அஹந்த்வபீஜாத் அணுதோ ஜாயதே ऽஸௌ ஜகத்த்ருமஃ । தஸ்யேந்த்ரியரஸாட்யாநி மூலாநி புவநாநி ச
'நான்' என்ற உணர்வின் விதையிலிருந்து, நுண்மையான உலக மரம் உருவாகிறது; அதன் வேர், அறிவியல் சாறால் நிரம்பியவை, உலகங்களே ஆகும்.
தாரகா பாலகலிகா ரு'க்ஷௌகẖ கோரகோத்கரஃ । வாஸரா குச்சவிஸராḫ பூர்ணசந்த்ராḫ பலாலயஃ
நட்சத்திரங்கள் அதன் இளம் மொட்டுகள், நட்சத்திரக் கூட்டங்கள் அதன் மலர் கூட்டங்கள்; பகல்கள் அதன் கிளைகள், முழு நிலாக்கள் அதன் பழங்கள் நிறைந்த இடம்.
ஸ்வர்காதயோ ப்ரு'ஹத்வர்கா மஹாவிடபகோடராஃ । மேருமந்தரஸஹ்யாத்யா கிரயḫ பத்த்ரராஜயஃ
சொர்க்கம் முதலானவை பெரிய கூட்டங்களாகவும், பெரிய கிளைகளில் உள்ள ஓடைகளாகவும் இருக்கின்றன; மேரு, மந்தர, சக்யா போன்ற மலைகள் முக்கியமான இலைகளாகும்.
ஸப்தாப்தயோ ऽங்க ஸ்ருதயḫ பாதாலம் மூலகோடரம் । அகாநி குணவ்ரு'ந்தாநி பர்வாணி புரபங்க்தயஃ
ஏழு கடல்கள், என் செல்லம், அவை ஓடும் சாறுகளாகும்; பாதாளம் வேர் ஓடையாகும்; வீடுகள் மரத்தில் துளையிடும் பூச்சிகளின் கூட்டங்களாகும்; மூட்டுகள் நகரங்களின் வரிசையாகும்.
அஜ்ஞாநம் உத்பத்திமஹீ விஹகா பூதகோடயஃ । உபலம்போ ப்ரு'ஹத்ஸ்தம்போ தாவோ நிர்வாணநிர்வ்ரு'திஃ
அறியாமை தோற்றம் தரும் நிலமாகும்; பறவைகள் எண்ணற்ற உயிர்களாகும்; உணர்வு பெரிய தண்டாகும்; காட்டுத்தீ விடுதலை ஆனந்தமாகும்.
ரூபாலோகமநஸ்காரா விவிதாமோதவ்ரு'த்தயஃ । வநம் விபுலம் ஆகாஶம் ஶுக்லா ஜலமுசஸ் த்வசஃ
உருவங்கள், ஒளிகள், எண்ணங்கள் மற்றும் பலவிதமான இனிமையான செயல்கள்; காடு பரந்த ஆகாயமாகும்; மேகங்கள் தண்ணீர் பொழியும் தோலாகும்.
விசித்ரஶாகா ரு'தவ உபஶாகா திஶோ தஶ । ஸம்வித் ரஸமஹாபூரோ வாதஸ்பந்தோ விவர்தநஃ
பல்வேறு கிளைகள் காலங்கள், அவற்றின் துணைக் கிளைகள் பத்து திசைகள்; அறிவு என்பது அந்த மரத்தின் உயிர்சாறு போல் பெருகுகிறது, காற்றின் அசைவும் அதில் நிகழும் மாற்றங்களாகும்.
சந்த்ரார்கருசயோ லோலா மஜ்ஜநோந்மஜ்ஜநோந்முகாஃ । ரம்யாẖ குஸுமமஞ்ஜர்யஸ் திமிரப்ரமரப்ரமாஃ
சந்திரனும் சூரியனும் வீசும் ஒளிக்கீற்றுகள் நிலைபெறாமல் எப்போதும் எழுந்து மறைகின்றன; அழகான பூமணிகள் இருட்டும் தேனீகளும் அலைந்து திரியும் போல் இருக்கின்றன.
பாதாலம் ஆஶாகணம் அந்தரிக்ஷம் ஆபூர்ய திஷ்டத்ய் அஸத் ஏவ ஸத்வத் । தஸ்யாநஹந்தாக்நிஹதே ऽஹமர்தபீஜே புநர் நாஸ்தி ஸதோ ऽபி ரோஹஃ
பாதாளமும், எல்லா திசைகளும், ஆகாயமும், உண்மை இல்லாத ஒன்று உண்மை போல நிறைந்து நிற்கின்றன; ‘நான்’ என்ற எண்ணத்தின் விதை செய்கையற்ற தன்மையின் நெருப்பில் எரிந்தால், உண்மை இருந்தாலும் அது மீண்டும் முளைக்காது.
வித்யாதர தராதார கிரிகந்தரமந்திர । திகந்தராம்பராசார சாரஸஞ்சாரசஞ்சுர
வித்தியாதரர்கள் பூமிக்கு ஆதாரமாக இருக்கிறார்கள்; மலைக்குகைகள் அவர்களின் வாசஸ்தலமாகும்; அவர்கள் தொலை திசைகளிலும் ஆகாயத்திலும் சுறுசுறுப்பாக, இனிமையாகச் சுற்றி வருகிறார்கள்.
ஈத்ரு'ஶோ யோ ஜகத்வ்ரு'க்ஷோ ஜாயதே ऽஹந்த்வபீஜதஃ । பீஜே ஜ்ஞாநாக்நிநா தக்தே நைவ கிஞ்சந ஜாயதே
இந்த உலகம் எனும் மரம், 'நான்' என்ற உணர்வு விதையிலிருந்து தோன்றுகிறது. அந்த விதை அறிவின் அக்கினியில் எரிந்துவிட்டால், எதுவும் பிறக்காது.
ப்ரேக்ஷ்யமாணம் ச தந் நாஸ்தி கிலாஹந்த்வம் கதாசந । ஏதாவத் ஏவ தஜ்ஜ்ஞாநம் அநேநைவ ப்ரதஹ்யதே
கவனிக்கும்போது, அந்த 'நான்' உணர்வு எப்போதும் இல்லை என்பது தெளிவாகிறது. இதுவே உண்மையான அறிவாகும்; இதனால் அந்த 'நான்' உணர்வு முற்றிலும் அழிகிறது.
அஹந்த்வபாவாச் சாஹந்த்வம் அஸ்தி ஸம்ஸாரபீஜகம் । நாஹந்த்வபாவாந் நாஹந்த்வம் அஸ்தீதி ஜ்ஞாநம் உத்தமம்
'நான்' என்ற உணர்வு இருந்தால், அதிலிருந்து உலக வாழ்க்கையின் விதை உருவாகிறது. ஆனால், 'நான்' உணர்வு இல்லை என்பதே உணர்ந்தால், அதுவே உயர்ந்த அறிவாகும்.
ஸர்காதாவ் ஏவ ஸர்கஸ்ய கிலாஸ்யாபாவயோகதஃ । குதோ ऽஹந்த்வம் குதஸ் த்வந்த்வம் குதோ த்வைதைக்யவிப்ரமஃ
பிரபஞ்சம் தொடங்கிய தருணத்திலேயே, அது உண்மையில் இல்லை என்றால், எங்கிருந்து 'நான்' உணர்வு, எங்கிருந்து 'நீ' உணர்வு, எங்கிருந்து இரட்டையாக்கம் அல்லது ஒன்றாக்கம் பற்றிய குழப்பம் தோன்றும்?
ஸமாகர்ண்ய குரோர் வாக்யம் யதந்தே யே ப்ரயத்நதஃ । ஸங்கல்பத்யாகம் ஆமூலம் பதப்ராப்தௌ ஜயந்தி தே
ஆசான் சொன்ன வார்த்தைகளை கவனமாக கேட்டு, முழுமையாக மனக்கற்பனையை வேரோடு நீக்க முயற்சி செய்பவர்கள், உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.
ரந்தநாஜ் ஜயம் ஆப்நோதி ஸ்வஶாஸ்த்ரே ஸூபக்ரு'ச் ச்ருதே । விவேகீ ஸ்வவிவேகே ச யதநாத் ஏவ நாந்யதா
சமையல் செய்பவன் பலமுறை முயன்று தான் சமையலில் வெற்றி பெறுகிறான் போல, விவேகமுள்ளவன் தன் விவேகத்தில் முயற்சி செய்தால்தான் உண்மையான விவேகம் கிடைக்கும்; வேறு வழியில்லை.
சிச்சமத்காரமாத்ராத்ம ஜகத் வித்தீஹ நேதரத் । நாஶாஸு ந பஹிர் நாந்தர் ஏதத் க்வசந வித்யதே
இந்த உலகம் எல்லாம் சுத்தமான சிந்தனையின் அதிசயமாகவே இருக்கிறது என்று அறிந்து கொள்; அது அழிவிலும் இல்லை, வெளியிலும் இல்லை, உள்ளிலும் இல்லை, எங்கும் இல்லை.
ஸங்கல்போந்மேஷமாத்ரேண ஜகச்சித்ரம் விலோக்யதே । ததநுந்மேஷவிலயி சித்ரக்ரு'ச்சித்தசித்ரவத்
மனக்கற்பனை தோன்றும் போதே இந்த உலகம் பலவகையாக தெரிகிறது; அந்தக் கற்பனை மறைந்துவிட்டால், உருவங்களை உருவாக்கும் மனமும், அதன் உருவங்களும் இல்லாமலாகிவிடுகின்றன.
மண்டபோ ऽஸ்தி மஹாஸ்தம்போ முக்தாமணிவிநிர்மிதஃ । பஹுயோஜநலக்ஷாணி காந்தகாஞ்சநசித்ரிதஃ
அங்கே ஒரு பெரிய மண்டபம் உள்ளது; அது ஒரு வலிமையான தூணால் தாங்கப்பட்டு, முத்தும் மாணிக்கமும் கொண்டு அழகாக கட்டப்பட்டிருக்கிறது. அந்த மண்டபம் பல நூறு யோஜனை நீளமாக, பொன்னால் ஒளிர்ந்து, எங்கும் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.
மணிஸ்தம்பஸஹஸ்ரேண வ்ரு'தோ ऽங்க ப்ரோதமேருணா । இந்த்ராயுதஸஹஸ்ராட்யகல்பஸந்த்யாப்ரஸுந்தரஃ
அந்த மண்டபம் ஆயிரம் மாணிக்கத் தூண்களால் சூழப்பட்டுள்ளது; நடுவில் மேரு மலையைப் போல் ஒரு பெரிய தூண் உள்ளது. அது ஆயிரம் வானவில்லுகளால் ஒளிர்ந்து, யுகங்களின் சந்திப்பில் தோன்றும் மேகங்களைப் போல அழகாக இருக்கிறது.
ஸ்த்ரீபாலபுருஷாதீநாம் வாஸ்தவ்யாநாம் இதஸ் ததஃ । க்ரீடார்தம் ஸ்தாபிதா யத்ர நாநாரசநயாந்தரே
அந்த இடத்தில் பெண்கள், குழந்தைகள், ஆண்கள் மற்றும் பிற வாசிகள் விளையாடுவதற்காக, பலவகையான வடிவங்களில் பலவிதமான விளையாட்டு பொருட்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
பூதபீஜபராபூர்ணதமோऽரிஷு ஸகுங்குமாஃ । தமḫப்ரகாஶசித்ராட்யா லோகாந்தரஸமுத்ககாஃ
அங்கே உள்ள விளையாட்டு பொருட்களில் சிலவற்றில் பஞ்சபூதங்களின் விதைகள் நிரம்பியுள்ளன; சிலவற்றில் மெல்லிய ஓசை எழுகிறது; சிலவற்றில் ஆழ்ந்த இருள் நிறைந்துள்ளது; சிலவற்றில் ஒளியும் நிழலும் கலந்துள்ளன; இன்னும் சிலவற்றில் வேறு உலகங்களின் வடிவம் உள்ளது.
ஆமோதஸுபகா லோலஜலதாவலிபல்லவாஃ । லீலாபத்மாẖ கரே ஸ்த்ரீணாம் விலோலாẖ கல்பபாதபாஃ
மிகவும் மனதை மகிழ்விக்கும் வாசனை கொண்ட, அலைக்கும் மேகக் கூட்டங்களும் மலர்ந்த கிளைகளும் உள்ளன. பெண்களின் கைகளில் விளையாட்டாகத் துடிக்கும் தாமரை மலர்களும், அசையும் ஆசைமரம் கிளைகளும் இருக்கின்றன.
பாலநிஶ்ஶ்வாஸசலிதாẖ கந்துகாநி குலாசலாஃ । ஸந்த்யாம்புதாẖ கர்ணபூராஶ் சாமராஶ் ஶரதம்புதாஃ
குழந்தைகளின் மென்மையான மூச்சால் நகரும் பந்துகள், விளையாட்டு மலையகங்கள், மாலை மேகங்கள் காதணிகளாகவும், சாமரம், அகிலம் முழுவதும் பரவும் அகில மேகங்கள் இருக்கின்றன.
கல்பாந்தகாலஜலதாஸ் தாலவ்ரு'ந்தபதம் கதாஃ । பூதலம் த்யூதபலகம் விதாநம் தாரகாம்பரம்
யுக முடிவில் தோன்றும் கருமை மேகங்கள் தாளவட்டிகளாக மாறியுள்ளன; பூமி ஒரு சூதாட்ட பலகையாகவும், மேலே விரிந்த விண்மீன் நிறைந்த வானம் ஒரு கூரையாகவும் இருக்கிறது.
பூதஸாரபராவர்தே த்யூதே ऽக்ஷாஶ் ஶஶிபாநவஃ । வ்யோமாஜிரே ஜகத்க்ராமபணே க்ரு'ஹநிவாஸிநாம்
இந்த உலக விளையாட்டில், சந்திரனும் சூரியனும் சூதாட்டக் கற்களாகவும், விண்ணகம் விளையாட்டு வெளியாகவும், உயிரினங்களின் ஊர்கள் மற்றும் வீடுகள் பலகையின் சதுரங்களாகவும் உள்ளன.
ததைவாயம் ஜகத்ரூபஸ் ஸங்கல்பஸ் ஸந் ஸமுத்திதஃ । சிச்சமத்காரமாத்ராத்மா சித்ரக்ரு'ச்சித்தசித்ரவத்
இதுவே போல, இந்த உலகமும் எண்ணத்தின் உருவாக எழும்பி, அறிவின் ஆச்சரியமே ஆனது; மனதில் வரையும் ஓவியம்போல், மனம் கற்பனை செய்யும் அளவிலேயே உள்ளது.
அஸத்யம் ஏவ ஸ்புரதி ததா ஸத்யம் விலீயதே । விலீயதே ந ஸ்புரதி ஸர்வம் அஸ்தி ந சாஸ்தி ச
உண்மையில்லாதது தோன்றுகிறது, உண்மையானது மறைந்து போகிறது; அது மறைந்து தோன்றாது—எல்லாமே இருக்கிறது என்றும், இல்லையென்றும் சொல்லலாம்.
அஸமுத்தித ஏவாயம் குதோ ऽபீவ ஸமுத்திதஃ । ஹேம்நீவ கடகாதித்வம் ஸம்ஸாரோதாரகோடரஃ
இது எழுந்ததேயில்லை என்றாலும், எங்கோ இருந்து எழுந்தது போல் தோன்றுகிறது; பொன்னில் இருந்து வளையல் தோன்றுவது போல, இந்தப் பெரிய உலக வாழ்க்கை வெற்றிடமும் அப்படியே.
சிச்சமத்கார ஏவாயம் அசித்கசநஸங்க்ஷயஃ । அத்யந்தம் ஏவ ஸ்வாயத்தோ யதேச்சஸி ததா குரு
இது அறிவின் அதிசயமே, உயிரில்லாத மூடைகள் களைவதும் இதுவே; இது முழுமையாக உன்னிடம் தான் உள்ளது—நீ விரும்பும் படி செய்.