யதாஹம் ஆகாஶவபுஸ் ததைவாஸௌ கரூபிணீ । தேந த்ரு'ஷ்டா ந ஸா பூர்வதேஹேந லலநா மயா
எப்படி நான் ஆகாயம் போல் உருவமுடையவனோ, அதுபோல அவளும் ஆகாயம் போன்ற உருவமுடையவள். அதனால், அவளது முந்தைய உடலை நான் காணவில்லை.
அஹம் ஆகாஶரூபாத்மா ஸா கமாத்ரஶரீரிணீ । ஜகஜ்ஜாலம் கமாத்ரம் தத் இதி தத்ர ததா ஸ்திதம்
நான் ஆகாயம் போன்ற இயல்புடையவன், அவள் இங்கு ஆகாயம் மட்டுமே உடலாக உடையவள். இந்த உலகம் முழுவதும் இங்கு ஆகாயமே என்று அப்போது அங்கு நிலைபெற்றது.
ஶரீரஸ்தாநகரணப்ரயத்நப்ராணஸம்பவைஃ । யத் உதேதி வசோ வர்ணைஸ் தத் குதஸ் தாத்ரு'ஶாக்ரு'தேஃ
உடல், இடம், கருவிகள், முயற்சி, உயிர் ஆகியவற்றால் உருவாகும் பேச்சு, இப்படிப்பட்ட உருவத்திற்கு எங்கே இருந்து வரும்?
ரூபாலோகமநஸ்காராẖ குதோ வ்யோமாத்மநாம் இதி । ப்ரூஹி மே பகவம்ஸ் தத்ர ததாவ்ரு'த்தஸ்ய நிஶ்சயம்
உருவங்கள், பார்வைகள், மனக்கருத்துகள் — இவை எல்லாம் ஆகாயம் போன்றவர்களுக்கு எவ்வாறு இருக்க முடியும்? பகவனே, அங்கு நடந்ததைப் பற்றி உறுதியாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
ரூபாலோகமநஸ்காராஶ் ஶப்தபாடவசாம்ஸி ச । யதா ஸ்வப்நே நபஸ்ய் ஏவ ஸந்தி தத்ர ததாம்பரே
உருவங்கள், பார்வைகள், மனதில் தோன்றும் எண்ணங்கள், சொற்கள் ஓதுதல், பேசுதல் — இவை எல்லாம் கனவில் ஆகாயத்தில் இருப்பதைப் போலவே, அங்கே அந்த வெளியில் இருக்கின்றன.
ரூபாலோகமநஸ்காரைஸ் ஸ்வப்நே சிந்நப ஏவ தே । யதோதேதி ததா தத்ர தத் த்ரு'ஶ்யம் காத்மகம் ஸ்திதம்
உருவங்கள், பார்வைகள், மனக்கருத்துகள் எல்லாம் கனவில் அறிவின் ஆகாயத்தில்தான் தோன்றுகின்றன; அவை எப்படி தோன்றுகிறதோ, அதுபோலவே காணப்படும் பொருளும் அந்த வெறும் ஆகாயத்திலேயே நிலைத்திருக்கிறது.
ந கேவலம் து தத் த்ரு'ஶ்யம் யாவத் த்வத்விஷயே வயம் । ஜகச் சேதம் கம் ஏவாச்சம் யதா தந் நஸ் ததாகிலம்
அந்தக் காணப்படும் பொருள் மட்டும் அல்ல, உன்னுடன் தொடர்புடைய நாங்கள் பார்க்கும் இந்த உலகமே முழுவதும் தூய ஆகாயம் தான்; அது எப்படி இருக்கிறதோ, இப்படியும் அனைத்தும் அப்படியே தான்.
பரமார்தமஹாதாதுர் வேத்யநிர்முக்தசித்வபுஃ । ஏவம் நாம ஸ்வயம் பாதி ஸ்வபாவஸ்யைஷ நிஶ்சயஃ
அறியப்படுவதைத் தாண்டிய சுய அறிவே உருவாகிய பரமார்த்தத்தின் பெரும் சாரம்; அது தானாகவே ஒளிர்கிறது — இதுவே அதன் இயல்பாக உறுதி.
ஶரீரஸ்தாநகரணஸத்தாயாம் கா தவ ப்ரமா । யதைவ தேஷாம் தேஹாதி ததாஸ்மாகம் இதம் ஸ்திதம்
உடல், இடம், கருவிகள் ஆகியவை உன்னிடம் எப்படி உறுதியாக உள்ளனவோ, அதுபோலவே இவை எங்களிடமும் உறுதியாக இருக்கின்றன. அவற்றின் இருப்பில் உனக்கு என்ன நிச்சயம் இருக்கிறது?
யதைவ தத் ததைவேதம் யதைவேதம் ததைவ தத் । அஸத் ஸத்தாம் இவ கதம் ஸச் சாஸத் இவ ச ஸ்திதம்
அது எப்படி இருக்கிறதோ, இதுவும் அப்படியே; இதுவும் எப்படி இருக்கிறதோ, அதுவும் அப்படியே. இல்லாதது உண்மை போலத் தோன்றுகிறது; உண்மையானது இல்லாதது போலத் தெரிகிறது.
யதா ஸ்வப்நே தராப்த்யத்ரிப்ரஜாவ்யவஹ்ரு'திர் நபஃ । ததாத்ய சாஹம் த்வம் ஸா ச தத் இதம் ச ததா நபஃ
கனவில் பூமி, கடல், மலை, உயிர்கள் ஆகியவை ஆகாயத்தில் நிகழ்வதைப் போலவே, நானும், நீயும், அவளும், இதுவும் எல்லாம் ஆகாயம் போலவே இருக்கின்றோம்.
யதா ஸ்வப்நே ந்ரு'பிர் யுத்தகோலாஹலகமாகமாஃ । அஸந்தோ ऽப்ய் அநுபூயந்தே ஸம்ஸாரநிகராஸ் ததா
கனவில் மனிதர்கள் வருகைபோகையும், போர் சத்தமும், உண்மையில்லாதவை என்றாலும் அனுபவிக்கப்படுவதுபோல், உலக வாழ்க்கையின் பல்வேறு நிகழ்வுகளும் அப்படியே அனுபவிக்கப்படுகின்றன.
வக்ஷி சேத் ஸ்வப்நத்ரு'ஶ்யா ஶ்ரீẖ கஸ்மாத் தத் அஸமஞ்ஜஸம் । அவாச்யம் ஏதத் தேதுர் ஹி நாந்யோ ऽஸ்த்ய் அநுபவஸ்திதேஃ
நீ கேட்பாயாகில், 'ஏன் கனவில் அந்தக் காட்சி தோன்றுகிறது?' என்று, அதற்கு ஏதும் பொருத்தமான காரணம் இல்லை. இந்த அனுபவத்திற்கு சொல்லக்கூடிய காரணம் எதுவும் இல்லை; வேறு எந்த காரணமும் இல்லை.
கதம் ஆலக்ஷ்யதே ஸ்வப்ந இதி ப்ரஷ்டுḫ ப்ரகத்யதே । யதைநம் பஶ்யஸீத்ய் ஏவ ஹேதுர் அத்ராஸ்தி நேதரஃ
நீ 'கனவு எப்படி காணப்படுகிறது?' என்று கேட்டால், அதற்கு விளக்கம் இதுதான்: நீ அதை இப்படியே காண்கிறாய் என்பதே ஒரே காரணம்; வேறு காரணம் இல்லை.
ஸ்வப்நஜந்துர் இவ வ்யோம்நி பாதி ப்ரதமஸர்கதஃ । ப்ரப்ரு'த்ய் ஏவ விராடாத்மா கே கம் ஏவ பராபரே
வானில் தோன்றும் கனவிலுள்ள உயிரினம் போல, படைப்பின் ஆரம்பத்திலிருந்தே இந்த பிரபஞ்சப் பரமாத்மா வானில் தோன்றுகிறான்; மேலும் கீழும் எல்லாம் அந்த வானே.
ஸ்வப்நஶப்தேந போதார்தம் தவ வ்யவஹராம்ய் அஹம் । த்ரு'ஶ்யம் த்வ் இதம் ந ஸந் நாஸந் ந ஸ்வப்நோ ப்ரஹ்ம கேவலம்
உனக்கு புரியச் செய்வதற்காகவே நான் 'கனவு' என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறேன்; ஆனால் இந்த உலகம் உண்மை அல்ல, பொய் அல்ல, கனவும் அல்ல—இது முழுவதும் பரபிரம்மமே.
அத ராகவ ஸா காந்தா மயா காந்தாநுஷங்கிணீ । ஸம்விதம் தந்மயீம் க்ரு'த்வா ப்ரு'ஷ்டேதம் த்ரு'ஷ்டரூபிணீ
ராவா, அந்த அன்புள்ள பெண், என்னுடன் மிகுந்த பாசத்துடன், தன் அறிவை எனது அறிவுடன் ஒன்றாக்கி, கண்களுக்கு தெரியும் வடிவில் வந்து என்னிடம் இந்தக் கேள்வியை கேட்டாள்.
வ்யவஹாரோ யதோதேதி ஸ்வப்நே ஸ்வப்நஜநைஸ் ஸஹ । ததா ததா தயா ஸார்தம் வ்யவஹாரோ மமோதிதஃ
கனவில் கனவுக்காரர்களுடன் ஏற்படும் உரையாடலைப்போல், அப்போது அவளுடன் எனக்கும் அப்படியே உரையாடல் நிகழ்ந்தது.
யதைவ ஸ்வப்நஸங்காஶோ வ்யவஹாரẖ கம் ஏவ ஸஃ । ததைவ த்வம் இமம் வித்தி மமாத்மாநம் ஜகச் ச கம்
கனவில் நிகழும் சம்பவங்கள் வெறும் வெளி போல் இருப்பதுபோல், என் ஆத்மாவும் இந்த உலகமும் வெறும் வெளி போன்றவை என்பதை நீ அறிந்துகொள்.
யதா ஸ்வப்நே ஜகத்ரூபம் கம் ஏவைவம் இதம் ஜகத் । ஜாக்ரதாக்யோ மஹாஸ்வப்நஸ் ஸர்காதௌ வியதுத்பவஃ
கனவில் உலகம் வெறும் வெளியாக தோன்றுவது போல, இந்த விழிப்புலகும் ஒரு பெரிய கனவு; படைப்பின் ஆரம்பத்தில் அது வெளியில் இருந்து தோன்றுகிறது.
ஸ்வப்நோ ऽயம் ஜகதாபோகோ நகிஞ்சித் வா கம் ஏவ வா । நிர்மலம் ஜ்ஞப்திதாமாத்ரம் இத்ய் அஸந்மாத்ரகம் ஸ்திதம்
இந்த உலக அனுபவம் ஒரு கனவு போலவே, அல்லது ஒன்றுமில்லை, அல்லது வெறும் ஆகாயம் மாதிரி. இது தூய அறிவாக மட்டும் உள்ளது; அது எதுவும் இல்லாத வெற்றிடமாக நிலைத்திருக்கிறது.
ஸ்வப்நஸ்ய வித்யதே த்ரஷ்டா ஸாகாரோ யுஷ்மதாதிகஃ । த்ரஷ்டா து ஸர்கஸ்வப்நஸ்ய சித்வ்யோமைவாமலம் ஸ்வதஃ
ஒரு கனவில், நீங்களும் மற்றவர்களும் போல் உருவம் கொண்ட பார்வையாளர் இருக்கிறார்; ஆனால் இந்த படைப்புக் கனவின் பார்வையாளர் என்பது இயல்பாகவே களங்கமற்ற தூய அறிவாகும்.
யதா த்ரஷ்டாமலம் வ்யோம த்ரு'ஶ்யம் தத்த்ரு'க்கதம் ததா । ஸ்வப்நரூபம் கசத்ய் உச்சைர் ஜகத் தேநாமலம் நபஃ
எப்படி பார்வையாளர் தூய ஆகாயம் போல இருக்கிறார், பார்வை படும் பொருளும் அந்த பார்வைக்கு சார்ந்தது, அதுபோல் இந்த உலகமும் கனவு போல தோன்றி, அந்த தூய ஆகாயத்தின் வழியே பிரகாசிக்கிறது.
சித்வ்யோம்நோ ऽநாக்ரு'தேஸ் ஸ்வப்நோ ஹ்ரு'தி ஸ்புரதி யஸ் ஸ்வதஃ । ஸர்கஸ் தஸ்ய குதஸ் தேந ஸாக்ரு'தித்வம் கதம் பவேத்
இதயத்தில் உருவமில்லாத அந்த அறிவாகாயத்தில் கனவு தானாக எழும்பும் போது, அங்கு படைப்பு எங்கிருந்து வரும்? அதற்கு எப்படி உண்மையான உருவம் இருக்க முடியும்?
ஸாகாரஸ்யைவ யத் ஸ்வப்நஜகத் தத் வ்யோம கேவலம் । நிராகாரஸ்ய சித்வ்யோம்நஸ் ஸர்கஸ்வப்நẖ கதம் ந கம்
உருவம் உடையவன் காணும் கனவு உலகம் வெறும் ஆகாயமே; அப்படியே, உருவமற்ற சித்தாகாயத்தின் படைப்புக் கனவும் வெறும் ஆகாயம்தான் இல்லையா?
நிருபாதாநஸம்பாரம் அபித்தாவ் ஏவ சிந்நபஃ । பஶ்யத்ய் அக்ரு'தம் ஏவேமம் ஜகத்ஸ்வப்நம் க்ரு'தம் யதா
எந்தப் பொருளும் காரணமாக இல்லாத சித்தாகாயம், தன் மேல் படிவில்லாத இந்தக் கனவு உலகத்தை, உருவானது போலவே காண்கிறது.
ம்ரு'த்வ்யா சிதாகாஶம்ரு'தா ப்ரஹ்மணா ப்ராஹ்மணேந கே । க்ரு'தோ ऽபி ந க்ரு'தஸ் ஸர்கமண்டபோ ऽக்ஷகவாக்ஷகஃ
சித்தாகாயக் களிமண்ணால், பிரம்மம் என்ற அறிந்தவன் ஆகாயத்தில் இந்தப் படைப்பு மண்டபம் ஜன்னல் கதவுகளுடன் உருவானது என்றாலும், அது உண்மையில் உருவாகவில்லை.
நோ கர்த்ரு'தா ந ச ஜகந்தி ந போக்த்ரு'தாஸ்தி நாஸ்தீதி நாஸ்தி ந ச கிஞ்சித் அதோ புதஸ் ஸந் । பாஷாணமௌநம் அவலம்ப்ய யதாப்ரவாஹம் ஆசாரம் ஆசர ஶரீரம் இஹாஸ்து மா வா
செய்யும் பங்கு இல்லை, உலகங்கள் இல்லை, அனுபவிப்பதும் இல்லை; எதுவும் இல்லை, இல்லாததும் இல்லை. எனவே, அறிவுடன் கல் போல் அமைதியாக இருந்து, வாழ்க்கை ஓட்டத்திற்கு ஏற்ப நடந்துகொள்; உடல் இங்கு இருந்தாலும் இல்லையென்றாலும் பரவாயில்லை.
தவ ஸ்த்ரியா கரூபேண தேஹேநாபூத் தயா கதா । கதம் உச்சாரிதாஸ் தத்ர வர்ணாẖ கசடதாதயஃ
நீ ஒரு பெண்ணாக, கழுதையின் உருவில் இருந்தாய்; அந்த நிலையில், 'க', 'ச', 'ட' போன்ற எழுத்துகள் எப்படி உச்சரிக்கப்பட்டன என்று சொல்.
அத சேத் ஸ்வப்நவத் வக்ஷி தத் ப்ரு'ச்சாமி தத் அப்ய் அஹம் । ப்ரோச்சரந்தி குதஸ் ஸ்வப்நே வர்ணா யரலவாதயஃ
நீ அதை கனவுபோல் நடந்தது என்று சொன்னால், நான் இதையும் கேட்கிறேன்: கனவில் 'ய', 'ர', 'ல' போன்ற ஒலிகள் எங்கிருந்து எழுகின்றன?