நீஹாராணாம் விமிஶ்ராணாம் லக்ஷ்யந்தே நாணவோ யதா । ப்ரு'தக் ஜீவைர் ந ஸர்காணாம் லக்ஷ்யந்தே ஜந்தவஸ் ததா
மூடுபனியின் துகள்களை தனித்தனியாகப் பிரித்தறிய முடியாதது போல, படைப்புகளில் உள்ள உயிர்களையும் தனித்துவமாகப் perception செய்ய முடியாது.
யதா யாதி ஸரித்ய் அம்பு மஜ்ஜநோந்மஜ்ஜநாபிலம் । ததா ஸ்புரதி ஸர்கௌகḫ ப்ரு'தங் மிஶ்ரஶ் ச சித்த்ரு'தி
நதியின் நீர் சுழலில் உள்ளே புகுந்து மீண்டும் வெளியேறும் போல், படைப்புகளின் ஓட்டமும் அறிவின் உள்ளம் முழுவதும் தனித்தனியாகவும் கலந்தும் தோன்றுகிறது.
அவாயவோ யதாமோதா மிஶ்ரீபூதாḫ பரஸ்பரம் । ந ரோதகா ந பஶ்யந்தி ததா ஸர்காẖ கரூபிணஃ
வாசனைகள் ஒன்றோடொன்று கலந்தாலும் அவை ஒருவரையொருவர் தடையாக்கவோ காணவோ முடியாதது போல, ஆகாயம் போன்ற இயல்புடைய படைப்புகளும் ஒருவரையொருவர் தடுக்காது.
ஆவர்தாḫ பரிவர்தந்தே யதா ரஜஸி ராஜஸாஃ । அஸ்பஷ்டோக்ராநிலே ஸ்பாரே ததா ஸர்காḫ பரஸ்பரம்
பெரும் காற்றில் தூசுகள் குழம்பி அங்குமிங்கும் சுழலும் போல், படைப்புகளும் ஒன்றோடொன்று கலந்தே சுழல்கின்றன.
ஸங்கல்பாத்மதயாந்யோऽந்யம் ந த்ரஷ்டாரோ ந ரோதகாஃ । நபஸீவ நபோபாகாஸ் ஸ்வப்ரபாஸ்வ் இவ ச ப்ரபாஃ
எப்படி ஆகாயத்தின் பகுதிகள் ஒன்றையொன்று பார்க்கவோ, தடுப்பதற்கோ முடியாததுபோல், சிந்தனையின் வடிவங்களாக உள்ள உயிர்கள் ஒருவரை ஒருவர் உணர்வதில்லை, இடையூறு செய்யவும் முடியாது; ஒவ்வொன்றும் தன் ஒளிக்குள் ஒளிக்கீற்றுகள் இருப்பதைப் போல.
கேசிந் மிதஃ ஸம்மிலிதா ஏகதாம் உபயாந்த்ய் அலம் । நீஹாரேஷ்வ் இவ நீஹாராஸ் ஸ்வப்ரபாஸ்வ் இவ ச ப்ரபாஃ
சிலர் ஒருவருடன் ஒருவர் கலந்து, முற்றிலும் ஒன்றாகி விடுகிறார்கள்; அது பனிக்கூட்டங்களில் பனிக்கூட்டங்கள் கலப்பதைப் போலவும், ஒளிக்கீற்றுகள் தம் ஒளிக்குள் கலந்து ஒன்றாகும் போல்வும்.
கேசிந் மிதஸ் ஸம்மிலிதா அபி பாந்தி விலக்ஷணாஃ । க்ரு'தோதா இவ துக்தாப்தௌ ரத்நதீப்தாவ் இவார்கபாஃ
சிலர் ஒன்றாக சேர்ந்திருந்தாலும், தனித்தனியே தோன்றுகிறார்கள்; அது பால் கடலில் நெய்யும் தண்ணீரும் தனித்தனியாக இருப்பதுபோலும், மணிகளின் ஒளிக்குள் சூரியனின் கதிர்கள் பிரிந்து தெரிந்ததைப் போலவும்.
ஸவிகாஸா யதா ஸ்வப்நே மேருமந்தரகோடயஃ । ஸம்வித்தத்த்வே ததா ஸர்கா த்ரு'ஷதாத்யந்தரேஷ்வ் அபி
கனவில் மேரு, மந்தரமலைகள் முழுமையாக தெரிகின்றது போல, அறிவின் உண்மையில் படைப்புகள்—even கல்லிலும் மற்ற பொருள்களிலும்—தோன்றுகின்றன.
ஸம்வித் ஸர்வகதா ஶாந்தா ஸத்தாஸாமாந்யரூபிணீ । ஸர்கஶப்தார்தரஹிதாஸ் ஸர்காஸ் தஸ்யாẖ கிலோதரம்
அறிவு எல்லா இடங்களிலும் பரவி அமைதியாக உள்ளது; அது எல்லா உயிர்களிலும் பொதுவாக இருக்கும். 'பிரபஞ்சம்' என்ற சொல்லோ அர்த்தமோ இல்லாமல், அந்த அறிவுக்குள் எல்லா உருவங்களும் அடங்கியுள்ளன.
ஸ்தலம் ஜலம் நபஶ் ஶைலம் பூர்வம் அத்யாதுநாகிலம் । ஸர்வம் ஸர்வகதம் ஶாந்தம் ஸர்வகத்வாந் மஹாசிதேஃ
நிலம், நீர், ஆகாயம், மலை—பழையதும், இப்போதும், எதுவாக இருந்தாலும்—இவை எல்லாம் அந்த பெரிய அறிவு எங்கும் நிறைந்திருப்பதால் அமைதியாகவும், எல்லா இடத்திலும் பரவியுள்ளவையாகவும் இருக்கின்றன.
ஸம்விந்மயத்வாத் வார்யந்தர் அபி ஸந்த்ய் ஏவ ஸ்ரு'ஷ்டயஃ । சித்தாகாஶாத்மிகா நோடாḫ ப்ரதிபிம்பாந்விதா இவ
அறிவே அடிப்படையாக இருப்பதால், நீர் முதலியவற்றிலும் உருவாக்கங்கள் நிச்சயமாக உள்ளன; அவை மனதின் வெளியில் நிலைபெறவில்லை, ஆனால் பிரதிபலிப்புகளுடன் இருப்பதுபோல் தோன்றுகின்றன.
பூதபஞ்சகஸத்தாஸு ஸபாஹ்யாப்யாந்தரம் ஸதா । ஸந்தி ஸர்கஸஹஸ்ராணி ந ச ஸந்தி கதாசந
ஐந்து மூலதத்துவங்களின் உள்ளும் புறமும் எப்போதும் ஆயிரக்கணக்கான பிரபஞ்சங்கள் இருக்கின்றன; ஆனாலும், உண்மையில் அவை எப்போதும் இல்லை.
ஸர்வத்ர ஸர்வதா ஸர்வம் ஸார்வம் ஸர்வேண ஸர்வதா । ந தத் அஸ்தி ந யத் ஸத்யம் ந தத் அஸ்தி ந யந் ம்ரு'ஷா
எல்லா இடங்களிலும், எல்லா நேரங்களிலும், எல்லாவற்றிலும், எல்லா வழிகளிலும், எதிலும் உண்மையாய் இருப்பது எதுவும் இல்லை; பொய்யாய் இருப்பதும் எதுவும் இல்லை.
ந ச கிஞ்சிந் ம்ரு'ஷா நைவ ஸத்யம் கிஞ்சிந் ந மத்யமம் । ப்ரு'ஹத் ப்ரஹ்மாயதே ப்ரஹ்ம ஶாந்தம் அந்தவிவர்ஜிதம்
பொய்யானது எதுவும் இல்லை; உண்மையானதும் எதுவும் இல்லை; நடுவாக இருப்பதும் இல்லை. பரந்த பிரம்மம் என்பது பிரம்மமே — அமைதியானது, முடிவில்லாதது.
ஸர்வபாவோபமர்தேந பாவḫ பலதி பீவரஃ । தேநாதிபாவோ ஜயதி ஶ்லிஷ்டயோர் அபி ஸர்கயோஃ
எல்லா நிலைகளும் ஒழிந்தபோது, நிறைந்த ஒரு நிலை தோன்றுகிறது; அதனால், இரு படைப்புகளும் ஒன்றாக இருந்தாலும், அந்த உயர்ந்த நிலை மேலோங்குகிறது.
ஜீவḫ பரஸ்பராப்ராப்தாவ் ஊநபாவேந ஸித்யதி । ஸம்ஸாரஸ் ஸமபாவஸ் து ஸமதாம் கச்சதி த்வயோஃ
ஒரு உயிர், ஒன்றுக்கொன்று அடையாத குறைவால் நிலைபெறுகிறது; ஆனால், சமமான இயல்புள்ள இந்த உலகம், இரண்டையும் சமமாக்குகிறது.
விலக்ஷணா ப்ரு'ஹத்பாவாஸ் ஸமத்வாந் மிலிதா மிதஃ । வைலக்ஷண்யேந திஷ்டந்தி நாநாவர்ணா இவ த்விஷஃ
பெரிதும் வேறுபட்ட நிலைகள், ஒரே தன்மையால் ஒன்றோடொன்று இணைகின்றன; ஆனாலும், அவை தங்கள் தனித்துவத்தால் தனித்தனியாகவே நிற்கின்றன, பலவகை நிறமுள்ள கதிர்கள் போல.
நிரர்கலா ஸர்கபரம்பரேதி விஜ்ரு'ம்பதே ऽந்தḫ பரமாணுதாதோஃ । அப்ய் அந்தர் அத்ரீந்த்ரஶிலாந்தரே ச வஹ்நௌ ஜலே வாகிலவஸ்துஜாதே
இந்த முடிவில்லாத படைப்பின் தொடர்ச்சி, அந்த மிகச் சிறிய அணுவின் உள்ளே கூட, மலையும் கல்லும் நெருப்பும் நீரும் எல்லா பொருள்களிலும், தடையில்லாமல் விரிகிறது.
ஸங்கல்பரூபாத்ரிநதீதிநேஶதிக்காலகல்பஸ்புரணாகுலாபி । ஜகந்மஹாமண்டலபிண்டபீடீ வ்யோமோதரம் சித்கநஶூந்யதாதௌ
மலை, மின்னல், Suriyan, திசைகள், காலம், யுகங்கள் ஆகியவை மனக்கற்பனையால் கலக்கப்பட்டாலும், இந்த உலகப் பெருவட்டமும் பிரம்மாண்டத்தின் இருக்கையும், விண்ணின் உள்ளேயும், தூய அறிவும் வெறுமையும் நிறைந்த ஆதாரத்திலேயே உள்ளது.
நபஶ் ச வாஸ்யா உதரே ऽப்ய் அபாரம் ஸசந்த்ரதாராத்ரிதிவாகராதி । மிதஸ் த்வ் அத்ரு'ஷ்டஶ்ருதஶப்தஸாரா காசிந் மிதோலப்தஶரீரிகாபி
விண்ணும், வாயுவும், கடலும், அந்த அளவில்லா அகமும், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், மலைகள், சூரியன் முதலியவையும்—இவை எல்லாம் ஒன்றோடொன்று தொடர்பு கொண்டு, சிலவற்றின் சாரம் காணப்படாததும், கேட்கப்படாததும், சொல்லப்படாததும்; சிலவற்றுக்கு அந்த தொடர்பால் மட்டும் உடல் கிடைத்திருக்கிறது.
யதா புஸ்தமயம் ஸைந்யம் மஹாரம்பம் அபி ஸ்புடம் । வித்யமாநம் அநந்தம் ச ஸஹஸ்ராங்காயுதாதிகம்
புத்தகத்தில் வரையப்பட்ட படைகள், எவ்வளவு பெரியதாகவும், முடிவில்லாததாகவும், ஆயிரக்கணக்கான கை களும் ஆயுதங்களும் கொண்டதாகவும் தெரிந்தாலும், அது உண்மையில் ஒரு மாயைதான்.
ஸ்வரூபம் ப்ரதி தஜ் ஜாட்யாந் நித்யாஸம்பவதீஹநம் । அரூபாலோகமநநம் அதிக்காலகலாதிகம்
அதேபோல், அதன் உண்மையான இயல்பை அறியாத காரணத்தால் எப்போதும் முயற்சி இல்லாமலும், வடிவமற்ற பார்வையுமாகவும், இடம், காலம், காரணம் போன்ற எண்ணங்களும் தோன்றுகின்றன.
கேவலம் கேவலம் ஶாந்தம் ஸமநிர்வாணம் ஆத்மநி । த்ரு'ஷ்டைர் அநுமிதைர் ஜ்ஞாதைர் இதரேண தஶாப்ரமைஃ
உண்மையில் உள்ளது, நமக்குள் இருக்கும் முழுமையாக அமைதியான, சாந்தமான நிலையே; அதை நாம் காண்பதாலும், ஊகிப்பதாலும், அறிந்த பிற குழப்ப நிலைகளாலும் தெரிந்து கொள்கிறோம்.
மநாக் அப்ய் அபராம்ரு'ஷ்டம் வித்யமாநம் அஸந்மயம் । அஹமாதித்வம் ஆத்யம் ச ததைவாகண்டிதம் ஜகத்
அது வேறு எதாலும் சிறிதும் தொடப்படுவதில்லை; அது இருப்பதுபோல் தோன்றினாலும், அது இல்லாததிலிருந்து உருவானது. அதுபோலவே, 'நான்' என்ற உணர்வும், ஒருமித்த உலகமும் ஆதியில் இருந்தே உள்ளது.
ப்ரஹ்மபுஸ்தமயம் ஸர்வம் வித்யமாநம் அஸந்மயம் । ரூபாலோகமநஸ்காரஶப்தார்தபரிவர்ஜிதம்
பிரம்மத்தின் புத்தகப்படை போல எல்லாம் தோன்றினாலும், அது உண்மையில் இல்லாதது; அதில் உருவும், பார்வையும், மனநோக்கமும், ஒலியும், பொருளும் எதுவும் இல்லை.
அந்யேநாநுமிதைர் அர்தைர் முக்தம் ஆத்மநி ஸம்ஸ்திதம் । ந ச ஸத்யம் ந சாஸத்யம் ஆத்மந்ய் அத்வயதாவஶாத்
மற்றவற்றைக் கணித்து அறியும் பொருட்களிலிருந்து விடுபட்டு, ஆத்மாவில் நிலைபெற்றது; அது உண்மையுமல்ல, பொய்யுமல்ல, ஏனெனில் ஆத்மாவின் இருமையற்ற தன்மை காரணமாகும்.
அந்யோ ऽஸ்தி புஸ்தஸைந்யாநாம் அஸ்மதாதிர் முநீஶ்வர । அஸ்மதாதேஸ் து கோ ऽந்யஸ் ஸ்யாத் அநந்தாத் ப்ரஹ்மணḫ பதாத்
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நம்மை முதலாகக் கொண்டு இந்த புத்தகப்படையில் வேறொருவன் இருக்கலாம்; ஆனால் அந்த முடிவில்லா பிரம்மனில் நம்மைத் தவிர வேறு யார் இருக்க முடியும்?
நாஸ்த்ய் ஏவ யஸ் ஸ நோ ऽந்யோ ऽஸ்தி ப்ரஹ்மபுஸ்தமயாத்மகஃ । அஸந்ந் அப்யுதிதோ மோஹḫ ப்ரேக்ஷிதோ யோ ந லப்யதே
அப்படியொரு வேறு உண்மையில் இல்லை; பிரம்மத்தின் புத்தகமாக தோன்றும் அந்த வேறு, மாயையால் எழும், காணப்படுகிறது, ஆனால் உண்மையில் கிடைப்பதில்லை.
ஸ ஏதாந் அஸதோ ऽநந்யாந் தூராத் பாவவிகாரகாந் । பஶ்யத்ய் உந்மத்தகோ ஜந்துர் ஜீவந்ந் ஆத்மம்ரு'திம் யதா
ஒரு பைத்தியக்காரன் போல, அந்த உயிரினம், உண்மையில்லாத, தொலைவில் உள்ள, இருப்பின் மாற்றங்களை உண்மையாகவே காண்கிறான்; உயிரோடு இருந்தும், தான் இறந்துவிட்டதாக நினைப்பதைப் போல.
ஸ ஏஷோ ऽப்ரேக்ஷணாத்மைவ ஶுக்தௌ ரஜததீர் இவ । ந வித்யதே ப்ரேக்ஷிதஸ் ஸஞ் ஶுக்தௌ ரஜததீர் இவ
இந்தப் பார்வையாளர் உண்மையில் பார்வை செய்வதே ஆகும்; பவளத்தில் வெள்ளி இருப்பதாக நினைப்பது போல, உண்மையில் அங்கு வெள்ளி இல்லை. நன்கு பார்த்தால், பவளத்தில் வெள்ளி இருப்பது என்பது வெறும் எண்ணமே.