்களைப் போல அமைதியாக நின்றனர்.
அதிகதகமலாஸநக்ரமாஸ் தே பரிகலிதேதரதுச்சவ்ரு'த்திஜாலாஃ । ஸததகஜவஜர்ஜராஸநஸ்தாஶ் சிரம் இதி பத்மஜகல்பநே விரேஜுஃ
அவர்கள் தாமரை ஆசனத்தின் நிலையை அடைந்து, எல்லா சிறிய செயல்களும் விலகி, எப்போதும் அந்த ஆசனத்தில் நீண்ட நாட்கள் யானை அங்குசம் போல kuliththu, தாமரை உருவகத்தில் பிரகாசித்தனர்.
பிதாமஹக்ரமே தஸ்மிம்ஸ் ததஸ் தே பத்தபாவநாஃ । கர்மபிஸ் தைஸ் ஸமாக்ராந்தமநஸ்காஸ் தஸ்துர் ஆத்ரு'தாஃ
அந்த முன்னோர்களின் வரிசையில், அவர்கள் மனதை ஒருமுகமாகக் கொண்டு, அந்தச் செயல்களில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, பக்தியுடன் நிலைத்திருந்தார்கள்.
யாவத் தே தேஹகாஸ் தேஷாம் தாபேந பவநைஸ் ததா । யயுஶ் ஶோஷம் யதா க்ரீஷ்மே சிந்நாஃ கமலபல்லவாஃ
அவர்களின் உடல்கள் இருக்கும் வரை, வெப்பமும் காற்றும் காரணமாக, கோடையில் அறுத்த தாமரை இதழ்கள் போல் அவர்கள் வாடி உலர்ந்தார்கள்.
ஜக்ஷுஸ் தாந் தேஹகாம்ஸ் தத்ர க்ரவ்யாதா வநவாஸிநஃ । இதஶ் சேதஶ் ச லுடிதாஸ் ஸத்பலாநீவ மர்கடாஃ
அங்கே காட்டில் வாழும் மிருகங்கள் அந்த உடல்களைத் தின்றன; அவை பழுத்த பழங்களை குரங்குகள் இங்கும் அங்கும் வீசும் போல் சிதறிக் கிடந்தன.
அத தே ஶாந்தபாஹ்யார்தா ப்ரஹ்மத்வே க்ரு'தபாவநாஃ । தஸ்துஶ் சதுர்யுகஸ்யாந்தே யாவத் கல்பஃ க்ஷயம் கதஃ
பிறகு, அவர்கள் வெளிப்புற பொருட்களில் ஆர்வம் குறைந்து, தங்கள் மனதை பரம்பொருளில் நிலைநிறுத்தி, நான்கு யுகங்கள் முடியும் வரை, ஒரு கல்பம் முடியும் வரை அமைதியாக இருந்தார்கள்.
க்ஷீயமாணே ததஃ கல்பே தபத்ய் ஆதித்யஸஞ்சயே । புஷ்கராவர்தகேஷூச்சைர் வர்ஷத்ஸு கடிநாரவம்
பின்னர் அந்த யுகம் சுருங்கும்போது, சூரியன் கடுமையாக வெப்பம் விட்டுப் பளிச்சிட, மேகங்கள் கடுமையாக இடியுடன் மழை பொழிகின்றன.
வஹத்ஸு கல்பவாதேஷு ஸ்தித ஏவ மஹார்ணவே । க்ஷீணேஷு பூதவ்ரு'ந்தேஷு தே ததைவ வ்யவஸ்திதாஃ
அப்பொழுது யுகக் காற்றுகள் வீச, பெரிய கடல் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருக்கும்; உயிரினங்கள் குறைந்தாலும், அவை அப்படியே இருக்கின்றன.
அத்ய ப்ரபுத்தே பவதி த்ரஷ்டும் இச்சதி ஸம்ஸ்ரு'திம் । ஸ்வகேநைவ க்ரமேணோச்சைஸ் தே ததைவ வ்யவஸ்திதாஃ
இன்று ஒருவர் விழித்து, இந்த பிறவி சுழற்சியை காண விரும்பினால், அவர் தன் வழியில் எவ்வாறு இருந்தாரோ, அவை அப்படியே இருக்கின்றன.
த ஏதே பகவந் ப்ரஹ்மந் ப்ரஹ்மணோ ப்ராஹ்மணா தஶ । த ஏதே தஶ ஸம்ஸாரா மநோவ்யோமநி ஸம்ஸ்திதாஃ
பகவனே, இந்த பத்து பிராமணர்கள் பிரம்மாவின் பத்து உருவங்கள்; இந்த பத்து பிறவிச் சுழற்சி உலகங்கள் மனதின் ஆகாயத்தில் நிலைத்துள்ளன.
தேஷாம் ஏகதமஸ்யாயம் அஹம் ஆகாஶமந்திரஃ । பாநுர் புவி விபோ காலகலாகர்மணி யோஜிதஃ
அவர்களில் ஒருவன் நானே இந்த ஆகாயமெனும் கோயிலாக இருக்கிறேன்; பரமத்தேவனே, பூமியில் காலத்தின் பல்வேறு செயல்களில் ஈடுபடும் சூரியனும் நானே.
ஏஷ தே கதிதஸ் ஸர்கோ தஶாநாம் அப்ஜஸம்பவ । ப்ரஹ்மணாம் ஸம்பவோ வ்யோம்நி யதேச்சஸி ததா குரு
தாமரையிலிருந்து பிறந்தவனே, பத்து பிரம்மர்களின் உருவாக்கத்தை நான் உனக்கு விளக்கியேன்; அவர்கள் ஆகாயத்தில் தோன்றினர். நீ விரும்பும் படி செய்.
விவிதகல்பநம் ஆவலிதாம்பரம் யத் இதம் உத்தமஜாகதம் உத்திதம் । கிரணஜாலகமோஹிதமோஹநம் தத் அகிலம் நிஜசேதஸி விப்ரமஃ
இந்த உயர்ந்த உலகம் பலவிதமான கற்பனைகளாலும் மறைக்கப்பட்ட ஆகாயத்தாலும், ஒளிக்கதிர்களின் மாயையாலும் தோன்றி, முழுவதும் உன் மனத்தின் விளையாட்டாகும்.
ப்ராஹ்மண ப்ரஹ்மணோ பாநுர் இத்ய் உக்த்வா ப்ரஹ்மணோ மம । ப்ரஹ்மந் ப்ரஹ்மவிதாம் ஶ்ரேஷ்ட தூஷ்ணீம் ஏவ பபூவ ஸஃ
பிராமணனே, சூரியன் பிரம்மனுடையவன் என்றும், பிரம்மனே, அவன் எனக்கு சொந்தமானவன் என்றும் கூறிய பின், அந்த பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர் அமைதியாக இருந்தார்.
தத உக்தம் மயா தஸ்ய சிரம் ஸஞ்சிந்த்ய சேதஸா । பாநோர் பாநோ வதாஶு த்வம் கிம் அந்யத் ஸம்ஸ்ரு'ஜாம்ய் அஹம்
நான் நீண்ட நேரம் மனதில் சிந்தித்துப் பார்த்தபின், அவனிடம்こう சொன்னேன்: "ஓ சூரியனே, ஒளி பொங்கும் பெருமையே, விரைவில் சொல்லு—நான் இன்னும் என்ன உருவாக்க வேண்டும்?"
ஏதாநி தஶ வித்யந்தே கில யத்ர ஜகந்தி ஹி । தத்ராந்யோ மம ஸர்கேண கோ ऽர்தஃ கதய பாஸ்கர
இந்த உலகில் பத்து பிரபஞ்சங்கள் இருக்கின்றன என்று சொல்கிறார்கள். எனவே, என் படைப்பில் இன்னும் என்ன தேவையுள்ளது? அதை நீயே சொல்லு, ஓ பகாஸ்கரா.
நிரீஹஸ்ய நிரிச்சஸ்ய கோ ऽர்தஸ் ஸர்கேண தே ப்ரபோ । விநோதமாத்ரம் ஏவேயம் ஸ்ரு'ஷ்டிஸ் தவ ஜகத்பதே
ஓ ஆண்டவரே, உமக்கு ஆசை இல்லாதவரும், விருப்பமில்லாதவரும் நீர்; உமக்கு படைப்பில் என்ன பயன்? இந்த உலகப் படைப்பு உமக்கு வெறும் விளையாட்டே, ஓ உலகத்தின் ஆண்டவரே.