ஏதாம் அவஷ்டப்ய த்ரு'ஶம் பகீரததியா வ்ரு'தாம் । ஸமஸ் ஸ்வஸ்தோ யதாப்ராப்தம் கார்யம் ஆஹர ஶாந்ததீஃ
பகீரதனின் உறுதியைப் போல இந்தத் தெளிவான பார்வையைப் பிடித்து, மனம் அமைதியாக, சாந்தமாக இருந்து, உனக்கு நேரும் பணிகளை அமைதியான மனதுடன் செய்து முடி.
இதம் பூர்வம் பரித்யஜ்ய க்ரோடீக்ரு'த்ய ததஸ் ஸ்வயம் । ஶாந்தம் ஆத்மநி திஷ்ட த்வம் ஶிகித்வஜ இவாசலஃ
முந்தையதை விட்டுவிட்டு, அதை உன் உள்ளத்தில் சேர்த்து, நீ உன் ஆத்மாவில் அமைதியாக நிலைத்திரு; சிகித்வஜன் போல் மலையாய் அசையாமல் இரு.
கோ ऽஸௌ ஶிகித்வஜோ நாம கதம் வா லப்தவாந் பதம் । ஏதத் கதய மே ப்ரஹ்மந் பூயோ போதாபிவ்ரு'த்தயே
இந்த சிகித்வஜன் யார்? அவர் அந்த நிலையை எப்படிப் பெற்றார்? என் அறிவு மேலும் வளரும்படி, இதை மீண்டும் எனக்குச் சொல்லுங்கள் பிரம்மனே.
த்வாபரே ऽபவதாம் பூர்வம் இதாநீம் ச பவிஷ்யதஃ । தேநைவ ஸந்நிவேஶேந தம்பதீ ஸ்நிக்தநாகரௌ
துவாபர யுகத்தில் முன்பும், இப்போது மீண்டும் வரப்போகிறவர்களும், அதே இருவரே; கணவன் மனைவியாக, அன்போடும், காதலில் நிபுணர்களாகவும் இருப்பார்கள்.
யத் பூர்வம் ஆஸீத் பகவம்ஸ் தத் இதாநீம் ததைவ ஹி । பவிஷ்யதி கிமர்தம் வை வத மே வததாம் வர
பெரியவரே, முன்பு இருந்தது இப்போது அப்படியே உள்ளது; எதிர்காலத்தில் ஏன் வேறுபட வேண்டும்? சொல்லுங்கள், நல்ல பேச்சாளர்களில் சிறந்தவரே.
ஜகந்நிர்மாணநியதேர் அஸ்யா ப்ராஹ்ம்யாஸ் ஸ்வஸம்விதஃ । ஈத்ரு'ஶ்ய் ஏவ ஸ்திதிர் நித்யம் அநிவார்யா ஸ்வபாவஜா
இந்த உலகம் உருவாகும் ஒழுங்கு, அந்த தெய்வீகமான சுயஞானத்திலிருந்து எழும் இயல்பு; இது எப்போதும் மாறாதது, தவிர்க்க முடியாதது, இயற்கையாகும்.
யத் அந்யத் பஹுஶோ பூத்வா புநர் பவதி பூரிஶஃ । அபூத்வைவ பவத்ய் அந்யத் புநஶ் ச ந பவத்ய் அலம்
பலமுறை தோன்றி மறுபடியும் தோன்றும் ஒன்று, மறுபடியும் இல்லாமல் போய் வேறு ஒன்றாகி, மீண்டும் இல்லாமல் போகிறது—இதற்காக அதிகம் கவலைப்பட வேண்டாம்.
அந்யத் ப்ராக்ஸந்நிவேஶஸ்ய ஸாத்ரு'ஶ்யேந ஸ்புரத்ய் அலம் । அந்யத் ப்ராக்ஸந்நிவேஶார்தஸாத்ரு'ஶ்யேந விவல்கதி
முன்னதாக இருந்த அமைப்பைப் போன்ற ஒன்றாக மற்றொன்று தோன்றுகிறது; இன்னொன்று, அந்த முன்னைய அமைப்பை ஓரளவு மட்டும் ஒத்ததாக வெளிப்படுகிறது.
ஸத்ரு'ஶ்யோ விஷமாஶ் சைவ யதா ஸரஸி வீசயஃ । தா ஏவாந்யாஶ் ச த்ரு'ஶ்யந்தே வ்யவஸ்தாஸ் ஸம்ஸ்ரு'தௌ ததா
ஏரியில் எழும் அலைகள் ஒரே மாதிரியும், வேறுபாடும் கொண்டிருப்பதைப் போல, இந்த பிறவி சுழற்சியிலும் பலவகை நிலைகள் ஒரே நேரத்தில் ஒத்ததும், வேறுபட்டதும் தோன்றுகின்றன.
தஸ்மாத் ராகவ பூயோ ऽபி வக்ஷ்யமாணோ நரேஶ்வரஃ । பவிஷ்யதி மஹாதேஜாஸ் தத்வ்ரு'த்தாந்தம் இமம் ஶ்ரு'ணு
ஆகையால், ராகவன், இப்போது நான் கூறவிருக்கும் அந்த மன்னன் மிகுந்த ஒளியுடன் பிறப்பான்; அவன் பற்றிய இந்தக் கதையை நீ கேள்.
த்வாபரே பூர்வம் அபவத் அதீதே ஸப்தமே மநௌ । சதுர்யுகே சதுர்தே து ஸர்கே ऽஸ்மிந் வாரணாகுலே
கடந்த காலத்தில், ஏழாவது மனுவின் போது, துவாபர யுகத்தில், நான்காவது சுழற்சியில், இந்த யானைகள் நிறைந்த உலகில்,
ஜம்புத்வீபே ப்ரஶாந்தஸ்ய விந்த்யஸ்யாதூரஸம்ஸ்திதே । மாலவாநாம் புரே ஶ்ரீமாஞ் ஶிகித்வஜ இதீஶ்வரஃ
ஜம்புத்வீபத்தில், அமைதியான விந்திய மலையின் அருகே, மாலவ நாட்டின் நகரத்தில், ஶ்ரீமான் ஶிகித்வஜன் என்ற புகழ்பெற்ற மன்னன் இருந்தான்.
தைர்யௌதார்யதயாயுக்தஃ க்ஷமாஶமதமாந்விதஃ । ஶூரஶ் ஶுபஸமாசாரோ மாநீ குணகணாகரஃ
அவர் தைரியம், உயர்ந்த மனம், இரக்கம் ஆகியவற்றால் நிரம்பியவர்; பொறுமையும், மனஅடக்கம், உணர்ச்சியடக்கம் ஆகியவற்றும் உடையவர்; வீரனும், நல்லொழுக்கம் கொண்டவரும், தன்னை மதிப்பவரும், எல்லா நற்குணங்களும் உள்ளவரும் ஆவர்.
ஆஹர்தா ஸர்வயஜ்ஞாநாம் ஜேதா ஸர்வதநுஷ்மதாம் । கர்தா ஸகலகார்யாணாம் பர்தாபூர்வவபுர் புவஃ
அவர் எல்லா யாகங்களையும் நடத்துபவர்; எல்லா வில்லாளர்களையும் வென்றவர்; எல்லா காரியங்களையும் செய்து முடிப்பவர்; பூமியில் முதன்மை அரசராக இருந்தவர்.
பேஶலஸ் ஸ்நிக்தமதுரோ விதக்தஃ ப்ரீதநாகரஃ । ஸுந்தரஶ் ஶீலஸுபகஃ ப்ரதாபீ தர்மவத்ஸலஃ
அவர் இனிமையானவர், மென்மையானவர், இனிய சொற்கள் பேசுபவர்; புத்திசாலி, நகரத்தில் அனைவராலும் விரும்பப்படுபவர்; அழகானவர், நல்லொழுக்கம் கொண்டவர், ஒளிவீசுபவர், தர்மத்தை நேசிப்பவர்.
வேதிதா விதிதார்தாநாம் தாதா ஸகலஸம்பதாம் । போக்தா ஸம்ஸங்கரஹிதஸ் ஸுஶ்ரோதா ஸகலஶ்ருதேஃ
அவர் எல்லா பொருள்களையும் அறிந்தவர்; எல்லா செல்வங்களையும் வழங்குபவர்; பற்றினிலையில்லாமல் அனுபவிப்பவர்; எல்லா ஞானங்களையும் நன்கு கேட்பவர்.
ஸ போகௌகாந் அநாத்ரு'த்ய ஸ்த்ரைணம் த்ரு'ணவத் உத்ஸ்ரு'ஜந் । பிதரி ஸ்வர்கம் ஆபந்நே பால ஏவோத்தமௌஜஸா
அவன் எல்லா இன்பங்களையும் பொருட்படுத்தாமல், பெண்கள் தொடர்பான ஆசைகளை புல்லாக எண்ணி விட்டு, தந்தை சொர்க்கம் அடைந்தபோது, சிறுவயதிலேயே மிகுந்த வலிமையுடன் இருந்தான்.
க்ரு'த்வா ஷோடஶவர்ஷாத்மா க்ரு'த்வா திக்விஜயம் வஶீ । நூநம் ஸௌராஜ்யஸம்பத்த்யா பூமண்டலம் அயோஜயத்
பதினாறு வயது அடைந்ததும், உலகின் நான்கு திசைகளையும் வென்று, அரசரசாக பூமியெங்கும் தனது ஆட்சி ஒன்றிணைத்தான்.
அதிஷ்டத் விகதாஶங்கம் பாலயந் தர்மதஃ ப்ரஜாஃ । தீமாந் ஸ மந்த்ரிபிஸ் ஸார்தம் யஶஸா ஶுக்லயந் திஶஃ
அவன் எவ்வித பயமும் இன்றி, நீதியோடு رعாசைகளை பாதுகாத்தான்; புத்திசாலியாக அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து, தனது புகழை எல்லாத் திசைகளிலும் பரப்பினான்.
அத கச்சத்ஸு வர்ஷேஷு வஸந்தே ப்ரோல்லஸத்ய் அலம் । புஷ்பேஷு ஜ்ரு'ம்பமாணேஷு ஸ்புரத்ஸு ஶஶிரஶ்மிஷு
ஆண்டுகள் கடந்து, வசந்த காலத்தில் மலர்கள் மிகுதியாக மலர, சந்திரனின் ஒளி பிரகாசமாக வீசும் those நேரத்தில்,
மஞ்ஜரீஜாலதோலாஸு விடபாந்தஃபுராந்தரே । ரஜஃகர்பூரதவலே சலத்தலகவாடகே
மலர்களின் கொத்துகள் ஆடிக்கொண்டிருக்கும் கிளைகளின் உள்ளக இடங்களில், இலைகள் மெதுவாக அசைவதைக் காணலாம்; அவை தூளாகிய மகரந்தம் பூசப்பட்டு, கற்பூரம் போல் வெண்மைதான்.
ஆமோதிநி லஸத்புஷ்பகுலுச்சகவிதாநகே । காயத்ஸு கஹநேஷூச்சைர் மிதுநேஷ்வ் அலிநாம் மிதஃ
மணமுள்ள, ஒளிரும் பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குஞ்சங்களில், அடர்ந்த காடுகளில், தேனீக்கள் கூட்டமாக உயர்ந்த குரலில் பாடிக்கொண்டிருக்கின்றன.
ஆயாதி மதுரே வாயௌ ஶஶிஶீகரஶீதலே । கதலீகந்தலீகச்சதலபல்லவலாஸிநி
அங்கு சந்திரனின் அமுதம் கலந்த குளிர்ந்த, இனிய காற்று வீசுகிறது; அது வாழைத் தண்டுகளின் அடிப்பகுதியில் முளைக்கும் இலைகளோடு விளையாடுகிறது.
காந்தாம் ப்ரதி பபூவாஸ்ய நவம் சேதஸ் ஸமுத்ஸுகம் । க்ஷீவம் குஸுமஸம்பாரஸௌகந்திமதுராஸவைஃ
அவன் காதலிக்காக, அவன் மனம் புதிதாக ஆவலுடன் மலர்ந்தது; திரட்டிய மலர்களின் வாசனையும் இனிப்பும் அவனை மயக்கமடையச் செய்தது.
மநோராஜ்யம் இதம் சக்ரே ஸ வஸந்தமதைதிதஃ । உத்யாநவநதோலாஸு லீலாகமலிநீஷு ச
வசந்தத்தின் காமத்தில் மூழ்கி, அவன் இந்த தோட்டங்களும், பூங்காக்களும், ஊஞ்சல் மரங்களும், விளையாட்டு தாமரை குளங்களும் நிறைந்த இடத்தை தன் ஆனந்த ராஜ்யமாக ஆக்கினான்.
கதா ப்ரணயிநீம் முக்தாம் பாலாப்ஜமுகுலஸ்தநீம் । கரிஷ்யே காமிநீம் அங்கே பர்யங்கே குஸுமாங்கிதாம்
எப்போது என் அன்புக்குரிய, இன்னும் சிறுமை தழைக்கும், தாமரை மொட்டுப் போல முலைகள் உடையவளைக் காதலியாக என் மடியில், மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட படுக்கையில் அமர வைப்பேன் என்று ஆசைப்பட்டான்.
கதா கமலவல்லீநாம் தோலாஸ்வ் அலிர் இவாலிநீம் । ஆலோலதாம் விநேஷ்யாமி பாலாம் புஜலதாநுகாம்
எப்போது நான் ஒரு தேனீ போல, தாமரை கொடியிலே ஊஞ்சல் ஆடுவது போல், என் மென்மையான காதலியை என் தோள்களில் சுற்றி ஊஞ்சலில் ஆட வைப்பேன் என்று எண்ணினான்.
ம்ரு'ணாலஹாரகுந்தேந்துவ்ரு'ந்ததல்பாபிலாஷிணீ । மத்க்ரு'தே மதநாதப்தா கதா ஸ்யாத் இந்துஸுந்தரீ
எப்போது அந்த சந்திர முகம் கொண்ட அழகி, எனக்காக காதலில் உருகி, தாமரை தண்டு, மல்லிகை, வெள்ளை குமுதம் போன்ற மலர்களால் ஆன படுக்கையை விரும்புவாளோ என்று ஆசைப்பட்டான்.
இதி சிந்தாபரோ பூத்வா குஸுமாவலநோந்முகஃ । விஜஹார வநாந்தேஷு குஸுமோபவநேஷு ச
அவன் ஆழ்ந்த சிந்தனையுடன் மலர் மாலைகள் அணிய ஆவலோடு, காட்டின் எல்லையிலும் மலர்களால் நிரம்பிய தோட்டங்களிலும் சஞ்சரித்தான்.
வேலோபவநதோலாஸு லீலாகமலிநீஷு ச । வல்லீவலயகேஹேஷு விவிதோத்யாநபூமிஷு
கடற்கரை தோட்டங்களில் உள்ள ஊஞ்சல்களில், விளையாட்டு தாமரை குளங்களில், கொடிகள் சூழ்ந்த குடில்களில், பலவிதமான மகிழ்ச்சி தரும் தோட்டங்களில் அவன் ஆனந்தமடைந்தான்.