பரம் தைர்யம் உபாதத்தே ஸ்தைர்யம் மேருர் இவாசலஃ । ராஜதே ஸ்வஸ்தயா லக்ஷ்ம்யா ஶாந்தேந்தந இவாநலஃ
மேரு மலையைப் போல அசைக்க முடியாத தைரியத்தை அவன் பெறுகிறான்; எரிபொருள் தீர்ந்ததும் அமைதியாக இருக்கும் நெருப்பைப் போல, அவன் இயற்கையான செல்வத்துடன் ஒளிர்கிறான்.
பவத்ய் ஆத்மநி நிர்வாணஃ ப்ரஶாந்த இவ தீபகஃ । த்ரு'ஷ்டிம் ஆயாதி பரமாம் நரஃ பீதாம்ரு'தோ யதா
தீபம் அமைதியாக மங்கும் போல், விடுதலை மனதுக்குள் எழுகிறது; அமிர்தம் அருந்தியவன் போல், மனிதன் உயர்ந்த பார்வையை அடைகிறான்.
அந்தர்தீபோ கட இவ மத்யஜ்வால இவாநலஃ । ஸ்புரத்தீப்திர் மணிர் இவ ப்ரயாத்ய் அந்தஃ ப்ரகாஶதாம்
குடுவைக்குள் எரியும் விளக்கு போல், நடுவில் ஜ்வாலையுடன் இருக்கும் நெருப்பு போல், ஒளி வீசும் மாணிக்கம் போல், அவன் உள்ளத்தில் ஒளி பரவுகிறது.
ஸர்வாத்மகம் ஸர்வகதம் ஸர்வேஶம் ஸர்வநாயகம் । ஸர்வாகாரம் நிராகாரம் ஸ்வம் ஆத்மாநம் ப்ரபஶ்யதி
அவன் தன் ஆத்மாவை எல்லாவற்றிலும் நிறைந்ததாகவும், எங்கும் இருப்பதாகவும், எல்லாவற்றுக்கும் ஆண்டவனாகவும், தலைவராகவும், எல்லா வடிவங்களிலும், வடிவமற்றதாகவும் காண்கிறான்.
ஹஸத்ய் அலம் அதீதாஸ் தாஃ பேலவா திவஸாவலீஃ । யாஸு ஸ்மரஶரஶ்ரேணீசபலம் சித்தம் அச்சிநத்
மனது மன்மதனின் அம்புகள் போல அலைபாய்ந்த, அந்த பலவீனமான கடந்த நாட்களை, இப்போது அவன் சிரித்துவிடுகிறான்.
ஸங்கரங்கவிநிஷ்க்ராந்தஶ் ஶாந்தமாநமநோஜ்வரஃ । அத்யாத்மரதிர் ஆஸீநஃ பூர்ணபாவநமாநஸஃ
ஆசைகளின் போர்க்களத்திலிருந்து விலகி, மனதின் காய்ச்சல் தணிந்து, ஆன்மாவில் ஆனந்தம் கொண்டு அமர்ந்திருக்கும் அவன், மனம் முற்றிலும் தூய்மையாகியுள்ளது.
நிர்ம்ரு'ஷ்டகாமபங்காங்கஶ் சிந்நஜந்மநிபந்தநஃ । த்வந்த்வதோஷபயோந்முக்தஸ் தீர்ணஸம்ஸாரஸாகரஃ
வாசனைக்கான களங்கம் கழுவப்பட்டு, பிறவியின் பந்தங்கள் துண்டிக்கப்பட்டு, இரட்டைப் பிழைகளிலிருந்து விடுபட்டு, அவன் உலகப் பெருங்கடலை கடந்துவிட்டான்.
ப்ராப்தாநுத்தமவிஶ்ராந்திர் லப்தாலப்யபதாஸ்பதஃ । அநிவர்திபதம் ப்ராப்தஃ கர்மணாம் அந்தம் ஆகதஃ
அவனை எட்ட முடியாத உயர்ந்த அமைதி கிடைத்துள்ளது; அரிய நிலையை அடைந்துள்ளான்; திரும்பிப் போகாத இடத்தை அடைந்தவன்; செயல்களின் முடிவை அடைந்துள்ளான்.
ஸர்வாபிவாஞ்சிதாரம்போ ந கிஞ்சித் அபி வாஞ்சதி । ஸர்வாநுமோதிதாநந்தோ ந கிஞ்சித் அநுமோததே
அவன் எல்லா விருப்பங்களையும் தொடங்கினாலும், ஒன்றையும் விரும்புவதில்லை; எல்லோரும் அவனை ஆனந்தமாகக் கருதினாலும், அவன் எதிலும் ஆனந்தம் கொள்ளுவதில்லை.
ந ததாதி ந சாதத்தே ந ஸ்தௌதி ந ச நிந்ததி । நாஸ்தம் ஏதி ந சோதேதி ந துஷ்யதி ந ஶோசதி
அவர் எதையும் தருவதும் இல்லை, எதையும் வாங்குவதும் இல்லை; புகழ்வதும் இல்லை, பழிப்பதும் இல்லை; மறையும் இல்லை, தோன்றுவதும் இல்லை; மகிழ்வதும் இல்லை, துயரப்படுவதும் இல்லை.
ஸர்வாரம்பபலத்யாகீ ஸர்வோபாதிவிவர்ஜிதஃ । ஸர்வாஶாஸம்பரித்யாகீ ஜீவந்முக்த இதி ஸ்ம்ரு'தஃ
எல்லா செய்கைகளின் பலனை விட்டுவிட்டவர், எல்லா அடையாளங்களும் இல்லாதவர், எல்லா ஆசைகளையும் துறந்தவர், உயிரோடு இருந்தபடியே விடுதலை பெற்றவர் என்று அறியப்படுகிறார்.
ஸர்வைஷணாஃ பரித்யஜ்ய சேதஸா பவ மௌநவாந் । தாரா நிரவஶேஷேண யதா த்யக்த்வா பயோதரஃ
எல்லா ஆசைகளையும் மனதிலிருந்து விட்டுவிட்டு, நீ அமைதியாக இரு; மேகம் தன் நீரை முழுவதும் கொடுத்துவிட்டு அமைதியாக இருப்பதைப் போல.
ததா ந ஸுகயத்ய் அங்கஸம்லக்நா வரவர்ணிநீ । யதா ஸுகயதி ஸ்வாந்தம் இந்துஶீதா நிராஶதா
உடலை பற்றிக்கொண்ட அழகிய பெண் அளிக்கும் மகிழ்ச்சி, சந்திரனின் குளிர்ச்சி மற்றும் ஆசை இல்லாத நிலை மனதிற்கு தரும் ஆனந்தத்துக்கு சமம் அல்ல.
ந ததேந்துஸ் ஸுகயதி கண்டலக்நோ ऽபி ராகவ । நைராஶ்யம் ஸுகயத்ய் அந்தர் யதா ஸகலஶீதலம்
ராவா, அருகில் இருக்கும் சந்திரன் கூட அந்த அளவுக்கு ஆனந்தம் தருவதில்லை; உள்ளுக்குள் விருப்பம் இல்லாமல் அமைதியாக இருக்கும் அந்த குளிர்ச்சி தான் உண்மையான மகிழ்ச்சி.
புஷ்பகூர்ணந்நவலதோ ந ததா ராஜதே மதுஃ । யதோதாரமதிர் மௌநீ நைராஶ்யஸமமாநஸஃ
புதிய பூவில் தேன் எவ்வளவு பிரகாசமாக இருந்தாலும், மனதில் சமநிலை மற்றும் விருப்பமற்ற அமைதி கொண்ட பெரியோன் அதைவிட அதிகமாக ஒளிர்கிறான்.
ந ஹிமாத்ரேர் ந முக்தாப்யோ ந ரம்பாப்யோ ந சந்தநாத் । ந தச் சந்த்ரமஸஶ் ஶைத்யம் நைராஶ்யாத் யத் அவாப்யதே
ஹிமாலயம், முத்து, வாழை, சந்தனம், சந்திரன் — இவையெல்லாம் தரும் குளிர்ச்சியும், விருப்பம் இல்லாத மனதில் கிடைக்கும் அந்த அமைதி அளவுக்கு இல்லை.
அபி ராஜ்யாத் அபி ஸ்வர்காத் அபீந்தோர் அபி மாதவாத் । அபி காந்தாஸமாஸங்காந் நைராஶ்யம் பரமம் ஸுகம்
அரசு, சொர்க்கம், சந்திரன், வசந்தம், காதலரின் அணைப்பு — இவை எல்லாவற்றையும் விட உயர்ந்த ஆனந்தம் விருப்பமற்ற அமைதியில் தான் உள்ளது.
த்ரு'ணவந் நோபகுர்வந்தி யயா த்ரிபுவநஶ்ரியஃ । ஸா பரா நிர்வ்ரு'திஸ் ஸாதோ நைராஶ்யாத் உபலப்யதே
அருமை உடையவரே, மூன்று உலகங்களின் செல்வங்கள் கூட புல்லாக எண்ணப்படும் அந்த உயர்ந்த அமைதியை, எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் வாழ்வதினால் பெற முடியும்.
ஆஶாகரஞ்ஜபரஶும் பராயா நிர்வ்ரு'தேஃ பதம் । புஷ்பகுச்சம் ஶமதரோர் ஆலம்பஸ்வ நிராஶதாம்
விருப்பங்களை வெட்டும் கோடாரியாக விருப்பமின்மையை எடுத்துக்கொள்; அமைதியின் மரத்தில் மலர்ச்செடியாக எதிர்பார்ப்பு இல்லாத நிலையை அணைத்து, அந்த உயர்ந்த அமைதியை அடைய முயலு.
கோஷ்பதம் ப்ரு'திவீ மேருஸ் ஸ்தாணுர் ஆஶாஸ் ஸமுத்கிகாஃ । த்ரு'ணம் த்ரிபுவநம் ராம நைராஶ்யாலங்க்ரு'தாக்ரு'தேஃ
ராமா, விருப்பமின்மையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவருக்கு, பூமி ஒரு பசுவின் களிற்றடியாகவும், மேரு மலை ஒரு தூணாகவும், ஆசைகள் பெட்டிகளாகவும், மூன்று உலகங்கள் புல்லாகவும் தோன்றும்.
தாநாதாநஸமாஹாரவிஹாரவிபவாதிகாஃ । க்ரியா ஜகதி ஹஸ்யந்தே நிராஶைஃ புருஷோத்தமைஃ
இந்த உலகத்தில் கொடுப்பது, பெறுவது, சேர்ப்பது, அனுபவிப்பது, செல்வம் வைத்திருப்பது போன்ற செயல்கள், எதிர்பார்ப்பு இல்லாத உயர்ந்த மனிதர்களால் சிரிப்புக்குரியவையாகும்.
பதம் யஸ்ய ந பத்நாதி கதாசித் கலநா ஹ்ரு'தி । த்ரு'ணீக்ரு'தத்ரிபுவநஃ கேநாஸாவ் உபமீயதே
யாருடைய மனதை எண்ணங்கள் ஒருபோதும் கட்டுப்படுத்த முடியாது, மூன்று உலகங்களையும் புல்லாக எண்ணுபவரை யாருடன் ஒப்பிட முடியும்?
இதம் ஏவாஸ்த்வ் இதம் மாஸ்து மமேதி ஹ்ரு'தி ரஞ்ஜநா । ந யஸ்யாஸ்தி தம் ஆத்மேஶம் தோலயந்தி கதம் ஜநாஃ
‘இது இருக்கட்டும், இது இருக்க வேண்டாம், இது எனது’ என்று மனதில் ஆசை இல்லாத அந்த ஆத்மநாதனை, மற்றவர்கள் எப்படித் துல்லியமாக அளக்க முடியும்?
ஸர்வஸங்கடபர்யந்தம் அஸங்கடமலம் ஸுகம் । ஸௌபாக்யம் பரமம் புத்தேர் நைராஶ்யம் அவலம்ப்யதாம்
எல்லா துன்பங்களும் இல்லாத தூய ஆனந்தமான உயர்ந்த நற்பேறு, விருப்பம் இல்லாத மனதினால் அடையப்படட்டும்.
ந ஶாஸ்தேஹ த்வம் ஆஶாநாம் வித்தி மித்யாப்ரமம் ஜகத் । வஹத்ரதஸ்ததிக்சக்ரநேம்யாவர்தவத் உத்திதம்
நீ இங்கே ஆசைகளை ஆள முடியாது; இந்த உலகம் பொய்யான மாயை என்பதை அறிந்துகொள். அது ஓடும் ரதத்தின் சக்கரம் சுழலும் போன்று தோன்றுகிறது.
கிம் முஹ்யஸி மஹாபாஹோ மூர்கவத் பண்டிதோ ऽபி ஸந் । மமேதம் தத் அயம் ஸோ ऽஹம் இத்ய் உத்ப்ராந்தேந சேதஸா
மிகுந்த வலிமை உடையவரே, நீ அறிவுள்ளவராக இருந்தும், 'இது எனது', 'அது அது', 'நான் இதுவே' என்ற குழப்பமான எண்ணங்களால், அறியாமை உடையவன் போல் ஏன் மயங்குகிறாய்?
ஆத்மைவேதம் ஜகத் ஸர்வம் நாநாதேஹ ந வித்யதே । ஏகரூபம் ஜகஜ் ஜ்ஞாத்வா தீரை ராம ந கித்யதே
இவ்வுலகம் முழுவதும் உண்மையில் ஆத்மாவே; இங்கு வேறுபாடு எதுவும் இல்லை. உலகம் ஒன்றே என்று அறிந்த புத்திசாலிகள், ராமா, கவலைப்படுவதில்லை.
யதாபூதபதார்தௌகதர்ஶநாத் ஏவ ராகவ । பரமாஶ்வாஸநம் புத்தேர் நைராஶ்யம் அதிகம்யதே
உண்மையில் பொருள்கள் எவ்வாறு இருக்கின்றனவோ, அவ்வாறு பார்த்தால், ராகவா, மனம் மிகுந்த நிம்மதியை அடைகிறது; ஏமாற்றம் அல்ல.
பாவாபாவவிஸம்வாதமுக்தம் ஆத்யந்தயோஸ் ஸ்திதம் । யத் ரூபம் தத் ஸமாலம்ப்ய பதார்தாநாம் ஸ்திதிம் குரு
உள்ளதா இல்லையா என்ற முரண்பாடுகளிலிருந்து விடுபட்டது, தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் நிலைத்திருப்பது எது என்றால், அதையே அடிப்படையாக கொண்டு, பொருள்களின் நிலையை நிலைநிறுத்து.
நைராஶ்யதீரமநஸோ மாயேயம் அதிமோஹிநீ । பலாய்ய யாதி ஸம்ஸாரீ ம்ரு'கீ கேஸரிணோ யதா
ஓ உறுதியான மனத்தையுடையவரே, இந்த உலகத்தை மயக்கும் மாயை, விரகத்திலிருக்கும் மனிதரிடம் இருந்து, ஒரு மான் சிங்கத்தைப் பார்த்து ஓடுவது போல தானாகவே விலகி ஓடிவிடும்.