யதா ஸ்வப்நபுரே சித்கம் வர்ஜயித்வேதரத் க்வசித் । ந கிஞ்சித் ஸம்பவத்ய் அங்க ஜகத்ய் ஏவம் இஹாதிதஃ
கனவு நகரத்தில் அறிவின் வெளியைத் தவிர வேறு எதுவும் எங்கும் இல்லை போல, இந்த உலகிலும் ஆரம்பத்திலிருந்தே வேறு எதுவும் இல்லை, அன்பானவரே.
யதோ ந ஸம்பவத்ய் அந்யச் சேதம் கிஞ்சித் ததோ ऽகிலம் । சித்த்வம் ஸசேத்யம் அப்ய் ஏதத் அசேத்யம் ஸஜ் ஜகத் ஸ்திதம்
வேறு எதுவும் இல்லை என்பதால், இதெல்லாம் அறிவே ஆகும்; காணப்படுவது, காணப்படாததும் இந்த உலகில் அறிவாகவே நிலைத்திருக்கிறது.
யதா சித்வ்யோமமாத்ராத்ம ஸ்வப்நே கடபடாதிகம் । ஸர்காதாவ் ஏவ ஸர்கோ ऽயம் ததா சித்வ்யோமமாத்ரகம்
எப்படி கனவில் பானை, துணி போன்றவை எல்லாம் தூய அறிவின் வெளி மாத்திரமாகவே தோன்றுகின்றனவோ, அதுபோல படைப்பின் தொடக்கத்திலும் இந்த உலகமும் தூய அறிவின் வெளி மாத்திரமாகவே உள்ளது.
ஶுத்தஸம்வித்திமாத்ரத்வாத் ரு'தே ऽந்யத் ஸ்வப்நபத்தநே । யதா ந வித்யதே கிஞ்சித் ததாஸ்மிந் புவநத்ரயே
அந்த கனவு நகரம் தூய அறிவால் மட்டுமே நிறைந்திருப்பதால், அதற்கு அப்பால் வேறு எதுவும் இல்லை; அதேபோல் இந்த மூன்று உலகங்களிலும் வேறு எதுவும் இல்லை.
யாஃ காஶ்சந த்ரு'ஶோ யே யே பாவாபாவாஃ கிலாகமாஃ । ஸதேஶகாலசித்தாஸ் தத் ஸர்வம் சித்வ்யோமமாத்ரகம்
எந்த எண்ணங்கள், எந்த உருவங்களோ, இல்லாதவைகளோ, இடம், காலம், மனம் ஆகியவற்றுடன் கூறப்பட்டிருக்கின்றனவோ, அவை அனைத்தும் தூய அறிவின் வெளி மாத்திரமே.
ஸ ஏஷ தேவஃ கதிதோ யஃ பரஃ பரமார்ததஃ । யஸ் த்வம் யோ ऽஹம் அஶேஷம் வா ஜகத் ஏவ ச யோ ऽகிலம்
உயர்ந்த உண்மையில் விவரிக்கப்படும் அந்த இறைவன், நீயும், நானும், இந்த முழு உலகமும் ஆகி நிறைந்திருப்பவர்.
ஸர்வஸ்ய பூதஜாதஸ்ய ஜகதோ ऽந்யஸ்ய தே மம । தேஹோ ஹி சேதநாகாஶம் பரமாத்மைவ நேதரத்
எல்லா உயிர்களுக்கும், இந்த உலகத்துக்கும், வேறு உலகங்களுக்கும், உனக்கும் எனக்கும், உடல் என்பது உண்மையில் அறிவு நிறைந்த அகலம், அதுவே பரமாத்மா; வேறு எதுவும் இல்லை.
ஸங்கல்பநே ஸ்வப்நபுரே ஶரீரம் சித்வ்யோமதோ ऽந்யந் ந யதாஸ்தி கிஞ்சித் । ததேஹ ஸர்கே ப்ரதமைகஸர்காந் முநே ப்ரப்ரு'த்ய் அஸ்தி ந ரூபம் அந்யத்
கற்பனையால் உருவாகும் கனவுலகத்தில், அறிவு நிறைந்த அகலத்தைத் தவிர வேறு உடல் எதுவும் இல்லை. அதுபோலவே, முனிவரே, முதல் படைப்பிலிருந்தே இங்கே வேறு எந்த வடிவமும் இல்லை.
ஏவம் ஸர்வம் இதம் விஶ்வம் பரமாத்மைவ கேவலம் । ப்ரஹ்மைவ பரமாகாஶ ஏஷ தேவஃ பரஸ் ஸ்ம்ரு'தஃ
இவ்வாறு, இந்த உலகம் முழுவதும் பரமாத்மாவே ஒன்றாக உள்ளது; பிரம்மமே அந்த உயர்ந்த அகலம், இவன் தெய்வம் என்றும், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன் என்றும் நினைவுபடுத்தப்படுகிறார்.
தத் ஏதத்பூஜநம் ஶ்ரேயஸ் தஸ்மாத் ஸர்வம் அவாப்யதே । ஸ தேவஸ் ஸர்வகஸ் ஸர்வஸ் ஸர்வம் தஸ்மிந் ப்ரதிஷ்டிதம்
அதனால், இந்த வழிபாடே மிக உயர்ந்த நன்மை; இதனால் எல்லாம் பெறப்படுகிறது. அந்த தெய்வம் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவன், எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கியவன், எல்லாம் அவனிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன.
அக்ரு'த்ரிமம் அநாத்யந்தம் அத்விதீயம் அகண்டிதம் । அபஹிஸ்ஸாதநாஸாத்யம் ஸுகம் தஸ்மாத் அவாப்யதே
ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாதது, இரண்டில்லாதது, உடைந்துபோகாதது, வெளிப்புற முயற்சியால் கிடைக்காதது என்று இயற்கையாகவே இருக்கும் ஆனந்தம், அதனால் பெறப்படுகிறது.
ப்ரபுத்தஸ் த்வம் முநிஶ்ரேஷ்ட தேநேதம் தவ வர்ண்யதே । நாஸி தேவார்சநே யோக்யஃ புஷ்பதூபமயே மஹாந்
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நீ விழித்துள்ளாய்; அதனால் இவை உனக்காகச் சொல்கின்றேன். மலர், தூபம் போன்றவற்றால் தேவதை வழிபாடு செய்ய உனக்கு பொருத்தமில்லை.
அவ்யுத்பந்நதியோ யே ஹி பாலாஃ பேலவசேதஸஃ । க்ரு'த்ரிமார்சாமயம் தேஷாம் தேவார்சநம் உதாஹ்ரு'தம்
படிப்பும் புரிதலும் இல்லாத பிள்ளை மனம் கொண்டவர்கள், அவர்களுக்கே செயற்கை வழிபாடுகள் கொண்ட தேவதை வழிபாடு என்று கூறப்படுகிறது.
கந்தாக்ஷதைஶ் ச தீபைஶ் ச புஷ்பாத்யைஃ பூஜயந்தி ஹி । மித்யைவ கல்பிதைர் தேவம் ஆகாரே கல்பிதாத்மகம்
மணமும், அரிசி, விளக்கு, மலர் போன்றவற்றால், உருவும் இயல்பும் கற்பனை செய்யப்பட்ட தேவனை, பொய்யான கற்பனைகளால் அவர்கள் வழிபடுகிறார்கள்.
ஸ்வஸங்கல்பக்ரு'தைஃ க்ரு'த்வா க்ரமைர் அர்சநம் ஆத்ரு'தாஃ । பாலாஸ் ஸந்தாபம் ஆயாந்தி புஷ்பதூபலவார்சநைஃ
தங்கள் மனதில் உருவாக்கிய பொருள்களால், ஒவ்வொன்றாக ஆராதனை செய்து, அதில் முழுமையாக ஈடுபடும் இவர்கள், குழந்தைபோல் அறியாமையுடன், பூவும் தூபமும் விளக்கும் கொண்டு வழிபடுகிறார்கள்; ஆனால் அதனால் அவர்கள் துன்பத்திற்கே ஆளாகிறார்கள்.
ஸ்வஸங்கல்பக்ரு'தைர் அர்தைஃ க்ரு'த்வா தேவார்சநம் முதா । யதஃ குதஶ்சிந் மித்யாத்ம பலம் அத்ரார்பயந்தி தே
தங்கள் மனதில் உருவாக்கிய பொருள்களால் தேவனை வீணாக வழிபட்டாலும், அவர்கள் உண்மையை அறியாததால், எங்கோ இருந்து ஏதோ ஒரு பலனை பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்.
புஷ்பதூபார்சநம் ப்ரஹ்மந் கல்பிதம் பாலபுத்திஷு । யத் ஸ்யாத் பவாத்ரு'ஶே ऽயோக்யம் அர்சநம் தத் வதாம்ய் அஹம்
பிரம்மனே, பூவும் தூபமும் கொண்டு செய்யும் வழிபாடு குழந்தை மனதுடையவர்களுக்கு மட்டும் ஏற்படுத்தப்பட்டது; உங்களைப் போன்றவர்களுக்கு அது பொருத்தமற்றது, அந்த வழிபாட்டை இப்போது நான் விளக்குகிறேன்.
அஸ்மதாதிஸ் து நோ கஶ்சித் தேவோ மதிமதாம் வர । தேவஸ் த்ரிபுவநாதாரஃ பரமாத்மைவ நேதரஃ
நம்மிடையே, அறிவில் சிறந்தவரே, எவரும் தேவன் அல்லர்; மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆதாரமான தேவன், பரமாத்மா ஒருவரே, வேறு யாரும் அல்ல.
ஶிவஸ் ஸர்வபதாதீதஸ் ஸர்வஸங்கல்பநாதிகஃ । ஸர்வஸங்கல்பவலிதோ ந ஸர்வீ ந ச ஸார்விகஃ
சிவன் எல்லா துன்பங்களையும் தாண்டி, எல்லா எண்ணங்களையும் கடந்தவர்; ஆனாலும், எல்லா எண்ணங்களாலும் சூழப்பட்டவர், அவர் எல்லாவற்றையும் கொண்டவர் அல்ல, தனிப்பட்டவரும் அல்ல.
திக்காலாத்யநவச்சிந்நஸ் ஸர்வாரம்பப்ரகாரக்ரு'த் । சிந்மாத்ரமூர்திர் அமலோ தேவ இத்ய் உச்யதே முநே
திசை, காலம் முதலிய எதாலும் கட்டுப்படாதவர், எல்லா செயல்களின் உருவங்களை உருவாக்குபவர், தூய அறிவே உருவாகியவர், அவர் 'தெய்வம்' என்று அழைக்கப்படுகிறார், முனிவரே.
ஸம்வித் ஸர்வகலாதீதா ஸர்வபாவாந்தரஸ்திதா । ஸர்வஸத்தாப்ரதா தேவீ ஸர்வஸந்தாபஹாரிணீ
அறிவு எல்லா காலங்களையும் கடந்தது, எல்லா நிலைகளிலும் உறைகிறது, எல்லாவற்றுக்கும் உயிர் அளிக்கிறது, எல்லா துயரையும் போக்கும் தேவி ஆவாள்.
ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்மந் ஸதஸதோர் மத்யம் தத் தேவ உச்யதே । பரமாத்மாபராபிக்யம் தத் ஸத் ௐ இத்ய் உதாஹ்ரு'தம்
பிரம்மம் என்பது, பிராமணனே, இருப்பதும் இல்லாததும் இரண்டின் நடுவில் இருப்பது, அதுவே 'தெய்வம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது பரமாத்மா என்றும், அபராத்மா என்றும், 'சத்', 'ஓம்' என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.
மஹாஸத்தாஸ்வபாவேந ஸர்வத்ர ஸமதாம் கதம் । மஹாசித் இதி ச ப்ரோக்தம் பரமார்த இதி ஶ்ருதம்
அதிகமான சத்துவம் கொண்ட இயல்பால், எல்லா இடங்களிலும் சமத்துவத்தை அடைந்தது; அதையே 'பெரும் அறிவு' என்றும், 'உயர்ந்த உண்மை' என்றும் கூறுகிறார்கள்.
ஸ்திதம் ஸர்வத்ர ஸர்வர்து லதாஸ்வ் அந்தர் யதா ரஸஃ । ஸத்தாஸாமாந்யரூபேண மஹாசித்த்வாத்மநாபி ச
எல்லா இடங்களிலும், எல்லா காலங்களிலும், கொடிகளில் உள்ள சாறு போல நிலைத்திருப்பது, அது உயிரின் பொதுவான வடிவிலும், பெரும் அறிவின் சாரமாகவும் உள்ளது.
யச் சித்தத்த்வம் அருந்தத்யா யச் சித்தத்த்வம் தவாநக । யச் சித்தத்த்வம் ச பார்வத்யா யச் சித்தத்த்வம் கணேஷு ச
அருந்ததியின் மனதின் சாரமும், பாவமில்லாதவனே, உன் மனதின் சாரமும், பார்வதியின் மனதின் சாரமும், கணர்களின் மனதின் சாரமும்,
சித்தத்த்வம் யந் மமேதம் ச சித்தத்த்வம் யஜ் ஜகத்த்ரயே । தத் தேவ இதி தத்த்வஜ்ஞா விதுர் உத்தமபுத்தயஃ
என்னுள் உள்ள மனதின் சாரமும், மூன்று உலகங்களிலும் உள்ள மனதின் சாரமும், அதையே உண்மையை அறிந்த மேன்மை பெற்றவர்கள் 'தேவன்' என்று அறிவார்கள்.
பாதபாண்யாதிமாந் அந்யோ யோ வா தேவஃ ப்ரகல்ப்யதே । ஸ சிந்மாத்ராத் ரு'தே ப்ரஹ்மந் கிம்ஸாரஃ கில கத்யதாம்
பிரம்மனே, கைகள், கால்கள் போன்ற உறுப்புகள் உடைய வேறு எந்தத் தெய்வத்தையும் யாராவது நினைத்தாலும், தூய அறிவைத் தவிர அது உண்மையில் என்ன பொருள் கொண்டது? அதைச் சொல்லுங்கள்.
ந ஸ தூரே ஸ்திதோ ப்ரஹ்மந் ந துஷ்ப்ராபஸ் ஸ கஸ்யசித் । ஸ ஸம்ஸ்திதஸ் ஸதா தேஹே ஸர்வத்ரைவ ச கே ததா
பிரம்மனே, அவர் எங்கோ தொலைவில் இல்லை; யாருக்கும் அடைய முடியாதவரும் அல்லர். அவர் எப்போதும் உடலில் இருக்கிறார்; அதுபோல எல்லா இடங்களிலும், வானிலும் நிறைந்திருக்கிறார்.
ஸ கரோதி ஸ சாஶ்நாதி ஸ பிபர்தி ப்ரயாதி ச । ஸ நிஶ்ஶ்வஸதி ஸம்வேத்தா ஸோ ऽங்காந்ய் அங்காநி வேத்தி தே
அவர் செய்கிறார், அவர் உண்ணுகிறார், அவர் தாங்குகிறார், அவர் நகர்கிறார்; அவர் மூச்சுவிடுகிறார், அவர் அறிவார், உங்கள் உறுப்புகளையும் அவற்றின் செயல்களையும் அறிந்திருப்பவரும் அவரே.
ஸோ ऽஸ்யாம் விசித்ரசேஷ்டாயாம் ப்ரகாஶாயாம் ச தத்வஶாத் । தத்ஸ்வரூபநிபத்தாயாம் புர்யாம் அங்கபுரீஶ்வரஃ
இந்த விசித்திரமான செயல்களும் ஒளியும் அவருடைய சக்தியால் நிகழ்கின்றன; அவ்வாறு, உடல் என்னும் நகரத்தில், அதன் இயல்போடு இணைந்திருக்கும் ஆண்டவராக அவர் இருக்கிறார்.