க்ஷணம் அஸ்தங்கதப்ராணம் அபாநோதயவர்ஜிதம் । அயத்நஸித்தம் பாஹ்யஸ்தம் கும்பகம் தத் பதம் விதுஃ
ஒரு கணம் ப்ராணன் மறைந்துவிட்டு, அப்பானம் இன்னும் எழவில்லை என்றால், எவ்வித முயற்சியும் இல்லாமல் வெளியில் நிலைபெறும் அந்த கும்பகம் தான் அந்த நிலை என்று அறிந்துகொள்.
க்ஷணம் அஸ்தங்கதாபாநஃ ப்ராணோதயவிவர்ஜிதஃ । அயத்நஸித்தோ ஹ்ய் அந்தஸ்ஸ்தஃ கும்பகஃ பரமம் பதம்
ஒரு கணம் அப்பானம் மறைந்துவிட்டு, ப்ராணன் இன்னும் எழவில்லை என்றால், எவ்வித முயற்சியும் இல்லாமல் உள்ளே நிலைபெறும் அந்த கும்பகம் தான் உயர்ந்த நிலை என்று அறிந்துகொள்.
ஏதத் தத் ஆத்மநோ ரூபம் ஶுத்தைஷா ஸா பரைவ சித் । ஏதத் ஸத் அஸதாபாஸம் ஏதத் ப்ராப்ய ந ஶோச்யதே
இதுவே ஆத்மாவின் உண்மையான வடிவம்; இது தூய்மையானது, உயர்ந்த அறிவாகும். இது இருப்பதாகவும் இல்லாததாகவும் தோன்றுகிறது. இதை அடைந்தவுடன் துக்கம் எதுவும் இருக்காது.
புஷ்பஸ்யாந்தர் இவாமோதம் ப்ராணஸ்யாந்தர் அவஸ்திதம் । ந ச ப்ராணம் ந சாபாநம் சிதாத்மாநம் உபாஸ்மஹே
பூவில் மணம் இருப்பது போல, உயிரில் அறிவும் இருக்கிறது. நாங்கள் உயிரையும் அதன் வெளியேறும் ஓட்டத்தையும் வழிபடவில்லை; அந்த அறிவை, ஆத்மாவின் உள்ளிருக்கும் அறிவை மட்டுமே வழிபடுகிறோம்.
ப்ராணக்ஷயபதாந்தஸ்தம் அபாநக்ஷயகோடிகம் । அபாநப்ராணயோர் மத்யம் சிதாத்மாநம் உபாஸ்மஹே
உயிர் முடியும் இடத்திலும், வெளியேறும் ஓட்டம் உச்சியில் இருக்கும் நேரத்திலும், இரண்டிற்கும் நடுவிலும் இருக்கும் அந்த ஆத்மாவின் அறிவை நாங்கள் வழிபடுகிறோம்.
ப்ராணஸ்ய ப்ராணநம் ப்ரோச்சைஃ பரம் ஜீவஸ்ய ஜீவிதம் । தேஹஸ்ய தாரணம் துர்யம் சிதாத்மாநம் உபாஸ்மஹே
உயிரின் மிகுந்த சக்தியாகவும், ஜீவனின் உயர்ந்த உயிராகவும், உடலைத் தாங்கும் பலமாகவும் இருக்கும் அந்த ஆத்மாவின் அறிவை நாங்கள் வழிபடுகிறோம்.
யஸ்மிந் ஸர்வம் யதஸ் ஸர்வம் யஸ் ஸர்வம் ஸர்வதஶ் ச யஃ । யஶ் ச ஸர்வமயோ நித்யம் சிதாத்மாநம் உபாஸ்மஹே
எல்லாம் அதிலேயே உள்ளது, எல்லாம் அதிலிருந்து தோன்றுகிறது, எல்லாம் அவனே, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவன், என்றும் எல்லாவற்றிலும் பரவியுள்ள அந்த அறிவை உள்ளத்தில் நாம் வணங்குகிறோம்.
ஆலோகாலோகநம் புண்யம் ஸர்வபாவநபாவநம் । பாவாபாவநம் அந்யூநம் சிதாத்மநம் உபாஸ்மஹே
ஒளியும், அந்த ஒளியை காணும் புனிதமான பார்வையும், எல்லா குறைகளை நீக்கும் தூய்மையும், எல்லா நிலைகளின் இருப்பும் இல்லாமையும், குறைவில்லாத அந்த அறிவை உள்ளத்தில் நாம் வணங்குகிறோம்.
பரஸ்பரோபஸங்கட்டே ஹ்ரு'தயே மருதோஸ் ஸ்திதம் । பஹிர் அந்தஸ் ததாகாஶே சிதாத்மநம் உபாஸ்மஹே
உடலிலுள்ள உயிர் ஓட்டங்கள் ஒன்றோடொன்று சந்திக்கும் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கும், வெளியில் மற்றும் உள்ளிலும் ஆகாயம் போல் இருக்கும் அந்த அறிவை உள்ளத்தில் நாம் வணங்குகிறோம்.
அபாநோ ऽஸ்தங்கதோ யத்ர ப்ராணோ நாப்யுதிதஃ க்ஷணம் । கலாகலங்கரஹிதம் தச் சித்தத்த்வம் உபாஸ்மஹே
வெளியேறும் மூச்சு நின்று, உள்ளேறும் மூச்சு இன்னும் எழாத அந்த இடத்தில், எந்தக் குறியும் கலங்கும் இல்லாத அந்த அறிவு சாரத்தை நாம் வணங்குகிறோம்.
நாபாநோ ऽப்யுதிதோ யத்ர ப்ராணஶ் சாஸ்தம் உபாகதஃ । நாஸாக்ரககநாவர்தம் தச் சித்தத்த்வம் உபாஸ்மஹே
எங்கு கீழே செல்லும் சுவாசமும் எழவில்லை, மேலே செல்லும் சுவாசமும் மறைந்துவிட்டது, மூக்கின் முனையில் உள்ள ஆகாயம் போன்ற அந்தச் சுழலில் உள்ள மனதின் சாரத்தை நாம் தியானிக்கிறோம்.
ப்ராணாபாநோத்பவஸ்தாநே பாஹ்யாப்யந்தரஸம்ஸ்திதே । யே த்வே யோகிபதாதாரம் தச் சித்தத்த்வம் உபாஸ்மஹே
மேல்சுவாசமும் கீழ்சுவாசமும் தோன்றும் இடத்திலும், வெளியில் மற்றும் உள்ளேயும் நிலைபெறும் அந்த இரண்டு யோக நிலைகளின் ஆதாரமான மனதின் சாரத்தை நாம் தியானிக்கிறோம்.
ப்ராணாபாநரதாரூடம் அப்ராணாபாநம் ஆததம் । யச் சக்திரூபம் ஶக்தீநாம் தச் சித்தத்த்வம் உபாஸ்மஹே
மேல்சுவாசம் மற்றும் கீழ்சுவாசம் என்ற இரு ரதங்களில் ஏறி இருந்தாலும், அவற்றைத் தாண்டி இருக்கும் சக்திகளுக்குள் மிகுந்த சக்தியாகும் அந்த மனதின் சாரத்தை நாம் தியானிக்கிறோம்.
ஹ்ரு'த்ப்ராணகும்பகம் தேவம் பஹிஶ் சாபாநகும்பகம் । பூரகாம்ஶவிம்ரு'ஷ்டம் யத் தச் சித்தத்த்வம் உபாஸ்மஹே
இதயம் பகுதியில் உள்ள சுவாசத்தை நிறுத்தும் தெய்வீக நிலையும், வெளியே கீழ்சுவாசத்தை நிறுத்தும் நிலையும், உள்ளிழுக்கும் சுவாசத்தின் அளவு தொடும் அந்த மனதின் சாரத்தை நாம் தியானிக்கிறோம்.
ப்ராணாபாநபராமர்ஶஸத்தாரூபாவபோதகம் । யத் ப்ராப்யம் ப்ராணமநநாத் தச் சித்தத்த்வம் உபாஸ்மஹே
உயிர் வரவும் போகவும் சேரும் உணர்வால், நம்மை உண்மை நிலையை அறியவைக்கும், உயிரும் மனமும் சேர்ந்து அடையக்கூடிய அந்த மனத்தின் சாரத்தை நாம் தியானிக்கிறோம்.
யத் ப்ராணபவநஸ்பந்தோ யத் ஸ்பந்தாநந்தகாரணம் । காரணம் காரணாநாம் யத் தச் சித்தத்த்வம் உபாஸ்மஹே
உயிர் சுவாசத்தின் அசைவாகவும், அந்த அசைவின் ஆனந்தத்துக்குக் காரணமாகவும், எல்லா காரணங்களுக்கும் மூலமாகவும் இருக்கும் அந்த மனத்தின் சாரத்தை நாம் தியானிக்கிறோம்.
யத் அகிலகலநாகலங்கஹீநம் பரிவலிதம் ச ஸதா கலாகணேந । அநுபவவிபவம் பதம் தத் அக்ர்யம் ஸகலஸுராவநதம் பரம் ப்ரபத்யே
எல்லா எண்ணங்களும் கற்பனைகளும் இல்லாமல், எப்போதும் எல்லா கலைகளாலும் சூழப்பட்டு, எல்லா தேவர்களும் வணங்கும், அனுபவத்தில் சிறந்த அந்த உயர்ந்த நிலையை நான் சரணடைகிறேன்.
ஏஷா ஹி சிதி விஶ்ராந்திர் மயா ப்ராணஸமாதிநா । க்ரமேணாநேந ஸம்ப்ராப்தா ஸ்வயம் ஆத்மநி நிர்மலே
இது உணர்வின் அமைதி; உயிர் சமாதியில், படிப்படியாக என் தூய்மையான உள்ளத்தில் நான் இதை அடைந்திருக்கிறேன்.
ஏதாம் த்ரு'ஷ்டிம் அவஷ்டப்ய ஸம்ஸ்திதோ ऽஸ்மி மஹாமுநே । ந சலாமி நிமேஷாம்ஶம் அபி மேருர் இவாசலஃ
மகா முனிவரே, இந்த ஞானக் காட்சியில் நிலைத்து நின்றேன்; ஒரு கணம் கூட அசையாமல், மேரு மலையைப் போல அசைவில்லாமல் இருக்கிறேன்.
கச்சதஸ் திஷ்டதோ வாபி ஜாக்ரதஸ் ஸ்வபதோ ऽபி வா । ஸ்வப்நே ऽபி ந சலத்ய் ஏஷ ஸுஸமாதிர் மமாத்மநி
நடக்கும்போதும், நின்றிருக்கும்போதும், விழித்திருப்பினும், தூங்கினும், கனவில் கூட, என் உள்ளத்தில் நிலையான அந்த சமாதி ஒருபோதும் விலகுவதில்லை.
நித்யாநித்யாஸு லோலாஸு ஜகத்ஸ்திதிஷு ஸம்ஸ்திதஃ । அந்தர்முகோ ऽஸ்மி திஷ்டாமி ஸ்வயம் ஏவாத்மநாத்மநி
நிலையற்ற இந்த உலக நிலைகளில் எதுவாக இருந்தாலும், நான் உள்ளுக்குள் திரும்பி, என் ஆன்மாவிலேயே என் ஆத்மாவால் நிலைத்து நிற்கிறேன்.
அபி ஸம்ருத்யதே வாயுர் அபி வா ஸலிலம் கதேஃ । நைதஸ்மாத் ஸுஸமாதாநாந் நிருத்தம் ஸம்ஸ்மராம்ய் அஹம்
காற்று அடைக்கப்பட்டாலும், நீர் ஓட்டம் தடுக்கப்பட்டாலும், எனது அந்த ஆழ்ந்த சமாதி ஒருபோதும் தடைபட்டதாக எனக்கு நினைவில்லை.
ப்ராணாபாநாநுஸரணாத் பரமாத்மாவலோகநாத் । அஶோகம் அநுயாதோ ऽஸ்மி பதம் ஆத்யம் மஹாதபஃ
உயிர் வரத்து போக்கை கவனித்து, பரமாத்மாவை காணும் வழியில், மகா தவமுடையவனே, நான் துக்கமில்லா ஆதிய நிலையை அடைந்தேன்.
ஆ மஹாப்ரலயாத் ப்ரஹ்மந்ந் உந்மஜ்ஜநநிமஜ்ஜநே । அயம் அத்யாபி பூதாநாம் பஶ்யஞ் ஜீவாமி தீரதீஃ
பிரம்மனே, பெரிய அழிவுவரை, உயிர்கள் எழுந்து மறையும் நிலைகளை பார்த்துக்கொண்டு, இப்போது கூட நிலையான மனதுடன் வாழ்கிறேன்.
ந பூதம் ந பவிஷ்யச் ச சிந்தயாமி கதாசந । த்ரு'ஷ்டிம் ஆலம்ப்ய திஷ்டாமி வர்தமாநாம் இஹாத்மநஃ
நான் ஒருபோதும் கடந்த காலத்தையோ எதிர்காலத்தையோ சிந்திப்பதில்லை; இந்த பார்வையில் நிலைத்து, இங்கு இப்பொழுது உள்ள ஆத்மாவில் உறுதியாக இருக்கிறேன்.
யதாப்ராப்தேஷு கார்யேஷு பரித்யக்தபலைஷணஃ । ஸுஷுப்தஸமயா புத்த்யா பரிதிஷ்டாமி கேவலம்
எது வந்தாலும், அதன் பலனை விரும்பாமல், ஆழ்ந்த தூக்கத்தின் விழிப்புணர்வோடு மட்டும் நான் அமைதியாக இருக்கிறேன்.
பாவாபாவமயீம் சிந்தாம் ஈஹிதாநீஹிதாந்விதாம் । விமுச்யாத்மநி திஷ்டாமி சிரம் ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
உள்ளது இல்லாதது எனும் எண்ணங்களையும், விருப்பம் வெறுப்பு கலந்த சிந்தனைகளையும் விட்டுவிட்டு, நான் என் ஆன்மாவிலேயே நிலைத்து, நீண்ட நாட்கள் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
ப்ராணாபாநஸமாயோகஸமயம் ஸமநுஸ்மரந் । ஸ்வயம் ஆத்மநி துஷ்யாமி தேநாஸ்மி சிரஜீவிதஃ
உயிர் ஓட்டமும், வெளியேறும் சுவாசமும் ஒன்றாகும் நிலையை எப்போதும் நினைவில் கொண்டு, நான் என் உள்ளத்தில் திருப்தியுடன் இருக்கிறேன்; இதனால் நீண்ட நாட்கள் வாழ்கிறேன்.
இதம் அத்ய மயா லப்தம் இதம் லப்ஸ்யாமி ஸுந்தரம் । இதி சிந்தா ந மே தேந சிரம் ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
"இதை இன்று பெற்றேன்" அல்லது "அந்த அழகானதை பெறப்போகிறேன்" என்ற எண்ணங்கள் எனக்குள் எழுவதில்லை; அதனால் நான் நீண்ட நாட்கள் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.
ந ஸ்தௌமி ந ச நிந்தாமி க்வசித் கிஞ்சித் கதாசந । ஆத்மநோ ऽந்யஸ்ய வா ஸாதோ தேந ஜீவாம்ய் அநாமயஃ
எந்த நேரத்திலும், எந்த இடத்திலும், என்னையோ, பிறரையோ, நான் புகழ்வதுமில்லை, பழிப்பதுமில்லை; இதனால் நான் நோயின்றி வாழ்கிறேன்.