இதம் ஆகாஶமாத்ராத்ம தத் அப்ய் ஆகாஶமாத்ரகம் । அஜ்ஞாநாந் ந பரிஜ்ஞாநாஜ் ஜ்ஞாநாந் நேதம் ந தத் க்வசித்
இது வெறும் ஆகாயம் தான், அதுவும் ஆகாயமே. அறியாமையால் வேறுபாடு தோன்றுகிறது; அறிவால் எதிலும் இது அல்லது அது என்ற பாகுபாடு இல்லை.
த்ரைலோக்யபூதஜாலாநாம் காலத்ரிதயபாவிநாம் । ஸம்ப்ரமஸ்வப்நஸங்கல்பமநோராஜ்யதஶாஸ்திதௌ
மூன்று உலகங்களிலும், மூன்று காலங்களிலும் உள்ள உயிர்களின் கூட்டத்துக்கெல்லாம், குழப்பம், கனவு, கற்பனை, மனதில் உருவாக்கிய அரசாட்சி ஆகிய நிலைகளே இருக்கின்றன.
பூதாநி ச பவிஷ்யந்தி வர்தமாநாநி யாநி ச । பூமண்டலாநி தாந்ய் அங்க ஸத்தாஸாமாந்யதாங்கதஃ
எல்லா உயிர்களும் — கடந்த காலத்திலும், நிகழ்காலத்திலும், வருங்காலத்திலும் இருப்பவை — மற்றும் எல்லா பூமி உலகங்களும், அன்பானவரே, எல்லாம் ஒரே உயிரின் பொதுவான தன்மையில் அடங்கியுள்ளன.
அஹம் ஏவ ஸமக்ராணி தேஷாம் அந்தர்கதாந்ய் அபி । தேந தாந்ய் அநுபூதாநி ததா த்ரு'ஷ்டாநி சாகிலம்
நான் தான் இவை அனைத்தும், அவற்றுக்குள் உள்ளவை கூட எனக்குள்ளே தான். அதனால், இவை அனைத்தையும் நான் முழுவதுமாக அனுபவிக்கிறேன், காண்கிறேன்.
சிந்மாத்ரம் ஏதத் அஜரம் பதம் ஆத்மதத்த்வம் ஶுத்தாத்மதாம் அஜஹத் அங்ககதம் பிபர்தி । ஸர்வம் யதாஸ்திதம் இதம் ஜகதாம் து பேதம் புத்தம் ஸத் அங்க ந பிபர்தி து கிஞ்சநாபி
இது தூய அறிவு, வயது எதுவும் இல்லாத நிலை, ஆன்மாவின் உண்மை சாரம். இது தன் தூய ஆன்மாவை, உடல் உறுப்புகளில் இருக்கும்போதும் விட்டுவிடாமல் தாங்கி நிற்கிறது. இந்த உலகம் எப்படியோ அப்படியே உள்ளது, ஆனால் அறிவுள்ளவர்கள் அதில் எந்தப் பிரிவும் பார்ப்பதில்லை.
அநந்தரம் வத ப்ரஹ்மஞ் ஜகந்தி பவதா ததா । பூமண்டலாநாம் ஹ்ரு'தயே கச்சித் த்ரு'ஷ்டாநி வா ந வா
அடுத்து, பரமபிரமனே, அந்த நேரத்தில் பூமி உலகங்களின் உள்ளத்தில் உலகங்களை நீ பார்த்தாயா, இல்லையா என்பதை சொல்லுங்கள்.
பராத்மஜாக்ரத்ஸ்வப்நோர்வீமண்டலௌகாத்மநா மயா । ததோ ऽநுபூதம் ஹ்ரு'தயே த்ரு'ஷ்டம் ச பரயா த்ரு'ஶா
நான் பரமாத்மாவாக விழிப்பிலும் கனவில் உலகங்கள் எவ்வளவு இருந்தாலும், அவை அனைத்தையும் என் உள்ளத்தில் அனுபவித்து, உயர்ந்த பார்வையால் பார்த்தேன்.
யாவத் ததைவ ஸர்வத்ர ஜகஜ்ஜாலம் அவஸ்திதம் । ஸர்வம் த்ரு'ஶ்யமயம் ஶாந்தம் அபி த்வைதமயாத்மகம்
அதேபோல், எல்லா இடங்களிலும் இந்த உலகங்களின் வலை விரிந்திருக்கிறது; எல்லாமே நாம் காண்பதாலேயே ஆனது, அமைதியானது, ஆனாலும் இரட்டைப் பாவம் கொண்டது.
ஜகந்தி ஸந்தி ஸர்வத்ர ஸர்வத்ர ப்ரஹ்ம ஸம்ஸ்திதம் । ஸர்வம் ஶூந்யம் பரம் ஶாந்தம் ஸர்வம் ஆரம்பமந்தரம்
உலகங்கள் எங்கும் இருக்கின்றன; எங்கும் பிரம்மமும் நிறைந்துள்ளது; எல்லாமே வெறுமையாகவும், மிக அமைதியாகவும், எந்த தொடக்கமும் இல்லாமல் தாமதமாகவும் உள்ளது.
ஸர்வத்ரைவாஸ்தி ப்ரு'த்வ்யாதி ஸ்தூலம் தச் ச ந கிஞ்சந । சித்வ்யோமைவ யதா ஸ்வப்நபுரம் பரம் அஜம் ந தத்
எங்கும் பூமி முதலான பொருட்கள் இருப்பதுபோல் தெரிந்தாலும், அவை உண்மையில் எதுவும் அல்ல; அது சித்தாகாசம் போல, கனவு நகரம் போல், உயர்ந்ததும் பிறப்பில்லாததும், அது அல்ல.
நேஹாநாநாஸ்தி நோ நாநா ந நாஸ்தித்வம் ந சாஸ்திதா । அஹம் இத்ய் ஏவ நைவாஸ்தி யத்ர தத்ர குதோ ऽஸ்து கிம்
இங்கு பலவகை தன்மையும் இல்லை, ஒரே தன்மையும் இல்லை; இல்லாததும் இல்லை, இருப்பதும் இல்லை; ‘நான்’ என்ற உணர்வும் இங்கு இல்லை—அப்படியிருக்க, எங்கு எதுவும் இருக்க முடியும்?
அநுபூதம் அபீதம் ஸத் அஹமித்யாதித்ரு'ஶ்யகம் । நாஸ்த்ய் ஏவ யதி வாப்ய் அஸ்தி தத் ப்ரஹ்மாஜம் அநாமகம்
‘நான்’ என்று எப்போதும் தோன்றும் இந்த அனுபவமும், அது இல்லையென்றாலும் இருந்தாலும், அதுவே பிறப்பில்லாத, பெயரில்லாத பரம்பொருள்.
யத் ஸ்வப்நபுரம் ஏவேதம் ஸர்காதாவ் ஏவ விந்நபஃ । அஸ்திதாநாஸ்திதே தத்ர கீத்ரு'ஶே க்வ குதஸ் ஸ்திதே
இது ஒரு கனவு நகரம் போல், படைப்பின் தொடக்கத்திலேயே வேறுபட்டதாக உள்ளது; அங்கு இருப்பதும் இல்லாததும் கலந்த அந்த நிலை எப்படி இருக்கும், எங்கே, எவ்வாறு நிலைத்திருக்கும்?
யதாஹம் த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ் தாநி ஜகந்த்ய் அவநிரூபத்ரு'த் । ததா மயா ஜலீபூய த்ரு'ஷ்டம் தாத்ரு'ஶம் ஏவ தத்
நான் பார்த்த அந்த உலகங்கள், பூமியின் உருவத்தில் இருந்தது போல, அதேபோல் நீராக மாறியும், நான் அவற்றை அதேபடி பார்த்தேன்.
வாரிதாரணயா வாரி பூத்வா ஜடம் இவாஜடம் । ஸமுத்ரமந்திரேஷ்வ் அந்தஶ் சிரம் குலகுலாயிதம்
நதியின் ஓட்டத்தில் நீர், உயிரற்றது போல் இருந்தாலும், உயிருள்ளதுபோலவும், கடலின் உள்ளே நீண்ட நேரம் சுழன்று கலக்கமடைந்தது.
த்ரு'ணவ்ரு'க்ஷலதாகுல்மவல்லீநாம் ஸ்தம்பநாடிஷு । ம்ரு'த்வ் அலக்ஷிதம் ஆரூடம் தவாங்கேஷ்வ் இவ யூகயா
புல், மரம், கொடி, வள்ளி ஆகியவற்றின் நரம்புகளில், மெதுவாக, யாரும் கவனிக்காமல், அது மேலேறுகிறது; அது, உன் உடலில் ஒரு புழு மெதுவாக ஏறும் போல்.
ஸர்வோத்தாநோபமா ஸ்தம்பே தச்சேதே வலயோபமா । ம்ரு'த்வ்யா கர்ணாஹிகத்யேவ ரசநாப்ரே க்ரு'தோதரே
அது எழுவது ஒரு தூண் எழும் போல்; துண்டிக்கப்படுவது ஒரு வளையம் உடையும் போல்; மெதுவாக நகர்வது, ஒரு பாம்பு காதில் ஊடுருவும் போல்; உருவாகுவது, மேகத்தில் ஒரு ஓட்டை உருவாகும் போல்.
வல்லீதமாலதாலாதிபல்லவேஷு பலேஷு ச । விஶ்ரம்ய புஷ்டயாக்ரு'த்யா ரேகாவிரசநம் க்ரு'தம்
வள்ளி, மல்லிகை, பனை போன்ற மரங்களின் இலைகளிலும் பழங்களிலும் ஓய்ந்து, அது ஊட்டமளித்து, அழகான கோடுகளையும் வடிவங்களையும் உருவாக்குகிறது.
முகேநாவிஶ்ய ஹ்ரு'தயம் ரு'துவைதுர்யதாரிணா । வ்ரு'தா விதுரிதா புக்தா லூநா தேஹேஷு தாதவஃ
வாயிலிருந்து உள்ளே புகுந்து, காலநிலையின் மாற்றங்களை தாங்கிக்கொண்டு, உடலில் உள்ள தாதுக்கள் சூழப்பட்டு, கலங்கப்பட்டு, உடைந்தும், உடலிலிருந்து நீக்கப்பட்டும் விடுகின்றன.
ஸுப்தம் பல்லவதல்பேஷு ப்ராலேயகணரூபிணா । துல்யகாலம் அஶேஷேஷு திக்ஷு ஸர்வாஸ்வ் அகேதிநா
பனிக்கணுக்கள் போல இலைகளின் மேல் படுத்து உறங்கும் அது, ஒரே நேரத்தில் எல்லா திசைகளிலும் எங்கும் சோர்வில்லாமல் அமைதியாக இருக்கிறது.
நாநாஹ்ரதநதீகேஹகாமிநாவிரதாத்வநா । விஶ்ராந்தம் ஸேதுஸுஹ்ரு'தḫ ப்ரஸாதேந க்வசித் க்வசித்
பல குளங்கள், நதிகள், வீடுகளில் இடையறாது பயணித்து, சில சமயம் பாலங்களில் நண்பர்களுடன் இறைவனின் அருளால் இடையிடையே ஓய்கிறது.
விதா விதநுஸந்தாநாஜ் ஜடேந ததநாஶ்ரயாத் । ஜலாஶயேஷூல்லஸிதம் ஜலேநாவர்தவ்ரு'த்திநா
அது தன் பிரிவுகளை ஆராய்ந்து, அசைவற்ற ஆதாரத்தில் இருந்து, நீர்நிலைகளில் நீரின் சுழற்சி ஓட்டத்துடன் மேலெழுகிறது.
மயா துஷ்க்ரு'திநேவோர்த்வாச் சிலாஸ்தம்பேந பூப்ரு'தாம் । ஸாவர்தவ்ரு'த்திநா ஶ்வப்ரபாதேஷு ஶததா கதம்
நான் ஒரு தவறான செயல் செய்தவனைப் போல, மலையின் கல்லை மேலே தூக்கி வீசினேன்; அது சுழன்று, பள்ளத்தாக்குகளில் நூறு துண்டுகளாக உடைந்தது.
தூமரூபேண நிர்கத்ய தாருப்யோ ககநார்ணவே । கணரத்நேந நீலர்க்ஷமணாவ் ஆவர்திநா ஸ்திதம்
மரத்திலிருந்து புகையாக எழுந்து, ஆகாயக் கடலில் கரைந்தது; அங்கே, சுழன்று, நீல வைடூரியக் கல் ஒரு துகளாக நிலைத்தது.
விஶ்ராந்தம் அப்ரபீடேஷு வித்யுத்வநிதயா ஸஹ । பிந்நேந்த்ரநீலநீலேந ஶேஷாங்கேஷ்வ் இவ ஶௌரிணா
மேகங்களின் மேல் அமர்ந்து, மின்னலோடு சேர்ந்து, உடைந்த நீல வைடூரியத்தின் நிறம் போல, ஹரியின் மீது சேஷனின் அங்கங்களில் இருந்தது.
பரமாணுமயே ஸர்கே பிண்டரூபேஷ்வ் அலக்ஷிதம் । ஸ்திதம் அந்தḫ பதார்தேஷு ப்ரஹ்மணேவாபிலாத்மநா
அணுக்களால் ஆன படைப்பில், கூழாக உள்ள உருவங்களில் தெரியாமல், அது பொருள்களின் உள்ளே, மறைந்திருக்கும் பரமத்துவம் போல இருந்தது.
ப்ராப்ய ஜிஹ்வாணுபிஸ் ஸங்கம் அநுபூதிẖ க்ரு'தோத்தமா । யா நாத்மநோ ந தேஹஸ்ய மந்யே ஜ்ஞாநஸ்ய கேவலம்
நாக்கின் சிறு அணுக்கள் ஒன்றிணைந்து, உயர்ந்த அனுபவம் கிடைக்கிறது; அது ஆத்மாவுக்கோ உடலுக்கோ அல்ல, அறிவுக்கே சொந்தமானது என்று நான் நினைக்கிறேன்.
ந மயா ந ச தேஹேந நாந்யேநாஸ்வாதிதாத்ம யத் । தத் அந்தர் வித்ரு'தம் ஶைத்யம் அஜ்ஞாநாய தத் அப்ய் அஸத்
அதை நான் ருசித்ததுமில்லை, உடலும் இல்லை, வேறு யாரும் இல்லை; உள்ளே நிலைத்திருக்கும் அந்த குளிர்ச்சி அறியாமைக்காகவே, அது கூட உண்மையல்ல.
ஸர்வர்துரஸரூபேண நாநாமோதாநி திக்ஷ்வ் அலம் । புக்தாநி புஷ்பஜாலாநி ப்ரோச்சிஷ்டம் தததாலயே
எல்லா பருவங்களின் சுவையோடு, திசைகளில் பலவகை மணங்களும், பூமாலைகள் அனுபவிக்கப்பட்டு, மீதமுள்ளவை இல்லத்தில் வைக்கப்பட்டன.
சதுர்தஶப்ரகாராணாம் பூதாநாம் அங்கஸந்திஷு । உஷிதம் சேதநேநேவ ஜடேநாப்ய் அஜடாத்மநா
பதினான்கு வகை உயிர்களின் உடல் மூட்டுகளில், உயிரற்றது போல் இருந்தாலும், உயிருள்ள ஆத்மாவின் மூலம் அது உயிருடன் இருப்பதைப் போல தங்கியுள்ளது.