யத் வேதம் பாஸதே கிஞ்சித் தத் தஸ்யைவ நிராமயம் । கசநம் காஞ்சநாக்யாநகாந்தஸ்யாதிமணேர் இவ
எந்த அறிவும் எங்கு வெளிப்படுகிறதோ, அது அந்த ஒன்றுக்கே சொந்தமானது, தூய்மையானது. அது, பொன்னைக் குறித்த கதை சொல்லுபவர்களின் வார்த்தையால், ஒரு அரிய மணியின் ஒளி போலும் இருக்கிறது.
ஏதாவந்தம் சிரம் காலம் ஏவம் தேவி வயம் வத । ப்ராமிதாஃ கே ச நாமேமே த்வைதாத்வைதவிகல்பநைஃ
இவ்வளவு காலமாக, தேவியே, நாமெல்லாம் எவ்வளவு அலைந்து திரிந்தோம்! இந்த இருமை, ஒருமை என்ற எண்ணங்களால் யார் எல்லாம் இப்படிச் சிக்கிக்கொண்டு குழம்புகிறார்கள் என்று யாருக்குத் தெரியும்?
அவிசாரேண தரலே ப்ராந்தாஸி சிரம் ஆகுலா । அவிசாரஸ் ஸ்வபாவோத்தஸ் ஸ விசாராத் விநஶ்யதி
நீ நீண்ட நாட்களாக ஆராயாமல் சஞ்சலமான எண்ணங்களால் குழம்பி, கவலையில் இருந்தாய். இந்த குழப்பம் ஆராய்ச்சி இல்லாத இயல்பிலிருந்து தோன்றுகிறது; ஆனால் ஆராய்ச்சியால் அது மறைந்து விடுகிறது.
அவிசாரோ விசாரேண நிமேஷாத் ஏவ நஶ்யதி । ஏஷோ ऽஸந்ந் ஏவ தேநாந்தர் அவித்யைஷா ந வித்யதே
ஆராய்ச்சி இல்லாத எண்ணம், ஆராய்ச்சி வந்தவுடன் உடனே அழிந்து விடுகிறது. அதனால் அது உண்மையில் இல்லை; அதனால் உள்ளுக்குள் அறியாமை என்பதே இல்லை.
தஸ்மாந் நைவாவிசாரோ ऽஸ்தி நாவித்யா நைவ பந்தநம் । ந மோக்ஷோ ऽஸ்தி நிராபாதம் ஶுத்தபோதஸ் த்வ் இதம் ஜகத்
ஆகையால், இங்கு ஆராய்ச்சி இல்லையென்றும், அறியாமை இல்லையென்றும், பந்தம் இல்லையென்றும், விடுதலை இல்லையென்றும் சொல்ல முடியாது. இந்த உலகம் குற்றமற்ற தூய அறிவாக அமைந்துள்ளது; அதில் எந்தக் குழப்பமும் இல்லை.
ஏதாவந்தம் யதா காலம் த்வயைதந் ந விசாரிதம் । ததா ந ஸம்ப்ரபுத்தா த்வம் ப்ராந்தைவார்ணவ ஆகுலா
நீ இதை ஆராயாத காலம் முழுவதும், முழுமையாக விழித்தவளாக நீ இருந்ததில்லை; கடலில் அலைகள் அலைபாயும் போல், குழப்பத்திலும் கலக்கத்திலும் இருந்தாய்.
அத்யப்ரப்ரு'தி புத்தாஸி விமுக்தாஸி விவேகிநீ । வாஸநாதாநவே பீஜம் பதிதம் தவ சேதஸி
இன்றிலிருந்து நீ விழித்தவளும், விடுதலையடைந்தவளும், பகுத்தறிவுடையவளும் ஆனாய்; பழைய நினைவுகளின் விதை உன் மனதில் இருந்து நீங்கிவிட்டது.
ஆதாவ் ஏவ ஹி நோத்பந்நம் த்ரு'ஶ்யம் ஸம்ஸாரநாடகம் । யதா ததா கதம் கேந வாஸ்யதே வாஸநாபி கா
ஆரம்பத்திலேயே இந்த உலக நாடகம் எனும் காட்சி எழவில்லை; அப்படி இருக்க, எப்போது, எப்படி, யாரால், எந்த நினைவோ அல்லது பழக்கமோ தோன்ற முடியும்?
அத்யந்தாபாவஸம்பத்தௌ த்ரஷ்ட்ரு'த்ரு'ஶ்யத்ரு'ஶாம் அதஃ । ஏகத்யாநே பரம் ரூடே நிர்விகல்பஸமாதிநி
பார்வையாளர், பார்வை, பார்த்தல் ஆகியவை முற்றிலும் இல்லாத நிலையை அடைந்தபோது, மனம் ஒரே இடத்தில் உறுதியாக நிலைத்திருக்கும். அப்போது, எண்ணங்களற்ற சமாதியில் நிலைத்திருப்பான்.
வாஸநாக்ஷயபீஜே ऽஸ்மிந் கிஞ்சித் அங்குரிதே ஹ்ரு'தி । க்ரமாந் நோதயம் ஏஷ்யந்தி ராகத்வேஷாதிகா த்ரு'ஶஃ
இந்த நினைவுகளின் விதைகள் முற்றிலும் அழிந்த நிலையில், இதயத்தில் சிறிதளவு முளை வந்தாலும், அதனுடன் விருப்பம், வெறுப்பு போன்ற எண்ணங்கள் படிப்படியாக தோன்றத் தொடங்கும்.
ஸம்ஸாரஸம்பவஶ் சாயம் நிர்மூலத்வம் உபைஷ்யதி । நிர்விகல்பஸமாதாநம் ப்ரதிஷ்டாம் அலம் ஏஷ்யதி
அந்த உலகியலான பிறப்பும் முற்றிலும் வேரறுக்கப்படும்; எண்ணங்களற்ற சமாதியில் நிலைபெறுதல் உறுதியாகும்.
விகதகலநகாலிமாகலங்கா ககநகலாந்தரநிர்மலா பலேந । ஸகலகரணகார்யகாரணாந்தஃ கதிபயகார்யவஶாத் பவிஷ்யஸீதி
எண்ணங்களின் கறை இல்லாமல், வானம் போல் தூய்மையாக, இன்னும் சில உடல் உறுப்புகளின் செயல்கள் மற்றும் அவற்றின் காரணங்களால், நீ இன்னும் சிறிது காலம் தொடர்வாய்.
யதா ஸ்வப்நபரிஜ்ஞாநாத் ஸ்வப்நதேஹோ ந வாஸ்தவஃ । அநுபூதோ ऽப்ய் அயம் தத்வஜ் ஜாக்ரத்தேஹோ ந வாஸ்தவஃ
எப்படி கனவில் உள்ள உடலை அதன் இயல்பை உணர்ந்தபின் அது உண்மையல்ல என்று தெரிகிறதோ, அதேபோல் நாம் அனுபவிக்கிறோம் என்றாலும் இந்த விழிப்பு நிலை உடலும் உண்மையல்ல.
யதா ஸ்வப்நபரிஜ்ஞாநாத் ஸ்வப்நதேஹோ ऽபி ஶாம்யதி । வாஸநாதாநவாத் தத்வஜ் ஜாக்ரத்தேஹோ ऽபி ஶாம்யதி
எப்படி கனவு பற்றிய உணர்வால் கனவு உடல், அதன் நினைவுகள் குறைந்ததும், மறைந்து போய்விடுகிறதோ, அதேபோல் விழிப்பு உடலும் நினைவுகள் குறைந்ததும் மறைந்து விடுகிறது.
ஸ்வப்நஸங்கல்பதேஹாந்தே தேஹோ ऽயம் சேத்யதே யதா । ததா ஜாக்ரத்பாவநாந்தர் உதேத்ய் ஏவாதிவாஹிகஃ
கனவு நினைவுகளால் உருவான உடல் முடிவடைந்தபின், இந்த உடல் என நினைக்கப்படுகிறது; அதுபோல் விழிப்பு நினைவுகள் முடிந்ததும், இன்னொரு நுட்பமான உடல் தோன்றுகிறது.
ஸ்வப்நே நிர்வாஸநாபீஜே யதோதேதி ஸுஷுப்ததா । ஜாக்ரத்ய் அவாஸநாபீஜே ததோதேதி விமுக்ததா
கனவில் நினைவுகளின் விதை இல்லாதபோது ஆழ்நிலைத் தூக்கம் வருகிறது; விழிப்பில் நினைவுகளின் விதை இல்லாதபோது விடுதலை கிடைக்கிறது.
யேயம் து ஜீவந்முக்தாநாம் வாஸநா ஸா ந வாஸநா । ஶுத்தஸத்த்வாபிதாநம் தத் ஸத்தாஸாமாந்யம் உச்யதே
இங்கு வாழ்ந்து விடுதலை பெற்றவர்களுக்கு உள்ள பழைய நினைவுகள் உண்மையில் நினைவுகள் அல்ல; அது தூய்மை நிறைந்த நிலை, எல்லா உயிர்களுக்கும் பொதுவான இருப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது.
யா ஸுப்தவாஸநா நித்ரா ஸா ஸுஷுப்தம் இதி ஸ்ம்ரு'தா । யத் ஸுப்தவாஸநம் ஜாக்ரத் ஸ கநோ மோஹ உச்யதே
நமக்கு தூக்கத்தில் இருக்கும் பழைய நினைவுகள் 'ஆழ்ந்த தூக்கம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; விழித்திருக்கையில் இருக்கும் அந்த நினைவுகள் மிகக் கனமான மயக்கம் என்று கூறப்படுகிறது.
ப்ரக்ஷீணவாஸநா நித்ரா துர்யஶப்தேந கத்யதே । ஜாக்ரத்ய் அபி பவத்ய் ஏதத் விதிதே பரமே பதே
பழைய நினைவுகள் முற்றிலும் தீர்ந்த தூக்கம் 'நான்காவது நிலை' என்று சொல்லப்படுகிறது; அந்த நிலை, உயர்ந்த நிலை அறியப்பட்டபோது விழிப்பிலும் ஏற்படுகிறது.
ப்ரக்ஷீணவாஸநா யேஹ ஜீவதாம் ஜீவிதஸ்திதிஃ । அமுக்தைர் அபரிஜ்ஞாதா ஸா ஜீவந்முக்திர் உச்யதே
இங்கே, பழைய நினைவுகள் தீர்ந்த நிலையில் வாழ்வது விடுதலை பெறாதவர்களுக்கு புரியாது; அதுவே உயிரோடு விடுதலை என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஶுத்தஸத்த்வாநுபதிதம் சேதஃ ப்ரபிந்நவாஸநம் । ஆதிவாஹிகதாம் ஏதி ஹிமம் தாபாத் இவாப்லுதம்
மாசற்ற சுத்தமான மனம், பழைய பழக்கங்கள் முற்றிலும் அறுந்து விட்டபோது, அது மிக நுண்ணிய உடல் நிலையில் அடைகிறது; அது, வெந்நீரில் நீர் ஆவி ஆகும் போல் ஆகும்.
ஆதிவாஹிகதாம் யாதம் புத்தம் சித்தாந்தரைர் மநஃ । ஸர்கஜந்மாந்தரகதைஸ் ஸித்தைர் மிலதி நேதரத்
அந்த நுண்ணிய உடல் நிலையை அடைந்த மனம், உள்ளார்ந்த விழிப்பால், பிற பிற உலகங்களிலும் பிறப்புகளிலும் வாழும் சித்தர்களைச் சந்திக்கிறது; மற்றவர்களை அல்ல.
யதா தே ऽயம் அஹம்பாவஸ் ஸ்வாப்யாஸாச் சாந்திம் ஏஷ்யதி । ததோதேஷ்யதி தே ஸ்பாரா த்ரு'ஶ்யாந்தே போததா ஸ்வயம்
உன்னுள் இருக்கும் 'நான்' என்ற உணர்வு, தொடர்ந்து பயிற்சி செய்தால் அமைதியடையும் போது, அப்பொழுது உன் கண் முன்னே விழிப்புணர்வின் பரப்பும் தானாக வெளிப்படும்.
ஆதிவாஹிகதா ஜ்ஞாதா ஸ்திதிம் தே யாதி ஶாஶ்வதீம் । யதா ததாந்யஸங்கல்பாலோகாத் ப்ரக்ரு'திபாவநீ
நுண்ணிய உடல் நிலை உணரப்பட்டால், நீ நிரந்தரமான நிலையை அடைவாய்; அப்போது, மற்றவரது சிந்தனையின் ஒளியால் உன் இயல்பு தூய்மையடையும்.
வாஸநாதாநவே தஸ்மாத் குரு யத்நம் அநிந்திதே । தஸ்மிந் ப்ரௌடிம் உபாயாதே ஜீவந்முக்தா பவிஷ்யஸி
குற்றமில்லாதவளே, மனதில் உள்ள பழைய நினைவுகளை குறைக்க முயற்சி செய்; அவை முற்றிலும் குறைந்துவிட்டால், நீ உயிரோடு இருந்தபடியே விடுதலை அடைவாய்.
யாவந் ந பூரிதஸ் த்வ் ஏஷ நிர்மலோ போதசந்த்ரமாஃ । தாவத் தேஹம் இஹ ஸ்தாப்ய லோகாந்தரம் அவேக்ஷ்யதாம்
இந்த தூய விழிப்புணர்வு முழுமையாக மலரும்வரை, உடலை இங்கே வைத்துக்கொண்டு, மற்ற உலகங்களை கவனமாக நோடு.
மாம்ஸதேஹோ மாம்ஸதேஹேநைவ ஸம்ஶ்லேஷம் ரு'ச்சதி । ந து சித்தஶரீரேண வ்யவஹாரேஷு கர்மஸு
மாம்ச உடல் மற்றொரு மாம்ச உடலோடு மட்டுமே சேர முடியும்; ஆனால், மன உடலோடு சேர்ந்து செயல்பட முடியாது.
யதாநுபவம் ஏவைதத் யதாஸ்திதம் உதாஹ்ரு'தம் । ஆபாலஸித்தம் ஸம்ஸித்தம் ந நாம வரஶாபவத்
இவை அனுபவத்திற்கு ஏற்பவும், உண்மையாக உள்ளபடியும் கூறப்பட்டவை; இவை குழந்தை பருவத்திலேயே பெறப்பட்டவை, வரம் அல்லது சாபம் போல் அல்ல.
அவபோதகநாப்யாஸாத் தேஹஸ்யாஸ்யைவ ஜாயதே । ஸம்ஸாரவாஸநாகார்ஶ்யம் நூநம் சித்தஶரீரதா
ஆழ்ந்த விழிப்புணர்வை மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்தால், இந்த உடலுக்கே உலக ஆசைகளில் விருப்பு குறையும். உண்மையில், மனமே உடலாக மாறும்.
உதேஷ்யந்தீ ச ஸைஷாத்ர கேநசிந் நோபலக்ஷ்யதே । கேவலம் து ஜநைர் தேஹோ ம்ரியமாணோ ऽவலோக்யதே
இது எழும்பும் போது, அதை யாரும் காணமுடியாது; மக்கள் வெறும் உடல் தான் இறக்கிறது என்று மட்டுமே பார்க்கிறார்கள்.