ஸம்ஸக்தமநஸாம் ஏதா ரம்யாந்தஃபுரபங்க்தயஃ । ரசிதா ரௌரவாவீசிகாலஸூத்ராதிநாமிகாஃ
மனம் பிணைந்தவர்களுக்கு இந்த அழகான உள்ளரங்கங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; ஆனால் அவை ரௌரவம், அவீசி, காலசூத்திரம் என்ற பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன.
ஸக்தசித்தம் ஜநம் துஃகஶுஷ்கம் இந்தநஸஞ்சயம் । ஜ்வலதாம் நரகாக்நீநாம் வித்தி தேந ஜ்வலந்தி தே
இணைப்பு கொண்ட மனம் உடைய மனிதர், நரகத்தின் தீக்காக உலர்ந்த மரக்கட்டைகளாக இருப்பதைப் போல. அந்த மனத்தின் பற்றினால்தான் அவர்கள் துயரத்தில் எரிகின்றார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்.
துஃகஜாலம் இதம் ராம யத் கிஞ்சிஜ் ஜகதீகதம் । ஸம்ஸக்தமநஸாம் அர்தே தத் ஸர்வம் பரிகல்பிதம்
இராமா, இந்த உலகத்தில் உள்ள எதுவும், துன்பத்தின் வலைபோல், பொருள்களில் மனம் சிக்கியவர்களுக்கு மட்டும் கற்பனை செய்யப்பட்டதாகும்.
மநஸ்ஸம்ஸங்கதர்மிண்யா பாரபூதஶரீரயா । க்ஷயோதயதஶார்திந்யா ஸர்வம் ததம் அவித்யயா
மனம் பொருள்களில் சிக்கிக்கொள்வதும், உடல் ஒரு சுமையாக இருப்பதும், அழிவும் வளர்ச்சியும் உடைய பொருள்களை நாடுவதும்—இவை எல்லாம் அறியாமையால் உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளது.
அஸம்ஸங்கேந போகாநாம் ஸர்வா ராம விபூதயஃ । பரம் விஸ்தாரம் ஆயாந்தி ப்ராவ்ரு'ஷீவ மஹாபகாஃ
இராமா, அனுபவங்களில் பற்றில்லாமல் இருந்தால், எல்லா வல்லமைகளும் பெரும் மழைக்காலத்தில் பெரிய நதிகள் பெருகும் போல் மிகுதியாக விரிவடைகின்றன.
அந்தஸ்ஸம்ஸங்கம் அங்காநாம் அங்காரம் வித்தி ராகவ । அநந்தஸ்ஸங்கம் அங்காநாம் வித்தி ராம ரஸாயநம்
ராமா, உடல் உறுப்புகளுக்கு உள்ளே ஏற்படும் பற்று தீப்பொறி போல் எரிகிறது என்பதை அறிந்து கொள். ஆனால் அந்தப் பற்று இல்லாத நிலை அமுதம் போன்றது என்பதை நீ உணர வேண்டும்.
ஸம்ஸங்கேநாந்தரஸ்தேந தஹ்யதே ப்ரக்ரு'திஸ் ஸ்வயம் । ஸ்வபலோத்தேநைடகாக்ஷீ பாவகேந யதௌஷதிஃ
உட்பற்று காரணமாக, ஒருவருடைய இயல்பு தானாகவே எரிகிறது; அது மருந்து மூலிகை தன் சாற்றிலும் அரணி குச்சிகளின் உரசலிலும் இருந்து எழும் நெருப்பால் எரியுமாறு போலாகும்.
ஸர்வத்ராஸக்தம் ஆஶக்தம் அநந்தம் இவ ஸம்ஸ்திதம் । அஸங்கல்பம் ஸதாபாஸம் ஸுகாயைவ மநோ பவேத்
எங்கும் பற்று இல்லாமல், எந்தவிதமான ஆசையும் இல்லாமல், எப்போதும் தெளிவாக, எண்ணமற்ற நிலையில் இருக்கும் மனம் எல்லாவற்றிலும் பரந்தது போல நிலைத்து, ஆனந்தத்திற்காக மட்டுமே இருக்கும்.
வித்யாத்ரு'ஶி ப்ரோதயம் ஆகதேந க்ஷயம் த்வ் அவித்யாவிஷயம் கதேந । ஸர்வத்ர ஸம்ஸக்திவிவர்ஜிதேந ஸ்வசேதஸா திஷ்டதி யஸ் ஸ முக்தஃ
அறிவின் பார்வையில் நிலைத்து, அறியாமையின் எல்லையை கடந்த, எல்லா இடங்களிலும் பற்று இல்லாத மனதுடன் இருப்பவன் தான் உண்மையில் விடுதலை அடைந்தவன்.
ஸர்வதா ஸர்வஸம்ஸ்தேந ஸர்வேண ஸஹ திஷ்டதா । ஸர்வகர்மரதேநாபி மநஃ கார்யம் விஜாநதா
எப்போதும் எல்லா இடங்களிலும், எல்லோருடனும் சேர்ந்து, எல்லா செயல்களிலும் ஈடுபட்டு இருந்தாலும், மனதின் உண்மையான நோக்கத்தை அறிந்தவன்—
ந ஸக்தம் இஹ சிந்தாஸு ந சேஷ்டாஸு ந வஸ்துஷு । நாகாஶே நாப்ய் அதோபாகே ந திக்ஷு ந லதாஸு ச
அவன் இங்கு எந்த எண்ணங்களிலும், செயல்களிலும், பொருட்களிலும் பற்றுகொள்வதில்லை; விண்ணிலும், கீழ் பகுதிகளிலும், திசைகளிலும், கொடிகளில் கூட அல்ல.
ந பஹிர் விபுலாபோகே ந சைவேந்த்ரியவ்ரு'த்திஷு । நாப்யந்தரே ந ச ப்ராணே ந மூர்தநி ந தாலுநி
வெளியில் பெரும் அனுபவங்களிலும், அறிவியல் உறுப்புகளின் செயல்களிலும், உள்ளிலும், சுவாசத்திலும், தலையிலும், நாக்கு மேலிலும் அவன் பற்றுகொள்வதில்லை.
ந ப்ரூமத்யே ந நாஸாந்தே ந முகே ந கதாரகே । நாந்தகாரே ந சாபாஸே ந சாஸ்மிந் ஹ்ரு'தயாம்பரே
புருவங்களுக்கு நடுவிலும், மூக்கின் முனையிலும், வாயிலும், தொண்டை ஓரத்திலும், இருளிலும், தோற்றத்திலும், இதயத்தின் அகலத்திலும் கூட அவன் பற்றுகொள்வதில்லை.
ந ஜாக்ரதி ந ச ஸ்வப்நே ந ஸுஷுப்தே ந நிர்மலே । நாஸிதே ந ச வா பீதே ரக்தாதௌ ஶபலே ऽபி ச
அது விழித்திருக்கும் நிலையில் அல்ல, கனவில் அல்ல, ஆழ்ந்த தூக்கத்திலும் இல்லை, தெளிவான நிலையில் அல்ல; சாப்பிடும் போதும் இல்லை, குடிக்கும் போதும் இல்லை, சிவப்பாகவோ அல்லது கலந்த நிறங்களிலும் இல்லை.
ந ஸ்திரே ந சலே நாதௌ ந மத்யே நேதரத்ர ச । ந தூரே நாந்திகே நாங்கே ந பதார்தே ந சாத்மநி
அது நிலையாகவோ, அசைவாகவோ இல்லை; ஆரம்பத்திலும் இல்லை, நடுவிலும் இல்லை, வேறு எங்கும் இல்லை; அது தொலைவிலும் இல்லை, அருகிலும் இல்லை, உடலிலும் இல்லை, பொருட்களிலும் இல்லை, தானாகத்தானும் இல்லை.
ந ஶப்தஸ்பர்ஶரூபேஷு ந மோஹாநந்தவ்ரு'த்திஷு । ந கமாகமசேஷ்டாஸு ந காலகலநாஸு ச
அது ஒலி, தொடு, உருவங்களில் இல்லை; மயக்கம் அல்லது ஆனந்த நிலைகளிலும் இல்லை; வருகை, போக்கு, செயல், கால எண்ணிக்கையிலும் இல்லை.
கேவலம் சிதி விஶ்ரம்ய கிஞ்சிச் சேத்யாவலம்பதஃ । ஸர்வத்ர நீரஸம் இவ திஷ்டத்வ் ஆத்மரஸம் மநஃ
மனம் சுத்தமான அறிவில் ஓய்வெடுத்து, சற்றே காண்பவற்றை சார்ந்து, எங்கும் சுவையில்லாதது போல் அமைதியாக இருந்து, ஆன்மாவின் சுவையை மட்டும் அனுபவிக்கட்டும்.
தத்ரஸ்தோ விகதாஸங்கோ ஜீவோ ऽஜீவத்வம் ஆகதஃ । வ்யவஹாரம் இமம் ஸர்வம் மா கரோது கரோது வா
அங்கே நிலைபெற்று, பற்றில்லாமல், உயிர் உயிரற்ற நிலையை அடைகிறது; இவனுக்கு இந்த உலகியல்களில் ஈடுபட வேண்டுமா வேண்டாமா என்பது அவன் விருப்பம்.
அகுர்வந் வாபி குர்வந் வா ஜீவஸ் ஸ்வாத்மரதிக்ரியாம் । க்ரியாபலைர் ந ஸம்பந்தம் ஆயாதி கம் இவாம்புதைஃ
செய்கிறானா செய்யவில்லையா என்றாலும், உயிர் தன் உள்ளத்தில் ஆனந்தம் அடைகிறான்; அவன் செய்த செயல்களின் விளைவுகளோடு ஒன்றாக மாட்டிக்கொள்வதில்லை, வானம் மேகங்களால் பாதிக்கப்படாதது போல.
அத வா தம் அபி த்யக்த்வா சேத்யாம்ஶம் ஶாந்தசித்கநஃ । ஜீவஸ் திஷ்டது ஸம்ஶாந்தம் ஜ்வலந் மணிர் இவாத்மநி
அல்லது, அந்த அறிவின் பகுதியையும் விட்டுவிட்டு, அமைதியான அறிவாக உயிர் தன் உள்ளத்தில் ஒளிரும் மணிபோல் அமைதியாக இருக்கட்டும்.
நிர்வாணம் ஆத்மநி கதஸ் ஸததோதிதாத்மா ஜீவோ புவி வ்யவஹரந்ந் அபி ராமபத்ர । நாஸங்கம் ஏதி கதஸங்கதயா பலேந கர்மோத்பவேந ஹஸதீவ ச தேஹம் ஆராத்
தன் உள்ளத்தில் நிர்வாணம் அடைந்து, எப்போதும் தன் உண்மை நிலையை வெளிப்படுத்தி, உலகில் செயல்பட்டாலும், ராமபத்ரா, உயிர் பற்றில்லாமல் இருக்கிறான்; எல்லா தொடர்புகளும் நீங்கி, செயல்களின் விளைவுகளால் பாதிக்கப்படாமல், உடலை தூரத்திலிருந்து சிரிப்பது போல இருக்கிறான்.
அஸம்ஸங்கஸுகத்யாநஸம்ஸ்திதைர் விதிதாத்மபிஃ । வ்யவஹாரிபிர் அப்ய் அந்தர் வீதஶோகைர் அவஸ்திதம்
தன்னையே உணர்ந்தவர்கள், பற்றின்மையிலும் தியான மகிழ்ச்சியிலும் நிலைத்திருப்பவர்கள், உலகப் பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், உள்ளுக்குள் துக்கமின்றி அமைதியாக இருப்பார்கள்.
ப்ரக்ஷுப்தாக்ஷுப்ததேஹஸ்ய விஸம்வேதநஸம்விதஃ । அந்தஃபூர்ணஸ்ய வதநே ஶ்ரீர் இந்தோர் இவ லக்ஷ்யதே
சில நேரம் உடல் கலக்கத்திலும் சில நேரம் அமைதியிலும் இருந்தாலும், whose awareness is undisturbed, whose inner fullness is evident in his face, like the radiance of the moon. (Please clarify the meaning of 'visaṃvedanasaṃvidaḥ' and 'antaḥpūrṇasya vadane', as the English is ambiguous.)
சேத்யஹீநசிதாலம்பி மநோ யஸ்ய கதஜ்வரம் । தேநாம்பு கதகேநேவ ஜநதா ஸம்ப்ரஸீததி
யாருடைய மனம் பொருட்கள் மீது செல்லாமல், தூய அறிவில் நிலைத்து, வேதனையின்றி அமைந்திருக்கிறதோ, அவரால் மக்கள் மனமும் அமைதியடையும்; அது நீரில் கட்டகப்பருப்பு போட்டு தெளிவாக்குவது போல.
நித்யம் ஆத்மத்ரு'காலீநோ ஜ்ஞஸ் ஸ்வஸ்தஶ் சஞ்சலோ ऽபி ஸந் । க்ஷுப்தோ த்ரு'ஶ்யத ஏவாஸௌ ப்ரதிபிம்பார்கவந் முதா
எப்போதும் தன்னையே காணும் அறிவுடையவன், சஞ்சலமாக இருந்தாலும் உடல்நலமாக இருப்பான்; அவன் கலங்கியவனாக தோன்றினாலும், அது வெறும் நீரில் பிரதிபலிக்கும் சூரியனைப் போல உண்மை அல்ல.
ஆத்மாராமா மஹாத்மாநஃ ப்ரபுத்தாஃ பரமோதயாஃ । பஹிஃ பிஞ்சாக்ரதரலா அந்தர் மேருர் இவாசலாஃ
தம்முள் ஆனந்தம் காணும் மகான்மாக்கள், விழிப்பும் உயர்ந்த நிலையும் அடைந்தவர்கள், வெளியில் இறகின் முனைபோல் மென்மையாக இருப்பார்கள்; உள்ளுக்குள் மேரு மலையைப் போல அசையாத நிலைபோல் உறுதியுடன் இருப்பார்கள்.
சித்தம் ஆத்மத்வம் ஆயாதம் ஸுகதுஃகாநுரஞ்ஜநாம் । நோபைதி ரங்கஸம்யோகம் மஸ்ரு'ணஸ் ஸ்படிகோ யதா
மனம் ஆத்மாவுடன் ஒன்றாகி, இன்பம் துன்பம் வந்தாலும், அவற்றில் கலக்கமடையாது; மென்மையான பளிங்கு கல்லைப் போல, எந்த நிறமும் படினாலும் அது பாதிக்காதது போல்.
ஸம்ஸாரத்ரு'ஷ்டிர் உதிதா ஜ்ஞாதலோகபராவரம் । ந ரஞ்ஜயதி ஸச்சித்தம் ஜலலேகா யதாம்புஜம்
இவ் உலக வாழ்க்கையின் தோற்றம் எழும்பினாலும், உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் அறிந்தாலும், தூய மனதை அது களங்கப்படுத்தாது; நீர்க் கோடு தாமரையை எவ்வாறு பாதிக்காதோ, அதுபோல்.
ஆத்மத்யாநமயோ ऽத்யாநீ ப்ரபோதம் பரம் ஆகதஃ । கலநாமலநிர்முக்தஸ் த்வ் அஸக்த இதி கத்யதே
ஆத்மாவைத் தியானிக்கின்றவர், அந்த தியானத்தில் முழுமையாக மூழ்கி, உயர்ந்த விழிப்பை அடைகிறார்; எண்ணங்களின் மாசுகளிலிருந்து விடுபட்டு, பற்றில்லாதவர் என அழைக்கப்படுகிறார்.
ஆத்மாராமதயா ஜீவோ யாத்ய் அஸம்ஸக்ததாம் இஹ । ஆத்மஜ்ஞாநேந ஸம்ஸங்கஸ் தநுதாம் ஏதி நாந்யதா
தன்னுள் ஆனந்தம் காணும் உயிர், இங்கு பற்றில்லாத நிலையை அடைகிறது; தன்னை அறிந்தால் தான் உலகப் பற்றுகள் குறையும், வேறு வழியில்லை.