பூர்வதேஹோ ऽஸ்தி யஸ்யாத்யஃ பூர்வகர்மஸமந்விதஃ । தஸ்ய ஸ்ம்ரு'திஸ் ஸம்பவதி காரணம் ஸம்ஸ்ரு'திஸ்திதேஃ
யாருக்கு முன்பு ஒரு உடல் இருந்ததோ, யாருடைய இப்போதைய உடலை கடந்த செயல்கள் தொடர்கிறதோ, அவருக்கு அந்த நினைவுகள் தோன்றும்; இதுவே பிறவிகள் தொடரும் காரணம்.
ப்ரஹ்மணஃ ப்ராக்தநம் கர்ம யதா கிஞ்சிந் ந வித்யதே । ப்ராக்தநீ ஸம்ஸ்ம்ரு'திஸ் தஸ்ய ததோதேதி குதஃ கதம்
பிரம்மத்திற்கு முன்பு செய்த எந்தச் செயலும் இல்லையென்றால், அதற்கு முன்பிருந்த வாழ்க்கையின் நினைவு எங்கிருந்து, எப்படி தோன்றும்?
தஸ்மாத் அகாரணம் பாதி வா ஸ்வசித்த்வைககாரணம் । ஸ்வகாரணாத் அநந்யாத்மா ஸ்வயம்பூஸ் ஸ்வயமாத்மவாந்
ஆகையால், அது காரணமில்லாமல் தோன்றுகிறது, அல்லது அதன் ஒரே காரணம் அதன் சொந்த மனமே. தானே தன்னை உருவாக்கிக்கொண்டவன், வேறு எந்த சாரமும் இல்லாதவன், தானாகவே தன்னுள் நிலைத்திருக்கிறான்.
ஆதிவாஹிக ஏவாஸௌ தேஹோ ऽஸ்த்ய் அஸ்ய ஸ்வயம்புவஃ । ந த்வ் ஆதிபௌதிகோ ராம தேஹோ ऽஜஸ்யோபபத்யதே
இவ்வாறு தானாக பிறந்தவனுக்கு உள்ள உடல் மிக நுண்மையானது, மனதிலேயே உள்ளது; ஆனால், இராமா, பிறவியில்லாதவனுக்கு பௌதிக உடல் இல்லை.
ஆதிவாஹிக ஏகோ ऽஸ்தி தேஹோ ऽந்யஸ் த்வ் ஆதிபௌதிகஃ । ஸர்வாஸாம் பூதஜாதீநாம் ப்ரஹ்மணோ ऽஸ்த்ய் ஏக ஏவ கிம்
நுண்ம உடல் ஒன்றே உள்ளது; மற்றது பௌதிக உடல். எல்லா உயிரினங்களுக்கும், பிரம்மனுக்கு ஒரே ஒரு உடல்தான் உண்டு; வேறு என்ன இருக்க முடியும்?
ஸர்வேஷாம் ஏவ தேஹௌ த்வௌ பூதாநாம் காரணாத்மநாம் । அஜஸ்ய காரணாஸத்த்வாத் ஏக ஏவாதிவாஹிகஃ
காரணமாக இருக்கும் எல்லா உயிர்களுக்கும் இரண்டு உடல்கள் உள்ளன; ஆனால் பிறவியில்லாதவனுக்கு காரணமே இல்லாததால், ஒரே நுண்ம உடல்தான் உள்ளது.
ஸர்வாஸாம் பூதஜாதீநாம் ஏகோ ऽஜஃ காரணம் பரம் । அஜஸ்ய காரணம் நாஸ்தி தேநாஸாவ் ஏகதேஹவாந்
எல்லா உயிரினங்களுக்கும் ஒரே ஒரு பிறப்பில்லாத உயர்ந்த காரணம் உள்ளது; அந்த பிறப்பில்லாததற்கு வேறு காரணம் எதுவும் இல்லை, அதனால் அது ஒரே உடலை உடையதாக உள்ளது.
நாஸ்த்ய் ஏவ பௌதிகோ தேஹஃ ப்ரதமஸ்ய ப்ரஜாபதேஃ । ஆகாஶாத்மாவபாத்ய் ஏஷ ஆதிவாஹிகதேஹவாந்
முதல் படைப்பாளிக்கு உண்மையில் பௌதிக உடல் இல்லை; அவன் ஆகாயம் போன்ற நுண்ணிய உடலை உடையவனாக தோன்றுகிறான்.
சித்தமாத்ரஶரீரோ ऽஸௌ ந ப்ரு'த்வ்யாதிமயாத்மகஃ । ஆத்யஃ ப்ரஜாபதிர் வ்யோமதநுஃ ப்ரதநுதே ப்ரஜாஃ
அவனுடைய உடல் சுத்தமான மனம் மட்டுமே; அது பூமி முதலான பொருட்களால் ஆனது அல்ல. முதல் படைப்பாளர் ஆகாய வடிவில் இருந்து உயிர்களை விரிவாக்குகிறான்.
தாஶ் ச நிர்வாணரூபிண்யோ விநாந்யைஃ காரணாந்தரைஃ । யத் யதஸ் தத் தத் ஏவேதி ஸர்வைர் ஏவாநுபூயதே
அந்த உயிர்கள் அனைத்தும் விடுதலை வடிவமே; வேறு எந்த காரணமும் இல்லாமல், எது எதிலிருந்து தோன்றுகிறதோ, அதையே எல்லோரும் அனுபவிக்கிறார்கள்.
நிர்வாணமாத்ரம் ப்ரதமம் பரம் போதஸ் தத் ஏவ ச । சித்தமாத்ரம் தத் ஏவாஸ்தே ந யாதி வஸுதாதிதாம்
முதலில் உள்ளது தூய விடுதலை, அது உயர்ந்த அறிவும் ஆகும்; அதுவே மனம், அது மனமாகவே நிலைத்து, பூமி போன்றதாக மாறுவதில்லை.
ஸர்வேஷாம் பூதமநஸாம் ஸம்ஸாரவ்யவஹாரிணாம் । ப்ரதமோ ऽஸௌ ப்ரதிச்சந்தஶ் சித்ததேஹஸ் ஸ்வதோதயஃ
உலகில் வாழும் எல்லா உயிர்களும், மனம் கொண்டவர்களும், அந்த முதற்கண் பிரதிபிம்பமான மனதேகமே தானாகவே தோன்றுகிறது.
யஸ்மாத் பூர்வாத் ப்ரதிச்சந்தாத் அநந்யைதத்ஸ்வரூபிணீ । இயம் ப்ரவிஸ்ரு'தா ஸ்ரு'ஷ்டிஸ் ஸ்பந்தத்ரு'ஷ்டிர் இவாநிலாத்
அந்த முன்பிருந்த பிரதிபிம்பம் தான் இதன் இயல்பிலிருந்து வேறுபடாததால், இச்சிருஷ்டி காற்றின் அசைவைப் போல பரவி வருகிறது.
ப்ரதிபாநாக்ரு'தேர் அஸ்மாத் ப்ரதிபாமாத்ரரூபத்ரு'த் । விபாத்ய் ஏவம் அயம் ஸர்கஸ் ஸத்யாநுபவவத் ஸ்திதஃ
அந்த அறிவின் வடிவிலிருந்து, அறிவே வடிவாகக் கொண்டு, இந்தப் பிரபஞ்சம் உண்மையான அனுபவமாக வெளிப்படுகிறது.
த்ரு'ஷ்டாந்தோ ऽத்ர ஸ்வப்நபுரம் ஸ்வப்நஸ்த்ரீஸுரதம் ததா । அஸத் அப்ய் அர்தஸம்பத்த்யா ஸத்யாநுபவபாஸுரம்
இதில், கனவில் காணும் நகரமும், கனவில் காணும் பெண்ணுடன் அனுபவிக்கும் இன்பமும் எடுத்துக்காட்டாகும்; அவை உண்மையல்லாதவை என்றாலும், அனுபவத்தின் வலிமையால் உண்மையாகத் தோன்றுகின்றன.
அப்ரு'த்வ்யாதிமயோ பாதி வ்யோமாக்ரு'திர் அதேஹகஃ । ஸதேஹ இவ பூதேஶஸ் ஸ்வாத்மபூஃ புருஷாக்ரு'திஃ
அவர் மண் முதலான பொருட்களால் ஆனவரல்ல, ஆகாயம் போல் உருவமில்லாதவர்; உடல் இல்லாதவராக இருந்தும், உடலுடன் உள்ள உயிர்களின் தலைவன் போல், தானாக உருவம் கொண்டவராய் நிற்கிறார்.
ஸ சித்ஸங்கல்பரூபத்வாத் உதேத்ய் அப்ய் அத ஶாம்யதி । ஸ்வாயத்தத்வாத் ஸ்வபாவஸ்ய நோதேதி ந ச ஶாம்யதி
அவர் அறிவும் எண்ணமும் கொண்டவராக இருப்பதால் தோன்றி மறைகிறார்; ஆனால், அவர் இயல்பாகவே தன்னால் நிறைந்தவர் என்பதால், உண்மையில் தோன்றவும் மறையவும் செய்வதில்லை.
ப்ரஹ்மா ஸங்கல்பரஹிதஃ ப்ரு'த்வ்யாதிரஹிதாக்ரு'திஃ । கேவலஶ் சித்தமாத்ராத்மா காரணம் த்ரிஜகத்ஸ்திதேஃ
பிரம்மா எண்ணமற்றவர், மண் முதலான பொருட்கள் இல்லாத உருவம் கொண்டவர்; தூய அறிவே அவருடைய இயல்பு, மூன்று உலகங்களும் நிலைபெறுவதற்குக் காரணம்.
ஸங்கல்ப ஏஷ கசதி யதா நாம ஸ்வஸம்பவஃ । வ்யோமாத்மைஷ ததா பாதி பவத்ஸங்கல்பஶைலவத்
இந்த சிந்தனை தன் இயல்பின்படி சஞ்சரிக்கிறது; பெயர் எப்படி தானாக உருவாகிறதோ, அதுபோல் இந்த அகாசம் போன்றது, அது உங்களுடைய சிந்தனையின் மலைபோல் தோன்றுகிறது.
ஆதிவாஹிகதைகாந்தவிஸ்ம்ரு'த்யா த்ரு'டரூடயா । ஆதிபௌதிகபோதேந முதா பாதி பிஶாசவத்
மிகவும் உறுதியான முறையில் அந்த நுண்ணிய நிலையை மறந்து, வெளி உலகத்தை உணர்வதால், அது உண்மையல்லாமல், பேய் போலத் தோன்றுகிறது.
இதம்ப்ரதமதோத்யோகஸம்ப்ரபுத்தமஹாசிதேஃ । நோதேதி ஶுத்தஸம்வித்த்வாத் ஆதிவாஹிகவிஸ்ம்ரு'திஃ
முதலில் முயற்சி செய்யும் போது விழித்திருக்கும் அந்த பரப்பான அறிவில், அந்த நுண்ணிய நிலையை மறப்பது ஏற்படாது, ஏனென்றால் அது தூய அறிவாக இருக்கிறது.
ஆதிபௌதிகதா தேந நாஸ்யோதேதி பிஶாசிகா । அஸத்யா ம்ரு'கத்ரு'ஷ்ணேவ மித்யா ஜாட்யப்ரமப்ரதா
அதனால், அந்த நிலையில், பேய் போன்ற உடல் நிலை எழவில்லை; அது உண்மையல்ல, மிருகத்திற்கு தாகம் தோன்றும் மருட்சிபோல் பொய்யாகவும், மயக்கத்தையும் உண்டாக்குவதாகவும் உள்ளது.
மநோமாத்ரம் யதா ப்ரஹ்மா ந ப்ரு'த்வ்யாதிமயாத்மகஃ । மநோமாத்ரம் அதோ விஶ்வம் யத் யதஸ் தத் தத் ஏவ ஹி
பிரம்மம் மனம் மட்டுமேயாக இருக்கும்போது, அது பூமி முதலான பொருட்களால் ஆனதல்ல; அப்போதெல்லாம் இந்த உலகமும் மனம் மட்டுமே. அதிலிருந்து எது தோன்றுகிறதோ, அது அதுவே.
அஜஸ்ய ஸஹகாரீணி காரணாநி ந ஸந்தி யத் । தஜ்ஜஸ்யாபி ந ஸந்த்ய் ஏவ தாநி தஸ்மாத் து காநிசித்
பிறவியில்லாததற்கு துணை காரணங்கள் எதுவும் இல்லை; அதுபோல, பிறந்தவற்றிற்கும் அந்த காரணங்கள் உண்மையில் இல்லை, சிலவற்றைத் தவிர.
காரணாத் கார்யவைசித்ர்யம் தேநாத்ராஸ்தி ந கிஞ்சந । யாத்ரு'ஶம் காரணம் ஶுத்தம் கார்யம் தாத்ரு'க் இஹ ஸ்திதம்
பலவகை விளைவுகள் காரணங்களால் தோன்றுகின்றன; எனவே, இதிலே வேறு எதுவும் இல்லை. காரணம் எப்படிப் புனிதமாக இருக்கிறதோ, விளைவும் அதுபோலவே இங்கு நிலைத்திருக்கிறது.
கார்யகாரணதா த்வ் அத்ர ந கிஞ்சித் உபபத்யதே । யாத்ரு'க் ஏவ பரம் ப்ரஹ்ம தாத்ரு'க் ஏவ ஜகத்த்ரயம்
இங்கு காரணம்-விளைவு என்ற தொடர்பு பொருந்துவதில்லை. பரப்பிரம்மம் எப்படியோ, உலகமும் அதுபோலவே உள்ளது.
மநஸ்தாம் இவ யாதேந ப்ரஹ்மணா தந்யதே ஜகத் । அநந்யத் ஆத்மநஶ் ஶுத்தாத் த்ரவத்வம் இவ வாரிணா
பரமாத்மா தன் மனத்தின் சக்தியால் இந்த உலகத்தை தோற்றுவிக்கிறான்; அது எப்படியோ தூய நீரிலிருந்து அதன் பசுமை தன்மை வெளிப்படுவது போலவே, வேறு எதிலிருந்தும் அல்ல.
மநஸா தந்யதே ஸர்வம் அஸத் ஏவேதம் ஆததம் । யதா ஸங்கல்பநகரம் யதா கந்தர்வபத்தநம்
இந்த எல்லாம் மனதினால் உருவாக்கப்பட்டது; இது உண்மையில் இல்லை, வெறும் தோற்றமே. அது மனதில் கற்பனை செய்யும் ஒரு நகரம் போலவும், காந்தர்வர்களின் நகரம் போலவும் உள்ளது.
ஆதிபௌதிகதா நாஸ்தி ரஜ்ஜ்வாம் இவ புஜங்கதா । ப்ரஹ்மாதயஃ ப்ரபுத்தாஸ் து கதம் திஷ்டந்து தத்ர தே
இங்கு பொருள் சார்ந்த உடல் இல்லை; அது கயிற்றில் பாம்பு இருப்பது போல ஒரு பிழைதான். பிரம்மா போன்ற விழிப்புணர்வு பெற்றவர்கள் அங்கு எப்படிக் காணப்பட முடியும்?
ஆதிவாஹிக ஏவாஸ்தி ந ப்ரபுத்தமதேஃ கில । ஆதிபௌதிகதேஹஸ்ய சர்சைவாத்ர குதஃ கதம்
இங்கு நுட்பமான உடல் மட்டும் உள்ளது; விழித்துள்ள மனதுக்காரருக்கு அது கூட இல்லை. அப்படியிருக்க, இந்த உடல் பற்றிய விவாதம் எதற்காக, எப்படி?