அதார்கஸ் தஸ்ய கும்பஸ்ய ஸ்த்ரீத்வம் உத்பாதயந்ந் இவ । ஜகாமாஸ்தம் ஜகத்தீபோ தீபஸ் ஸ்நேஹக்ஷயாத் இவ
அப்போது அந்தக் குடத்தில் பெண் தன்மை தோன்றும் போல், உலகுக்கு ஒளி தரும் சூரியன், எண்ணெய் தீர்ந்த விளக்கைப் போல மறைந்தான்.
வ்யவஹாரபரைஸ் ஸார்தம் பத்மாஸ் ஸங்கோசம் ஆயயுஃ । மார்காஶ் ச பதிகைஸ் ஸார்தம் பாந்தஸ்த்ரீஹ்ரு'தயாநி ச
நாள் முழுக்க செய்த செயல்களின் சுமையால் தாமரைகள் மடிந்தன; வழிகளும், பயணிகளும், பயணிகளின் மனைவியரின் மனங்களும் சுருங்கின.
தாஶவத் விஹகாந் ஸர்வாந் குர்வத் ஏகத்ர புஞ்ஜிதாந் । தாரகாரத்நஜாலாட்யம் புவநம் ஶ்யாமதாம் யயௌ
வலைக்குள் அகப்பட்ட பறவைகள் போல, எல்லா பறவைகளையும் ஒன்று சேர்த்து பிடித்தது போல, நட்சத்திர மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உலகம் இருண்டது.
கம் ஹஸந்ந் இவ தாராட்யம் விகாஸம் குமுதாகரஃ । யயாவ் உந்நாதசக்ராஹ்வம் ப்ரமத்ப்ரமரபேடகஃ
வானம், நட்சத்திரங்களால் ஒளிர்ந்தது, சிரிப்பது போல விரிந்தது; சந்திரன், இரவின் தலைவன் என்று அழைக்கப்படுவான், மலர்ந்த அல்லி குளத்தில் சுற்றும் தேனீ கூட்டம் போல அங்கும் இங்கும் அலைந்தான்.
ஸுஹ்ரு'தௌ தாவ் அதோத்தாய ஸந்த்யாம் உத்யந்நிஶாகராம் । வந்தயித்வா ததா க்ரு'த்வா ஜப்யம் குல்மாந்தரே ஸ்திதௌ
அப்போது அந்த இரு நண்பர்களும் எழுந்து, எழும் சந்திரனை நோக்கி மாலை நேரத்தை வணங்கி, தங்கள் ஜபத்தை செய்து, கொட்டகையின் நடுவில் நின்றனர்.
ததஃ கும்பஶ் ஶநைஸ் தத்ர ஸ்த்ரைணம் அப்யாஹரந் வபுஃ । ஶிகித்வஜம் புரஸ்ஸம்ஸ்தம் ப்ரோவாச கலதக்ஷரம்
அதன்பின் கும்பன் மெதுவாக அங்கே பெண் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, முன்னால் நின்ற சிகித்வஜனை நோக்கி, வார்த்தைகள் தடுமாறும் விதத்தில் பேசத் தொடங்கினான்.
பதாமீவ ஸ்புராமீவ த்ரவாமீவாங்கயஷ்டிபிஃ । லஜ்ஜயேவ ச ஹே ராஜந் மந்யே ஸ்த்ரீத்வம் வ்ரஜாம்ய் அஹம்
அரசே, என் உடல் உறுப்புகள் குலுங்கி, உருகி, விழும் போல் உணர்கிறேன்; வெட்கமும் மேலெழுகிறது. நான் பெண்ணாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்று தோன்றுகிறது.
பஶ்யேமே பரிவர்தந்தே ராஜந் மம ஶிரோருஹாஃ । ப்ரஸ்புரத்தாரகாமாலா திநாந்தே திமிரா இவ
அரசே, பாருங்கள், என் தலைமுடி அதிகமாக வளர்ந்து பரவுகிறது; அது மாலை நேரத்தில் பரவி ஒளிரும் நட்சத்திரங்களைக் கொண்ட மாலைபோல், இருள் பெருகும் போல் தெரிகிறது.
பஶ்யேமௌ மம ஜாயேதே ப்ரோந்முகாவ் உரஸி ஸ்தநௌ । கோரகாவ் இவ பத்மிந்யா வஸந்தே ககநோந்முகௌ
பாருங்கள், என் மார்பில் இரண்டு முலைகள் மேலே நோக்கி எழுகின்றன; அவை வசந்தத்தில் வானை நோக்கி விரியும் தாமரை மொட்டுகளைப் போல் இருக்கின்றன.
ஆகுல்பம் ஏவ லம்பாநி ஸம்பத்யந்தே ऽம்பராணி மே । தேஹாத் ஏவ ஸகே பஶ்ய ஸ்த்ரியா இவ ஶநைஶ் ஶநைஃ
நண்பா, பாருங்கள், என் vastrangal இப்போது கால் முழுவதும் தொங்குகிறது; என் உடலிலிருந்தே, நான் மெதுவாக ஒரு பெண்ணாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறேன்.
பூஷணாந்ய் உருரத்நாநி மால்யாநி விவிதாநி ச । பஶ்யேமாந்ய் அங்க ஜாயந்தே ஸ்வாங்கேப்யோ வ்ரு'க்ஷபுஷ்பவத்
பாருங்கள், அழகான ஆபரணங்கள், விலைமதிப்புள்ள ரத்தினங்கள், பலவகை மாலைகள் எல்லாம் என் உடலிலேயே மரம் பூப்போல் உருவாகின்றன.
பஶ்யாயம் ஸ்வயம் ஏவோத்யச்சந்த்ராம்ஶுபரஸுந்தரஃ । மூர்த்நி பட்டாம்ஶுகோ ஜாதோ நீஹாரோ ऽத்ராவ் இவாங்க மே
இங்கே பாருங்கள், சந்திரனின் ஒளிபோல் பிரகாசமாக ஒரு பட்டுத் துணி என் தலையில் தானாகவே தோன்றி, மலையில் பனி படரும் போல் அமைந்துள்ளது.
ஸர்வாணி காந்தாலிங்காநி ஜாதாநி மம மாநத । ஹா திக் கஷ்டம் விஷாதோ மே கிம் கரோம்ய் அங்கநாஸ்ம்ய் அஹம்
அனைத்து அழகின் அடையாளங்களும் என்னுள் தோன்றிவிட்டன, மாண்புள்ளவரே; ஐயோ, என்ன துயரம்! என்னால் என்ன செய்ய முடியும்? இப்போது நான் ஒரு பெண் ஆகிவிட்டேன்.
ஹா திக் கஷ்டம் அஹோ ஸாதோ ஸ்தித ஏவாஹம் அங்கநா । ஸம்விதாநுபவாம்ய் அந்தர் நிதம்பம் ஜகநாந்விதம்
ஐயோ, என்ன துன்பம்! நல்லவரே, நான் உண்மையில் ஒரு பெண் ஆகி விட்டேன்; உட்புறமாக என் இடுப்பும், நெளிந்த இடையும் எனக்கு தெளிவாக உணரப்படுகிறது.
விபிநே கும்ப இத்ய் உக்த்வா தூஷ்ணீம் கிந்நோ பபூவ ஹ । ராஜாபி ச தம் ஆலோக்ய ததைவாஸீத் விஷண்ணதீஃ
காட்டில் 'கும்பா' என்று சொல்லிவிட்டு, அவன் அமைதியாக மனம் உடைந்து நின்றான்; அரசனும் அவனை அப்படியே பார்த்து, மனதில் கவலையுடன் இருந்தான்.
முஹூர்தமாத்ரேணோவாச ஶிகித்வஜ இதம் வசஃ । கஷ்டம் ஸோ ऽயம் மஹாஸத்த்வஸ் ஸம்பந்நோ வரவர்ணிநீ
சிறிது நேரம் கழித்து, சிகித்வஜன் இப்படிப் பேசினான்: 'என்ன துயரம்! இந்த உயர்ந்த உயிர் இப்போது அழகான பெண்ணாக மாறிவிட்டான்.'
ஸாதோ விதிதவேத்யஸ் த்வம் ஜாநாஸி நியதேர் கதிம் । அவஶ்யபாவிந்ய் அர்தே ऽஸ்மிந் மா கிந்நஹ்ரு'தயோ பவ
நல்லவரே, நீ அறிவும் அறிவதற்குரியதையும் அறிந்தவன்; விதியின் ஓட்டத்தை நீ புரிந்திருப்பாய். தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வுகளுக்காக மனம் உடையாதே.
ஆபதந்தி தஶாஸ் தாத ஸுதியாம் தேஹமாத்ரகே । ந சேதஸ்ய் அதியாம் த்வ் ஏதாஶ் சித்தம் யாந்தி ஸதேஹகம்
புத்திசாலிகள் உடலை மட்டுமே தங்களாக எண்ணும்போது இப்படிப் பட்ட நிலைகள் ஏற்படும்; ஆனால் உயர்ந்த மனம் கொண்டவர்களுக்கு, இவை மனத்தையும் உடலையும் ஒருசேர பாதிப்பதில்லை.
ஏவம் அஸ்த்வ் அநுதிஷ்டாமி யாமிநீஸ்த்ரீத்வம் ஆத்மநஃ । ந கேதம் அநுகச்சாமி நியதிஃ கேந லங்க்யதே
அப்படியென்றால், இந்த இரவு முழுவதும் பெண்ணாக இருப்பேன். எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்லை; விதியை யார் மீற முடியும்?
இதி நிர்ணீய தௌ கேதம் தம் நீத்வா தநுதாம் மிதஃ । ஏகதல்பே நிஶாம் தூஷ்ணீம் நீதவந்தௌ சிரேண தாம்
இவ்வாறு தீர்மானித்து, இருவரும் தங்கள் சோர்வை ஒன்றாகக் குறைத்துக்கொண்டு, ஒரே படுக்கையில் நீண்ட நேரம் அமைதியாக அந்த இரவை கழித்தார்கள்.
அத ப்ரபாதே தத் ஸ்வைரம் வபுர் உத்ஸ்ரு'ஜ்ய யௌவதம் । பபூவ கும்பஃ கும்பாபகுசப்ரோஜ்சிதமூர்திமாந்
பிறகு, காலை நேரத்தில், அவள் தன் இளமை வடிவத்தை சுதந்திரமாக விட்டுவிட்டு, தன் மார்பும் உடலும் விட்டு, குடம் வடிவம் கொண்டவளாக ஆனாள்.
இதி ஸா ராஜமஹிஷீ சூடாலா வரவர்ணிநீ । கும்பத்வம் ஆஸ்திதா பர்துஃ பஶ்சாத் ஸ்த்ரீத்வம் உபாகதா
இவ்வாறு, அழகிய நிறம் கொண்ட அரசி சூடாளா, தன் கணவருக்குப் பிறகு குடமாக இருந்தாள்; பின்னர் மீண்டும் பெண்ணாக மாறினாள்.
விஜஹார வநாந்தேஷு குமாரீ தர்மிணீ நிஶி । கும்பரூபதரா சாஹ்நி பர்த்ரா மித்ரேண ஸம்யுதா
அருமைமிக்க அந்த பெண், இரவில் காட்டின் ஓரங்களில் குடம் வடிவம் பூண்டவளாகச் சஞ்சரித்தாள்; பகலில் அவளது கணவரும் நண்பனும் கூடவே இருந்தார்.
கைலாஸமந்தரஸுமேருமஹேந்த்ரஸஹ்யஸாநுஷ்வ் அவிஸ்கலிதயோககமாகமா ஸா । ஸார்தம் ப்ரியேண ஸுஹ்ரு'தா விபுநா யதேச்சம் ஸ்ரக்தாமஹாரவலிதா விஜஹார நாரீ
கைலாசம், மந்தரம், சுமேரு, மகேந்திரம், சஹ்யம் ஆகிய மலைச்சிகரங்களில், தவறாத யோகசக்தியுடன், மலர்களும் அழகிய ஆபரணங்களும் அணிந்தவளாய், தன் காதலனும் நண்பனும் ஆன இறைவனுடன் விருப்பப்படி அந்த பெண் சஞ்சரித்தாள்.
ததஃ கதிபயேஷ்வ் ஏவ திவஸேஷு கதேஷு ஸா । இதம் ப்ரோவாச பர்தாரம் கும்பரூபதரா ஸதீ
அதன்பின் சில நாட்கள் கடந்தபின், குடம் வடிவம் கொண்ட அந்த நல்லவள் தன் கணவரிடம் இப்படிச் சொன்னாள்.
ராஜந் ராஜீவபத்த்ராக்ஷ மமேதம் வசநம் ஶ்ரு'ணு । நிஶாயாம் ப்ரத்யஹம் தாவத் ஸ்தித ஏவாஹம் அங்கநா
அரசே, தாமரையின் இதழைப் போல அழகிய கண்களையுடையவரே, என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்; ஒவ்வொரு இரவும் நான் பெண்ணாகவே இருக்கிறேன்.
தத் இச்சாம்ய் அங்கநாதர்மம் நிபுணீகர்தும் ஈத்ரு'ஶம் । பர்த்ரே கஸ்மைசித் ஆத்மாநம் விவாஹேந ததாம்ய் அஹம்
அதனால், பெண்களுக்கு உரிய கடமையை நன்கு அறிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்; ஒரு கணவனுக்காக என் உயிரை திருமணத்தின் மூலம் அர்ப்பணிக்க விரும்புகிறேன்.
தத் பவாந் ஏவ மே பர்தா ரோசதே புவநத்ரயே । க்ரு'ஹாண மாம் விவாஹேந பார்யாத்வே நிஶி ஸர்வதா
மூன்று உலகங்களிலும் என் கணவனாக நீங்கள் மட்டுமே எனக்கு விருப்பமானவர்; எப்போதும், இரவிலும், திருமணத்தின் மூலம் என்னை உங்கள் மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
அயத்நோபநதம் ஸாதோ ப்ரியேண ஸுஹ்ரு'தா ஸஹ । ஸ்த்ரீஸுகம் போக்தும் இச்சாமி மா மே விக்நகரோ பவ
ஓய்வில்லாமல் எளிதாக கிடைத்த இந்த பெண்மை ஆனந்தத்தை என் அன்பு தோழியுடன் சேர்ந்து அனுபவிக்க விரும்புகிறேன்; தயவுசெய்து எனக்கு தடையாக இருப்பதில்லை.
க்ரமப்ரவ்ரு'த்தம் ஆ ஸ்ரு'ஷ்டேஸ் ஸுகஸாத்யம் மநோரமம் । ப்ரக்ரு'தம் குர்வதஃ கார்யம் தோஷஃ க இவ ஜாயதே
உலகில் எல்லாம் ஒழுங்காக இயங்கும் போது, எளிதாகவும் இனிமையாகவும் நடைபெறும் இயற்கைச் செயலில் குற்றம் என்ன வருகிறது?