வரதல்பகதோ யேந ஸ்வப்நே தேஹேந திக்தடம் । பரிப்ரமஸி ஹே ராம ஸ தேஹஸ் தே க்வ ஸம்ஸ்திதஃ
ராமா, நீ படுக்கையில் படுத்திருக்கும்போது, கனவில் வேறு ஒரு உடலுடன் தூர இடங்களுக்குச் சுற்றிப் பார்ப்பாய்—அந்த உடல் எங்கே இருக்கிறது?
ஜாகராயாம் மநோராஜ்யே யேந ஸ்வர்கபுராந்தரம் । பரிப்ரமஸி மேரும் வா ஸ தேஹஸ் தே க்வ ஸம்ஸ்திதஃ
நீ விழித்திருக்கும் போதும், மனதில் தோன்றும் எண்ண உலகில், சொர்க்க நகரங்களுக்கும், மேரு மலையுக்கும் சுற்றிப் பார்ப்பாய்—அப்போது அந்த உடல் எங்கே இருக்கிறது?
ஸ்வப்நேஷ்வ் அபி ச யஸ் ஸ்வப்நஸ் தத்ர யேந மஹீதடாந் । பரிப்ரமஸி ஹே ராம ஸ தேஹஸ் தே க்வ ஸம்ஸ்திதஃ
ராமா, கனவிலும் நீ மற்றொரு உடலை எடுத்துக்கொண்டு பூமியில் சுற்றிக்கொள்கிறாய். அந்த உடல் எங்கே இருக்கிறது?
கதைர் தேஹைர் மநோராஜ்யே மஹாவிபவபூமிஷு । பரிப்ரமஸி யேநேஹ ஸ தேஹஸ் தே க்வ ஸம்ஸ்திதஃ
மனதில் உருவான உடல்களோடு நீ செல்வம் நிறைந்த நாடுகளில் சஞ்சரிக்கிறாய். இங்கே நீ எந்த உடலால் அப்படிச் செய்கிறாய்? அந்த உடல் எங்கே இருக்கிறது?
மநோராஜ்யே மநோராஜ்யே விசித்ரா யா ஜகத்க்ரியாஃ । ப்ரகரோஷி மஹாபாஹோ யைர் தேஹைஸ் தே க்வ ஸம்ஸ்திதாஃ
மனக்கருத்தில் உருவான உலகத்தில், பல உடல்களால் நீ எண்ணிக்கையற்ற அதிசய செயல்களைச் செய்கிறாய், வலிமைமிக்கவனே. அந்த உடல்கள் எங்கே இருக்கின்றன?
விலாஸிந்யாநுராகிண்யா யேந ஸங்கல்பகாந்தயா । நிர்வ்ரு'திம் யாஸி தேஹேந ஸ தேஹஸ் தே க்வ ஸம்ஸ்திதஃ
உனது ஆசையால் உருவான உடலால், நினைவில் தோன்றிய காதலியுடன் ஆனந்தம் அடைகிறாய். அந்த உடல் எங்கே இருக்கிறது?
ஏதே ராம யதா தேஹா மாநஸஸ்பந்தஸந்மயாஃ । ததைவ தாத்ரு'காரம்போ தேஹோ ऽயம் மாநஸஸ் ஸ்ம்ரு'தஃ
ராமா, இந்த உடல்கள் மனதின் அலைச்சலால் உருவானவை போல, இந்த உடலும் மனதின் முயற்சியால் உருவான ஒன்றாகவே கருதப்படுகிறது.
இதம் தநம் அயம் தேஹோ தேஶோ ऽயம் இதி யோ ப்ரமஃ । தத் ஸர்வம் சித்தவீர்யஸ்ய ஸங்கல்பஸ்ய விஜ்ரு'ம்பிதம்
‘இது செல்வம்’, ‘இது உடல்’, ‘இது இடம்’ என்ற எல்லா எண்ணங்களும் மனதின் வலிமையான எண்ணத்தால் தோன்றியவை.
தீர்கம் ஸ்வப்நம் இமம் வித்தி தீர்கம் வா சித்தவிப்ரமம் । தீர்கம் வாபி மநோராஜ்யம் ஸம்ஸாரம் ரகுநந்தந
ரகுநாதா, இந்த உலக வாழ்வை நீ நீண்ட கனவு என்றும், நீண்ட மனச்சஞ்சலமாகவும், நீண்ட கற்பனை உலகமாகவும் அறிந்து கொள்.
ப்ரபோதம் ஏஷ்யஸி யதா பரம் ஆத்மேச்சயா ஸ்வயா । த்ரக்ஷ்யஸி த்வம் ததா ஸம்யக் இதம் ஊர்த்வாத் அதோ யதா
நீ உன்னுடைய உயர்ந்த விருப்பத்தால் விழித்துக்கொள்கிற போது, மேலும் கீழும் உள்ள அனைத்தையும் நீ உண்மையாகவே காண்பாய்.
ஸ்வப்நஸங்கல்பகலநே யதாந்யேவ ஜகத்ஸ்திதிஃ । ததைவேயம் ஹி ஸங்கல்பகலநா காசித் ஏவ ஹ
கனவும் கற்பனையும் களைந்தவுடன், உலகம் வேறுபட்டதாகத் தெரிகிறது. அதுபோல், இந்த உலகமும் வெறும் மனக்கற்பனையின் உருவாகத்தான் இருக்கிறது.
யதா பூர்வம் மயோத்பத்திஃ ப்ரோக்தா கமலஜந்மநஃ । மநஸஸ் ஸ்வயம் ஏவாந்தஸ் ஸங்கல்பகலநோத்பவா
முன்பே நான் தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரம்மாவின் தோற்றத்தைச் சொன்னது போல, எல்லாவற்றும் மனத்தின் உள்ளே, மனக்கற்பனையிலிருந்து தான் தோன்றுகிறது.
விசித்ரரசநோபேதம் அநந்தஶதவிப்ரமம் । ஸங்கல்பகலநாமாத்ரம் ததேதம் அவபாஸதே
அற்புதமான படைப்புகளும் எண்ணற்ற மாயைகளும் நிறைந்த இந்த உலகம், உண்மையில் மனக்கற்பனையின் விளைவாக மட்டுமே தோன்றுகிறது.
யதா கலித ஆபாஸோ மநஸோ ऽப்ஜஜதாகதௌ । தேஹவச் சிந்திதோ தேஹஸ் ஸ்திதோ ऽந்யஸ் தத்வத் ஏவ ஹி
தாமரையிலிருந்து பிறந்தவன் பயணிக்கையில் மனதில் தோன்றும் உருவம், நினைத்த உடலைப் போலவே, வேறு ஒரு உடலும் தனியாக நிற்கிறது. இதுவும் அதுபோலதான்.
ப்ராக்ப்ரவாஹசிராப்யஸ்தோ வாஸநாவிலயேந யஃ । ததைவ த்ரு'ஶ்யதே தேஹஸ் ததாக்ரு'த்யுதயேந ஸஃ
ஒரு உடல் நீண்ட நாட்களாக ஒரு வழக்கில் பழகியிருந்தால், அந்த பழக்கங்கள் மறைந்த பிறகும், அதே உருவத்தில் அது தோன்றுவது போல் தெரிகிறது.
பௌருஷேண ப்ரயத்நேந ஸங்கல்போ ஹ்ய் அயம் ஏவ சேத் । அந்யதா பாவ்யதே ராம பூயதே தத் இஹாந்யதா
ராமா, மனதில் உறுதியும் முயற்சியும் இருந்தால் தான் இந்த எண்ணம் உருவாகிறது; இல்லையெனில், எண்ணம் வேறுபட்டால், இங்கே விளைவும் வேறுபடும்.
அயம் ஸோ ऽஹம் மமாயம் ச ஸம்ஸார இதி பாவிதே । ஸத்யோ ऽயம் பாஸதே ராம பாவநாதார்ட்யஸம்பவஃ
"நான் இதுவே, இது எனது, இது உலகம்" என்று ஒருவன் மனதில் உறுதியாக நினைத்தால், ராமா, அந்த எண்ணத்தின் வலிமையால் அது உண்மையாகத் தோன்றுகிறது.
பாவிதம் தீவ்ரவேகேந யத் ஏவாஶு தத் ஏவ ச । ஸர்வத்ர த்ரு'ஶ்யதே ராம காந்தேவாத்யந்தவல்லபா
ராமா, மனதில் மிகுந்த வேகத்துடன் எதை ஆழமாக நினைத்தாலும், அது விரைவாக எங்கும் தெரிகிறது; அது மிகவும் நேசமான மனைவியைப் போல எல்லா இடத்திலும் மிகவும் பிரியமாகத் தோன்றும்.
அஹர்வ்யாப்ரு'திர் அப்யஸ்தா யதா ஸ்வப்நே ऽபி த்ரு'ஶ்யதே । ததா ஸம்பாவநாப்யஸ்தஸ் ஸம்ஸாரோ ऽப்ய் அவலோக்யதே
நாம் ஒரு வேலையை நாள் முழுவதும் செய்து பழகினால், அது கனவில் கூட தோன்றும். அதுபோல, இந்த உலகையும் மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து வந்தால், அது உண்மையென நமக்கு தெரிகிறது.
யதா ஸ்வப்நாவதௌ க்ஷிப்ரம் அஹர்வத் அவபாஸதே । ததேதம் ஸர்வகாலஸ்தம் அபி ஸம்லக்ஷ்யதே சிரம்
நாம் பகலில் பார்த்தவற்றை கனவில் விரைவாக காண்பது போல், எப்போதும் இருக்கும் இந்த உலகமும் நமக்கு நீண்ட காலம் இருப்பது போலத் தோன்றுகிறது.
வ்யோமந்ய் ஏவ யதா தாபஸந்தப்தே த்ரு'ஶ்யதே ஸரித் । தராப்ய் அவித்யமாநைவ ஸங்கல்பாத் த்ரு'ஶ்யதே ததா
வானில் வெயிலால் நதியைக் காண்பது போல, உண்மையில் இல்லாத இந்த பூமியும் நம் மனக்கற்பனையால் தோன்றுகிறது.
த்ரு'ஶ்யதே த்ரு'ஷ்டிவைரூப்யாத் யதா வ்யோமநி பிஞ்சிகா । ததைவேயம் ஜகல்லக்ஷ்மீர் துர்ஜ்ஞாநாத் ஏவ பாஸதே
கண் குறைபாடால் வானில் கோடு தெரியும் போல, அறியாமையால் தான் இந்த உலக அழகு நமக்கு தெரிகிறது.
பீருர் அப்ய் ஏதி ந யதா ஸ்வஸங்கல்பேஷு ஸம்ப்ரமம் । ஸ்வஸங்கல்பே ऽபி ஸம்ஸாரே ந ததைதி பயம் ஸுதீஃ
ஒரு பயப்படுகிறவன் தன் எண்ணங்களால் கலக்கம் அடையாதது போல், இந்த உலகம் தன் மனத்தின் உருவாக இருந்தாலும், அறிவுள்ளவன் அங்கே பயம் அடைவதில்லை.
ஸ்வ ஏவ ஹி ஸ்வபாவோ ऽயம் இத்தம் ஸம்ப்ரதி பாஸதே । ஸம்ஸாரஸரணிஸ்தித்யா கஸ்மாத் கோ ऽத்ர விபாதி கிம்
இப்போது வெளிப்படுவது நம் இயல்பே; இந்த உலக வாழ்வின் வழியில், யார், எது, எப்படி உண்மையில் தோன்றுகிறது என்று கேட்க முடியாது.
ஸ ஏவ கிஞ்சித் ஸம்ஶோத்யஶ் ஶுத்த்யா விமலதாம் கதே । தஸ்மிந் ந த்ரு'ஶ்யதே ராம மோஹோ ऽயம் ஜாகதஶ் சலஃ
அந்த இயல்பு சிறிது தூய்மையடைந்து தெளிவாகும்போது, ராமா, அந்த உலக மாயை எனும் அசையாத குழப்பம் அங்கே anymore காணப்படாது.
ஸம்யகாலோகமாத்ரேண ஸ்வபாவஶ் ஶுத்திம் ரு'ச்சதி । ந க்ரு'ஹ்ணாதி மலம் பூயஸ் தாம்ரதாம் இவ காஞ்சநம்
சரியாகப் பார்ப்பதினால் தான் இயல்பு தூய்மையடைகிறது; அது மீண்டும் குறைபாடுகளை ஏற்காது, பொன்னைப் போல அது எப்போதும் அழுக்காக மாறாது.
ஆபாஸமாத்ரம் ஏவைதந் ந ஸந் நாஸஜ் ஜகத்த்ரயம் । இத்ய் அந்யகலநாத்யாகம் ஸம்யகாலோகநம் விதுஃ
இந்த மூன்று உலகமும் வெறும் தோற்றமே; அது உண்மை அல்ல, பொய் அல்ல. மற்ற எல்லா எண்ணங்களையும் விட்டுவிட்டு, இதையே தெளிவாகப் பார்ப்பதே உண்மையான பார்வை என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.
மரணம் ஜீவிதம் ஸ்வர்கோ ஜ்ஞாநம் அஜ்ஞாநம் ஏவ ச । சிதாபாஸாத் ரு'தே நாஸ்தீத்ய் ஏகதா ஸம்யகீக்ஷணம்
மரணம், வாழ்வு, சொர்க்கம், அறிவு, அறியாமை—இவை அனைத்தும் அறிவின் பிரதிபலிப்பைத் தவிர வேறெதுவும் இல்லை; இதை ஒருமையாய் உணர்வதே உண்மையான பார்வை.
த்வமஹந்தாதிஸம்ஸாரம் இதம் ஏதா திஶோ தஶ । ஸர்வம் ஸ்வாபாஸம் ஏவேதி ஸம்யகாலோகநம் விதுஃ
நான், நீ என்று எல்லா பக்கங்களிலும் தோன்றும் இந்த உலகம், நம்முடைய சொந்த தோற்றமே என்று அறிஞர்கள் அறிவார்கள்; இதையே உண்மையான பார்வை என்கிறார்கள்.
ஸதஸந்மயஸம்ஸாரே யதாபூதார்ததர்ஶநாத் । நாஸ்தம் ஏதி ந சோதேதி ஸம்யகாலோகநாந் மநஃ
உண்மை மற்றும் பொய்யால் ஆன இந்த உலகத்தில், பொருள்களை உண்மையாகப் பார்க்கும் போது, மனம் மறையவும் எழவும் செய்யாது; இதுவே உண்மையான பார்வையின் பலன்.