வாரிதாநாம் ஸவாரீணாம் தக்தாநாம் ப்ரலயார்சிஷா । ஜ்ஞப்த்யேவாஜ்ஞாநதோஷாணாம் த்ரு'ஷ்டம் பஸ்மாபி ந க்வசித்
அந்த மேகங்களும், அவற்றில் சென்றவர்களும், அழிவின் நெருப்பால் எரிந்துவிட்டனர்; அறியாமை என்ற குற்றங்கள் உண்மையில் அறிவே ஆனதால், எங்கேயும் சாம்பலும் காணப்படவில்லை.
ந லங்கயதி கைலாஸம் யாவத் உல்லஸிதோ ऽநலஃ । தாவத் தம் கல்பகுபிதோ ருத்ரோ நேத்ராக்நிநாதஹத்
அந்தக் கொள்கலனாக எரியும் நெருப்பு, கயிலாயம் மலைக்கு அப்பால் செல்லாதவரை, அந்தக் காலத்தின் முடிவில் கோபமடைந்த ருத்ரன், தன் கண் நெருப்பால் அதை எரித்துவிட்டான்.
தாஹஸ்புடத்த்ருமஸ்தூலஶிலாசடசடாரவாஃ । லகுடோபலலோஷ்டௌகைர் அயுத்யந்தேவ பூப்ரு'தஃ
எரிகாற்றில் வெடித்த மரங்களும், பெரிய பாறைகளும் சடசட என்ற சத்தத்துடன் உடைந்தன. அந்தச் சத்தம், பூமியில் உள்ள மலைகள், கம்புகளும் கற்களும் மண்ணும் பெய்யும் போர் நடக்கிறதுபோல் கேட்டது.
ஜ்வாலா கநகடாடோபஸாவதம்ஸாசலாபிதாஃ । பபுர் ஆவ்யோமவிகஸத்ஸ்தலபத்மவநா இவ
அந்த நெருப்புத் தீ, கரிய மேகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. அது வானத்தில் விரிந்த தாமரைப்பூக்கள் போல ஒளிர்ந்தது.
ஸர்கẖ கதாசித் ஏவாஸீத் இத்ய் அகாத் ஸ்மரணீயதாம் । கல்பாந்தஸ் ஸ்பாரயந் துẖகாந்ய் அகாத் அஸ்மரணீயதாம்
பிரபஞ்சம் ஒருகாலத்தில் இருந்தது, பின்னர் அது நினைவாக மட்டுமே மிஞ்சியது; யுகாந்தம் துயரத்தில் நிரம்பி, மறக்கப்பட்டதாகி விட்டது.
தாபோபதாபபரமாḫ பரமாரணதத்பராஃ । வஹ்நயோ ऽபஹ்நவம் சக்ருர் ஜகதாம் அஸதாம் இவ
அந்த நெருப்புகள், தீவிரமான எரிப்பிலும் அழிவிலும் முழுமையாக ஈடுபட்டு, உலகங்களை இல்லாதது போல மறையச் செய்தன.
வவுர் அஶநிநிபாதபிண்டிதாங்காẖ கசதநலோல்முககண்டமுண்டமால்யாஃ । ப்ரலயஸமயவாயவோ ऽநலாத்தா தலதசலாஶநிபாலயோ லிஹந்தஃ
மின்னல் விழுந்து உடல்கள் சிதைந்து, இறப்பின் வாயிலில் இருந்து உட்கொண்டு உடைந்த மண்டையுடன் அலங்கரிக்கப்பட்டு, உலகம் அழியும் நேரத்தில் எழும் தீயிலிருந்து பிறந்த புயல்கள் போல, மின்னல் வெட்டிய மலைகளை நக்கிக்கொண்டே புயல்கள் வீசின.
வ்யாலோலஸ்புடிதாநலத்ருமவநப்ரோத்பூதபஸ்மோஷ்மணா தத்தாப்ரப்ரமதுல்முகாஹதிவஹத்ஸாங்காரகௌரார்சிஷஃ । ப்ரஶ்யத்பாவகஶ்ரு'ங்கமத்யவிவலஜ்ஜ்வாலாலவஶ்யாமலா நிஶ்ஶேஷாக்நிநிகாஶபூரவபுஷோ வேகேந வாதா வவுஃ
அங்கங்கே தீப்பிடித்த மரங்கள் சிதறி, அவற்றின் சாம்பலும் வெப்பமும் பரவி, வெப்பமான எரிகற்கள் வீசப்பட்டன. வெள்ளி போல் வெண்மையான தீக்கொண்கள், நடுவில் கருப்பு நெருப்பு நாக்குகள், முழுவதும் தீ ஒளியில் நிரம்பிய வடிவத்தில், அந்த புயல்கள் வேகமாக வீசின.
அத கல்பாந்தமருதி வஹத்ய் அவதுதாசலே । பலேநாம்போதிகல்லோலைர் நபஸ்ய் ஆவர்தகாரிணி
பின்னர், யுகம் முடியும் போது எழும் புயல், மலைகளை பிடுங்கி, பெரும் கடலின் அலைகளை கொண்டு வானத்தை சுழற்றியது.
ஸமுத்ரேஷு விமுத்ரேஷு மர்யாதோல்லங்கநே கநே । அகநேஷு கநேஷ்வ் அம்புதாரித்ர்யோபத்ரவத்ருதே
கடல்களில் எல்லைகள் எல்லாம் அழிந்துவிட்டன; அடர்ந்த மேகங்கள் உருவாகாமல், மேகமில்லாமல் நீர்நிலைகள் வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்டன.
பூதலே பூதலேஶாம்ஶவர்ஜிதே வஹ்நிபர்ஜிதே । பாதாலம் அபி பாதாலே கதே கிம் அபி காலதஃ
பூமியில் அதற்குரிய அரசர்கள் இல்லாமல், தீயால் கருகி, கீழுலகும் அந்த கீழுலகில் மறைந்து, காலத்தின் ஒரு அறியாத நிலைக்குள் சென்று விட்டது.
திவி சாவித்யமாநாயாம் விஶீர்ணே ஸர்கவர்ககே । லோகே வ்யபகதாலோகே ஶோகௌகஸி ககுப்கணே
வானில் எதுவும் இல்லை; படைப்புகள் எல்லாம் சிதறி, உலகமே இல்லாதபடி மறைந்து, எல்லா திசைகளும் துக்கம் நிறைந்த வீடாகி இருந்தன.
குதோ ऽப்ய் ஆகாஶகுஹராத் த்ரு'ப்ததைத்யகணா இவ । புஷ்கராவர்தகா மேகாஶ் சக்ருர் குலகுலாரவம்
எங்கோ ஆகாயத்தின் ஓரங்களில் இருந்து, பெருமையுடன் நிற்கும் அசுரர்களைப் போல் மேகங்கள், சுழலும் தாமரைகளைப் போல் பெரும் இரைச்சல் எழுப்பின.
ப்ரஹ்மவிஸ்போடிதஸ்வாண்டகுட்யவிஸ்போடநோத்படம் । அந்யோऽந்யாஸ்பாலநோத்தாலமத்தார்ணவரவாபிலம்
பிரம்மா உலக முட்டையை உடைத்தது போல், பிரபஞ்சத்தின் ஓட்டையை உடைக்கும் அதிர்ச்சியுடன், அந்த மேகங்கள் ஒன்றோடொன்று மோதிக் கொண்டு, மதமான பெரிய கடல் உயிரினங்கள் போல் கர்ஜித்தன.
லோகாந்தரபுரோத்கீர்ணகநகோலாஹலோல்பணம் । பதத்குலாசலஸ்கந்தபத்தோக்ரரவகர்கரம்
பல்வேறு உலகங்கள் வெளியேறி எழும் பெரும் சத்தத்தால் முழங்க, மலைச்சிகரங்கள் இடிந்து விழும் பயங்கரமான இரைச்சலால் அதிரும்.
ப்ரஹ்மாண்டஶங்கஜடரபூரணாவர்தமந்தரம் । ஸ்வர்லோகரோதḫபாதாலதலாததிஸகுல்மகம்
பிரமாண்டத்தின் உள் புறத்தை நிரப்பும் சுழலில் கலக்கமடைந்து, விண்ணகங்களைத் தடுத்து, பாதாளம் வரை அடர்ந்த கொடிகள் பரவி நிற்கும்.
ஸமஸ்ததூரதிக்பித்திஹேலாஹநநஹர்ஷுலம் । மஹாப்ரலயஸம்மத்தபாநகாபாநதர்ஷுலம்
எல்லா திசைகளின் தொலைவிலுள்ள சுவர்களை உருண்டு உடைக்கும் ஆற்றலில் மகிழ்ந்து, மகா பிரளயத்தின் மதுவை அருந்த ஆவலுடன் இருக்கும்.
ப்ரஸ்ரு'தப்ரலயாக்யேந்த்ரமத்தைராவணப்ரு'ம்ஹிதம் । ஆகல்பக்ஷுப்தமேகாப்திநிர்ஹ்ராதம் இவ ஸம்ப்ரு'தம்
பிரளயத்தின் அரசனால் விடுவிக்கப்பட்டு, மதமான ஐராவதங்கள் எழுப்பும் கக்கூசத்தால் பெருகி, பெரும் புயல்கடலின் முழக்கம் போல் கூடி நிற்கும்.
மஹாப்ரலயஸங்க்ஷுப்தக்ஷீரோதமதநாரவம் । ப்ரஹ்மாண்டோக்ராரகட்டே ऽஸ்மிந் வார்யந்த்ரம் இவ ஸாரவம்
பெரிய அழிவில் பாற்கடலைக் கலக்கும் பெரும் சத்தம் ஒலிக்க, இந்த பிரபஞ்சங்கள் மோதி உருண்டு உருண்டு, ஒரு பெரிய நீர்சக்கரம் சுற்றும் சத்தம் போல் எங்கும் முழங்கியது.
அதாஸ்மிந் ஸதி கல்பாக்நௌ ஸ்திதிம் ஏதி கதம் கநஃ । இதி விஸ்மிதவாந் அஸ்மி த்ரு'ஶம் திக்தஶகே ऽத்யஜம்
அந்த அழிவின் அக்கினி எரிந்தபோது, இந்த கனமான பொருள் எப்படி நிலைத்திருக்கிறது என்று ஆச்சரியத்துடன் நான் பத்து திசைகளிலும் பார்த்தேன்.
யாவந் ந க்வசித் ஏவாப்ரம் பஶ்யாம்ய் ஆஶாஸு கேவலம் । தரந்தி தரலாஸ்பாலம் உல்முகாஶநிவ்ரு'ஷ்டயஃ
எங்கும் ஒரு மேகம் கூட தெரியாமல் இருந்தபோது, திடீரென பத்து திசைகளிலும் தீப்பந்து மழை வெகுவேகமாக விழத் தொடங்கியது.
தேந ஜ்வலநதாபேந பஹுயோஜநகோடிஷு । பதார்தா பஸ்மதாம் யாந்தி தூரே திக்ஷு தஶஸ்வ் அபி
அந்த எரியும் வெப்பத்தால், கோடிக்கணக்கான யோஜனைகள் தூரம் வரை, பத்து திசைகளிலும் உள்ள எல்லா பொருள்களும் தூளாகி எரிந்துபோனது.
அநந்தரம் க்ஷணாத் வ்யோம்நி தூரே ऽஹம் அநுபூதவாந் । ஊர்த்வதஶ் ஶீதலம் வாதம் அதஸ்தாத் வாநலோபமம்
அதற்குப் பிறகு, ஒரு கணத்தில், வானத்தில் தொலைவில் நான் அனுபவித்தேன்; மேலே குளிர்ந்த காற்றும், கீழே தீயைப் போல வெப்பமும் இருந்தன.
ஏதாவதி நபோமார்கே தூரே கல்பாம்புதாஸ் ஸ்திதாஃ । யஸ் தேஷாம் அக்நிதாபாநாம் விஷயோ ந ச மத்த்ரு'ஶாம்
அந்த அளவுக்கு வானத்தின் பாதையில் தொலைவில், யுகங்களுக்கான மேகங்கள் நின்றிருந்தன; அவற்றின் தீவிரமான வெப்பம் என்னைப் போன்றவர்களுக்கு எதுவும் செய்யாது.
அத வாருணதிக்பாகாத் ஆயயௌ கல்பமாருதஃ । யஸ்மிம்ஸ் த்ரு'ணவத் உஹ்யந்தே விந்த்யமேருஹிமாத்ரயஃ
அப்போது மேற்குத் திசையிலிருந்து ஒரு பெரும் காலமாற்றக் காற்று வந்தது; அதனால் விந்தியப் பர்வதம், மேரு, இமயமலை ஆகியவை புல்லைப் போல எளிதில் தூக்கப்பட்டன.
தேந ஜ்வாலாசலாḫ ப்ராந்தடீநாங்காரவிஹங்கமாஃ । லோலோல்முகவநாக்ராந்தா ஜக்முர் அக்நிதிஶம் த்ருதம்
அந்தக் காற்றால், ஜ்வாலையால் ஆன மலைகளும், நெருப்புக் கீறுகளின் கூட்டங்களும், தீப்பிடித்த காட்டுகளும் விரைவாக அக்னித் திசையை நோக்கி சென்றன.
ஸந்த்யாப்ரஸத்ரு'ஶாகாராஸ் தேருர் அங்காரவாரிதாஃ । ப்ரேமுர் பஸ்மபராப்ராணி ப்ரோதாங்காரரஜாம்ஸி கே
மாலை நேர மேகங்களைப் போலக் காணப்படும் எரிமணல் மேகங்கள் பொழிந்தன; சாம்பல் நிறைந்த மேகங்கள் சுழன்று, ஆகாயத்தில் எரிமணல் தூசியை பரப்பின.
ஸ ஜ்வாலாசலஸங்காதோ த்ரு'ஷ்டோ ऽநலதிஶம் வ்ரஜந் । ஹேமாத்ரீணாம் ஸபக்ஷாணாம் அநீகம் த்ரவதாம் இவ
அந்த எரிவிழும் மலைகளின் கூட்டம், நெருப்பின் திசையை நோக்கி நகரும் போது, இறக்கைகள் உடைய தங்க மலைகள் உருகி ஓடுவது போல் தெரிந்தது.
தராத்ரிமண்டலாபோகே ऽஸோம்யாங்காரபராத்மநி । ஜ்வாலாசலகநே யாதே பாதி தேஜஸி பாஸ்வதாம்
பூமியின் மலைவட்டத்தில், எரிமணல் நிரம்பிய அந்த எரிகும் மலைகள் நகரும் போது, அவை பிரகாசமானவர்களின் ஒளியுடன் பிரகாசித்தன.
அர்ணவேஷ்வ் அநலார்ணஸ்ஸு க்வதநோத்பாலவாரிஷு । வநேஷ்வ் அஸ்ம்ரு'தபர்ணேஷு தீப்தாக்நிதருவாரிஷு
கடல்களில், நெருப்பு அலைகளில், கொதிக்கும் பெருக்கமான நீர்களிலும், உலர்ந்த இலைகளும் எரிகும் மரங்களும் நிறைந்த காடுகளிலும், நீரே தீப்பிடித்தது.