யதா ததாஹம் அமரைர் வ்யவஹர்தும் ஸஹாம்பரே । ப்ரவ்ரு'த்தோ ந ச மாம் கஶ்சித் தத்ர பஶ்யதி சஞ்சலம்
நான் விண்ணுலகில் அமரர்களுடன் எந்த ஒரு காரியத்திற்காகச் சேர்ந்தாலும், அங்கே நான் இருந்தும் அசைந்தும் நடந்தாலும், யாரும் என்னை ஒருபோதும் காணவில்லை.
அத்யந்தம் அப்ய் ஆரடதஶ் ஶப்தோ ந ஶ்ரூயதே மம । கேநசித் ஸுரலோகேஷு ஸ்வப்நபும்ஸ இவாநக
அங்கே எவ்வளவு பெரிய சத்தம் இருந்தாலும், அது எனக்கோ அல்லது தேவருலகில் யாருக்கும் ஒருபோதும் கேட்கவில்லை; அது கனவில் இருக்கும் ஒருவரைப் போலவே, பாவமில்லாதவனே.
அவஷ்டப்தும் ப்ரவ்ரு'த்தஸ்ய நாந்யாவஷ்டப்தயே மம । ஸம்பத்யதே கிஞ்சித் அபி மநோமநநதேஹிநஃ
நான் ஏதாவது ஒன்றை பிடிக்க முயன்றபோதும், என் எண்ணமும் கற்பனையுமே உடலாக இருந்ததால், எதையும் பிடிக்க முடியவில்லை.
ஏவம் வ்யோமபிஶாசோ ऽஹம் ஸம்பந்நோ ரகுநந்தந । மயாநுபூதா காப்ய் ஏஷா தேவாகாரபிஶாசதா
இவ்வாறு, ரகுநாதனே, நான் விண்ணில் உலாவும் பேயாக ஆனேன்; தேவர்களின் இல்லங்களில் பேயாக இருந்த அந்த நிலையை நான் அனுபவித்தேன்.
பிஶாசாஸ் ஸந்தி லோகே ऽஸ்மிந் கிமாகாராẖ கிமாஸ்பதாஃ । கிம்ஜாதியாẖ கிமாசாராẖ கீத்ரு'ஶாẖ கீத்ரு'ஶாஶயாஃ
இந்த உலகத்தில் பிசாசுகள் உள்ளனவா? அவை எவ்வாறு தோற்றமுடையவை, எங்கு தங்குகின்றன? அவற்றின் வகை என்ன, பழக்கங்கள் எப்படி, அவை எப்படி நடக்கின்றன, அவற்றின் எண்ணங்கள் என்ன?
பிஶாசாஸ் ஸந்தி லோகேஷு யாத்ரு'ஶாஸ் தாந் இமாஞ் ஶ்ரு'ணு । ந ஸப்யோ ऽஸௌ ந யோ வக்தி ப்ரஸங்காபதிதம் வசஃ
பிசாசுகள் பல உலகங்களில் உள்ளன; அவை எப்படி இருக்கின்றன என்பதை இப்போது கேள். நேரம் பார்த்து பேசும் மனிதன் நல்லவன் அல்ல.
பிஶாசாẖ கேசித் ஆகாஶஸத்ரு'ஶாஶ் ஶூந்யதேஹகாஃ । ஹஸ்தபாதாதிஸம்யுக்தாம் பஶ்யந்தி த்வம் இவாக்ரு'திம்
சில பிசாசுகள் ஆகாயம் போல், உடம்பு இல்லாதவையாக இருக்கின்றன; ஆனால் அவை உன்னைப்போல் கைகள், கால்கள் உடைய உருவத்தைப் பார்க்கின்றன.
சாயயா பயதாயிந்யா த்வ் அந்யார்தப்ரமரூபயா । தே சித்தாக்ரமணம் க்ரு'த்வா வேதயந்தி நராஶயம்
பயத்தை உண்டாக்கும் நிழலை எடுத்துக்கொண்டு, மற்றவரது எண்ணங்களைப் போல் மாறி, அந்த பிசாசுகள் மனதில் புகுந்து, மனிதர்களின் உள்ளத்தை கலக்கம் செய்கின்றன.
க்நந்த்ய் அதந்தி பிபந்த்ய் ஆஶு லகுஸத்த்வம் சலம் ஜநம் । பலமாம்ஸம் அதோ ஜீவாந் ஹிம்ஸந்த்ய் ஆக்ரம்ய சித்தகம்
இவர்கள் அடிக்கிறார்கள், கடிக்கிறார்கள், விரைவாக குடிக்கிறார்கள்; இவர்கள் ஒளி போன்ற, எப்போதும் அசையும் இயல்புடையவர்கள். இவர்கள் பலத்தையும், மாமிசத்தையும், உயிரையும், மனதை பிடித்து, தீங்கு செய்கிறார்கள்.
ஆகாஶஸத்ரு'ஶாẖ கேசித் கேசிந் நீஹாரஸந்நிபாஃ । கேசித் ஸ்வப்நநராகாராஸ் ஸாகாரா அபி காத்மகாஃ
சிலர் ஆகாயத்தைப் போல இருக்கிறார்கள், சிலர் மஞ்சலைப் போல மங்கலாக இருக்கிறார்கள்; சிலர் கனவில் தோன்றும் மனிதர்களைப் போல உருவம் உடையவர்கள், ஆனால் அவர்களின் இயல்பு வெறும் ஆகாயம் போலவே.
கேசித் ஸ்வப்நநரப்ரக்யாẖ கேசித் பவநதேஹகாஃ । கேசித் ப்ரமாத்மகா ஏவ ஸர்வே புத்திமநோமயாஃ
சிலர் கனவில் தோன்றும் மனிதர்களைப் போல, சிலர் காற்றால் ஆன உடல் உடையவர்கள்; சிலர் மயக்கத்தின் இயல்புடையவர்கள். ஆனால் எல்லோரும் அறிவும் மனமும் கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
க்ரஹீதும் நைவ யுஜ்யந்தே க்ரஹீதும் ஶக்நுவந்தி நோ । ஆகாஶஶூந்யவபுஷḫ பஶ்யந்த்ய் ஆக்ரு'திம் ஆத்மநஃ
இவர்கள் பிடிக்க ஏற்றவர்கள் அல்ல, பிடிக்கவும் முடியாது; ஆகாயம் போல் வெறுமையான உடல் கொண்டவர்கள், தாங்கள் தங்களுடைய உருவத்தை மட்டும் காண்கிறார்கள்.
ஶீதாதபாதிவிஹிதம் ஸுகம் துẖகம் விதந்தி ச । பாதும் அத்தும் அவஷ்டப்தும் ஈஹந்தே ஶக்நுவந்தி நோ
சீட்டு, வெயில் போன்றவற்றால் உண்டாகும் இன்பமும் துன்பமும் அவர்கள் அனுபவிக்கிறார்கள்; குடிக்கவும், சாப்பிடவும், பிடிக்கவும் ஆசைப்படுகிறார்கள், ஆனால் அதைச் செய்ய முடியவில்லை.
இச்சாத்வேஷபயக்ரோதலோபமோஹஸமந்விதாஃ । மந்த்ரௌஷததபோதாநதைர்யதர்மவஶீக்ரு'தாஃ
ஆசை, வெறுப்பு, பயம், கோபம், பேராசை, மயக்கம் ஆகியவற்றால் நிரம்பி, மந்திரம், மருந்து, தவம், தானம், பொறுமை, தர்மம் ஆகியவற்றால் அடக்கப்படுகிறார்கள்.
ஸத்த்வாவஷ்டம்பயந்த்ரேண மந்த்ரேணாராதிதேந வா । த்ரு'ஶ்யந்தே ऽபி ச க்ரு'ஹ்யந்தே கதாசித் கேநசித் க்வசித்
உயிர் சக்தி அல்லது பூஜிக்கப்பட்ட மந்திரத்தின் மூலம், அவர்கள் சில சமயம் ஒருவரால் எங்கோ காணப்படுகிறார்கள், சில நேரம் பிடிக்கப்படுகிறார்கள்.
தேவயோநிர் ஹி ஸா தேந கேசித் தேவோபமர்த்தயஃ । கேசிந் நரஸமஶ்ரீகாẖ கேசிந் நாகஸமர்த்தயஃ
அது தெய்வீகப் பிறவி; சிலர் தேவர்களுக்குச் சமமான மகிமையுடன், சிலர் மனிதர்களைப் போல செல்வத்துடன், சிலர் நாகர்களைப் போல பெருமையுடன் இருக்கிறார்கள்.
ஶ்வஸ்ரு'காலோபமாẖ கேசித் க்ராமஜங்கலவாஸிநஃ । குல்யாவகரரத்யாஸு வஸந்தி நிரயேஷு ச
சிலர் நாய்கள் அல்லது நரி போல, கிராமங்களிலும் காடுகளிலும் வாழ்கிறார்கள்; அவர்கள் ஓடைகள், பள்ளங்கள், குறுக்குவழிகள், நரகங்களிலும் தங்குகிறார்கள்.
ஏதத் ஆஸ்பதம் ஏதேஷாம் இத்யாகாராḫ ப்ரகீர்திதாஃ । பிஶாசா ஏவமாசாரா ஜந்மைஷாம் ஶ்ரூயதாம் இதம்
இவைதான் அவர்கள் தங்கும் இடங்கள் என்று கூறப்பட்டது; இப்படிப்பட்டதே பிசாசுகளின் நடத்தை. இப்போது அவர்கள் பிறப்பைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்.
அசேத்யசிந்மயம் ப்ரஹ்ம ஸர்வஶக்திஸ்வபாவதஃ । யத் ஸ்திதம் புத்தம் ஏவாந்தஶ் சேத்யம் ஸங்கல்பயத் த்வ் இவ
அறிவும் அறியாமையும் கலந்த, எல்லா சக்திகளும் உடையது பிரம்மம்; அது உள்ளுக்குள் தூய அறிவாக நிலைத்து, நீ செய்வதைப் போலவே வெளியில் உள்ளவற்றை நினைக்கிறது.
தஜ் ஜீவம் வித்தி ஸ ப்ரௌடஸ் த்வ் அஹங்கார இதி ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸோ ऽஹங்காரஸ் ஸ்ம்ரு'தḫ புஷ்டோ மந இத்ய் உதிதாத்மபிஃ
அதைத் தான் ஜீவன் என்று அறிக; அது வளர்ந்ததும், 'நான்' என்ற உணர்வாக அழைக்கப்படுகிறது. அந்த 'நான்' உணர்வு பலமாகும்போது, அதைத் தான் அறிவுடையவர்கள் மனம் என்று சொல்கிறார்கள்.
ஸ ஏஷ கத்யதே ப்ரஹ்மா ஸங்கல்பாகாஶரூபவாந் । அஸத் ஏவாஸதோ பீஜம் ஜகதோ விகதாக்ரு'தி
யார் சிந்தனையின் அகாசம் போல் இயல்புடையவரோ, அவரே பிரம்மா எனப்படுகிறார். பொய்யானதின் விதையும் பொய்யே; இந்த உலகம் உருவமற்றது.
ஏவம் மநஸ் ஸ்திதோ ப்ரஹ்மா ஸதேஹோ ऽப்ய் அமலம் நபஃ । தத் ஸ்வப்நபுருஷாகாரஸ் ஸந்ந் ஏவாஸத்வபுஸ் ஸதா
அப்படிப்பட்ட பிரம்மா மனதில் நிலை கொண்டிருக்கிறார்; உடல் இருந்தாலும், அவர் வானம் போல தூயவர். அவர் கனவில் காணும் மனிதருபம் போல், எப்போதும் பொய்யான உடலை உடையவராக இருக்கிறார்.
ப்ரு'த்வ்யாதிமூர்திரஹிதஸ் த்வ் ஆதிவாஹிகதேஹவாந் । ப்ரு'த்வ்யாதயẖ கில குதஸ் ஸங்கல்பபுருஷஸ்ய கே
பூமி முதலான உருவங்கள் இல்லாதவராக இருந்தும், அவர் மிகவும் நுட்பமான உடலை உடையவராக இருக்கிறார். சிந்தனையின் மனிதனுக்குப் பூமி முதலானவை எங்கிருந்து தோன்றும்?
பவந்மநோ யதாகாஶபுரம் பஶ்யதி கல்பிதம் । ததா மநோ விரிஞ்சத்வம் பஶ்யத்ய் ஆத்மநி கல்பிதம்
மனம் வானில் ஒரு நகரம் இருப்பதாகக் கற்பனை செய்து பார்ப்பதைப் போல, அதேபோல் மனம் தான் பிரம்மா எனும் நிலையைத் தானாகவே கற்பனை செய்து பார்க்கிறது.
யத் வேத்தி கல்பிதம் தத் ஸ பஶ்யத்ய் அநுபவத்ய் அபி । யோ யாவந்மாத்ரகஸ் தத் ஸ கஸ்மாத் கில ந பஶ்யதி
யார் எதை நினைத்துக் கற்பனை செய்கிறாரோ, அவர் அதையே காண்கிறார், அனுபவிக்கிறாரும். அவர் எவ்வளவு அளவில் இருக்கிறாரோ, அந்த அளவிலேயே அவர் பார்க்கிறார். அப்படி இருக்கையில் அவர் ஏன் அதை காணக்கூடாது?
ஸ யத் பஶ்யதி தத் தாத்ரு'க் ஶூந்யாத்மா ஶூந்யம் அம்பரே । ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்மணி வா ப்ரஹ்மா தத் இதம் ஜகத் உச்யதே
அவர் எதை காண்கிறாரோ, அது அந்த மாதிரிதான்—பூஜ்யமான வெற்றிடம் போல, ஆகாயத்தில் வெற்றிடம் போல, பிரம்மத்தில் பிரம்மா போல, அல்லது பிரம்மாவே போல. இதுவே இந்த உலகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ததா ஸ ப்ரதிபாஸோ ऽஸ்ய சிரகாலைகபாவநாத் । கநீபூதஸ் ஸ்திதḫ புஷ்டஸ் ஸுதீர்கஸ்வப்நஸுந்தரஃ
அதேபோல், நீண்ட காலம் ஒரே எண்ணத்தில் மனதை வைத்திருப்பதால், அந்த உருவம் உறுதியாகி, நிலைபெற்று, வளர்ந்து, ஒரு நீண்ட, அழகான கனவாகிறது.
ஆதிவாஹிகதேஹஸ்ய தஸ்ய தச் சிரபாவநாத் । ஸர்காநுபவநம் பூரி ப்ரஹ்மணோ ப்ரஹ்மரூப்ய் அபி
அந்த நுண்ணிய உடலுக்குப் பெரும் காலம் ஒரே எண்ணத்தில் மனதை வைத்திருப்பதால், படைப்பை அனுபவிப்பது மிக அதிகமாகும்; பிரம்மாவாக இருந்தாலும், பிரம்மரூபமாக இருந்தாலும், அது உணரப்படுகிறது.
கதம் ப்ரகடதோத்கர்ஷாத் ஆதிபௌதிகதேஹதாம் । தேநைவ ஸர்க இத்ய் உக்தோ பேதஸந்ததிபாஸுரஃ
உயிரினம் வெளிப்படையான உடல் நிலையில் தோன்றி, பல்வேறு வேறுபாடுகளோடு பிரகாசமாகும் இந்த உருவாக்கமே 'பிரபஞ்சம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஸ ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மமாத்ராத்மா ப்ரஹ்மமாத்ராத்மநோஸ் தயோஃ । அஜாதயோர் ஏவ ஸதா தத் ஆத்மஜகதோர் த்வயோஃ
அந்த பிரம்மா என்பது தூய அறிவாகவே உள்ளது; அவன் மற்றும் அவனுடைய உலகம் இரண்டும் பிறவியில்லாதவையாக எப்போதும் தூய அறிவாகவே திகழ்கின்றன.