பூர்வம் ஏவ பலாத் தஸ்மாத் ஆக்ரம்யேந்த்ரியபஞ்சகம் । அப்யாஸாத் ஸர்வயத்நேந சித்தம் குரு விசாரவத்
அதனால், முதலில் ஐந்து அறிவுப்புலன்களையும் வலியால் அடக்கி, தொடர்ந்து பயிற்சி செய்து, முழு முயற்சியுடன் மனதை ஆராய்ச்சி கொண்டதாக மாற்று.
யத் யத் ஆஸாத்யதே கிஞ்சித் கேநசித் க்வசித் ஏவ ஹி । ஸ்வஶக்திஸம்ப்ரவ்ரு'த்த்யா தல் லப்யதே நாந்யதஃ க்வசித்
யாராலும் எங்கேயும் எதுவும் கிடைக்கிறது என்றால், அது அவரவர் சொந்த முயற்சியால் மட்டுமே கிடைக்கும்; வேறு வழியில் எங்கும் கிடைக்காது.
பௌருஷம் யத்நம் ஆஶ்ரித்ய ப்ரோல்லங்க்யேந்த்ரியபர்வதம் । ஸம்ஸாரஜலதிம் தீர்த்வா பாரம் கச்ச பரம் பதம்
மனித முயற்சியை நம்பி, உணர்ச்சி எனும் மலைகளை தாண்டி, உலக வாழ்க்கை எனும் பெருங்கடலை கடந்துவிட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைய வேண்டும்.
விநா புருஷயத்நேந த்ரு'ஶ்யதே சேஜ் ஜநார்தநஃ । ம்ரு'கபக்ஷிகணம் கஸ்மாத் தத் அஸௌ நோத்தரத்ய் அஜஃ
மனித முயற்சி இல்லாமல் ஜனார்த்தனன் காணப்படுகிறான் என்றால், ஏன் அவர் மிருகங்களையும் பறவைகளையும் விடுவிக்கவில்லை?
குருஶ் சேத் உத்தரத்ய் அஜ்ஞம் ஆத்மீயாத் பௌருஷாத் ரு'தே । உஷ்ட்ரதாந்தபலீவர்தாம்ஸ் தத் கஸ்மாந் நோத்தரத்ய் அஸௌ
ஒரு குரு, அவரவர் சொந்த முயற்சி இல்லாமல் அறியாதவர்களை விடுவிக்க முடியும் என்றால், ஏன் அவர் ஒட்டகங்கள், யானைகள், மாடுகளை விடுவிக்கவில்லை?
ந ஹரேர் ந குரோர் நார்தாத் கிஞ்சித் ஆஸாத்யதே மஹத் । ஆக்ராந்தமநஸஸ் ஸ்வஸ்மாத் யந் நாஸாதிதம் ஆத்மநஃ
ஒருவன் மனதின் முயற்சியால் பெறப்படாத பெரியது, ஹரியிடமிருந்தும், ஆசானிடமிருந்தும், செல்வத்திலிருந்தும் கிடைக்காது.
அப்யாஸவைராக்யயுதாத் ஆக்ராந்தேந்த்ரியபந்நகாத் । ஆத்மநஃ ப்ராப்யதே யத் தத் ப்ராப்யதே ந ஜகத்த்ரயாத்
பயிற்சி மற்றும் விருப்பமின்மை கொண்டு, உணர்வெனும் பாம்பை அடக்கி, ஒருவர் தானே அடையும் பொருள், மூன்று உலகங்களிலிருந்தும் கிடைக்காது.
ஆராதயாத்மநாத்மாநம் ஆத்மநாத்மாநம் அர்சய । ஆத்மநாத்மாநம் ஆலோக்ய ஸந்திஷ்ட ஸ்வாத்மநாத்மநி
உன் ஆத்மாவை உன் ஆத்மாவால் வழிபடு; ஆத்மாவை ஆத்மாவால் மதிப்பிடு; ஆத்மாவை ஆத்மாவால் கண்டறிந்து, உன் ஆத்மாவில் உறுதியாக நிலைநில்.
ஶாஸ்த்ரயத்நவிசாரேப்யோ மூர்காணாம் ப்ரபலாயதாம் । கல்பிதா வைஷ்ணவீ பக்திஃ ப்ரவ்ரு'த்த்யர்தம் ஶுபஸ்திதௌ
சாஸ்திரம் பற்றிய ஆராய்ச்சி மற்றும் முயற்சியிலிருந்து விலகும் அறியாதவர்களுக்கு, நல்லொழுக்கத்தில் ஈடுபட வைக்க, விஷ்ணுவை நோக்கிய பக்தி உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
அப்யாஸயத்நௌ ப்ரதமம் முக்யோ விதிர் உதாஹ்ரு'தஃ । ததபாவே து கௌணஸ் ஸ்யாத் பூஜ்யபூஜாமயஃ க்ரமஃ
முதலில், பயிற்சி மற்றும் முயற்சி செய்வதே முக்கியமான வழி என்று கூறப்படுகிறது. அவை இல்லாதபோது, வழிபாடு மற்றும் வழிபடப்படுபவனைக் கொண்ட இரண்டாம் நிலை முறையே பின்பற்றப்படுகிறது.
அஸ்தி சேத் இந்த்ரியாக்ராந்திஃ கிம் பூஜாபூஜ்யபூஜநைஃ । நாஸ்தி சேத் இந்த்ரியாக்ராந்திஃ கிம் பூஜாபூஜ்யபூஜநைஃ
உணர்வுகள் அடக்கப்பட்டிருந்தால், வழிபாடு, வழிபடப்படுபவன், வழிபடுபவன் ஆகியவை எதற்காக? உணர்வுகள் அடக்கப்படவில்லை என்றாலும், அவை எதற்காகவே?
விசாரோபஶமாப்யாம் ஹி விநா நாஸாத்யதே ஹரிஃ । விசாரோபஶமாப்யாம் ச யுக்தஸ்யாப்ஜகரேண கிம்
ஆழ்ந்த சிந்தனை மற்றும் அமைதி இல்லாமல் இறைவனை அடைய முடியாது; அந்த இரண்டிலும் நிலைத்திருப்பவருக்கு, கமலக் கரத்தையுடையவனை நாடி என்ன பயன்?
விசாரோபஶமோபேதம் சித்தம் ஆராதயாத்மநஃ । தஸ்மிந் ஸித்தே பவாந் ஸித்தோ நோ சேத் த்வம் வநகர்தபஃ
ஆழ்ந்த சிந்தனை மற்றும் அமைதி கொண்ட மனதை ஆத்மாவை நோக்கி செலுத்த வேண்டும்; இதில் வெற்றி பெற்றால் நீ சாதனை பெற்றவன், இல்லையெனில் காட்டுக் கழுதைபோல் இருப்பாய்.
க்ரியதே மாதவாதீநாம் ப்ரணயஃ ப்ரார்தநாய யத் । ஸ சைவ கஸ்மாத் க்ரியதே ந ஸ்வகஸ்யைவ சேதஸஃ
மாதவனும் பிறருமாகிய தெய்வங்களுக்கு நாம் பக்தி செலுத்துவது வேண்டுகோள் செய்வதற்காகத்தான். ஆனால், ஏன் இப்படிச் செய்கிறோம்? ஏன் நம் மனதையே நோக்கி இதைச் செய்யவில்லை?
ஸர்வஸ்யைவ ஜநஸ்யாஸ்ய விஷ்ணுர் அப்யந்தரே ஸ்திதஃ । தம் பரித்யஜ்ய யே யாந்தி பஹிர் விஷ்ணும் ந தே புதாஃ
இந்த உலகில் உள்ள எல்லா மனிதர்களின் உள்ளத்திலும் விஷ்ணு உறைகிறார். அந்த விஷ்ணுவை விட்டு விட்டு வெளியில் விஷ்ணுவைத் தேடுபவர்கள் அறிவில்லாதவர்களே.
ஹ்ரு'த்குஹாவாஸி சித்தத்த்வம் முக்யம் ஸாநாதநம் வபுஃ । ஶங்கசக்ரகதாஹஸ்தோ கௌண ஆகார ஆத்மநஃ
இதயம் என்னும் இரகசிய இடத்தில் உறையும் மனத்தின் உண்மை சுயமே முதன்மையானது, என்றும் நிலைத்தது. சங்கு, சக்கரம், கேடயம் கொண்ட உருவம் ஆனது ஆத்மாவின் இரண்டாம் நிலை வடிவமே.
யோ ஹி முக்யம் பரித்யஜ்ய கௌணம் ஸமநுதாவதி । த்யக்த்வா ரஸாயநம் ஸித்தம் ஸாத்யம் ஸம்ஸாதயத்ய் அஸௌ
யார் முதன்மையானதை விட்டுவிட்டு இரண்டாம் நிலை பொருளை விரும்புகிறார்களோ, அவர்கள் ஏற்கனவே கிடைத்த அமிர்தத்தை விட்டு, இன்னும் பெறப்படாததை நாடுபவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
யஸ் து வா ஸ்திதிம் ஏவாஸ்யாம் ஆத்மஜ்ஞாநசமத்க்ரு'தௌ । நாஸாதயதி ஸம்மத்தமநாஸ் ஸ ரகுநந்தந
ரகுநாதா, ஆன்ம அறிவின் அதிசயத்தில் மனதை உறுதியாக நிலைநிறுத்தாதவன், மனம் முழுமையாக ஈடுபடாதவன், அந்த நிலையை அடைய முடியாது.
அப்ராப்தாத்மவிவேகோ ऽந்தர் அஜ்ஞஶ் சித்தவஶீக்ரு'தஃ । ஶங்கசக்ரகதாபாணிம் அர்சயத்ய் அமரேஶ்வரம்
ஆன்ம விவேகம் இல்லாமல், உள்ளுக்குள் அறியாமையுடன், மனதின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பவன், சங்கு, சக்கரம், கதை பிடித்த அமரர்களின் இறைவனை வழிபடுகிறான்.
தத்பூஜநேந கஷ்டேந தபஸா தஸ்ய ராகவ । காலே நிர்மலதாம் ஏதி சித்தம் வைராக்யவாரிணா
கடினமான பூஜை மற்றும் தவம் மூலம், ராகவா, காலப்போக்கில் மனம் வைராக்கியத்தின் நீரால் தூய்மையடைகிறது.
நித்யாப்யாஸவிவேகாப்யாம் சித்தம் ஆஶு ப்ரஸீததி । ஆம்ரம் ஏவ தஶாம் ஏதி ஸாஹகாரீம் ஶநைஶ் ஶநைஃ
தினசரி பயிற்சி மற்றும் விவேகம் மூலம் மனம் விரைவில் அமைதியடைகிறது; மெல்ல மெல்ல, மாதுளை பழத்தின் உதவியுடன், மாம்பழம் போல் அந்த நிலையை அடைகிறது.
ஏதத் அப்ய் ஆத்மநைவாத்மா பலம் ஆப்நோதி பாவிதம் । ஹரிபூஜாக்ரமாக்யேந நிமித்தேநாரிஸூதந
அரிசூதனே, இந்தப் பயனும் ஆத்மாவே தானாகவே அடைகிறது; அது ஹரியின் பூஜை எனும் முறையின் காரணமாகும்.
வரம் ஆப்நோதி யோ வாபி விஷ்ணோர் அமிததேஜஸஃ । தேந ஸ்வஸ்யைவ தத் ப்ராப்தம் பலம் அப்யாஸஶாகிநஃ
அளவில்லா ஒளியுடைய விஷ்ணுவிடம் யார் வேண்டிய வரம் பெற்றாலும், அது அவரவர் முயற்சியின் பலனைப்போலவே அவருக்கே கிடைக்கும்; மரக்கிளை தன் முயற்சிக்கான பலனைப் பெறும் போல.
ஸர்வேஷாம் உத்தமார்தாநாம் ஸர்வாஸாம் சிரஸம்பதாம் । ஸ்வமநோநிக்ரஹோ பூமிர் பூமிஸ் ஸஸ்யஶ்ரியாம் இவ
எல்லா உயர்ந்த குறிக்கோள்களுக்கும், நிலையான செல்வங்களுக்கும், மனதை அடக்குவதே அடிப்படையாகும்; அது நிலத்தில் விளையும் பயிர்களின் செல்வம் போல.
அப்ய் உர்வீகநநோத்கஸ்ய கஷதோ ऽபி ஶிலோச்சயம் । ஸ்வமநோநிக்ரஹாத் அந்யோ நோபாயோ ऽஸ்தீஹ துஃகஹா
பூமியை தோண்ட ஆவலுடன் பாறைகளை தாங்கி சிரமப்படுபவருக்கும், துன்பத்தை நீக்க மனஅடக்கம் தவிர வேறு வழி இல்லை.
தாவஜ் ஜந்மஸஹஸ்ராணி ப்ரமந்தி புவி மாநவாஃ । யாவந் நோபஶமம் யாதி மநோமத்தமஹார்ணவஃ
மனதின் பித்துக் கடல் அமைதி அடையும்வரை, மனிதர்கள் இந்த பூமியில் ஆயிரக்கணக்கான பிறவிகளில் அலைந்து திரிகிறார்கள்.
ப்ரஹ்மவிஷ்ண்விந்த்ரருத்ராத்யாஶ் சிரம் ஸம்பூஜிதா அபி । உபப்லுதமநோவ்யாதிம் ந த்ராயந்தே ऽபி வத்ஸலாஃ
பிரம்மா, விஷ்ணு, இந்திரன், ருத்ரன் ஆகியோர்கள் நீண்ட காலம் பக்தியுடன் வழிபட்டாலும், மனம் வியாதியால் மூடப்பட்டவரை அவர்கள்—even அவர்கள் பரிவுடன் இருந்தாலும்—காப்பாற்ற முடியாது.
ஆகாரபாஸுரம் த்யக்த்வா பாஹ்யம் ஆந்தரம் அப்ய் அஜம் । குரு ஜந்மக்ஷயாயாஶு ஸம்விந்மாத்ரைகசிந்தநம்
வெளிப்புறமும் உள்ளார்ந்ததும் தோற்றமாய் தோன்றுவதை விட்டு, பிறவியைக் களைவதற்காக பிறப்பில்லாத தூய அறிவில் மட்டும் விரைவாக மனதை நிலைநிறுத்து.
ஸம்வேத்யநிர்முக்தநிராமயைகஸம்விந்மயாஸ்வாதம் அநந்தரூபம் । ஸந்மாத்ரம் ஆஸ்வாதய ஸர்வஸாரம் பாரம் பரம் ப்ராப்ஸ்யஸி ஜந்மநத்யாஃ
அனுபவிக்கப்படுவதிலிருந்து விடுபட்ட, நோயற்ற, ஒரே அறிவின் சுவையை, உருவமற்ற, எல்லையற்ற சுத்த சத்தியத்தின் சாரத்தை அனுபவி; பிறவியின் நதியைத் தாண்டி உன்னதமான அந்தப் பரப்பை அடைவாய்.
ராமாபர்யவஸாநேயம் மாயா ஸம்ஸ்ரு'திநாமிகா । ஆத்மசித்தஜயேநைவ க்ஷயம் ஆயாதி நாந்யதா
ராமா, இந்த மாயை என்று அழைக்கப்படும் உலக வாழ்க்கை, மனமும் உள்ளமும் முழுமையாக அடக்கப்பட்டால் மட்டுமே முடிவுக்கு வருகிறது; வேறு வழியில்லை.