லக்ஷயோஜநவிஸ்தீர்ணாம் ஆகீர்ணாம் ச ரஜோலவைஃ । நாநாஜநபதவ்யூஹஸ்திராவஶ்யாயஶீகராம்
நூறு ஆயிரம் யோஜன அளவில் பரந்து, தூசுகளால் நிரம்பி, பல பகுதிகளின் ஒழுங்கால் நிலைத்திருக்கிறது; அது பனித்துளியால் நனையப்படுகிறது.
த்வீபாத் து த்விகுணம் ஸாலம் லவணார்ணவலேகயா । ததத்யா வலிதாம் பாஹ்யே ப்ரகோஷ்டம் இவ கம்புநா
அந்தத் தீவை விட இரட்டிப்பு பரப்பில், உப்புக் கடல் ஒரு வளையமாகச் சுற்றி, வெளியில் வளைந்த கைப்பிடியைப் போல் இருக்கிறது.
ததோ ऽபி த்விகுணம் தேஹம் ததத்யா வலயாக்ரு'திம் । ஜகத்புஜலதாவ்யாப்தாம் ஶாகாக்யத்வீபலேகயா
அதன் பின்பு, அதைவிட இரட்டிப்பு பரப்பில், வளையம் போல் அமைந்த, சாகத் தீவின் நீரால் நிரம்பி, உலகம் விரியும் கொடிகளைப் போல் பரவியுள்ளது.
ததோ ऽபி த்விகுணாகாரதாரிண்யா பரிவேஷ்டிதாம் । ப்ரத்யக்ரக்ஷீரபூர்ணாப்திலேகயா ஸ்வாதுஶீதயா
அதற்கும் இரட்டிப்பு பரப்பில், பசுமை மற்றும் குளிர்ந்த பாலை நிரப்பிய கடல் வளையமாகச் சுற்றி உள்ளது.
ததோ ऽபி த்விகுணாகாரதாரிண்யா பரிவேஷ்டிதாம் । நாநாஜநாலங்க்ரு'தயா குஶாக்யத்வீபலேகயா
அதன் பின்பு, அதைவிட இரட்டிப்பு பரப்புடன், பல்வேறு மக்கள் அலங்கரித்த, குசநாமம் கொண்ட தீவு வளையம் சுற்றி உள்ளது.
ததோ ऽபி த்விகுணாகாரம் தாரயந்த்யா விவேஷ்டிதாம் । தத்யப்திலேகயா நித்யம் ஸந்தர்பிதஸுரௌகயா
அதன் பின்பும், அதைவிட இரட்டிப்பு பரப்புடன், தயிர் கடல் வளையம் சுற்றி, எப்போதும் தேவர்களைப் போஷித்து வருகிறது.
ததஃ க்ரௌஞ்சாபிதத்வீபலேகயைவம்ப்ரமாணயா । வேஷ்டிதாம் காதகதயா நவாம் ந்ரு'பபுரீம் இவ
பின்னர், அதே அளவுடைய கௌஞ்ச தீவு வளையத்தால், புதிய அரச நகரம் போல, காத்தகடா எனும் வளையம் சுற்றப்பட்டுள்ளது.
ததோ ऽபி ச க்ரு'தாம்போதிலேகயைவம்ப்ரமாணயா । ததோ ऽபி ஶல்மலித்வீபலேகயாமரபூர்ணயா
அதன் பின்பு, அதே அளவுடைய நெய் கடல் வளையமும், அதற்கும் அப்பால், அமரர்கள் நிரம்பிய சல்மலி தீவு வளையமும் உள்ளன.
ததஸ் ஸுராமஹாம்போதிலேகயா புஷ்பஶுப்ரயா । ஶேஷஸ்ய தேஹலதயா ஹரிமூர்திம் இவாஶ்ரிதாம்
பின்னர், தேவர்களின் பெரும் கடலின் வெண்மையான அலைகளால், பூவினைப் போல பளிச்சென்றும், சேஷனின் உடலைப் போன்று, அது ஹரியின் உருவத்தை எடுத்தது போலத் தோன்றியது.
ததோ கோமேதகத்வீபலேகயைவம்ப்ரமாணயா । இக்ஷூதலேகயாப்ய் ஏவம் ஹிமவத்ஸாநுஶுத்தயா
அதன்பின், கோமேதகத் தீவின் அளவுக்கு ஒரு கோடு, மேலும் இமயமலையின் சரிவைப் போல தூய இனிப்பஞ்சு கோடாகவும் இருந்தது.
ததோ ऽபி புஷ்கரத்வீபலேகயா த்விகுணஸ்தயா । அந்தே ஸ்வாதூதகாம்போதிலேகயைவம்ப்ரமாணயா
பிறகு, புஷ்கரத் தீவின் இரட்டிப்பு அளவுள்ள ஒரு கோடு, கடைசியில் இனிமை மிகுந்த நீர்கடலின் அளவுக்கு ஒரு கோடு காணப்பட்டது.
ஸப்தஸ்வ் அர்ணவலேகாஸு நைர்ரு'தே ககுபந்தரே । ஜலேந்தநஜ்வலஜ்ஜ்வாலவடவாக்நிகணாங்கிதாம்
ஏழு கடல் கோடுகளில், தென்மேற்கு திசையில், நீரில் எரியும் மரக்கட்டைகள் போல, அடிக்கடி வெப்பம் கொடுக்கும் அடிக்கடல் நெருப்பின் சிறுகண்கள் அதில் தென்பட்டன.
ததோ ऽபி கோடிதஶகம் தப்தகாஞ்சநகாந்தயா । வலிதாம் காந்திஶாலிந்யா புவா கீர்வாணபோக்யயா
அதற்கும் பத்து கோடி மடங்கு பரப்பில், வெந்நிறம் பொன்னைப் போல ஒளிவீசும், வளைந்தும் அழகும் மிகுந்தும், தேவர்கள் அனுபவிக்க ஏற்றதாக ஒரு உலகம் உள்ளது.
அத ஸப்தார்ணவத்வீபஹேமோர்வீணாம் ப்ரமாணதஃ । ததோ தஶகுணேநாதஃ பாதாலதலகாமிநா
ஏழு பெருங்கடல்களும் பொன்னுலகங்களும் எவ்வளவு பரப்பில் உள்ளனவோ, அதைவிட பத்து மடங்கு பெரியதாக, கீழே பாதாள உலகம் பரவி இருக்கிறது.
நிகாதவலயேநோச்சைஶ் ஶ்வப்ரஸம்பாரரூபிணா । பாதாலகமமார்கேண வலிதாம் பயதாத்மநா
அது ஆழமாக புதைந்த வளையம் போல உயர்ந்து, குகைகள் போல் கூடிய அமைப்புடன், பாதாளத்துக்குச் செல்லும் பாதையில் வளைந்து, பயமுறுத்தும் தன்மை உடையதாக உள்ளது.
ஏதஸ்மாத் கலு ஸர்வஸ்மாத் ததோ தஶகுணோச்சயா । ஆவ்யோம ஸசதுர்திக்கம் ஶ்வப்ரஸம்பாரபீமயா
இவை எல்லாவற்றையும் விட பத்து மடங்கு உயரமாக, நான்கு திசைகளிலும் பரந்து, குகைகள் போல் கூடிய பயங்கரமான ஆகாயம் உள்ளது.
அர்தே ம்லாநதமோரூபலக்நநீலோத்பலஸ்ரஜா । நாநாமாணிக்யஶிகரகல்ஹாரகுமுதாப்ஜயா
அரைமளவு வாடிய இருளைப் போல தோற்றமுள்ள நீலத்தாமரை மாலையுடன், பலவகை மாணிக்கங்களும், கல்ஹாரங்கள், குமுதங்கள், தாமரைகள் ஆகியவை அலங்கரித்து இருந்தது.
லோகாலோகாசலோத்தாலவிபுலாட்டாலமாலயா । வலிதாம் த்ரிஜகல்லக்ஷ்மீதம்மில்லவலநாம் இவ
லோகாலோக மலைத்தொடரால் சூழப்பட்டு, அதன் உயர்ந்த சிகரங்கள் மூன்று உலகங்களின் லட்சுமியின் சுழன்ற கூந்தலைப் போல் இருந்தன.
ஏதஸ்மாத் அத ஸர்வஸ்மாத் ததோ தஶகுணாத்மநா । அஜ்ஞாதபூதஸஞ்சாரநாம்நாரண்யேந பாலிதாம்
இதனை எல்லாம் கடந்தும், பத்து மடங்கு பெருமையுடன், 'அறியப்படாத உயிர்கள் அலைவிடும் காடு' என்று பெயருடைய ஒரு காடு அனைத்தையும் பாதுகாத்து இருந்தது.
ஏதஸ்மாத் அத ஸர்வஸ்மாத் ததோ தஶகுணாத்மநா । நபஸேவ சதுர்திக்கம் வ்யாப்தாம் நிர்மலவாரிணா
இதனை எல்லாம் கடந்தும், பத்து மடங்கு பெருமையுடன், அது தூய நீர் ஆகாயத்தை நிரப்புவது போல் நான்கு திசைகளிலும் பரவி இருந்தது.
ஏதஸ்மாத் அத ஸர்வஸ்மாத் ததோ தஶகுணாத்மநா । மேர்வாதித்ராவணோத்கேந ஜ்வாலாஜாலேந மாலிதாம்
இதனை எல்லாம் கடந்தும், பத்து மடங்கு வலிமையுடன், மேரு போன்ற மலைகளையும் உருக்கக்கூடிய தீப்பொதியில் சூழப்பட்டிருக்கிறது.
ஏதஸ்மாத் அத ஸர்வஸ்மாத் ததோ தஶகுணாத்மநா । மேர்வாத்ய் அப்ய் அசலநீகம் நயதா த்ரு'ணபாம்ஸுவத்
இதனை எல்லாம் கடந்தும், பத்து மடங்கு வலிமையுடன், மேரு போன்ற அசையாத பெரிய மலைகளையும் புல்லும் தூசும் போல் எளிதில் நகர்த்துகிறது.
வஹதாத்ரீந்த்ரவிஸ்போடகாரிதார்வாக்நிஹாரிணா । நிஶ்ஶூந்யத்வாத் அஶப்தேந மருதா பரிதோ வ்ரு'தாம்
மலைகளை உடைக்கும் சக்தியும், தீயை எடுத்துச் செல்லும் வல்லமையும் கொண்ட காற்றால் எல்லை இல்லாமல் அமைதியாகச் சுற்றப்பட்டிருக்கிறது.
ஏதஸ்மாத் அத ஸர்வஸ்மாத் ததோ தஶகுணாத்மநா । பரிதோ வலிதாம் வ்யோம்நா நிஶ்ஶூந்யேநைகரூபிணா
இதனை எல்லாம் கடந்தும், பத்து மடங்கு வலிமையுடன், எல்லை இல்லாத வெற்றிடமான ஆகாயத்தால் அனைத்தும் சுற்றி இருக்கிறது.
அத யோஜநலக்ஷாணாம் ஶதேந கநரூபிணா । வ்யாப்தாம் ப்ரஹ்மாண்டகண்டேந ஹைமேந ரவிபர்வணா
அப்போது நூறு யோஜன அளவு கொண்ட, மிக அடர்த்தியாகவும் உறுதியாகவும், பிரம்மாண்டத்தின் ஒரு துண்டால் மூடப்பட்டு, பொன்னிற சூரிய கிரீடத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு பரப்பை அவள் கண்டாள்.
இதி ஜலதிமஹாத்ரிலோகபால த்ரிதஶபுராம்பரபூதலப்ரணீதம் । ஜகதுதரம் அவேக்ஷ்ய மாநுஷீ ப்ராக் புவி நிஜமந்திரகோடரம் ததர்ஶ
அவ்வாறு, கடல், பெரிய மலைகள், திசைபாலர்கள், தேவர்களின் நகரங்கள், ஆகாயம், பூமி ஆகியவற்றால் உருவான உலகத்தை பார்த்தபின், அவள் தன் வீட்டின் ஓர அறையை பூமியில் கண்டாள்.
ததோ தத்ரு'ஶதுஸ் ஸத்ம ஸ்வம் ஏவ ஸித்தயோஷிதௌ । அத்ரு'ஶ்யே ஏவ லோகஸ்ய மண்டபம் ப்ராஹ்மணாஸ்பதம்
பின்னர் அந்த இரண்டு சித்த பெண்களும் உலகுக்கு தெரியாத, பிரம்மத்தின் இருப்பிடமாகிய தங்கள் வீட்டை, ஒரு மண்டபமாகக் கண்டார்கள்.
சிந்தாவிதுரதாஸீகம் பாஷ்பக்லிந்நாங்கநாமுகம் । வித்வஸ்தப்ராயரசநம் ஶீர்ணபத்த்ராம்புஜோபமம்
அந்த வீட்டில் கவலையால் வாடும் வேலைப்பெண்கள், கண்ணீர் நனைந்த பெண்களின் முகங்கள், பெரும்பாலும் இடிந்த கட்டிடம், உதிர்ந்த இதழ்களுடன் வாடிய தாமரைப்பூவைப் போல் இருந்தது.
நஷ்டோத்ஸவபுரப்ராயம் அகஸ்த்யாந்தம் இவார்ணவம் । க்ரீஷ்மதக்தம் இவோத்யாநம் வித்யுத்தக்தம் இவ த்ருமம்
அது பண்டிகைகள் இல்லாத நகரம் போலவும், அகஸ்தியர் கடல் குடித்த பின் உள்ள சமுத்திரம் போலவும், கோடையில் கரைந்த தோட்டம் போலவும், மின்னல் தாக்கிய மரம் போலவும் இருந்தது.
வாதச்சிந்நம் இவாம்போதம் ஹிமதக்தம் இவாம்புஜம் । ஸ்வல்பஸ்நேஹதஶம் தீபம் இவாலோகநகேததம்
அது காற்றால் கிழிக்கப்பட்ட மேகம் போலவும், பனியால் கரைந்த தாமரைப்பூ போலவும், எண்ணெய் குறைந்த விளக்கு போலவும், பார்ப்பவர்களுக்கு துயரம் தரும் வகையில் இருந்தது.