மஹாகலகலாவர்தத்ரவத்திக்பூதமண்டலம் । கசத்காஞ்சநமாணிக்யஹாரகேயூரகுண்டலம்
பெரும் சத்தத்துடன் சுழன்று, எல்லா திசைகளிலும் விரைவாக ஓடும் அந்த இடம், ஒலிக்கும் தங்கமும் மாணிக்கமும் பதித்த மாலை, கைமணி, காதணி போன்ற அழகிய ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
தம் ஆலோக்ய மஹீபாலம் இதம் சிந்திதவாந் அஸௌ । அஹோ நு ரம்யா ந்ரு'பதா ஸர்வஸௌபாக்யபாஸிதா
அந்த அரசனை பார்த்தவுடன் அவன் மனதில், 'ஆஹா! அரசுரிமை எவ்வளவு இனிமையானது, எல்லா விதமான நல்வாழ்வாலும் ஒளிர்கிறது!' என்று எண்ணினான்.
பதாதிரதஹஸ்த்யஶ்வபதாகாச்சத்ரசாமரைஃ । கதா ஸ்யாம் தஶதிக்குஞ்ஜபூரகோ ऽஹம் மஹீபதிஃ
எப்போது நான், பாதாளர்கள், ரதங்கள், யானைகள், குதிரைகள், கொடிகள், குடைகள், சாமரங்கள் ஆகியவற்றால் பத்து திசைகளையும் நிரப்பும் மன்னனாக இருப்பேன்?
கதா மே வாயவஃ குந்தமகரந்தஸுகந்தயஃ । பாஸ்யந்த்ய் அந்தஃபுரஸ்த்ரீணாம் ஸுரதஶ்ரமஶீகராந்
எப்போது மல்லிகை மலரின் மணமுடன் வீசும் காற்று, என் அந்தப்புர பெண்கள் காதல் விளையாட்டில் சோர்ந்து சிந்தும் வியர்வையை எனக்காக கொண்டு வரும்?
கர்பூரேண புரந்த்ரீணாம் கீர்ணேந யஶஸா திஶாம் । இந்தூதயாவதாதாநி கதா குர்யாம் முகாந்ய் அஹம்
எப்போது நான் கற்பூரம் பூசப்பட்டு, எல்லா திசைகளிலும் புகழ் பெற்ற நல்ல பெண்களின் முகங்களை, எழும் சந்திரனைப் போல பிரகாசமாக்குவேன்?
இத்தம் ததஃப்ரப்ரு'த்ய் ஏவ விப்ரஸ் ஸங்கல்பவாந் அபூத் । ஸ்வதர்மநிரதோ நித்யம் யாவஜ்ஜீவம் அதந்த்ரிதஃ
அந்த நேரத்திலிருந்து அந்த பிராமணன் இப்படிப் பல ஆசைகளுடன், தன் கடமையில் எப்போதும் மனம் செலுத்தி, வாழ்க்கை முழுவதும் சோம்பல் இல்லாமல் இருந்தான்.
ஹிமாஶநிர் இவாம்போஜம் ஜர்ஜரீகர்தும் ஆத்ரு'தா । ஜரா ஹார்தாந்விதேவைநம் ஜவாத் த்விஜம் உபாயயௌ
பனிக்காற்று தாமரையை வாட வைக்கும் போல, முதுமை அவனது உள்ளத்தில் புகுந்து, விரைவாக அந்த பிராமணனை அணுகியது.
ஆஸந்நமரணஸ்யாத்ர பார்யா ம்லாநிம் உபாயயௌ । தஸ்ய ஶாம்யதி புஷ்பர்தௌ லதேவ க்ரீஷ்மபீதிதஃ
அவனுக்கு இறப்பு நெருங்கியபோது, அவன் மனைவி வாடியாள்; அது, கோடை வெப்பம் தாக்கும்போது மலர்கள் உலர்ந்து போகும் கொடியைப் போல இருந்தது.
மாம் அதாராதிதவதீ ஸா ததஸ் த்வம் இவாங்கநா । அமரத்வம் ஸுதுஷ்ப்ராபம் புத்த்வேமம் ஸாவ்ரு'ணோத் வரம்
அவள் என்னை, நீ இப்போது எப்படி வழிபடுகிறாயோ, அதேபோல் அப்போது பக்தியுடன் வழிபட்டாள். அமரத்துவம் எளிதில் கிடைக்காதது என்பதை உணர்ந்து, அவள் என்னிடம் இந்த வரத்தை கேட்டாள்.
தேவி ஸ்வமண்டபாத் ஏவ ஜீவோ பர்துர் ம்ரு'தஸ்ய மே । மா யாஸீத் இத்ய் அதஸ் தஸ்யாஸ் ஸ ஏவாங்கீக்ரு'தோ மயா
அவள், தன் மண்டபத்திலிருந்தே, தன் இறந்த கணவரின் உயிர் பிரியாமல் இருக்க வேண்டும் என்று வேண்டினாள். நான் அவளுக்கு அந்த வரத்தை அளித்தேன்.
அத காலவஶாத் விப்ரஸ் ஸ பஞ்சத்வம் உபாயயௌ । தஸ்மிந்ந் ஏவ க்ரு'ஹாகாஶே ஜீவாகாஶதயா ஸ்திதஃ
பிறகு, காலத்தின் கட்டாயத்தால் அந்த பிராமணன் இறந்துவிட்டான். ஆனாலும், அவன் அந்த வீட்டிலேயே, உயிரின் வெளிப்பாடாகத் தொடர்ந்து இருந்தான்.
ஸம்பந்நஃ ப்ராக்தநாநல்பஸங்கல்பவஶதஸ் ஸ்வயம் । ஆகாஶவபுர் ஏவோர்வீபதிஃ பரமஶக்திமாந்
முந்தைய எண்ணங்களின் வலிமையால், அந்தப் பெரும் சக்தி கொண்ட பூமியின் அதிபதி, தானாகவே ஆகாய வடிவில் தோன்றினான்.
ப்ரபாவாஜ் ஜிதபூபீடஃ ப்ரதாபாக்ராந்தவிஷ்டபஃ । க்ரு'பாபாலிதபாதாலஸ் த்ரிலோகவிஜயீ ந்ரு'பஃ
அவன் தன் பெருமையால் பல அரசர்களை வென்றான், அவன் வலிமை எல்லா உலகங்களிலும் பரவியது, அவன் கருணையால் பாதாள உலகங்களை பாதுகாத்தான், மூன்று உலகங்களிலும் வெற்றி பெற்ற அரசன் ஆனான்.
காலாக்நிர் அரிபக்ஷாணாம் ஸ்த்ரீணாம் மகரகேதநஃ । மேருர் விஷயவாயூநாம் ஸாத்வப்ஜாநாம் திவாகரஃ
அவன் எதிரிகளுக்கு காலாக்னி போல இருந்தான், பெண்களுக்கு மன்மதன் போல இருந்தான், உலக இன்பங்களுக்கு மேரு மலை போல இருந்தான், நல்ல பெண்களின் மனதில் சூரியன் போல ஒளிர்ந்தான்.
ஆதர்ஶஸ் ஸர்வஶாஸ்த்ராணாம் அர்திநாம் கல்பபாதபஃ । பாதபீடம் த்விஜாக்ர்யாணாம் ராகா தர்மாம்ரு'தத்விஷஃ
அவன் எல்லா வேதங்களுக்கும் ஒரு கண்ணாடி போல இருந்தான், வேண்டுவோருக்கு கல்பவிருட்சம் போல இருந்தான், சிறந்த பிராமணர்களுக்கு பாதபீடம் போல இருந்தான், தர்மத்தின் அமுத ஒளிக்கு பூர்ண சந்திரன் போல இருந்தான்.
ஸ்வக்ரு'ஹாப்யந்தராகாஶே சித்தாகாஶமயாத்மநி । தஸ்மிந் த்விஜே ஶவீபூதே பூதாகாஶஶரீரிணி
தன் வீட்டின் உள்ளகத்தில், மனதின் அகாசம் போன்ற ஆன்மாவில், அந்த பிராமணன் சடலமாகி, பஞ்சபூதங்களால் ஆன உடலில் வாழ்ந்தான்.
ஸா தஸ்ய ப்ராஹ்மணீ பார்யா ஶோகேணாத்யந்தகர்ஷிதா । ஶுஷ்கேவ மாஷஶிமிகா ஹ்ரு'தயேந த்விதாகமத்
அந்த பிராமணரின் மனைவி, துக்கத்தில் முற்றிலும் சோர்ந்து, உலர்ந்த பீன்ஸ் பாக்கு போல, உள்ளம் இரண்டாகப் பிளந்தாள்.
பர்த்ரா ஸஹ ஶவீபூதா தேஹம் உத்ஸ்ரு'ஜ்ய தூரதஃ । ஆதிவாஹிகதேஹேந பர்தாரம் ஸமுபாயயௌ
கணவருடன் உயிரற்றவளாகி, தன் உடலை விட்டு விட்டு, சூட்சும உடலுடன் கணவரை அடைந்தாள்.
நதீ நிகாதம் இவ தம் பர்தாரம் அநுஸ்ரு'த்ய ஸா । ஆஜகாம விஶோகத்வம் ஸவஸந்தேவ மஞ்ஜரீ
ஆறு தன் பாதையைப் பின்பற்றும் போல, அவள் கணவரைத் தொடர்ந்து சென்றாள்; மலர் கொத்து காற்றோடு செல்லும் போல், துக்கமின்றி ஆனாள்.
தத்ராஸ்ய விப்ரஸ்ய ஸுதா க்ரு'ஹாணி பூஸ்தாவராதீநி கநாநி ஸந்தி । அத்யாஷ்டமம் வாஸரம் ஆப்தம்ரு'த்யோர் ஜீவோ கிரிக்ராமகமந்திரஸ்தஃ
அங்கே அந்த பிராமணரின் மகளிடம் வீடுகள், நிலம், மற்ற செல்வங்கள் உள்ளன; இன்று அவள் இறந்த எட்டாவது நாள், அவளது உயிர் மலையிலுள்ள கிராம வீடில் இருக்கிறது.
ஸ தே பர்தாத்ய ஸம்பந்நோ த்விஜோ பூபத்வம் ஆகதஃ । யாஸாவ் அருந்ததீ நாம ப்ராஹ்மணீ ஸா த்வம் அங்கநே
உன் கணவர் இப்போது செல்வம் பெற்றவர், ராஜ்யத்துக்கு வந்துள்ளார்; அருந்ததி என்ற பிராமணியின் மனைவி நீயே இப்போது அவருடைய ராணி ஆனாய்.
இஹேமௌ குருதோ ராஜ்யம் தௌ பவந்தௌ ஸுதம்பதீ । சக்ரவாகாவ் இவ நவௌ புவி ஜாதௌ ஶிவாவ் இவ
இங்கே நீங்கள் இருவரும் ராஜ்யம் நடத்துகிறீர்கள்; நல்ல தம்பதிகள் ஆக, பூமியில் புதிதாக பிறந்த சக்ரவாகப் பறவைகள் போலவும், சிவபெருமான் மற்றும் அவருடைய துணைபோலவும் இருக்கிறீர்கள்.
ஏஷ தே கதிதஸ் ஸர்வஃ ப்ராக்தநஸ் ஸம்ஸ்ரு'திப்ரமஃ । ப்ராந்திமாத்ரகம் ஆகாஶம் ஏவ ஜீவஸ்வரூபத்ரு'த்
இதோ, உன் முந்தைய பிறவி சுற்றும் பயணம் முழுவதும் சொன்னேன்; அது வெறும் மாயைதான், ஆகாயமே உயிரின் வடிவாக தோன்றியது.
ப்ரமாத் அஸ்மாச் சிதாதர்ஶே ப்ரமோ ऽயம் ப்ரதிபிம்பிதஃ । அஸத்ய ஏவ சாஸத்யாத் பவதோர் பவபங்கதஃ
இந்த மாயையாலேயே அறிவின் கண்ணாடியில் இந்த பிம்பம் தோன்றுகிறது; அது உண்மை அல்ல, பொய்யிலிருந்தே உங்களுடைய பிறவிப் பந்தத்தை முடிவுக்கு கொண்டு வருகிறது.
தஸ்மாத் ப்ராந்திமயஃ கஸ் ஸ்யாத் கோ வா ப்ராந்த்யுஜ்சிதோ பவேத் । ஸர்கோ நிரர்கலாநல்பபோதாந் நாந்யத் விஜ்ரு'ம்பதே
அதனால், யாருக்கு மயக்கம் உண்டாகும்? யார் மயக்கமின்றி இருப்பார்? இந்தப் படைப்பு என்பது தடையில்லாத, குறைந்த அறிவே தவிர வேறு எதுவும் வெளிப்படுவதில்லை.
இத்ய் ஆகர்ண்ய சிரம் சாருவிஸ்மயோத்புல்லலோசநா । பூத்வோவாச வசோ லீலா லீலாலஸபதாக்ஷரம்
இதை நீண்ட நேரம் கேட்டு, அழகான ஆச்சரியத்தில் கண்கள் விரிந்த லீலை, விளையாட்டாகிய சொற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வார்த்தைகளை பேசினாள்.
தேவி த்வத்வசநம் மித்யா கதம் ஸம்பந்நம் ஈத்ரு'ஶம் । க்வ விப்ரஜீவஸ் ஸ்வக்ரு'ஹே க்வேமே வயம் இஹ ஸ்திதாஃ
தேவி, உம்முடைய வார்த்தை இப்படி பொய் ஆகிவிடும் என்பது எப்படி சாத்தியம்? அந்த உயிர் தன் வீட்டில் எங்கே இருக்கிறது? நாங்கள் இங்கே நிற்கும் போது அது எங்கே?
தாத்ரு'க் லோகாந்தரம் ஸா பூஸ் தே ஶைலாஸ் தா திஶோ தஶ । கதம் மாந்தி க்ரு'ஹஸ்யாந்தர் மத்பர்தா யேஷ்வ் அவஸ்திதஃ
அந்த உலகம் இவ்வளவு வேறுபட்டது, அந்த பூமி, அந்த மலைகள், அந்த பத்து திசைகள்—இவை எல்லாம் என் கணவர் இருக்கும் இந்த வீட்டுக்குள் எப்படி இருக்க முடியும்?
மத்த ஐராவணோ பத்தஸ் ஸித்தார்தகணகோதரே । மஷகேந க்ரு'தம் யுத்தம் ஸிம்ஹௌகைர் அணுகோடரே
பெரிய ஏராவதம் மதமாக மிளகு விதையின் உள்ளே கட்டப்பட்டது போலவும், ஒரு கொசு, ஒரு அணுவின் ஓட்டையில் சிங்கங்களுடன் போர் செய்வது போலவும் இருக்கிறது.
பத்மாக்ஷே ஸ்தாபிதோ மேருர் நிகீர்ணோ மதுபாயிநா । ஸ்வப்நாப்ரகர்ஜிதம் ஶ்ருத்வா சித்ரே ந்ரு'த்யந்தி வர்ஹிணஃ
தாமரைப் பூவின் கண்களில் மேரு மலை வைக்கப்பட்டதுபோல், தேன்குடிக்கும் பறவை அதை விழுங்கியது போலவும், கனவுக் மேகங்களின் இடியைக் கேட்டவுடன், மயில்கள் ஆச்சரியத்தில் நடனமாடுகின்றன.