மாதாபித்ரு'விநிர்முக்தா பாலகாஸ் திமிராவலீஃ । மத்நந்தோ ऽங்கேஷு ரத்யாஸு குட்யபாதேந ஹா ஹதாஃ
தாய், தந்தை இல்லாத சிறுவர்கள் இருளில் வழி தெரியாமல் அலைந்து, வீதிகளில் சுவர் இடிந்து விழுந்து உடலில் அடிபட்டு அழிந்துவிடுகிறார்கள்.
வத வித்ராவிதாந்தஸ்ய கரிணோ ரணமூர்தநி । பததங்காரகாகாரபாரிணஃ கடுகூஜிதம்
குருடர்களால் விரட்டப்பட்ட யானைகள் போர்க்களத்தின் நடுவில் கொந்தளித்து கர்ஜித்து, மேலிருந்து விழும் நெருப்பு நெருப்புக் கற்களால் உடல் கனமாகி வலியுடன் ஒலிக்கின்றன.
ஹா கஷ்டம் அஸிநிர்பிந்நஸ்கந்தே ஸந்நத்ரு'டோல்முகே । பதிதோ யந்த்ரபாஷாணஃ புருஷஸ்யாஶநிர் யதா
அய்யோ, வாளால் வெட்டப்பட்டு தோளில் உறுதியாக குத்தப்பட்ட கல், இயந்திரத்திலிருந்து விழும் இடியென ஒருவர்மேல் விழுகிறது.
கவாஶ்வமஹிஷாஜோஷ்ட்ரஶ்வஶ்ரு'காலவ்ரு'கைர் அஹோ । கோரோ ரண இஹாரப்தோ மார்கரோதக ஆகுலைஃ
பசுக்கள், குதிரைகள், எருமைகள், ஒட்டகங்கள், நாய்கள், ஓநாய்கள் ஆகியவை வழிகளை அடைத்து குழப்பத்தில் போரிடுவதால், இங்கு எவ்வளவு பயங்கரமான போர் ஏற்பட்டுள்ளது!
படைஃ படபடாஶப்தைர் ஜ்வலஜ்ஜ்வாலாலிமாருதைஃ । ஆக்ரந்திந்யஸ் ஸ்த்ரியோ யாந்தி ஸ்தலபத்மாசிதா இவ
எரிகின்ற துணிகளின் பிளிறும் சத்தத்திலும், தீயின் வெப்பக் காற்றிலும், அழுது கூவி புலம்பும் பெண்கள், நிலத்தில் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள் போல் அங்கு செல்கின்றனர்.
ஸ்த்ரீணாம் ஜ்வாலாலவாஃ பஶ்ய லிஹந்த்ய் அலகவல்லரீஃ । குர்வந்தோ ऽஶோகபுஷ்பாபாம் கரபா இவ பந்நகீஃ
பெண்களின் தலைமுடியில் தீயின் நாக்குகள் ஊறி, அந்த நீண்ட கூந்தலை அசோகப்பூவுகள் போல் மாற்றுகின்றன; அது யானைகள் பாம்புகளுடன் விளையாடும் போல் தெரிகிறது.
ஹா ஹா ஹரிணஶாவாக்ஷ்யாஃ பக்ஷ்மலேக்ஷணபக்ஷ்மஸு । குஶாக்ரேஷ்வ் இவ விஶ்ராந்திம் ஏதி கார்ஷாணவீ ஶிகா
அய்யோ, மான் போன்ற கண்கள் கொண்ட பெண்களின் நீண்ட இமைமீது, புல்வெட்டுகளின் மீது ஓய்ந்திருக்கும் தீயின் நெருப்புக் கீற்று எட்டுகிறது.
தஹ்யமாநோ ऽபி நிர்யாதி ந கலத்ரம் விநா நரஃ । அஹோ பத துருச்சேதாஃ ப்ராணிநாம் ஸ்நேஹவாகுராஃ
தீயில் எரிகின்றபோதும், தனது மனைவியை விட்டு மனிதன் பிரியமாட்டான்; உயிரினங்களுக்கு பாசத்தின் வலை எவ்வளவு கடினம் அறுக்க முடியாதது!
கரீ ரபஸநிர்பிந்நஜ்வலதங்காரபாதபைஃ । ப்லுஷ்டபுஷ்கரகஃ கோபாந் மத்நாத்ய் உத்புஷ்கரம் ஸரஃ
பெரிய யானை, கொந்தளிப்புடன் எரிகின்ற மரங்களை உடைத்து, கோபத்தில் வாடிப்போன தாமரை மலர்களால் நிரம்பிய குளத்தைத் தன் தும்பிக்கையால் குழப்புகிறது.
தூமோऽம்புதபதம் ப்ராப்ய லோலாலாததடில்லதம் । ஜ்வலதங்காரநாராசநிகரம் பரிவர்ஷதி
புகை, மேகங்கள் இருக்கும் இடத்தை எட்டிக் கொண்டு, அதின் அசையும் பரந்த மின்னல்களுடன், எரிகின்ற நெருப்புக் கோள்களைப் பெய்யுகிறது.
இஹ தூமஸ் ஸ்புரத்வஹ்நிகண ஆவர்தவ்ரு'த்திமாந் । ஸ்தித ஆபீடவாந் வ்யோம்நி ரத்நபூர இவாம்பரே
இங்கு, மின்மினுக்கும் நெருப்பு துகள்களுடன் சுற்றிச் சுழலும் புகை, வானில் திரளாகச் சேர்ந்து, ஆகாயத்தில் மணிக்கலன்கள் குவிந்தது போலத் தெரிகிறது.
கௌரம் அம்பரம் ஆபாதி ஜ்வாலாஶிகரதேஜஸா । ம்ரு'த்யோர் இவோத்ஸவே தத்தஃ குங்குமாங்கஃ கதர்தகஃ
அக்கினியின் உச்சியில் ஒளி வீசுவதால், வானம் வெளிர்ந்து பிரகாசிக்கிறது; அது, மரணத்தின் திருவிழாவுக்காக குங்குமம் பூசப்பட்ட அழிவின் குறியாய் தெரிகிறது.
அஹோ நு விஷமம் வைரம் வர்ததே வ்ரு'த்திவர்ஜிதம் । ஹ்ரியந்தே ராஜநார்யோ ऽபி வரவீரைர் உதாயுதைஃ
அருமை! எவ்வளவு கொடூரமான, நியாயமற்ற பகைமை இது! நல்லொழுக்கமோ, தர்மமோ இன்றி, பெரும் ஆயுதங்கள் கொண்ட வீரர்களால், உயர்ந்த அரசர்களும் கூட கொல்லப்படுகிறார்கள்.
லோலஸ்ரக்தாமகுஸுமைர் மார்கப்ரகரகாரிகாஃ । அர்தநிர்தக்தகவரீகீர்ணவக்ஷஸ்ஸ்தலாம்பராஃ
மலர் மாலையும், அலங்காரங்களும் சிதறி, வழிகளில் அழகாக நடந்து வந்த பெண்கள், இப்போது அவர்களின் ஆடைகள் பாதியாக எரிந்துவிட்டன; மார்பும், உடலும் சாம்பலால் பூசப்பட்டிருக்கின்றன.
ஆலோலாம்பரஸம்லக்ஷ்யநிதம்பஜகநஸ்தலாஃ । பதந்மாணிக்யவலயா வலிதாவநிமண்டலாஃ
அவர்களின் ஆடைகள் அசைந்து, இடுப்பு மற்றும் கீழ்பகுதி வெளிப்படுகிறது; கைகளிலிருந்த மாணிக்க வளையல்கள் கீழே விழுந்து, உடல் நிலத்தில் சாய்கிறது.
சிந்நஹாரலதாஜாலவிகீர்ணாமலமௌக்திகாஃ । த்ரு'ஷ்டாத்ரு'ஷ்டஸ்தநஶ்ரோணிபார்ஶ்வோத்யத்கநகப்ரபாஃ
மாலைகள், முத்து சங்கிலிகள் எல்லாம் அறுந்து சிதறி கிடக்கின்றன; சில இடங்களில் மார்பிலும், இடுப்பிலும், பக்கங்களிலும் பொன்னின் ஒளி வெளிப்படுகிறது, சில இடங்களில் மறைந்தும் இருக்கிறது.
குரரீகர்கஶாக்ரந்தமந்தீக்ரு'தரணாரவாஃ । தாராபாத்யஸ்ருநாராசபிந்நபார்ஶ்வஸ்தசேதநாஃ
பருந்துகளின் கடும் கத்தலால் போர் முழக்கம் மங்கியது; அம்புகளால் காயமடைந்து, இரத்தம் சிந்தும் வீரர்கள் உயிரற்றபடி தரையில் சிதறி கிடந்தார்கள்.
ரக்தகர்தமபாஷ்பாம்புக்லிந்நக்ரதிதவாஸஸஃ । புஜமூலார்பிதபுஜைர் நீயமாநா பலாந் ந்ரு'பிஃ
அவர்களின் உடைகள் கண்ணீர், இரத்தம், சேற்றில் நனைந்திருந்தன; காயமடைந்த வீரர்கள் தங்கள் தோளில் தோளாக மற்றவர்களுக்கு சாய்ந்து, படைவீரர்களால் அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்கள்.
க இவாஸ்மத்பரித்ராதா ஸ்யாத் இத்ய் ஆதீநவீக்ஷிதைஃ । உத்பலைர் இவ வர்ஷத்பிஃ பரிரோதிதஸைநிகாஃ
'இப்போது எங்களை யார் காப்பாற்றுவார்கள்?' என்ற கவலையுடன், வீரர்கள் துயரக் கண்களால் பார்த்து, அவர்களின் கண்ணீர் தாமரை மலர்களைப் போல பொழிந்தது.
ம்ரு'ணாலகோமலாச்சோருமூலஜாலைஸ் ஸுநிர்மலைஃ । ஸ்வச்சாம்பரதலாலக்ஷ்யைர் ஆகாஶநலிநீநிபாஃ
மிருதுவான தாமரைத் தண்டு போல் உள்ள தொடைகள், தூய்மையான மென்மையான களரிகள், வெளிர் ஆடைகள் அணிந்து, அவர்கள் வானில் மலர்ந்த தாமரைகள் போல் தோன்றினார்கள்.
ஆலோலமால்யவஸநாபரணாங்கராகா ஈர்ஷ்யாகுலாநநசலாலகவல்லரீகாஃ । ஆநந்தஸுந்தரநிரங்குஶமத்யமாநாத் காமார்ணவாத் ஸமுதிதா இவ ராஜலக்ஷ்ம்யஃ
மாலையும் உடையும் ஆபரணங்களும் அங்கராகமும் சிதறி, முகங்களில் பொறாமை கலங்கி, சுருளும் கூந்தலும் நடுங்க, அந்த அரசி பெண்கள் எல்லாம், ஆனந்தமான அழகால் கட்டுப்பாடின்றி கலக்கப்படும் ஆசை கடலில் எழுந்தவர்களைப் போலத் தோன்றினர்.
ஏதஸ்மிந்ந் அந்தரே ராஜமஹிஷீ மத்தயௌவநா । தத் விவேஶ க்ரு'ஹம் லக்ஷ்மீர் இவ பங்கஜகோடரம்
அந்த நேரத்தில், இளமை மதத்தில் மயங்கிய அரசி, தாமரை இதழுக்குள் லக்ஷ்மி புகுந்ததுபோல் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தாள்.
ஆலோலமால்யவஸநா ச்சிந்நஹாரலதாகுலா । அநுயாதா வயஸ்யாபிர் தாஸீபிர் பயவிஹ்வலா
அவளது மாலையும் உடையும் சிதறி, கழுத்திலிருந்த கொடிகள் முறிந்து குழம்பி, தோழிகளும் வேலைப்பெண்களும் உடன் வந்தனர்; அவள் பயத்தில் நடுங்கினாள்.
சந்த்ராநநாவதாதாங்கீ ஶ்வாஸோத்கம்பிபயோதரா । தாரகாகாரதஶநா ஸ்திதா த்யௌர் இவ ரூபிணீ
அவளது முகம் சந்திரனைப் போல், உடல் பளிச்சென்று, பயத்தால் மூச்சு அதிர மார்புகள் உயர்ந்தன; பற்கள் நட்சத்திரங்களைப் போல் பிரகாசித்தன; அவள் வானத்தை உருவாக எடுத்த அழகி போல அங்கே நின்றாள்.
அத தஸ்யா வயஸ்யைகா ராஜாநம் தம் வ்யஜிஜ்ஞபத் । வ்ரு'த்ரஸங்க்ராமஸம்ரப்தம் அமரேந்த்ரம் இவாப்ஸராஃ
அப்போது அவளது தோழிகளில் ஒருவர், விற்றனை எதிர்த்து போரிடும் இந்திரனிடம் ஒரு அப்சரா செய்ததைப் போல, அந்த அரசரிடம் செய்தியை அறிவித்தாள்.
தேவ தேவீ ஸஹாஸ்மாபிஃ பலாய்யாந்தஃபுராந்தராத் । ஶரணம் தேவம் ஆயாதா வாதார்தேவ லதா த்ருமம்
அரசே, தேவியும் நாங்களும் அந்தப்புரத்திலிருந்து ஓடிவந்து, காற்றால் அலைக்கழிக்கப்படும் கொடிகள் மரத்தை நாடும் போல், உம்மை அடைக்கலம் நாடி வந்துள்ளோம்.
ராஜதாரா ஹ்ரு'தாஸ் ஸ்தேநைர் பலவத்பிர் உதாயுதைஃ । ஊர்மிஜாலைர் மஹாப்தீநாம் தீரே த்ருமலதா இவ
அரசரின் பெண்கள் சக்திவாய்ந்த ஆயுதம் கொண்ட திருடர்களால் பிடிக்கப்பட்டுள்ளனர்; பெருங்கடலின் கரையில் அலைகளால் சிக்கிக்கொள்ளும் கொடிகள் போல.
அந்தஃபுராதிபாஸ் ஸர்வே பிஷ்டாஶ் ஶத்ருபிர் உத்ததைஃ । அஶங்கிதாபிபதிதைர் வாதைர் இவ வநத்ருமாஃ
அந்தப்புரத்தின் தலைவர்கள் எல்லோரும் எதிர்பாராதவிதமாக வந்த துணிச்சலான பகைவரால் நசுக்கப்பட்டுள்ளனர்; காட்டில் மரங்கள் திடீரென வீசும் காற்றால் விழும் போல்.
பூரேணாஶங்கம் ஆயாதைஃ பரைர் நஃ புரம் ஆஹ்ரு'தம் । ராத்ரௌ வர்ஷாஸ்வ் இவோத்காரைர் உதகப்லவவாரிபிஃ
எங்கள் நகரம், எதிர்பாராத விதமாக வெளிநாட்டவர்கள் வந்து, மழை இரவில் வெள்ளம் பாயும் போல் திடீரென கைப்பற்றப்பட்டது.
தூம்ரவர்மபிர் உந்நாதைர் லேலிஹாநாக்ரஹேதிபிஃ । வஹ்நிபிர் நஃ புரம் வ்யாப்தம் பரயோதைஶ் ச பூரிபிஃ
எதிரி படைகள் பெருமளவில் வந்து, புகைமூடிய உருக்கலுடன் கர்ஜிக்கும் தீயால், நெருப்பு நுனிகள் மெலிதாக அசைந்து எங்கள் நகரத்தை முற்றிலும் சூழ்ந்துவிட்டன.