புருஷாயத்தஜநநமரணாயாம் அகிந்ததஃ । யதாவத் அஸ்யாம் புத்தாயாம் மோக்ஷ ஏவாவஶிஷ்யதே
பிறப்பும் இறப்பும் மனிதனுக்கே சார்ந்தவை என்பதை முழுமையாக புரிந்துகொண்டால், அந்த விழிப்புணர்வில் விடுதலையே மீதமிருக்கும்.
அத்ரித்யூர்வீநதீஶாதிகல்பநாமாத்ரகாத்மகாம் । பீத்வாகல்பநமாத்ரேண நிர்வாதி நிபுணம் புமாந்
மலை, பூமி, நதி போன்ற எல்லாவற்றும் கற்பனையாலேயே உருவானவை; கற்பனை இல்லாத நிலையை அனுபவிப்பதன் மூலம் அறிவாளி அமைதியை அடைகிறான்.
யதி ஶைலாதி ஸத்யம் ஸ்யாத் தத் கேந விநிவார்யதே । நாஸதோ வித்யதே பாவோ நாபாவோ வித்யதே ஸதஃ
மலை போன்றவை உண்மையாக இருந்தால், அவை எதனால் நீக்கப்பட முடியும்? இல்லாத ஒன்றுக்கு இருப்பு இல்லை; உண்மையானது ஒருபோதும் அழியாது.
யதா ப்ரஸரதி ஸ்பந்தாச் சக்ரவ்ரு'ந்தம் அஸஜ் ஜலே । ததோல்லஸதி ஸங்கல்பாச் சித்கே ஸம்ஸாரமண்டலம்
நீரில் ஒரு அலை எழும்பும்போது அலைகள் பரவுவது போல், சிந்தனையிலிருந்து விழிப்புணர்வின் வெளியில் இந்த உலகச் சுழலும் தோன்றுகிறது.
நிஜஸ்பந்தவஶாத் ஏகம் ஶதாவர்தம் பயோ யதா । நிஜஸ்பந்தவஶாத் ஏகம் ஜகதாத்ம பரம் ததா
எப்படி தண்ணீரில் அதன் இயல்பான அசைவால் ஒரு சுழல் உருவாகிறதோ, அதேபோல் பரமாத்மா தன் இயல்பான அசைவால் இந்த உலகமாகிறது.
ப்ரவிசாரிதம் அந்விஷ்டம் யாவச் சக்ராதி நாம்பஸி । அஸ்தி நாபி ச ஸர்காதி சித்வ்யோம்நி ந ச கல்பநா
நாம் ஆராய்ந்து பார்த்தால், தண்ணீரில் சுழலும் வேறுபாடும் எதுவும் இல்லை; அதுபோல் அறிவின் வெளியில் படைப்பும் கற்பனையும் இல்லை.
ஸ்வயத்நமாத்ரஸங்கல்பப்ராப்யௌ ஸர்காபவர்ககௌ । ய ஏவ ரோசதே யஸ்மை தயோஸ் தம் ஸோ ऽநுகச்சதி
உடனே பிறப்பு அல்லது விடுதலை இரண்டும் ஒருவரது மனநிலையால் மட்டுமே கிடைக்கும்; இதில் யாருக்கு எது பிடிக்குமோ, அவர் அதையே பின்பற்றுகிறார்.
அவித்த்வாத் அபவர்கத்வம் வித்த்வாஜ் ஜந்மசமத்க்ரு'திஃ । வேத்யம் அஸ்தி ச நோ ஸத்யம் யதேச்சஸி ததா குரு
அறியாமையால் விடுதலை கிடைக்கும்; அறிவால் பிறப்பின் ஆச்சரியம் தோன்றுகிறது. அறிய வேண்டியது இருக்கிறது, ஆனால் அது உண்மை அல்ல—நீ விரும்பும் படி செய்.
அஸத் வேத்யம் விநிர்மாய புங்க்தே க இவ துẖகதம் । ப்ரக்ஷாலநாத் தி பங்கஸ்ய தூராத் அஸ்பர்ஶநம் வரம்
உண்மை அல்லாத ஒன்றை உருவாக்கி, துயரத்தைத் தரும் அதையே அனுபவிப்பது யார்? களிமண்ணை கழுவ முயல்வதைவிட, அதைத் தொட்டே ஆகாமல் தூரத்தில் இருந்து தவிர்ப்பது சிறந்தது.
க ஈத்ரு'ஶோ ऽஸ்தி முக்தாத்மா யோ விநிர்மாய யக்ஷகம் । தேநைவ கட்டயத்ய் ஆர்தம் ஸ்வயம் ஆத்மாநம் அக்ஷதம்
மிகவும் விடுதலை பெற்ற ஆன்மா என்று சொல்லப்படுபவன், தானே உருவாக்கிய பிசாசால் தன்னையே வேதனைப்படுத்திக் கொண்டு, ஆனாலும் தன் உண்மையான நிலை பாதிக்கப்படாமல் இருப்பவன் யார்?
யஸ்மை வா ஸர்கவேதாலஸமுத்தாநம் விரோசதே । ஆத்மநாஶாய ஸங்கல்பாத் உத்தாபயது ஸோ ऽங்க தம்
இந்த உலகமும் அதில் தோன்றும் மாயைகளும் யாருக்கு இனிமையாகத் தோன்றுகிறதோ, அவன் தன் எண்ணத்தால் அதை எழுப்பி, தன்னையே அழிவுக்குக் கொண்டு செல்லலாம், என் செல்லப்பிள்ளையே.
த்ரு'ஶ்யம் நிர்மாய த்ரஷ்ட்ரு'த்வம் ஏத்யாத்மாநம் நிபத்ய ச । ய இச்சதி ஸுகம் ஸ ஸ்வம் விததாது யதேப்ஸிதம்
தான் காணும் உலகை உருவாக்கி, பார்வையாளர் என்ற நிலையை ஏற்று, தன்னையே கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, யாருக்கு சந்தோஷம் வேண்டும் என்று தோன்றுகிறதோ, அவன் தன் வாழ்கையை விரும்பும் படி அமைத்துக்கொள்ளலாம்.
யதாபூதார்தகதநே வயம் நாம ஸமுத்யதாஃ । ஶ்ருத்வா ஸத்யம் அஸத்யம் து க்ரு'ஹ்ணாது ஸ்வேச்சயா ஜநஃ
நாம் உண்மையைப் போலவே சொல்வதில் ஈடுபட்டிருக்கிறோம்; மக்கள் கேட்டபின், அது உண்மையோ பொய்யோ என்று அவர்கள் விருப்பப்படி ஏற்கலாம்.
ஸர்கார்தீ ஸர்கயுக்தீஹோ மோக்ஷார்தீ மோக்ஷயுக்திமாந் । பவத்வ் அத்ர மஹாபாஹோ ந நẖ கஶ்சித் அபி க்ரஹஃ
உருவாக்கத்தை நாடுபவர் உருவாக்கம் பற்றிய வாதங்களைத் தொடரலாம்; விடுதலைக்கு ஆசைப்படுபவர் விடுதலைக்கான காரணங்களை ஆராயலாம். பெருமைமிக்கவனே, இங்கே எவரையும் நாம் கட்டாயப்படுத்துவதில்லை.
ஸர்காத் வ்யாவ்ரு'த்தஸம்வித் யஸ் ஸபாஹ்யாப்யந்தராத்மநஃ । ஸர்காஸத்தாவபோதாத்மா ஸோ ऽம்ரு'தத்வாய கல்பதே
உருவாக்கத்திலிருந்து உள்ளமும் புறமும் விலகிய அறிவும், உருவாக்கம் உண்மை அல்ல என்பதை உணர்ந்தவரும், அமரத்துவத்திற்கு தகுதியானவராகிறார்.
ஸர்காஸத்தாப்ரத்யயேந ஸர்கஸம்விந் நிவர்ததே । ஸாஹந்தா ஸமநஸ்காரா ஶிஷ்யதே யத் அநாம தத்
உருவாக்கம் உண்மை அல்ல என்ற உறுதியால் உருவாக்கம் பற்றிய அறிவு நீங்குகிறது; அப்போது 'நான்' என்ற உணர்வும் மனமும் சேர்ந்து, பெயரில்லாதது மட்டும் மீதமிருக்கும்.
ஸுவிசாரிதம் அந்விஷ்டம் யாவத் ஸர்கோ ந வித்யதே । ஸாஹந்தாதிமநஸ்காரẖ கிம் அந்யத் ப்ரமகாரணம்
ஆழமாக ஆராய்ந்து விசாரித்தால், இந்தப் பிரபஞ்சம் எதுவும் இல்லை என்று தெளிவாகிறது. அப்போது, 'நான்' என்ற உணர்வும் மனமும் தவிர, மற்ற எது தான் மயக்கத்திற்கு காரணம்?
பாதாலம் ஆவிஶஸி யாஸி நபோ விலங்க்ய திங்மண்டலம் ப்ரமஸி சேத் தத் அநாத்மதாத்மா । ப்ராந்தீதரோ ऽஹம் இதி நாஸ்தி ந ஸர்கவர்கஸ் ஸ்பந்தேதரோ ऽநில இவாம்ப்விதரேவ தாரா
நீ அடித்தள உலகத்திற்குள் சென்றாலும், ஆகாயத்தில் பறந்தாலும், எல்லா திசைகளிலும் சுற்றினாலும், அது எல்லாம் ஆத்மா அல்லாதது தான் ஆத்மாவாக நடக்கும் போலிருக்கும். மயக்கம் தவிர, 'நான்' என்ற உணர்வும், உலகமும், அதில் நடக்கும் எந்த இயக்கமும் இல்லை; நீரில் காற்று அசையாதது போல்.
கலநாமாத்ரகார்யத்வாத் இமே மேர்வாதயோ ऽத்ரயஃ । ம்ரு'தவோ லகவஸ் ஸாக்ஷாத் கௌஶேயநிகராத் அபி
இந்த மேரு முதலான மலைகள் எல்லாம் எண்ணம் உருவாக்கியது மட்டுமே. உண்மையில், அவை பட்டுத் துண்டுகளைவிட மென்மையும் இலேசும் உடையவை.
நிஸ்ஸ்பந்தபவநாகாரஶரீரா பூதஜாதயஃ । ப்ரஹ்மாத்யா அபி வித்யந்தே பிஶாசபடலாதிவத்
பூதங்கள், பிரம்மா முதலானவர்களும் கூட, அசையாத காற்றைப் போல உடலை உடையவர்கள்; பிசாசுகள் கூட்டம் போலவே அவர்கள் இருக்கின்றனர்.
அஹோராத்ராத்மநீ துச்சே ப்ரகாஶதமஸீ ததே । ஜந்தோḫ பவநதேஹஸ்ய ச்சாயாவிஹஸநே இவ
பகலும் இரவும் இல்லாத அந்த வெற்று ஆன்மாவில், ஒளியும் இருளும் ஒன்றாக இருப்பதுபோல், உயிரினம், காற்றால் ஆன உடலுடன், நிழல் விளையாடுவது போல் தோன்றுகிறது.
அந்விஷ்யமாணம் அப்ராப்யம் ஜகத் ஸ்புரதி கே பரே । கேஶபிஞ்சலவப்ராந்திர் இவாநிர்மலசக்ஷுஷஃ
இந்த உலகம் அந்த பரந்த ஆகாயத்தில், எப்போதும் தேடினாலும் எட்ட முடியாத ஒன்றாக, கண்கள் தெளிவில்லாதவர்க்கு கூந்தல் முடிகள் மாயைபோல் தோன்றுகிறது.
ஸுராஸுராஸ் ஸ்புரந்தீமே சிந்நவ்ரு'க்ஷபிஶாசவத் । பரிபஶ்யந்தி ஸம்ஸாரம் தக்ததேஹகஜீவவத்
இந்த தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள், வெட்டப்பட்ட மரத்துக்கு அருகே அலைக்கும் பேய்களைப் போல், இந்த சுழற்சி வாழ்வை, எரிந்த உடலில் இருந்து எழும் உயிரைப் போலவே காண்கிறார்கள்.
நிஶ்ஶ்வஸந்தி ச பஸ்த்ராவத் விவர்தந்தே கதூமவத் । சிந்வந்த்ய் அர்தப்ரஸுப்தாபம் பஶ்யந்த்ய் உத்ப்ராந்தம் ஆபிலம்
அவர்கள் காற்றை உதிரும் கம்பளி போல் மூச்சுவிடுகிறார்கள், ஆகாயத்தில் புகைபோல் சுழல்கிறார்கள், பாதி தூக்கத்தில் இருப்பவர்களைப் போல் தேடுகிறார்கள், எல்லாவற்றையும் கலக்கம் மற்றும் மங்கலாகவே பார்க்கிறார்கள்.
ஜடாஸ் ஸ்புரந்தி ஜநதா நதீரயதரங்கவத் । புத்யந்தே ऽந்யாத்மகாஶ் சாந்யத் கோகிலாẖ காகதாம் இவ
மந்தமான மக்கள், ஆற்றில் அலைகள் எழும் போல், சற்றே கிளர்ச்சி கொண்டிருப்பார்கள்; சிலர், காகம் போல் குயில்கள் தங்கள் இயல்பை மாற்றிக் கொள்வது போலவே, வேறுபட்ட மனநிலையுடன் விழிப்படைகிறார்கள்.
உத்யந்தி ஸ்தாவரா பூமௌ ரயரேகா இவாம்பஸி । பாவாḫ பரிணமந்த்ய் அந்தர் ஜலாநீவ ரயாஜ் ஜலே
நிலையற்ற உயிர்கள், நீரில் நுரை கோடுகள் தோன்றும் போல், பூமியில் எழுகின்றன; உள்ளுணர்வுகள், நீரில் அலைகள் கோடுகள் உருவாகும் போல், மாற்றமடைந்து செல்கின்றன.
அநுபூதய ஆத்மஸ்தா இக்ஷோர் மதுரதா இவ । க்ஷோப்யந்தே விக்ரியந்தே ச பவநஸ்பர்ஶபீடநைஃ
அனுபவங்கள், கரும்பில் இனிப்புப் பதிந்திருப்பது போல், ஆத்மாவிலேயே உறைகின்றன; அவை காற்றின் தொடுதலால் கலங்கிக் குலைந்துபோகின்றன.
கலநைகாத்மிகா லக்வீ ஸகுலாத்ரீந்த்ரமண்டலா । துலாம் ஆரோபிதா பூமிர் ந பவத்ய் அர்தரக்திகா
இந்த பூமி, கணக்கில் ஒரு சிறிய பொருளாக இருந்தாலும், அதில் மலைகள், கடல்கள், சந்திரன் ஆகியவை உள்ளன; ஆனால் துலாவில் எடைபார்த்தால், அரை ரத்தி கூட சாய்வதில்லை.
பவிஷ்யத்பூதகோஶஸ்தம் த்யௌḫ பாதாலதலம் கதா । அக்நேஶ் சித்ரக்ரு'தஸ்யேவ ஶைத்யம் ஏவாநுபூயதே
எதிர்கால உயிர்கள் இருக்கும் இடத்தில் வானம், பூமியின் அடித்தளத்துக்குள் சென்றுவிட்டது; அது போல, நெருப்பின் வித்தியாசமான செயலால், இங்கு குளிர்ச்சி மட்டுமே அனுபவிக்கப்படுகிறது.
அதூமாத்ம நிராதாரம் அவாதாதிஸமீரிதம் । கம் ஊர்த்வம் அம்பு யாத்ய் அப்ரைர் பாந்தவைர் இவ ஶிக்ஷிதம்
புகையில்லாமல், ஆதரவில்லாமல், காற்றோடு வேறு எந்த சக்தியாலும் தூண்டப்படாமல், நீர் மேல் நோக்கி வானத்துக்குள் எழுகிறது; அதை அதன் உறவுகள் மேகங்கள் போல் பயிற்சி செய்துள்ளன.