நித்யாநித்யாஸு லோலாஸு ஜகத்ஸ்திதிஷு ஸம்ஸ்திதஃ । அந்தர்முகோ ऽஸ்மி திஷ்டாமி ஸ்வயம் ஏவாத்மநாத்மநி
நிலையற்ற இந்த உலக நிலைகளில் எதுவாக இருந்தாலும், நான் உள்ளுக்குள் திரும்பி, என் ஆன்மாவிலேயே என் ஆத்மாவால் நிலைத்து நிற்கிறேன்.
அபி ஸம்ருத்யதே வாயுர் அபி வா ஸலிலம் கதேஃ । நைதஸ்மாத் ஸுஸமாதாநாந் நிருத்தம் ஸம்ஸ்மராம்ய் அஹம்
காற்று அடைக்கப்பட்டாலும், நீர் ஓட்டம் தடுக்கப்பட்டாலும், எனது அந்த ஆழ்ந்த சமாதி ஒருபோதும் தடைபட்டதாக எனக்கு நினைவில்லை.
ப்ராணாபாநாநுஸரணாத் பரமாத்மாவலோகநாத் । அஶோகம் அநுயாதோ ऽஸ்மி பதம் ஆத்யம் மஹாதபஃ
உயிர் வரத்து போக்கை கவனித்து, பரமாத்மாவை காணும் வழியில், மகா தவமுடையவனே, நான் துக்கமில்லா ஆதிய நிலையை அடைந்தேன்.
ஆ மஹாப்ரலயாத் ப்ரஹ்மந்ந் உந்மஜ்ஜநநிமஜ்ஜநே । அயம் அத்யாபி பூதாநாம் பஶ்யஞ் ஜீவாமி தீரதீஃ
பிரம்மனே, பெரிய அழிவுவரை, உயிர்கள் எழுந்து மறையும் நிலைகளை பார்த்துக்கொண்டு, இப்போது கூட நிலையான மனதுடன் வாழ்கிறேன்.
ந பூதம் ந பவிஷ்யச் ச சிந்தயாமி கதாசந । த்ரு'ஷ்டிம் ஆலம்ப்ய திஷ்டாமி வர்தமாநாம் இஹாத்மநஃ
நான் ஒருபோதும் கடந்த காலத்தையோ எதிர்காலத்தையோ சிந்திப்பதில்லை; இந்த பார்வையில் நிலைத்து, இங்கு இப்பொழுது உள்ள ஆத்மாவில் உறுதியாக இருக்கிறேன்.
யதாப்ராப்தேஷு கார்யேஷு பரித்யக்தபலைஷணஃ । ஸுஷுப்தஸமயா புத்த்யா பரிதிஷ்டாமி கேவலம்
எது வந்தாலும், அதன் பலனை விரும்பாமல், ஆழ்ந்த தூக்கத்தின் விழிப்புணர்வோடு மட்டும் நான் அமைதியாக இருக்கிறேன்.
பாவாபாவமயீம் சிந்தாம் ஈஹிதாநீஹிதாந்விதாம் । விமுச்யாத்மநி திஷ்டாமி சிரம் ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
உள்ளது இல்லாதது எனும் எண்ணங்களையும், விருப்பம் வெறுப்பு கலந்த சிந்தனைகளையும் விட்டுவிட்டு, நான் என் ஆன்மாவிலேயே நிலைத்து, நீண்ட நாட்கள் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
ப்ராணாபாநஸமாயோகஸமயம் ஸமநுஸ்மரந் । ஸ்வயம் ஆத்மநி துஷ்யாமி தேநாஸ்மி சிரஜீவிதஃ
உயிர் ஓட்டமும், வெளியேறும் சுவாசமும் ஒன்றாகும் நிலையை எப்போதும் நினைவில் கொண்டு, நான் என் உள்ளத்தில் திருப்தியுடன் இருக்கிறேன்; இதனால் நீண்ட நாட்கள் வாழ்கிறேன்.
இதம் அத்ய மயா லப்தம் இதம் லப்ஸ்யாமி ஸுந்தரம் । இதி சிந்தா ந மே தேந சிரம் ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
"இதை இன்று பெற்றேன்" அல்லது "அந்த அழகானதை பெறப்போகிறேன்" என்ற எண்ணங்கள் எனக்குள் எழுவதில்லை; அதனால் நான் நீண்ட நாட்கள் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
ந ஸ்தௌமி ந ச நிந்தாமி க்வசித் கிஞ்சித் கதாசந । ஆத்மநோ ऽந்யஸ்ய வா ஸாதோ தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
எந்த நேரத்திலும், எந்த இடத்திலும், என்னையோ, பிறரையோ, நான் புகழ்வதுமில்லை, பழிப்பதுமில்லை; இதனால் நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
ந துஷ்யதி ஶுபப்ராப்தௌ நாஶுபேஷ்வ் அபி கித்யதே । மநோ மம ஸமம் நித்யம் தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
எனது மனம் எப்போதும் சமமாக உள்ளது; நல்லது கிடைத்தாலும் மகிழ்ச்சி இல்லை, தீமை வந்தாலும் வருத்தம் இல்லை. அதனால், நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
பரமம் த்யாகம் ஆலம்ப்ய ஸர்வம் ஏவ ஸதைவ ஹி । ஜீவிதாதி மயா த்யக்தம் தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
உயர்ந்த விடுப்பை அடைந்ததால், எல்லாவற்றையும்—including உயிரையும்—நான் எப்போதும் விட்டுவிட்டேன். அதனால், நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
ப்ரஶாந்தசாபலம் வீதஶோகம் அஸ்தஸமீஹிதம் । மநோ மம முநே ஶாந்தம் தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
முனிவரே, எனது மனம் அமைதியாக உள்ளது; அதில் அசதி இல்லை, துக்கம் இல்லை, எதற்கும் ஆசை இல்லை. அதனால், நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
காஷ்டம் விலாஸிநீம் ஶைலம் த்ரு'ணம் அக்நிம் ஹிமம் நபஃ । ஸமம் ஸர்வத்ர பஶ்யாமி தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
மரம், பெண், மலை, புல், நெருப்பு, பனி, ஆகாயம்—இவை எல்லாம் எனக்கு எங்கும் ஒரே மாதிரியாகத் தெரிகின்றன. அதனால், நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
கிம் அத்ய மம ஸம்ப்ராப்தம் ப்ராதர் வா பவிதா புநஃ । இதி சிந்தாஜ்வரோ நாஸ்தி தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
எனக்கு இன்று என்ன கிடைத்தது? நாளை காலையில் என்ன நடக்கும்? என்ற கவலை எனக்கில்லை. அதனால் நான் நோயில்லாமல் அமைதியாக வாழ்கிறேன்.
ஜராமரணதுஃகேஷு ராஜ்யலாபஸுகேஷு ச । ந பிபேமி ந ஹ்ரு'ஷ்யாமி தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
முதுமை மற்றும் மரணத்தின் துயரங்களை நான் பயப்படவில்லை; அரசாட்சி கிடைத்த மகிழ்ச்சியிலும் நான் உல்லாசப்படவில்லை. அதனால் நான் நோயின்றி அமைதியாக வாழ்கிறேன்.
அயம் பந்துஃ பரஶ் சாயம் மமாயம் அயம் அந்யதஃ । இதி ப்ரஹ்மந் ந ஜாநாமி தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
ஓ பிரம்மன், இவர் என் உறவினர், அவர் வேறு, இது எனது, அது பிறவரது என்று நான் அறியவில்லை. அதனால் நான் நோயின்றி அமைதியாக வாழ்கிறேன்.
ஆஹரந் விஹரம்ஸ் திஷ்டந்ந் உத்திஷ்டந்ந் உச்ச்வஸந் ஸ்வபந் । தேஹோ ऽஹம் இதி நோ வேத்மி தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
சாப்பிடும்போது, நடக்கும்போது, நிற்கும்போது, எழும்போது, மூச்சுவிடும்போது, தூங்கும்போதும், நான் இந்த உடலே என்று எண்ணவில்லை. அதனால் நான் நோயின்றி அமைதியாக வாழ்கிறேன்.
இமம் ஸம்ஸாரம் ஆரம்பம் ஸுஷுப்தவத் அவஸ்திதஃ । அஸந்தம் இவ பஶ்யாமி தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
இந்த உலக வாழ்க்கையின் தொடக்கத்திலும், நான் ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருப்பதைப்போல் அமைதியாக இருக்கிறேன்; இது உண்மையல்ல என்று பார்க்கிறேன். அதனால் எனக்கு எந்த வேதனையும் இல்லை.
யதாகாலம் உபாயாதாவ் அர்தாநர்தௌ ஸமௌ மம । ஹஸ்தாவ் இவ ஶரீரஸ்தௌ தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
எனக்கு லாபமும் நஷ்டமும் தக்க நேரத்தில், உடலில் இரு கைகளைப் போல் சேர்ந்து வருகிறன. அதனால் எனக்கு எந்த வேதனையும் இல்லை.
அபாரிப்லவயா ரு'ஜ்வ்யா ஸுத்ரு'ஶா ஸ்நிக்தமுக்தயா । ரு'ஜு பஶ்யாமி ஸர்வத்ர தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
எனது பார்வை தெளிவாகவும் நேராகவும், மென்மையாகவும், குற்றமற்றதாகவும் உள்ளது; எல்லா இடங்களிலும் நேரடியாகப் பார்க்கிறேன். அதனால் எனக்கு எந்த வேதனையும் இல்லை.
ஆபாதமஸ்தகாந்தே ऽஸ்மிந் ந தேஹே மமதா மம । த்யக்தாஹங்காரபங்கஸ்ய தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
இந்த உடலில் தலை முதல் பாதம் வரை எதிலும் 'என்' என்பது எனக்கில்லை; அகந்தை என்ற சதுப்பை விட்டுவிட்டேன். அதனால் எனக்கு எந்த வேதனையும் இல்லை.
யத் கரோமி யத் அஶ்நாமி தத் த்யக்த்வா தத்வதோ ऽபி மே । மநோ நைஷ்கர்ம்யம் ஆதத்தே தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
நான் என்ன செய்கிறேனோ, என்ன சாப்பிடுகிறேனோ, அதற்கே கூட பற்றில்லாமல் விட்டுவிட்டேன்; எனவே என் மனம் எந்தச் செயலும் பற்றிக் கொள்ளாது. இதனால் நான் நோயற்றவனாக வாழ்கிறேன்.
யதா யதா முநே கிஞ்சித் விஜாநாமி ததா ததா । நதிம் ஆயாமி நௌத்தத்யம் தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
ஓ முனிவரே, நான் எதையாவது அறிந்தபோது, அதற்காக நான் பெருமை கொள்ளவோ, அகந்தை கொள்ளவோ இல்லை. இதனால் நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
கரோமீஶோ ऽபி நாக்ராந்திம் பரிதப்யே ந கேதிதஃ । தரித்ரோ ऽபி ந வாஞ்சாமி தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
நான் எப்போது அதிகாரம் செய்தாலும், அதனால் எல்லை மீறவோ, மனம் சோர்வடையவோ இல்லை; ஏழையாக இருந்தாலும், ஆசைப்படுவதும் இல்லை. இதனால் நான் நோயற்றவனாக வாழ்கிறேன்.
நஶ்யத்ரூபே ஶரீரே ऽஸ்மிந்ந் அநஷ்டாத்மா சிதாஸ்பதஃ । பூதவ்ரு'ந்தம் ஹஸாம்ய் ஆராத் தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
இந்த உடல் அழிந்தாலும், உள்ளிருக்கும் ஆன்மா, அறிவின் ஆதாரம், அழியாது இருக்கிறது; உயிர்கள் எல்லாம் எவ்வளவு இருந்தாலும், அதை நான் தூரத்தில் இருந்து சிரிக்கிறேன். இதனால் நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
ஆஶாபாஶவிநுந்நாயாஶ் சித்தவ்ரு'த்தேஸ் ஸமாஹிதஃ । ஸம்ஸ்பர்ஶம் ந ததாம்ய் அந்தஸ் தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
எல்லா நம்பிக்கைகளும் ஆசைகளும் அகற்றப்பட்ட மனநிலையுடன் அமைதியாக இருக்கிறேன்; உள்ளுக்குள் எந்தத் தொடர்பும் ஏற்பட விடாமல் இருப்பதால், நான் நோயற்ற வாழ்கையில் இருக்கிறேன்.
அஸத்தாம் ஜகதஸ் ஸத்தாம் ஆத்மநஃ கரபில்வவத் । ஸுப்தஃ ப்ரபுத்தஃ பஶ்யாமி தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
இந்த உலகம் உண்மை அல்ல, ஆன்மா மட்டும் உண்மை என்று, கைபிடியில் உள்ள வில்வம் போல, தூங்கினாலும் விழித்திருந்தாலும் காண்கிறேன்; இதனால், நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
க்ஷீணம் பிந்நம் ஶ்லதம் ஜீர்ணம் க்ஷுப்தம் க்ஷுண்ணம் க்ஷயம் கதம் । பஶ்யாமி நவவத் ஸர்வம் தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
சுருங்கியதும், உடைந்ததும், தளர்ந்ததும், பழமையானதும், கலங்கியதும், நசிந்ததும், அழிந்ததும் எல்லாவற்றையும் புதிதாகவே பார்க்கிறேன்; இதனால், நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
ஸுகிதோ ऽஸ்மி ஸுகாஸக்தே துஃகிதோ துஃகிதே ஜநே । ஸர்வஸ்ய ப்ரியமித்ரம் ச தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
இன்பமுள்ளவர்களுடன் சந்தோஷமாகவும், துயரமுள்ளவர்களுடன் துக்கமாகவும், எல்லோருக்கும் நல்ல நண்பனாகவும் இருக்கிறேன்; இதனால், நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.