பூஷணாந்ய் உருரத்நாநி மால்யாநி விவிதாநி ச । பஶ்யேமாந்ய் அங்க ஜாயந்தே ஸ்வாங்கேப்யோ வ்ரு'க்ஷபுஷ்பவத்
பாருங்கள், அழகான ஆபரணங்கள், விலைமதிப்புள்ள ரத்தினங்கள், பலவகை மாலைகள் எல்லாம் என் உடலிலேயே மரம் பூப்போல் உருவாகின்றன.
பஶ்யாயம் ஸ்வயம் ஏவோத்யச்சந்த்ராம்ஶுபரஸுந்தரஃ । மூர்த்நி பட்டாம்ஶுகோ ஜாதோ நீஹாரோ ऽத்ராவ் இவாங்க மே
இங்கே பாருங்கள், சந்திரனின் ஒளிபோல் பிரகாசமாக ஒரு பட்டுத் துணி என் தலையில் தானாகவே தோன்றி, மலையில் பனி படரும் போல் அமைந்துள்ளது.
ஸர்வாணி காந்தாலிங்காநி ஜாதாநி மம மாநத । ஹா திக் கஷ்டம் விஷாதோ மே கிம் கரோம்ய் அங்கநாஸ்ம்ய் அஹம்
அனைத்து அழகின் அடையாளங்களும் என்னுள் தோன்றிவிட்டன, மாண்புள்ளவரே; ஐயோ, என்ன துயரம்! என்னால் என்ன செய்ய முடியும்? இப்போது நான் ஒரு பெண் ஆகிவிட்டேன்.
ஹா திக் கஷ்டம் அஹோ ஸாதோ ஸ்தித ஏவாஹம் அங்கநா । ஸம்விதாநுபவாம்ய் அந்தர் நிதம்பம் ஜகநாந்விதம்
ஐயோ, என்ன துன்பம்! நல்லவரே, நான் உண்மையில் ஒரு பெண் ஆகி விட்டேன்; உட்புறமாக என் இடுப்பும், நெளிந்த இடையும் எனக்கு தெளிவாக உணரப்படுகிறது.
விபிநே கும்ப இத்ய் உக்த்வா தூஷ்ணீம் கிந்நோ பபூவ ஹ । ராஜாபி ச தம் ஆலோக்ய ததைவாஸீத் விஷண்ணதீஃ
காட்டில் 'கும்பா' என்று சொல்லிவிட்டு, அவன் அமைதியாக மனம் உடைந்து நின்றான்; அரசனும் அவனை அப்படியே பார்த்து, மனதில் கவலையுடன் இருந்தான்.
முஹூர்தமாத்ரேணோவாச ஶிகித்வஜ இதம் வசஃ । கஷ்டம் ஸோ ऽயம் மஹாஸத்த்வஸ் ஸம்பந்நோ வரவர்ணிநீ
சிறிது நேரம் கழித்து, சிகித்வஜன் இப்படிப் பேசினான்: 'என்ன துயரம்! இந்த உயர்ந்த உயிர் இப்போது அழகான பெண்ணாக மாறிவிட்டான்.'
ஸாதோ விதிதவேத்யஸ் த்வம் ஜாநாஸி நியதேர் கதிம் । அவஶ்யபாவிந்ய் அர்தே ऽஸ்மிந் மா கிந்நஹ்ரு'தயோ பவ
நல்லவரே, நீ அறிவும் அறிவதற்குரியதையும் அறிந்தவன்; விதியின் ஓட்டத்தை நீ புரிந்திருப்பாய். தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வுகளுக்காக மனம் உடையாதே.
ஆபதந்தி தஶாஸ் தாத ஸுதியாம் தேஹமாத்ரகே । ந சேதஸ்ய் அதியாம் த்வ் ஏதாஶ் சித்தம் யாந்தி ஸதேஹகம்
புத்திசாலிகள் உடலை மட்டுமே தங்களாக எண்ணும்போது இப்படிப் பட்ட நிலைகள் ஏற்படும்; ஆனால் உயர்ந்த மனம் கொண்டவர்களுக்கு, இவை மனத்தையும் உடலையும் ஒருசேர பாதிப்பதில்லை.
ஏவம் அஸ்த்வ் அநுதிஷ்டாமி யாமிநீஸ்த்ரீத்வம் ஆத்மநஃ । ந கேதம் அநுகச்சாமி நியதிஃ கேந லங்க்யதே
அப்படியென்றால், இந்த இரவு முழுவதும் பெண்ணாக இருப்பேன். எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை; விதியை யார் மீற முடியும்?
இதி நிர்ணீய தௌ கேதம் தம் நீத்வா தநுதாம் மிதஃ । ஏகதல்பே நிஶாம் தூஷ்ணீம் நீதவந்தௌ சிரேண தாம்
இவ்வாறு தீர்மானித்து, இருவரும் தங்கள் சோர்வை ஒன்றாகக் குறைத்துக்கொண்டு, ஒரே படுக்கையில் நீண்ட நேரம் அமைதியாக அந்த இரவை கழித்தார்கள்.
அத ப்ரபாதே தத் ஸ்வைரம் வபுர் உத்ஸ்ரு'ஜ்ய யௌவதம் । பபூவ கும்பஃ கும்பாபகுசப்ரோஜ்சிதமூர்திமாந்
பிறகு, காலை நேரத்தில், அவள் தன் இளமை வடிவத்தை சுதந்திரமாக விட்டுவிட்டு, தன் மார்பும் உடலும் விட்டு, குடம் வடிவம் கொண்டவளாக ஆனாள்.
இதி ஸா ராஜமஹிஷீ சூடாலா வரவர்ணிநீ । கும்பத்வம் ஆஸ்திதா பர்துஃ பஶ்சாத் ஸ்த்ரீத்வம் உபாகதா
இவ்வாறு, அழகிய நிறம் கொண்ட அரசி சூடாளா, தன் கணவருக்குப் பிறகு குடமாக இருந்தாள்; பின்னர் மீண்டும் பெண்ணாக மாறினாள்.
விஜஹார வநாந்தேஷு குமாரீ தர்மிணீ நிஶி । கும்பரூபதரா சாஹ்நி பர்த்ரா மித்ரேண ஸம்யுதா
அருமைமிக்க அந்த பெண், இரவில் காட்டின் ஓரங்களில் குடம் வடிவம் பூண்டவளாகச் சஞ்சரித்தாள்; பகலில் அவளது கணவரும் நண்பனும் கூடவே இருந்தார்.
கைலாஸமந்தரஸுமேருமஹேந்த்ரஸஹ்யஸாநுஷ்வ் அவிஸ்கலிதயோககமாகமா ஸா । ஸார்தம் ப்ரியேண ஸுஹ்ரு'தா விபுநா யதேச்சம் ஸ்ரக்தாமஹாரவலிதா விஜஹார நாரீ
கைலாசம், மந்தரம், சுமேரு, மகேந்திரம், சஹ்யம் ஆகிய மலைச்சிகரங்களில், தவறாத யோகசக்தியுடன், மலர்களும் அழகிய ஆபரணங்களும் அணிந்தவளாய், தன் காதலனும் நண்பனும் ஆன இறைவனுடன் விருப்பப்படி அந்த பெண் சஞ்சரித்தாள்.
ததஃ கதிபயேஷ்வ் ஏவ திவஸேஷு கதேஷு ஸா । இதம் ப்ரோவாச பர்தாரம் கும்பரூபதரா ஸதீ
அதன்பின் சில நாட்கள் கடந்தபின், குடம் வடிவம் கொண்ட அந்த நல்லவள் தன் கணவரிடம் இப்படிச் சொன்னாள்.
ராஜந் ராஜீவபத்த்ராக்ஷ மமேதம் வசநம் ஶ்ரு'ணு । நிஶாயாம் ப்ரத்யஹம் தாவத் ஸ்தித ஏவாஹம் அங்கநா
அரசே, தாமரையின் இதழைப் போல அழகிய கண்களையுடையவரே, என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்; ஒவ்வொரு இரவும் நான் பெண்ணாகவே இருக்கிறேன்.
தத் இச்சாம்ய் அங்கநாதர்மம் நிபுணீகர்தும் ஈத்ரு'ஶம் । பர்த்ரே கஸ்மைசித் ஆத்மாநம் விவாஹேந ததாம்ய் அஹம்
அதனால், பெண்களுக்கு உரிய கடமையை நன்கு அறிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்; ஒரு கணவனுக்காக என் உயிரை திருமணத்தின் மூலம் அர்ப்பணிக்க விரும்புகிறேன்.
தத் பவாந் ஏவ மே பர்தா ரோசதே புவநத்ரயே । க்ரு'ஹாண மாம் விவாஹேந பார்யாத்வே நிஶி ஸர்வதா
மூன்று உலகங்களிலும் என் கணவனாக நீங்கள் மட்டுமே எனக்கு விருப்பமானவர்; எப்போதும், இரவிலும், திருமணத்தின் மூலம் என்னை உங்கள் மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
அயத்நோபநதம் ஸாதோ ப்ரியேண ஸுஹ்ரு'தா ஸஹ । ஸ்த்ரீஸுகம் போக்தும் இச்சாமி மா மே விக்நகரோ பவ
ஓய்வில்லாமல் எளிதாக கிடைத்த இந்த பெண்மை ஆனந்தத்தை என் அன்பு தோழியுடன் சேர்ந்து அனுபவிக்க விரும்புகிறேன்; தயவுசெய்து எனக்கு தடையாக இருப்பதில்லை.
க்ரமப்ரவ்ரு'த்தம் ஆ ஸ்ரு'ஷ்டேஸ் ஸுகஸாத்யம் மநோரமம் । ப்ரக்ரு'தம் குர்வதஃ கார்யம் தோஷஃ க இவ ஜாயதே
உலகில் எல்லாம் ஒழுங்காக இயங்கும் போது, எளிதாகவும் இனிமையாகவும் நடைபெறும் இயற்கைச் செயலில் குற்றம் என்ன வருகிறது?
இச்சாநிச்சாத்ரு'ஶோர் ஐக்யாத் ஸமத்வாத் ஸர்வவஸ்துஷு । வயம் ந ஸேச்சா நாநிச்சாஃ குர்வஸ் தேநைதத் ஈப்ஸிதம்
விருப்பும் விருப்பில்லாமையும் ஒன்றாகி, எல்லா பொருள்களிலும் சமநிலை இருப்பதால், நாங்கள் விரும்புவதும் இல்லை, விரும்பாததும் இல்லை; அதனால், இது எப்படியோ விரும்பப்பட்டது போல செய்கிறோம்.
க்ரு'தேநாநேந கார்யேண ந ஶுபம் நாஶுபம் ஸகே । பஶ்யாமி தந் மஹாபுத்தே யதேச்சஸி ததா குரு
நண்பா, இந்தச் செய்கையால் நான் நல்லதும் கெட்டதும் எதையும் காணவில்லை; ஆகையால், பெரிய அறிவாளி, நீ விரும்புவது போல செய்.
ஸமதாம் ஸம்ப்ரயாதேந சேதஸேதம் ஜகத்த்ரயம் । கரூபம் ஏவ பஶ்யாமி யதேச்சஸி ததாசர
சமநிலையுடன் உள்ள மனதால், இந்த மூன்று உலகங்களையும் வெறும் வெளி போல் பார்க்கிறேன்; நீ விரும்புவது போல நட.
யத்ய் ஏவம் தந் மஹீபால லக்நம் அத்யைவ ஶோபநம் । ராகேயம் ஶ்ராவணஸ்யாஸ்ய ஹ்யஸ் ஸர்வம் கணிதம் மயா
இப்படி என்றால், அரசே, இந்த நல்ல கல்யாணம் இன்று உடனே நடைபெறட்டும்; இந்த சிராவண மாத பூரணமி இரவுக்கான எல்லாவற்றையும் நான் ஏற்கனவே கணக்கிட்டுவிட்டேன்.
ராத்ராவ் அத்யோதிதே சந்த்ரே பரிபூர்ணகலாமலே । ஜந்யத்ரம் நௌ மஹாபாஹோ த்வயோர் ஏவ பவிஷ்யதி
இன்று இரவு, முழுமையாகவும் களங்கமில்லாமல் ஒளிரும் சந்திரன் உதிக்கும் போது, வலிமைமிக்கவனே, நம் திருமணம் நமிருவருக்குள் மட்டும் நடைபெறும்.
மஹேந்த்ராத்ரிஶிரஶ்ஶ்ரு'ங்கஸாநாவ் அஸ்மிந் மநோரமே । ரத்நதீபப்ரகாஶாட்யமணிமந்திரமண்டிதே
இந்த அழகான இடத்தில், மகேந்திரமலையின் உச்சியில், மணிமகுடங்களும் ரத்ன விளக்குகளும் ஒளிரும் கோவில்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு உள்ளது.
புஷ்பபாராநதோத்துங்கவ்ரு'க்ஷஜந்யவிராஜிதே । வநபுஷ்பலதாலாஸ்யநாரீந்ரு'த்தமநோஹரே
மலர்களால் சுமைபோல் வளைந்த உயர்ந்த மரங்களும், காட்டில் மலர்ந்த கொடிகளும், மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண்கள் நடனமாடும் அந்த இடம் மிகவும் மனதை கவரும்.
நிஶி வ்யோமகதாஸ் தாரா பர்த்ரா பூர்ணேந்துநா ஸஹ । ஆவயோஃ பரிபஶ்யந்து கர்ணாந்தாகதலோசநாஃ
இரவில், ஆகாயத்தில் உள்ள நட்சத்திரங்கள், தங்கள் ஆண்டவரான முழு நிலாவுடன் சேர்ந்து, கண்களை அகற்றாமல் நம்மை கவனமாக பார்த்துக்கொள்ளட்டும்.
உத்திஷ்டாத்மவிவாஹார்தம் குர்வஃ காநநகோடராத் । ராஜம்ஶ் சந்தநபுஷ்பாதிஸம்பாரம் ரத்நஸம்யுதம்
எங்கள் திருமணத்துக்காக எழுந்து வாருங்கள், மன்னனே. காட்டின் ஓரத்தில் இருந்து சந்தனக் கட்டிகள், மலர்கள் மற்றும் பிற பொருட்கள், மாணிக்கங்கள் கலந்தவை எல்லாம் எடுத்து வாருங்கள்.
இத்ய் உக்த்வா கும்ப உத்தாய ஸஹ தேந மஹீப்ரு'தா । குஸுமாவசயம் சக்ரே ததா ரத்நாதிஸஞ்சயம்
இவ்வாறு கூறி, கும்பன் அந்த மன்னருடன் எழுந்து, மலர்களையும் மாணிக்கங்கள் முதலிய பொருட்களையும் சேர்த்து எடுத்தான்.