ஸௌம்யாம்பஸி யதா வீசிர் ந சாஸ்தி ந ச நாஸ்தி ச । ததா ஜகத் ப்ரஹ்மணீதம் ஶூந்யாஶூந்யபதம் கதம்
எப்படி அமைதியான நீரில் அலை ஒன்று உண்மையில் இருக்கிறது என்றும் இல்லை என்றும் சொல்ல முடியாதோ, அதுபோல இந்த உலகமும் பிரம்மத்தில் வெறுமையும் வெறுமையில்லாததும் ஆகிய நிலையை அடைந்துள்ளது.
தேஶகாலாதிஶாந்தத்வாத் புத்ரிகாரசநம் த்ருமே । ஸம்பவத்ய் அஜதாதௌ து கேந நாந்தர் விமுஹ்யதே
இடம், காலம், திசை ஆகிய எல்லைகளால் மரத்தில் பொம்மை உருவாக்க முடியும்; ஆனால் உயிரற்ற அடிப்படையில் யார், எப்படி உள்ளக குழப்பம் ஏற்பட முடியும்?
தத் ஸ்தம்பபுத்ரிகாத்ய் ஏதத் பரமார்தஜகத்ஸ்திதேஃ । ஏகதேஶேந ஸத்ரு'ஶம் உபமாநம் ந ஸர்வதஃ
மரம் அல்லது பொம்மை போன்ற உதாரணங்கள் இந்த உலகின் உண்மையான நிலைக்கு ஒரு பகுதி மட்டுமே ஒப்பாகும்; முழுமையாக ஒப்பிட முடியாது.
ந கதாசித் உதேதீதம் பரஸ்மாந் ந ச ஶாம்யதி । இத்தம்ரூபம் கேவலம் ஸத் ப்ரஹ்ம ஸ்வாத்மநி ஸம்ஸ்திதம்
இந்த உலகம் எப்போது பிறந்ததோ அல்லது எப்போது அழிந்ததோ அப்படி வேறு எதிலிருந்தும் தோன்றி மறையாது; இப்படிப்பட்ட தன்மை கொண்ட தூய பிரம்மம் தான் தன்னிலேயே நிலைத்திருக்கிறது.
அஶூந்யாபேக்ஷயா ஶூந்யஶப்தார்தபரிகல்பநா । அஶூந்யத்வாஸம்பவதஶ் ஶூந்யதாஶூந்யதே குதஃ
காலியற்றதைக் கொண்டு காலி என்ற எண்ணம் தோன்றுகிறது; ஆனால் உண்மையில் காலியற்றது இல்லை என்றால், காலி என்றும் காலியற்றதும் எப்படி இருக்க முடியும்?
ப்ரஹ்மண்ய் அயம் ப்ரகாஶோ ஹி ந ஸம்பவதி பூதஜஃ । ஸூர்யாநலேந்துதாராதி குதஸ் தத்ர கிலாவ்யயே
பிரம்மத்தில் உள்ள ஒளி எந்தப் பொருளாலும் உண்டாகவில்லை; அழியாத அதில் சூரியன், அக்கினி, சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் போன்றவை எங்கே இருக்க முடியும்?
மஹாபூதப்ரகாஶாநாம் அபாவஸ் தம உச்யதே । மஹாபூதாபாவஜம் து தேநாத்ர ந தமஃ க்வசித்
பெரும் பொருட்களின் ஒளி இல்லாததையே இருள் என்று சொல்கிறார்கள்; ஆனால் இங்கு அந்தப் பொருட்கள் இல்லாத நிலை இல்லை, எனவே எங்கும் இருள் இல்லை.
ஸ்வாநுபூதிப்ரகாஶோ ऽஸ்ய கேவலம் வ்யோமரூபிணஃ । யோ ऽந்தர் அஸ்தி ஸ தேநைவ ந த்வ் அந்யேநாநுபூயதே
விண்போன்ற தன்மை உடையவருக்கு உள்ள அனுபவத்தின் ஒளியே இங்கு உள்ளது; உள்ளே இருப்பது அதனாலேயே தெரிகிறது, வேறு எதனால் அல்ல.
முக்தம் தமஃப்ரகாஶாப்யாம் இத்ய் ஏதத் அஜரம் பதம் । ஆகாஶகோஶம் ஏவைநம் வித்தி கோஶம் ஜகத்ஸ்திதேஃ
இருள் மற்றும் ஒளி இரண்டிலிருந்தும் விடுபட்ட நிலையே, அழிவற்ற ஆனந்தமான இடம். அது ஒரு பானையில் உள்ள அகலத்தைப்போல், உலகம் நிலைக்கும் அடிப்படையாக இருப்பதை நீ அறிந்துகொள்.
பில்வஸ்ய பில்வஸஞ்ஜ்ஞஸ்ய யதா பேதோ ந கஶ்சந । ததேஹ ப்ரஹ்மஜகதோர் ந மநாக் அபி பிந்நதா
பில்வம் என்னும் பழத்தில் எந்த வேறுபாடும் இல்லாதது போலவே, இங்கு பரமத்துவம் மற்றும் உலகம் என்ற இரண்டிலும் சிறிதளவும் பிரிவில்லை.
ஸலிலே ऽந்தர் யதா வீசிர் ம்ரு'தோ ऽந்தர் கடகோ யதா । ததா யத்ர ஜகத்ஸத்தா தத் கதம் காத்மகம் பவேத்
நீருக்குள் அலை இருப்பது போலவும், மண்ணுக்குள் பானை இருப்பது போலவும், உலகம் எங்கு இருக்கிறதோ, அது எப்படி வெறும் அகலத்தின் இயல்பாக இருக்க முடியும்?
ம்ரு'ஜ்ஜலாத்யுபமாநஶ்ரீஸ் ஸாகாராத்ரா ஸமா ந ஸா । ப்ரஹ்ம த்வ் ஆகாஶவிஶதம் தஸ்யாந்தஸ்ஸ்தம் ததைவ தத்
மண் மற்றும் நீர் போன்ற உவமைகள் உருவம் கொண்டவை என்பதால், அவை சரியான ஒப்புமை அல்ல. பரமத்துவம் அகலம்போல் தூய்மையானது; அதில் உலகம் அதேபோல் உள்ளடங்கியுள்ளது.
தஸ்மாத் யாத்ரு'க் சிதாகாஶம் ஆகாஶாத் அபி நிர்மலம் । ததந்தஸ்ஸ்தம் தாத்ரு'க் ஏவ ஜகச்சப்தார்தபாக் அபி
அதனால், அறிவு பரப்பானது விண்ணைவிட மேலும் தூயது. அதில் உள்ள உலகம், சொற்கள், அவற்றின் பொருள்கள் எல்லாம் அந்த அறிவின் இயல்பையே உடையவை.
மரிசே ऽந்தர் யதா தைக்ஷ்ண்யம் ரு'தே போக்துர் ந லக்ஷ்யதே । சிந்மாத்ரத்வம் பராகாஶே ததா சேத்யகலாம் விநா
ஒளிக்கதிரில் உள்ள கூர்மை அதை அனுபவிப்பவருக்கு மட்டும் தெரியும் போல, உயர்ந்த அறிவு பரப்பில் தூய அறிவும் பொருள்கள் இல்லாமல் தனக்குத் தனியே அறியப்படுவதில்லை.
தஸ்மாச் சித் அப்ய் அசித்ரூபா சேத்யரிக்ததயாத்மநி । ஜகத்தா தாத்ரு'ஶ்ய் ஏவேயம் தாத்ரு'ங்மாத்ராத்மதாவஶா
அதனால், அறிவும் பொருள்கள் இல்லாதபோது ஜடமாகத் தோன்றுகிறது; உலகின் இருப்பும் அதுபோலவே, அந்த உண்மையின் இயல்பால் கட்டுப்பட்டது.
ரூபாலோகமநஸ்காராஸ் தந்மயா ஏவ நேதரத் । யதாஸ்திதம் அதோ விஶ்வம் ஸுஷுப்தம் துர்யம் ஏவ வா
உருவங்கள், ஒளி, மனக்கருத்துகள் எல்லாம் அதிலிருந்து தான் தோன்றுகின்றன; வேறு எதுவும் இல்லை. ஆகவே, இந்த உலகம் எப்படி இருக்கிறதோ, அது ஆழ்நிலையிலும் அல்லது நான்காவது நிலையான துரியத்திலும் மட்டுமே உள்ளது.
தேந யோகீ ஸுஷுப்தாத்மா வ்யவஹார்ய் அபி ஶாந்ததீஃ । ஆஸ்தே ப்ரஹ்ம நிராபாஸம் ஸர்வபாஸாம் ஸமுத்ககம்
அந்த யோகி, மனம் அமைதியாக இருந்து, உலக வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருப்பது போல் தன்னிலையே நிலைத்திருப்பான்; அவன் எல்லா தோற்றங்களுக்கும் ஆதாரமான, எந்த உருவும் இல்லாத பிரம்மத்தில் நிலைத்திருப்பான்.
ஆகாரிணி யதா ஸௌம்யே ஸ்திதஸ் தோயே த்ரவக்ரமஃ । அநாக்ரு'தௌ ததா விஶ்வம் ஸ்திதம் தத்ஸத்ரு'ஶம் பரே
எப்படி நீரில் திரவம் எப்போதும் இருக்கிறது, அது வடிவம் எடுத்தாலும் இல்லையெனினும், அதுபோல் இந்த உலகம், வெளிப்பட்டாலும் மறைந்தாலும், அந்த பரம்பொருளில் எப்போதும் இருக்கிறது.
பூர்ணாத் பூர்ணம் ப்ரஸரதி நிராகாராந் நிராக்ரு'தி । ப்ரஹ்மணோ விஶ்வம் ஆபாதம் தத் விஶ்வார்தவிவர்ஜிதம்
முழுமையிலிருந்து முழுமை தோன்றுகிறது; உருவமில்லாததிலிருந்து உருவமில்லாததே பரவுகிறது; பிரம்மத்திலிருந்து இந்த உலகம் தோன்றுவது போல் தெரிந்தாலும், அதற்கு உண்மையான தன்மை எதுவும் இல்லை.
பூர்ணாத் பூர்ணம் ப்ரஸரதி ஸம்ஸ்திதம் பூர்ணம் ஏவ தத் । அதோ விஶ்வம் அநுத்பந்நம் யச் சோத்பந்நம் தத் ஏவ தத்
முழுமையிலிருந்து முழுமை தோன்றுகிறது; நிலைத்திருப்பதும் முழுமையே; ஆகவே இந்த உலகம் பிறக்கவில்லை, பிறந்தது போல் தோன்றுவதும் அந்த முழுமையே.
சேத்யாஸம்பவதஸ் தஸ்மிந் பதே கேவ சிதர்ததா । ஆஸ்வாதகாஸம்பவதோ மரிசே கேவ தீக்ஷ்ணதா
அறிவு தோன்ற முடியாத அந்த நிலையில், பொருள்கள் என்ற உணர்வு எப்படித் தோன்றும்? அனுபவிப்பவர் இல்லாத இடத்தில், மாயை போன்ற ஒன்றில் கூர்மை எங்கே வரும்?
ஸத்யேவேயம் அஸத்யைவ சிதேஶ் சித்தோதிதா பரே । அபாவாத் ப்ரதிபிம்பஸ்ய ப்ரதிபிம்பார்ஹதா குதஃ
இது உண்மையாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் பொய்தான்; இது மனதில் இருந்து உண்டாகும் பரமச் சித்தத்தில் தோன்றுகிறது. பிரதிபலிப்பு இல்லாதபோது, பிரதிபலிப்பின் தன்மை எங்கே வரும்?
பரமாணோர் அபி பரம் தத் அணீயோ ऽப்ய் அணீயஸஃ । ஶுத்தம் ஸூக்ஷ்மம் பரம் ஶாந்தம் தத் ஆகாஶோதராத் அபி
அது மிகச் சிறிய அணுவை விடவும் நுண்ணியது, எல்லா தூய்மையையும் கடந்தது, உயர்ந்தது, அமைதியானது, வானத்தின் அகத்திலுள்ள இடத்தை விடவும் நுட்பமானது.
திக்காலாத்யநவச்சிந்நரூபத்வாத் அதிவிஸ்த்ரு'தம் । தத் அநாத்யந்தம் ஆபாஸம் பாஸநீயவிவர்ஜிதம்
திசை, காலம் முதலிய எல்லாவற்றாலும் கட்டுப்படாததால் அது அளவிட முடியாத அளவு விரிந்தது; அது ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாதது, ஒளி வீச வேண்டிய பொருள் எதுவும் இல்லாத தோற்றம்.
சித்ரூபம் ஏவ நோ யத்ர லப்யதே தத்ர ஜீவதா । கதம் ஸ்யாச் சித்ததாகாரா வாஸநாநிலரூபிணீ
எங்கு அறிவின் சுயரூபமே மட்டும் உள்ளது, அங்கே மனதின் வடிவம், அதாவது பழைய நினைவுகளால் உண்டாகும் மனம், எப்படி இருக்க முடியும்?
சித்ரூபாநுதயாத் ஏவ தத்ர நாஸ்த்ய் ஏவ ஜீவதா । ந புத்திதா ந சித்தத்வம் நேந்த்ரியத்வம் ந வாஸநாஃ
அங்கே அறிவே மட்டும் தோன்றுகிறது; உண்மையில் அங்கே உயிரும் இல்லை, புத்தியும் இல்லை, மனமும் இல்லை, உணர்வுகளும் இல்லை, பழைய நினைவுகளும் இல்லை.
ஏவம் ஸ்திதம் லயாரம்பபூர்ணம் அப்ய் அஜரம் பதம் । அஸ்மத்த்ரு'ஷ்ட்யா ஸ்திதம் ஶாந்தம் ஶூந்யம் ஆகாஶதோ ऽதிகம்
அந்த நிலையிலே, அது தோற்றம் மற்றும் அழிவால் நிரம்பியிருந்தாலும், அது முதுமையில்லாத நிலையாக நிலைத்திருக்கிறது; நம்முடைய பார்வையில் அது அமைதியும், வெற்றுமையும், ஆகாயத்தைவிட உயர்ந்ததாகும்.
பரமார்தஸ்ய கிம் ரூபம் தஸ்யாநந்தசிதாக்ரு'தேஃ । புநர் ஏதத் ஸமாசக்ஷ்வ நிபுணம் போதவ்ரு'த்தயே
எல்லாம் நிறைந்த அறிவாக இருக்கும் பரமார்த்தத்தின் இயல்பு என்ன? அறிவு வளர வேண்டும் என்பதற்காக அதை மீண்டும் தெளிவாக விளக்குங்கள்.
மஹாப்ரலயஸம்பத்தௌ ஸர்வகாரணகாரணம் । ஶிஷ்யதே யத் பரம் ப்ரஹ்ம தத் இதம் வர்ண்யதே ஶ்ரு'ணு
பெரும் அழிவின் போது, எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணமாக இருப்பது அந்த பரம்பொருள் தான்; இதை இப்போது விவரிக்கிறேன், கேள்.
நாஶயித்வா ஸ்வம் ஆத்மாநம் மநஸோ வ்ரு'த்திஸங்க்ஷயே । யத் ரூபம் யத் அநாக்யேயம் தத் ரூபம் தஸ்ய வஸ்துநஃ
மனத்தின் அலைகள் நின்று, தன்னைத் தானே ஒழித்தபின், விவரிக்க முடியாத அந்த உருவே அந்த உண்மையின் வடிவம்.