யயௌ ராஜாநம் ஆப்ரு'ச்ச்ய தத் ஏவ ஹிமவச்சிரஃ । தரித்ரா லப்தஹேமேவ க்ரு'ஹம் உக்ரஶரீரிணீ
அவள் அரசனை விடைபெற்று, அதே இமயமலையின் சிகரத்திற்குப் போனாள்; அது, ஏழை பெண் தங்கம் கண்டுபிடித்து வீட்டுக்குத் திரும்புவது போல—even though her body was fierce.
தத்ரா த்ரு'ப்தேர் ப்ரு'ஶம் புக்த்வா ஸுகம் ஸுப்த்வா திநத்வயம் । ஆஸீத் ப்ரபுத்தா ஸுஸ்வச்சா ஸா ஸமாதிவதீ புநஃ
அங்கே, பசிப்பைத் தீர்த்து, இரண்டு நாட்கள் நிம்மதியாகத் தூங்கி, புத்துணர்வுடன் தெளிவாகத் தியானத்தில் மீண்டும் மூழ்கினாள்.
பஞ்சபிர் வா த்ரிபிர் வாபி வர்ஷைஸ் ஸா ஸம்ப்ரபுத்யதி । தத் ததோ மண்டலம் யாதி தேந ராஜ்ஞா ச பூஜ்யதே
ஐந்து ஆண்டுகள், அல்லது மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அந்த நிலையிலிருந்து விழித்தெழுந்து, மண்டபத்திற்குச் சென்று அந்த அரசனால் மதிக்கப்பட்டாள்.
தத்ர விஶ்ரம்பகர்பாபிஃ கதாபிஃ கஞ்சித் ஏவ ஸா । ஸ்தித்வா காலம் க்ரு'ஹீத்வா தாந் வத்யாந் ஸ்வாஸ்பதம் ஏத்ய் அத
அங்கே, நம்பிக்கையுடன் கூடிய உரையாடல்களில் சிறிது நேரம் கழித்தபின், அவள் அந்த குற்றவாளிகளை அழைத்துக்கொண்டு தன் இல்லத்திற்கே திரும்புவாள்.
ஜீவந்முக்ததயைவம் ஏவ விபிநே ஸாத்யாபி ரக்ஷோऽங்கநா । தஸ்மிந்ந் ஏவ கிரௌ ஸ்திதா விகலிதத்யாநைகதாநாஶயா
அந்த அரக்கிப் பெண், உயிரோடு விடுதலை அடைந்தவளாக, இன்னும் அந்த காட்டிலும் அதே மலைக்கும் தங்கி, எல்லா தியானங்களும் விலகிய மனதுடன் இருக்கிறாள்.
தஸ்மிந் ராஜநி ஶாந்திம் ஆகதவதி த்யக்தைஷணேநாத்மநா । தத்ராஷ்ட்ராதிபஸௌஹ்ரு'தைஸ் ஸ்வகவலாந் ஆஸ்வாதயந்தீ சிரம்
அந்த அரசன் எல்லா ஆசைகளையும் விட்டுவிட்டு அமைதியை அடைந்தபோது, அவள் அந்த நாட்டின் அரசருடன் நட்புடன் நீண்ட நாட்கள் தன் உணவை அனுபவித்தாள்.
கிராதமண்டலே தஸ்மிந் யே யே ஸந்தி மஹீப்ரு'தஃ । தைஸ் தைஸ் ஸஹ பரா மைத்ரீ தஸ்யாஸ் ஸமபிஜாயதே
அந்த கிராதர் நாட்டில் உள்ள எல்லா அரசர்களுடனும், அவளுக்கு ஒவ்வொருவருடனும் மிகுந்த நட்பு ஏற்பட்டது.
ஸர்வாம்ஸ் தத்ர மஹோத்பாதாந் பிஶாசாதிபயாந்ய் அபி । ரோகாம்ஶ் ச யோகஸித்தா ஸா நிவாரயதி ராக்ஷஸீ
அங்கே அந்த யோகசக்தி பெற்ற ராட்சசி, பெரிய அபாயங்கள், பேய்கள் போன்றவற்றின் பயங்கள், நோய்கள் ஆகிய அனைத்தையும் தடுத்துவிடுகிறாள்.
பஹுவர்ஷகணைர் நைஷா த்யாநாத் விரதிம் ஆகதா । தத்ராகத்ய ஸமஶ்நாதி வத்யாஞ் ஜந்தூந் ஸுஸஞ்சிதாந்
பல ஆண்டுகளாக அவள் தியானத்தை விட்டுவிடவில்லை; அங்கு வந்து, நன்றாகத் தயார் செய்யப்பட்ட பலிகளாக உள்ள உயிர்களை அவள் உண்டுவிடுகிறாள்.
அத்யாபி தத்ர யே வத்யாஸ் தே ததர்தம் மஹீபுஜா । தீயந்தே மித்ரஸம்மாநே கே ஹி நாத்யவஸாயிநஃ
இன்றும் அங்கே பலியாக்கப்பட வேண்டியவர்கள், அந்த நோக்கத்திற்காக அரசனால் நண்பருக்காக வழங்கப்படுகிறார்கள்; உறுதியுடன் இருப்பதற்கு யார் தயங்குவார்கள்?
தஸ்யாம் த்யாநநிஷண்ணாயாம் கிராதஜநமண்டலே । அநாயாந்த்யாம் சிரம் காலம் ஜநதோஷப்ரஶாந்தயே
அந்த ராட்சசி வேட்டையாடும் மக்களிடையே தியானத்தில் அமர்ந்து, நீண்ட நாட்கள் வெளியில் வராமல் இருந்தபோது, மக்களின் குற்றங்கள் தணிந்தன.
ஸா தேவீ கந்தராநாம்நீ மங்கலேதரநாமிகா । ஸம்ப்ரஸ்தாபிதா ப்ரோச்சைஃ புரே கஹநகோடரே
அந்த தேவியை, கந்தரா என்றும் மங்களேதரா என்றும் அழைப்பார்கள்; அவளை அந்த நகரத்தின் ஆழமான குகையில் மிகப் பெருமையுடன் நிறுவினர்.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி தத்ராந்யோ யோ யோ பவதி பூமிபஃ । ஸ கந்தராம் பகவதீம் ப்ரதிஷ்டாபயதி ஸ்வயம்
அப்போது முதல், அங்கு ஆட்சி செய்யும் ஒவ்வொரு அரசரும் அந்த கந்தரா பகவதியைத் தாமே நிறுவுவார்கள்.
யஃ கந்தராம் ப்ரதிஷ்டாம் வா ந கரோதி ந்ரு'போ ऽதமஃ । தஸ்யோபதாபநிசயாஃ ப்ரஜா நிக்நந்தி யத்நதஃ
யாராவது அரசன் கந்தராவை நிறுவாமல் விட்டால், அவன் குடிகள் பல்வேறு இடர்களால் அவனை முயற்சியுடன் அழிப்பார்கள்.
தத்பூஜநாத் அவாப்நோதி ஜநஸ் தத்ரேப்ஸிதம் பலம் । ஸ்வபாவநாவஶோச்சூநம் அநர்தாயாப்ரபூஜநம்
அவளை வழிபட்டால் அங்குள்ள மக்கள் விரும்பிய பலனைப் பெறுவார்கள்; ஆனால் தனிப்பட்ட மனப்பான்மையால் அவளை வழிபடாமல் விட்டால், அது நஷ்டத்தையே தரும்.
வத்யலோகோபசாரேண ஸா தேவீ பரிபூஜ்யதே । ப்ரதிமாயாம் ஸ்திதாத்யாபி சித்தஸ்தபலதாயிநீ
கொலைக்கு தண்டிக்கப்பட்டவர்களுக்கு செய்யும் வழக்கமான வழிபாட்டால் அந்தத் தெய்வம் ஆராதிக்கப்படுகிறாள்; ஆனால் அவள் உருவத்தில் இருந்தபடியே, மனதில் உள்ள பலன்களை வழங்குபவளாகத் திகழ்கிறாள்.
ஸகலலோகஸமங்கலகாரிணீ கவலிதாகிலவத்யமஹாஜநா । ஜயதி ஸாத்ர கிராதஜநாஸ்பதா பரமபோதவதீ சிரதேவதா
அனைத்து உலகங்களுக்கும் நல்லதை தரும், அழிவுக்குரிய பெரிய கூட்டங்களை விழுங்கும், காட்டில் வாழும் மக்களுக்கு உறைவிடம் ஆன, உயர்ந்த ஞானம் உடைய, நீண்ட காலமாக வணங்கப்பட்ட அந்தத் தெய்வம் இங்கு வெற்றி பெறுகிறாள்.
ஏதத் தே கதிதம் ஸர்வம் உபாக்யாநம் அநிந்திதம் । கர்கட்யா வநராக்ஷஸ்யா யதாவத் அநுபூர்வஶஃ
இந்தக் குற்றமற்ற கதையை, கற்கடிக் என்ற வனராட்சசி பற்றியதை, முறையாக நடந்தபடியே உனக்கு எல்லாம் கூறினேன்.
ஹிமவத்கஹ்வரப்ரோக்தா ஸா கதம் க்ரு'ஷ்ணராக்ஷஸீ । கதம் ச கர்கடீ நாம்நா யதாவத் வத மே ப்ரபோ
பெருமையே, இமயமலையின் குகைகளில் கூறப்பட்ட அந்தக் கருப்பு ராட்சசி எப்படி 'கற்கடி' என்ற பெயர் பெற்றாள் என்பதை எனக்கு தெளிவாகச் சொல்லுங்கள்.
குலாநி ஸந்த்ய் அநேகாநி ராக்ஷஸாநாம் ஸ்வபாவதஃ । தாநி க்ரு'ஷ்ணாநி ஶுக்லாநி ஹரிதாந்ய் உஜ்ஜ்வலாநி ச
இயற்கையால் பல்வேறு ராக்ஷசக் குலங்கள் உள்ளன; அவற்றில் கருப்பு, வெள்ளை, பச்சை, ஒளிரும் வகைகளும் இருக்கின்றன.
கர்கடப்ராணிஸத்ரு'ஶஃ கர்கடோ நாம ராக்ஷஸஃ । பபூவ தஜ்ஜா ஸா க்ரு'ஷ்ணா கர்கடீ கர்கடாக்ரு'திஃ
நண்டு போன்ற உருவம் கொண்ட கர்கடன் என்றொரு ராக்ஷசன் இருந்தான்; அவனிடமிருந்து கருப்பாக, நண்டு வடிவில் பிறந்தவள் கர்கடிகி என அழைக்கப்பட்டாள்.
கர்கடீப்ரஶ்நஸம்ஸ்ம்ரு'த்யா மயைஷா கதிதா தவ । அத்யாத்மோக்திப்ரஸங்கேந சித்ஸ்வரூபநிரூபணே
கர்கடிகியின் கேள்வி நினைவில் வந்ததால், ஆன்மீகப் போதனையிலும் அறிவின் இயல்பை விளக்கும் சூழ்நிலையிலும் இதை உனக்கு கூறினேன்.
ஸம்பந்நம் ஏவம் ஏகஸ்மாத் அஸம்பந்நம் அபி ஸ்புடம் । இதம் ஜகத் அநாத்யந்தாத் பதாத் பரமகாரணாத்
ஒரே காரணத்திலிருந்து நிறைவு பெற்றதும், நிறைவு பெறாததும் தெளிவாக தோன்றுகின்றன; ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாத இந்த உலகம், படிப்படியாக உச்ச காரணத்திலிருந்து தோன்றுகிறது.
பாவிந்யோ வீசயோ வாரிண்ய் அந்யாநந்யாஸ் ஸ்திதா யதா । வர்தமாநா அபி பரே ஸ்ரு'ஷ்டயஸ் ஸம்ஸ்திதாஸ் ததா
எப்படி அலைகள் நீரில் தோன்றி மறைந்தாலும், அவை நீரையே தவிர வேறொன்றல்லவோ, அதுபோல் இந்த பலவகை படைப்புகளும் வெளியில் தோன்றினாலும், உண்மையில் எல்லாம் பரம்பொருளிலேயே நிலைத்திருக்கின்றன.
அஜ்வலந்ந் ஏவ காஷ்டேஷு வஹ்நிர் அர்தக்ரியாம் யதா । கரோதி மர்கடாதீநாம் ஶீதாபஹரணாதிகாம்
மரங்களில் வெளிப்படையாக எரியாமல் இருந்தாலும், நெருப்பு தன் பணியைச் செய்கிறது; அது குரங்கு முதலிய உயிர்களுக்கு குளிரை நீக்குவது போன்ற பல உதவிகளை வழங்குகிறது.
ஸமம் ஸௌம்யத்வம் அஜஹத் ஏவ நித்யோதிதஸ்திதி । ததா ப்ரஹ்ம கரோதீதம் நாநாகர்தேவ ஸஜ் ஜகத்
அதுபோலவே, எப்போதும் அமைதியுடன் நிலைத்திருக்கும் பிரம்மம், தன் இயல்பை விட்டுவிடாமல், பலவிதமான செயல்களைச் செய்வது போல் இந்த உலகத்தை உருவாக்குகிறது.
அப்ய் அநாகத ஏவாயம் ஏவம் ஸர்க உபாகதஃ । போஸ் ஸாலபஞ்ஜிகாஸம்வித் தாருணீவ ஸுபோதிதா
இப்பிரபஞ்சம் இன்னும் தோன்றாதபோதும், இப்படியே தோன்றிவிட்டது; மரத்தில் உள்ள பெண் உருவம், அந்த மரத்திலேயே விழிப்புணர்வை அடைவது போல.
பீஜாத் யதாநந்யத் அபி பலாத்ய் அந்யத் இவோத்திதம் । சிதேஸ் ததாநந்யத் அபி சேத்யம் அந்யத் இவோத்திதம்
விதையில் இருந்து, அதற்குப் பிரியமில்லாமல், பழம் வேறுபட்டதாக தோன்றுவது போல, அறிவிலிருந்து, அதற்கு வேறல்லாத பொருள் வேறுபட்டதாக தோன்றுகிறது.
அச்சேதாத் ஏகஸத்தாயா ந பேதஃ பலபீஜயோஃ । சிச்சேத்யயோஶ் ச வார்யூர்ம்யோர் இவ வஸ்துநி கஶ்சந
ஒரே உண்மை உடைந்துபோகாததால், விதையும் பழமும், அறிவும் அதன் பொருளும், நீரும் அதன் அலைகளும் போல, எதிலும் உண்மையில் பிரிவில்லை.
அவிசாராத் ரு'தே பேதோ நைதயோர் உபபத்யதே । யதஃ குதஶ்சித் உதிதஸ் ஸ விசாரேண நஶ்யதி
ஆழமான ஆராய்ச்சி இல்லாமல் மட்டும் தான் இவை இரண்டிற்கும் வேறுபாடு தோன்றுகிறது; எங்கிருந்தோ தோன்றும் அந்த வேறுபாடு ஆராய்ந்தால் மறைந்து விடும்.