ஶூரார்தாலங்க்ரு'தோத்துங்கலோகபாலாக்ர்யவாரணம் । ஆகச்சச்சூரஸங்காதகந்தர்வோந்முகசாரணம்
உலகங்களை காக்கும் காவலர்களின் முன்னணி யானைகள் வீரர்களுக்காக அலங்கரிக்கப்பட்டு வந்தன. வீரர்கள் கூட்டமாகச் சேர்ந்தனர்; கந்தர்வர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோரும் எதிர்பார்ப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஶூரோத்ஸுகாமரஸ்த்ரைணகடாக்ஷேக்ஷிதஸத்படம் । ஆஹோபுருஷிகாக்ஷுப்தப்ரேக்ஷகாமோடநோத்படம்
அங்கிருந்த வீரர்களை ஆசையுடன் பெண்கள் கண்களால் கவனித்தார்கள். வீரப்போரின் உச்சக்கட்டம் பார்வையாளர்களை மிகுந்த உற்சாகத்துடன் கலக்கமடையச் செய்தது.
ஆஸந்நபீமஸங்க்ராமகிம்வதந்தீபரம்பரம் । லீலாஹாஸவிலாஸோத்கஸுந்தரீதூதசாமரம்
பரமபெரும் போர் அருகில் எழும் பெரும் சத்தத்திலும், வீரர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொள்வதும் நடக்கும்போது, அழகிய பெண்கள், விளையாட்டு சிரிப்பிலும் இனிய நடையில், சாமரம் அசைத்து மகிழ்வதை காணலாம்.
தர்ம்யபக்ஷப்ரயுக்தாக்ர்யமுநிஸ்வஸ்த்யயநஸ்தவம் । ஸம்பந்நாநேகலோகேஶவநிதாநவஸம்ஸ்தவம்
அங்குள்ள உயர்ந்த முனிவர்கள் தர்மமான தரப்புக்காக மங்களமான பாடல்களைப் பாடுகிறார்கள்; பல உலகங்களின் அரசர்களின் மனைவிகள் புதிதாகப் புகழ்பாடலைப் பாடுகிறார்கள்.
வீரதோர்மண்டலாஶ்லேஷலம்படஸ்த்ரீகணாகரம் । ஶுக்லேந ஶூரயஶஸா சந்த்ரீக்ரு'ததிவாகரம்
வீரர்களின் வலுவான தோள்களை அணைக்க ஆசைபடும் பெண்கள் கூட்டமாகச் சூழ்ந்திருக்கிறார்கள்; வெண்மைபோல் தூய்மையான வீரர்களின் புகழால், சூரியனே சந்திரனைப் போல மங்குகிறது.
பகவஞ் ஶூரஶப்தேந கீத்ரு'ஶஃ ப்ரோச்யதே படஃ । ஸ்வர்கே ऽலங்கரணம் கஸ் ஸ்யாத் கோ வா டிம்பாஹதோ பவேத்
பெரியவரே, 'வீரன்' என்று எந்த வகையான போராளிக்குப் பெயர் சொல்லப்படுகிறது? சொர்க்கத்தில் யார் அலங்கரிக்கப்படுகிறார், யார் ḍimbāha ஆல் வீழ்ந்தவர் என்று கூறப்படுகிறார்?
ஶாஸ்த்ரோக்தாசாரயுக்தஸ்ய ப்ரபோர் அர்தேந யோ ரணே । ம்ரு'தோ ऽதவா ஜயீ வா ஸ்யாத் ஸ ஶூரஶ் ஶூரலோகபாக்
சாஸ்திரம் சொல்லும் முறையையும், தன் ஆண்டவருக்காக போரில் உயிர் இழந்தாலும், வெற்றி பெற்றாலும், அந்த மனிதன் தான் உண்மையான வீரன் என்றும், வீரர்களுக்கான உலகை அடைவான் என்றும் கூறப்படுகிறது.
அந்யதா து நிக்ரு'த்தாங்கோ ரணே யோ ம்ரு'திம் ஆப்நுயாத் । டிம்பாஹவஹதஃ ப்ரோக்தஸ் ஸ நரோ நரகாஸ்பதம்
அல்லது, போரில் உடல்கள் துண்டிக்கப்பட்டு ஒருவன் உயிர் இழந்தால், அவன் ḍimbāha என்பவரால் கொல்லப்பட்டவன் என்று சொல்லப்படுகிறான்; அவன் நரகத்திற்கே உரியவன்.
அயதாஶாஸ்த்ரஸஞ்சாரவ்ரு'த்தேநார்தேந யுத்யதே । யோ நரஸ் தஸ்ய ஸங்க்ராமே ம்ரு'தஸ்ய நிரயோ ऽக்ஷயஃ
சாஸ்திர விதிகளுக்கு எதிராக, வெறும் செல்வத்திற்காக யாராவது போரிடுவாரானால், அவர்களுக்கு அந்தப் போரில் மரணம் வந்தால், அது முடிவில்லாத நரகத்தை தரும்.
யதாஸம்பவஶாஸ்த்ரார்தலோகாசாராநுவ்ரு'த்திமாந் । யுத்யதே தாத்ரு'ஶஸ்யைவ பக்த்யா ஶூரஸ் ஸ உச்யதே
சாத்தியமான அளவில் சாஸ்திர அர்த்தத்தையும், உலக வழக்கத்தையும் பின்பற்றி, அந்த முறையில் போரிடுவோன், பக்தியுடன் அவ்வாறு நடந்தால், அவனே உண்மையான வீரன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
கோர் அர்தே ப்ராஹ்மணஸ்யார்தே மித்ரஸ்யார்தே ச ஸந்மதிஃ । ஶரணாகதயத்நேந ம்ரு'தஸ் ஸ்வர்கே விபூஷணம்
பசுவுக்காகவும், பிராமணருக்காகவும், நண்பருக்காகவும், நல்ல எண்ணத்துக்காகவும், தம்மிடம் புகலிடம் தேடியவர்களை காப்பாற்ற முயற்சிப்பவன் இறந்தாலும், அவன் விண்ணகத்தில் மகிமையுடன் வாழ்வான்.
பரிபால்ய ஸ்வதேஶைகபாலநீயஸ்திதிம் ஸதா । ராஜா ம்ரு'தஸ் ததர்தம் யஸ் ஸ வீரோ வீரலோகபாக்
தன் நாட்டை எப்போதும் பாதுகாக்கும் கடமையை நிறைவேற்ற வேண்டும்; அந்த நோக்கில் உயிர் துறக்கும் அரசன் உண்மையான வீரன், வீரர்களுக்கான உலகை அடைவான்.
ப்ரஜோபத்ரவநிஷ்டஸ்ய யஸ்ய ராஜ்ஞோ ऽதவா ப்ரபோஃ । அர்தேந யே ம்ரு'தா யுத்தே தே வை நிரயகாமிநஃ
மக்களுக்கு தீங்கு செய்ய நினைக்கும் அரசன் அல்லது தலைவருக்காக யுத்தத்தில் உயிர் கொடுப்பவர்கள், அவர்கள் நரகத்திற்கே போவார்கள்.
தர்ம்யம் யதா ததா யுத்தம் யதி ஸ்யாத் தத் இமாம் ஸ்திதிம் । நாஶயேயுர் அலம் மத்தா யேந லோகபயோஜ்சிதாஃ
நியாயத்திற்கு ஏற்றபடி யுத்தம் நடந்தால், உலகத்துக்கு பயம் இல்லாமல் அமைதி நிலவுவதை, அழிவில் மயங்குபவர்கள் கூட கெடுக்க முடியாது.
யத்ர யத்ர ஹதஶ் ஶூரஸ் ஸ்வர்க்ய இத்ய் அதமோக்தயஃ । தர்ம்யோ யோத்தா பவேச் சூர இத்ய் ஏவம் ஶாஸ்த்ரநிஶ்சயஃ
எங்கே ஒரு வீரன் போரில் உயிர் இழந்தாலும், கீழ்மக்கள் சொல்வது அவன் சொர்க்கம் அடைந்தான் என்பதாகும்; ஆனால் மறைபடி, நீதிமானாகப் போரிட்டவரே உண்மையில் வீரன் எனப்படுவான்.
ஸதாசாரவதாம் அர்தே கட்கதாராம் ஸஹந்தி யே । தே ஶூரா இதி கத்யந்தே ஶேஷா டிம்பாஹவாஹதாஃ
நல்லொழுக்கம் கொண்டவர்களுக்காக வாள் முனையை தாங்கும்வர்கள் தான் வீரர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் வெறும் கேடயம் சுமக்கும் சாதாரணர்களே.
தேஷாம் அர்தே ரணவ்யோம்நி திஷ்டந்த்ய் உத்கண்டிதாஶயாஃ । ஸுரீபூதமஹாஸத்த்வதயிதோத்காஸ் ஸுராங்கநாஃ
அத்தகைய வீரர்களுக்காகவே, போர் நடுவில், தெய்வீகப் பெண்கள், தெய்வங்களாக உயர்ந்த மகான்கள் விரும்பும் பெண்கள், ஆவலுடன் காத்திருக்கின்றனர்.
வித்யாதரீமதுரமந்தரகீதகர்பம் மந்தாரமால்யவலநாகுலமாநிநீகம் । விஶ்ராந்தகாந்தஸுரஸித்தவிமாநபங்க்தி வ்யோமோத்ஸவே ரசிதஶோபம் இவோல்லலாஸ
வித்யாதரிப் பெண்களின் இனிய மென்மையான பாடல்களால் நிறைந்த, மந்தார Pushpam மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெருமைமிகு பெண்கள் சூழ, தெய்வங்களும் சித்தர்களும் ஓய்வெடுக்கும் வான விமான வரிசையால் வானம் திருவிழாவாய் ஒளிவீசுகிறது.
அத வீரவரோத்கண்டந்ரு'த்யதப்ஸரஸி ஸ்திதா । லீலா விலோகயாம் ஆஸ வ்யோம்நி வித்யாந்விதாவநௌ
அப்போது, வீரர்களுக்காக ஆவலுடன் நடனமாடும் வானமகள்களை லீலை அறிவுடன் ஆகாயத்தில் நின்று பார்த்தாள்.
ஸுராஷ்ட்ரமண்டலே பர்த்ரு'பாலிதே வநமாலிதே । கஸ்மிம்ஶ்சித் விததாரண்யே த்விதீயாகாஶபீஷணே
பரத்ருபாலன் ஆளும் சுராஷ்டிரத்தில், அடர்ந்த காடுகள் சூழ்ந்த ஒரு பரந்த காட்டுப் பகுதியில், இரண்டாவது ஆகாயம் போல் பயங்கரமான வனாந்தரம் இருந்தது.
ஸேநாத்விதயம் அக்ஷுப்தம் ஸௌம்யாப்தித்விதயோபமம் । மஹாரம்பகநம் மத்தம் ஸ்திரம் ராஜத்வயாந்விதம்
அங்கே, இரண்டு படைகள் கலங்காமல், இரு அமைதியான கடல்களைப் போல் பெருமையுடன், அடர்த்தியாக, மதமாக, உறுதியாக, இரு அரசர்களால் வழிநடத்தப்பட்டு நின்றன.
யுத்தஸஜ்ஜம் ஸுஸந்நத்தஸித்தம் அக்நிம் இவாஹுதம் । பூர்வப்ரஹாரஸம்பாதப்ரேக்ஷாக்ஷுப்தாக்ஷிலக்ஷகம்
போருக்கு தயார் செய்து, நன்றாக கவசம் அணிந்து, அர்ச்சனைக்குப் பிறகு எரியும் நெருப்பைப் போல், முன்னோட்டத் தாக்கத்தைப் பார்க்கும் போது அவர்களின் கண்கள் கலங்கின.
உத்யதாமலநிஸ்த்ரிம்ஶதாராஸாரப்ருடஜ்ஜநம் । கசத்பரஶ்வதப்ராஸபிண்டிபாலர்த்திஸங்குலம்
படைவீரர்கள் ஒளிரும், வாள் எடுத்து கையில் பிடித்து நின்றனர்; போர்க்களம் வெள்ளை வாள், கூரிய பரிசு, ஈட்டி, கோல், கவசம் ஆகியவற்றால் நிறைந்திருந்தது.
கருத்மத்பக்ஷவிக்ஷுப்தவநஸம்பாதகம்பிதம் । உத்யத்திநகராலோககசத்கநககங்கடம்
படைவீரர்கள் ஓடிச் சென்ற போது, அந்த நிலம் கருடன் இறக்கைகள் வீசும் போது காட்டில் ஏற்படும் அதிர்வைப் போல் குலுங்கியது; எழுந்த சூரிய ஒளியில் அவர்களின் தங்கக் கையணிகள் பிரகாசித்தன.
பரஸ்பரமுகாலோககோபப்ரோத்தாஸிதாயுதம் । அந்யோऽந்யபத்தத்ரு'ஷ்டித்வாச் சித்ரபித்தாவ் இவார்பிதம்
படைவீரர்கள் ஒருவரை ஒருவர் நேரில் பார்த்து, கோபத்துடன் ஆயுதங்களை உயர்த்தினர்; அவர்கள் பார்வை ஒன்றோடொன்று மோத, அது ஓர் அழகான சுவரோவியத்தில் வரையப்பட்டதுபோல் தெரிந்தது.
லேகாமர்யாதயா தீர்கபத்தயா ஸ்தாபிதஸ்திதி । அநிவார்யமஹாஹார்யசாங்காராஶ்ருதஸங்கதம்
அவர்களின் படைகள் நீளமான கோடுகளாக ஒழுங்காக அமைக்கப்பட்டிருந்தன; அந்தச் சேனை ஒன்று கூடும் போது எழுந்த பெரும் ஓசை எல்லாம் கேட்கும் அளவுக்கு முழங்கியது.
பூர்வப்ரஹாரஸ்மயதஶ் சிரஸம்ஶாந்ததுந்துபி । நிபத்தயோதஸம்ஸ்தாநநிஶ்சலாநீகமந்தரம்
அதிகாலை நேரத்தில், முகத்தில் ஒரு சிரிப்புடன், நீண்ட நாட்களாக ஒலிக்காமல் அமைதியான பறை ஓசையில், போர்க்கோட்டைகள் அசையாமல், மெதுவாக அமைந்திருந்தன.
தநுர்த்விதயமாத்ராத்மஶூந்யமத்யைகஸேதுநா । விபக்தம் கல்பவாதேந மத்தம் ஏகார்ணவம் யதா
இரு படைகளும் இரண்டு வில்லளவு தூரத்தில், நடுவில் வெறுமையில் ஒரு பாலம் மட்டும் இருந்தது; கற்பனை என்ற காற்றால் பிரிக்கப்பட்டு, ஒரே பெருங்கடல் போல் அலைகழிந்தன.
கார்யஸங்கடஸம்ரம்பசிந்தாபரவஶேஶ்வரம் । ரவவத்பேககண்டத்வக்பங்குராதுரஹ்ரு'த்குஹம்
செயல் நெருக்கடி குறித்து கவலைகளால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட அரசன், வெயிலில் தவிக்கும் தவளையின் குரல் போல், உடனே உடைந்து போகும், அமைதியற்ற உள்ளத்துடன் இருந்தான்.
ப்ராணஸர்வஸ்வஸந்ந்யாஸஸோத்யோகாஸங்க்யஸைநிகம் । கர்ணஸ்தஸஶரஜ்யௌகத்யாகோந்முகதநுர்தரம்
உயிரையே தியாகம் செய்யத் தயாராக எண்ணமில்லாத வீரர்கள், காதருகில் அம்பை வைக்கப்பட்ட வில்லுடன், போருக்காக ஆவலுடன் காத்திருந்த வில்லாளர்கள் அங்கு நிறைந்திருந்தனர்.