ஸமாஜகாம ஸம்ப்ரஷ்டும் அஷ்டாபதமயீம் புரீம் । ஸ்வாம் உபோஜ்ச்ய விரக்தாத்மா ஸம்ஸாராரஸதாம் கதஃ
உலக வாழ்வில் விருப்பம் இழந்து, தன் நகரத்தை விட்டு விட்டு, மனம் பற்றற்றவனாக, எட்டுபாது கொண்ட நகரத்தை வந்து கேட்க வந்தான்.
ஸ மத்ஸமீபம் ஆகத்ய க்ரு'தோதாரநமஸ்க்ரு'திஃ । மத்பூஜிதோ ऽவஸரத உவாசேதம் அநிந்திதம்
அவன் என்னிடம் வந்து, மரியாதையுடன் வணங்கி, நான் அவனை மதித்து வரவேற்றபின், அமைதியாக உட்கார்ந்து குற்றமில்லாத வார்த்தைகளைப் பேசினான்.
ம்ரு'தூநி பரிதாபேந த்ரு'ஷத்த்ரு'டமலாநி ச । சேதே பேதே ச தக்ஷாணி ஶஸ்த்ராங்காநீந்த்ரியாணி ச
இந்த உடல் உறுப்புகள், கருவிகள் போல் வெட்டுவதிலும் பிரிப்பதிலும் திறமை வாய்ந்தவை; இவை இன்பத்தில் மென்மையாக, ஆனால் துன்பத்தில் கடினமாகவும் களங்கமாயும் இருக்கின்றன.
பர்யாகுலாநி மலிநாநி விபத்ப்ரதாநி துẖகோர்மிமந்தி குணகாநநபாவகத்வாத் । ஹார்தாந்தகாரகஹநாநி தமோமயாநி ஜித்வேந்த்ரியாணி ஸுகம் ஏமி ஹி கிம் மமார்தைஃ
இவை குழப்பமடைந்தும், அசுத்தமாயும், துன்ப அலைகளால் நிரம்பியதும், துரதிருஷ்டத்தை உண்டாக்கும் தன்மை கொண்டதும், மனத்தின் இருளால் அடர்த்தியும், அறியாமையால் ஆனதும்; இந்த உறுப்புகளை வென்று விட்டபின் பொருள்கள் எனக்கு என்ன சந்தோஷம் தரும்?
யத் உதாரம் அநாயாஸம் க்ஷயாதிஶயவர்ஜிதம் । பதம் பாவநம் ஆத்யந்தரஹிதம் தத் வதாஶு மே
ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாத, உயர்ந்ததும் சுலபமானதும், அழிவும் அதிகமும் இல்லாத தூய நிலையை விரைவில் எனக்குச் சொல்.
ஏதாவந்தம் அஹம் காலம் ஸுப்த ஆஸம் ஜடாத்மகஃ । இதாநீம் ஸம்ப்ரபுத்தோ ऽஸ்மி ப்ரஸாதாத் ஆத்மநோ முநே
இவ்வளவு நாட்கள் நான் தூக்கத்தில், அறிவில்லாதவனாக இருந்தேன்; இப்போது ஆன்மாவின் அருளால், முனிவரே, விழித்துள்ளேன்.
மநோமஹாமயோத்தப்தம் லுப்தம் அஜ்ஞாநவ்ரு'த்திஷு । மாம் உத்தர துரந்தேஹம் மோஹாத் அஹம் இதி ஸ்திதாத்
மனத்தின் பெரிய மாயையில் கட்டுண்டு, அறியாமையின் ஆசைகளில் ஆசைப்பட்டு, 'நான் இதுவே' என்ற மயக்கத்தில் உறுதியாய் நிற்கும் இந்த கடினமான உடலிலிருந்து என்னை உயர்த்தி விடு.
ஶ்ரீமத்ய் அபி பதந்த்ய் ஆஶு ஶாதநோத்கா துராதயஃ । குணவத்ய் அக்ரபத்த்ரே ஹி துஹிநாநீவ பங்கஜே
அருமை வாய்ந்ததிலும், தீயவர்கள் விரைவில் வீழ்வார்கள்; நல்ல குணம் உள்ள அழகான தாமரை இதழில் பனிக்கட்டி படும் போல்.
ஜாயந்தே ச ம்ரியந்தே ச கேவலம் ஜீர்ணஜந்தவஃ । ந தர்மாய ந மோக்ஷாய மஷகா இவ பங்கஜே
பழைய உயிரினங்கள் பிறந்து, இறந்து, வெறும் வயதானவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் தர்மத்திற்காகவோ, விடுதலிக்காகவோ அல்ல, தாமரையில் பிறக்கும் கொசுக்கள் போல்.
பாவைஸ் தைர் ஏவ தைர் ஏவ துச்சலாபவிடம்பநைஃ । சிரேண பரிகிந்நாஸ் ஸ்மோ விப்ரலப்தாḫ புநḫ புநஃ
அதே அதே மனநிலைகளாலும், போய்போகும் வெறும் லாபங்களாலும், ஏமாற்றங்களாலும், நாம் நீண்ட நாட்களாக சோர்ந்து, மீண்டும் மீண்டும் ஏமாற்றப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறோம்.
நாணும் அப்ய் அவகச்சாமி விஶ்ராந்திம் ஶ்ராந்தமாநஸஃ । ப்ரப்ரமந் போகபங்கேஷு மருபூமிஷ்வ் இவாத்வகஃ
என் மனம் மிகவும் சோர்வடைந்து, சிறிதளவும் ஓய்வும் அமைதியும் காணவில்லை; இன்பங்கள் கெட்டுப்போன இடங்களில் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு பாலைவன பயணி போல நான் அலைந்து திரிகிறேன்.
ஆபாதமதுராரம்பா பங்குரா பவஹேதவஃ । அசிரேண விகாரிண்யோ பீஷணா போகபூமயஃ
இன்பங்கள் தொடக்கத்தில் இனிமையாக இருந்தாலும், அவை நிலைபெறாதவை; அவை விரைவில் மாற்றமடைந்து, பயங்கரமானதும் அச்சமூட்டும் வகையிலும், இந்த உலக வாழ்வுக்குக் காரணமாகவும் இருக்கின்றன.
மாநாவமாநபரயா துரஹங்காரகாந்தயா । ந ரமே வாமயா தாத ஹதவித்யாதரஶ்ரியா
அன்பானவரே, தன்னம்பிக்கை மற்றும் அவமதிப்பில் ஈடுபட்ட, அகந்தை அழகாக கொண்ட, இப்போது மகிமையும் அழிந்துவிட்ட அந்த மாற்றமுள்ள பெண்ணில் எனக்கு எந்த மகிழ்ச்சியும் இல்லை.
த்ரு'ஷ்டாஶ் சைத்ரரதோத்யாநபுவẖ குஸுமகோமலாஃ । கல்பவ்ரு'க்ஷலதாதத்தஸமஸ்தவிபவஶ்ரியஃ
சைத்ரரதத்தின் பூங்காக்களில் மலர்களைப் போல மென்மையாகவும், ஆசைமரங்களும் கொடிகளும் அளித்த செல்வச் செழிப்பும் மகிமையையும் நான் பார்த்துள்ளேன்.
விஹ்ரு'தம் மேருகுஞ்ஜேஷு வித்யாதரபுரேஷு ச । விமாநவரமாலாஸு வாதஸ்கந்தஸ்தலீஷு ச
நான் மேரு மலைக் கானங்களில், வித்யாதரர்களின் நகரங்களில், அழகிய வானமாளிகைகளின் வரிசைகளிலும், காற்றால் தூக்கப்பட்ட மேடைகளிலும் அலைந்தேன்.
விஶ்ராந்தம் ஸுரஸேநாஸு காந்தாபுஜலதாஸு ச । ஹாரிஹாரவிலாஸாஸு லோகபாலபுரீஷு ச
தேவர்களின் படைகளில், அன்பான பெண்களின் அருவளையிலும், ஒளிரும் மாலைகளும் ஆபரணங்களும் விளையாடும் இடங்களிலும், உலகத்தை காக்கும் அரசர்களின் நகரங்களிலும் நான் ஓய்ந்தேன்.
ந கிஞ்சித் உசிதம் ஸாது ஸர்வம் ஆதிவிஷோஷ்மணா । தக்தம் பஸ்மாயதே தாத விஜ்ஞாதம் அதுநா மயா
எதுவும் உண்மையில் பொருத்தமானதோ, நன்மையோ இல்லை; எல்லாம் துன்பத்தின் வெப்பத்தில் சுட்டு சாம்பலாகிவிட்டது என்று இப்போது எனக்கு தெளிவாகப் புரிந்துவிட்டது, என் செல்லம்.
ரூபாலோகநலோலேந வநிதாநநக்ரு'த்நுநா । ஸாவபாஸேந தோஷாய துẖகம் நீதோ ऽஸ்மி சக்ஷுஷா
அழகை நோக்கி அலைக்கும் பார்வையால், பெண்களின் முகங்களை விரும்பி, என் கண்கள் பொய்யான ஒளியால் என்னை துன்பத்திற்கு இட்டுச் சென்றன.
இதம் குணாவஹம் நேதம் இதி முக்த்வா விகல்பநம் । ரூபமாத்ராநுஸாரித்வாத் அவஸ்துந்ய் அபி தாவதி
‘இதற்கு நல்ல குணங்கள் உண்டு, இதற்கு இல்லை’ என்று மனம் விட்டு விட்டாலும், வெளிப்படையாக தோன்றும் உருவத்தைப் பார்த்து, அது உண்மை இல்லாததிலும் விரைந்து ஓடுகிறது.
தாவத் ஆயாதி விரதிம் ந ஶடம் யாவத் ஆபதம் । நாநீதவத் பராம் சேதḫ பராநர்தேஹிதோந்முகம்
மனம் ஏமாற்றும் தன்மை உடையது; அது பிறர் காரியங்களில் ஈடுபட்டு, துன்பம் அனுபவிக்காமல் இருக்கும்வரை, உண்மையான விருப்பமின்மை அதற்கு வராது; அது தன் சொந்தமல்லாதவற்றை நாடுவதை நிறுத்தாது.
க்ராணம் ஏதத் அநர்தாய தாவச் சைவாபிதஸ் ஸ்புடம் । ந நிவாரயிதும் தாத ஶக்நோமீஹ ஹயம் யதா
இந்த மூக்குத் திறன் உண்மையில் நமக்கு தீங்கு தருவதாகும்; அது எங்கும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது. அப்பா, குதிரையை அடக்க முடியாதது போல, இதையும் இங்கே கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
கந்தோதகப்ரணாலேந ஸுகதுẖகாநுபாதிநா । வைரிணேவாதிதோஷேஷு க்ராணேநாஸ்மி நியோஜிதஃ
மூக்கின் வழியாக வரும் வாசனைக்கும் நீருக்கும் ஏற்ப, இன்பமும் துன்பமும் ஏற்படுகிறது; அந்த மூக்கு, பகைவரைப் போல, மிகுந்த குற்றங்களில் என்னை இழுத்துச் செல்கிறது.
சிரம் ரஸநயா சாஹம் அநயா நயஹீநயா । கர்தகோமாயுகுப்தேஷு துẖகாத்ரிஷ்வ் அலம் ஆஹதஃ
நான் இந்த விவேகம் இல்லாத நாவால், நீண்ட நாட்களாகக் கழுதையும் மாடும் மறைந்துள்ள இடங்களில் உள்ள துன்பங்களை அனுபவித்து வருகிறேன்.
நிஷேத்தும் ந ச ஶக்நோமி ஸ்பர்ஶலம்படதாம் த்வசஃ । க்ரீஷ்மகாலஸமித்தஸ்ய தாபம் அம்ஶுமதோ யதா
தோல் தொடுதலை விரும்பும் ஆசையை நான் அடக்க முடியவில்லை; அது கோடைக்கால வெயிலில் அதிகமான உஷ்ணத்தைத் தடுக்க முடியாதது போல் உள்ளது.
ஶுபஶப்தரஸார்திந்யோ முநே ஶ்ரவணஶக்தயஃ । மாம் யோஜயந்தி விஷமே த்ரு'ணேச்சா ஹரிணம் யதா
முனிவரே, இனிய ஒலியும் சுவையும் நாடும் என் கேட்கும் சக்திகள், புல்லை விரும்பும் மான் போல என்னை சிக்கலில் இழுக்கின்றன.
ப்ரணதாḫ ப்ரியகாரிண்யḫ ப்ரஹ்வப்ரு'த்யஸமீரிதாஃ । வாத்யகேயரவோந்மிஶ்ராஶ் ஶுபஶப்தஶ்ரியஶ் ஶ்ருதாஃ
வணங்கும் பணிவான வேலைக்காரர்களின் குரலும், இசையும், பாடலும் கலந்து இனிமையுடன் கேட்கும் ஒலிகள், என் மனதை மகிழ்விக்கின்றன.
ஶ்ரியஸ் ஸ்த்ரியோ திஶஶ் சைவ தட்யஶ் சாம்போதிபூப்ரு'தாம் । த்ரு'ஷ்டா விப்ரமஹாரிண்யḫ ப்ரக்வணந்மணிபூஷணாஃ
பொலிவும், பெண்களும், திசைகளும், கடல் மற்றும் மலைகளின் கரைகளும்—all இவை எல்லாம் கண்களை கவரும் ஒளியோடு, மணிமகுடங்கள் ஒலிக்க ஒலிக்க அலங்கரிக்கப்பட்டு, நான் பார்த்திருக்கின்றேன்.
சிரம் ஆஸ்வாதிதாஸ் ஸ்வாது சமத்காரமநோரமாஃ । ப்ரஹ்வகாந்தாஜநாநீதாஷ் ஷட்ரஸா குணஶாலிநஃ
நீண்ட நாட்களாக இனிமையும் ஆச்சரியமும் நிறைந்த அனுபவங்கள், மனதை கவரும் வகையில், அன்பான பெண்கள் கொண்டு வந்த, ஆறு வகை ருசிகளும் பல நல்ல பண்புகளும் உடையவை, நான் அனுபவித்துள்ளேன்.
கௌஶேயகாமிநீஹாரகுஸுமாஸ்தரணாநிலாஃ । நிர்விக்நம் அபிதஸ் ஸ்ப்ரு'ஷ்டா ப்ரு'ஶம் ஆபோகபூமிஷு
பட்டு vasthiram, அழகான மாலை, மலர் மாலைகள், மென்மையான காற்று—இவை எல்லாம் எந்த தடையும் இல்லாமல், எல்லா சந்தோஷ நிலைகளிலும், நான் முழுமையாக அனுபவித்தேன்.
வதூமுகௌஷதீபுஷ்பஸமாலம்பநபூமயஃ । அநுபூதா முநே கந்தா மந்தாநிலஸமீரிதாஃ
மணப்பெண்களின் முகம், மூலிகை மற்றும் மலர்களிலிருந்து வரும் மணம், மென்மையான காற்றில் பரவி, முனிவரே, நான் அனுபவித்துள்ளேன்.