யோகவாஸிஷ்டஃ

अहम् बद्धो विमुक्तस् स्याम् इति यस्यास्ति निश्चयः । नात्यन्ततज्ज्ञो नातज्ज्ञस् सो ऽस्मिञ् शास्त्रे ऽधिकारवान्

நான் கட்டுப்பட்டவன், விடுதலை பெறுவேன் என்று உறுதியுடன் நினைப்பவன், முற்றிலும் அறியாதவனும் அல்ல, முற்றிலும் அறிவுடையவனும் அல்ல — அவனுக்கே இந்த நூலை படிக்க உரிமை உண்டு.

कथोपायान् विचार्यादौ मोक्षोपायान् इमान् अथ । यो विचारयति प्राज्ञो न स भूयो ऽभिजायते

முதலில் விடுதலைக்கு வழிகாட்டும் இந்த முறைகளை ஆராயும் அறிவுள்ளவன், பிறகு பிறவி எடுக்கமாட்டான்.

अस्मिन् रामायणे नाम कथोपायान् महाफलान् । एतांस् तु प्रथमं कृत्वा पुराहम् अरिमर्दन

இது ராமாயணம் எனும் நூலில், அரிமர்த்தனனே, விடுதலைக்கு வழிகாட்டும் பலனளிக்கும் கதைகளை முதலில் நான் கூறுகிறேன்.

शिष्यायास्मै विनीताय भरद्वाजाय धीमते । एकाग्रो दत्तवान् रम्यान् मणीन् अब्धिर् इवार्थिने

மிகவும் பணிவும் அறிவும் உடைய தனது சீடன் பரத்வாஜருக்கு, கடல் ஒருவன் வேண்டியவனுக்குப் பொன்னகைகளை அளிப்பது போல, இந்த இனிய மாணிக்கங்களை ஒருமனதாகக் கொடுத்தான்.

तत एते कथोपाया भरद्वाजेन धीमता । कस्मिंश्चिन् मेरुगहने ब्रह्मणो ऽग्र उदाहृताः

பிறகு, இந்த விடுதலைக்கான கதைகளை அந்த அறிவுள்ள பரத்வாஜர், பிரம்மாவின் todayக்கையில், ஒரு மேரு மலைக்குகையில் கூறினார்.

अथास्य तुष्टो भगवान् ब्रह्मा लोकपितामहः । वरं पुत्र गृहाणेति समुवाच महाशयः

பின்னர், உலகுக்குத் தந்தையான பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன், 'மகனே, ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு' என்று கருணையுடன் சொன்னார்.

भगवन् भूतभव्येश वरो ऽयं मे ऽद्य रोचते । येनेयं जनता दुःखान् मुच्यते तद् उदाहर

கடவுளே, கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் ஆண்டவரே, இன்று எனக்கு இந்த வரம் பிடிக்கிறது: இந்த மக்கள் துன்பத்திலிருந்து விடுபட என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைத் தயவுசெய்து கூறுங்கள்.

गुरुं वाल्मीकिम् अत्राशु प्रार्थयस्व प्रयत्नतः । तेनेदं यत् समारब्धं रामायणम् अनिन्दितम्

இங்கே வால்மீகி முனிவரிடம் மனமுவந்து சென்று, அவரை அன்புடன் வேண்டு; அவரால்தான் இந்த குற்றமற்ற இராமாயணம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.

तस्मिञ् ज्ञाते नरो मोहात् समग्रात् सन्तरिष्यति । सेतुनेवाम्बुधेः पारम् अपारगुणशालिना

இதனை அறிந்தவன், எவ்வளவு மயக்கத்தில் இருந்தாலும், கடலுக்கு பாலம் போட்டு கடக்கும் போல், எல்லா இடர்களையும் கடந்து விடுவான்; இல்லையெனில் கடக்க முடியாத அபாயங்கள் நிறைந்த கடலைப் போல் அது இருக்கும்.

इत्य् उक्त्वा स भरद्वाजं परमेष्ठी ममाश्रमम् । अभ्यागमत् समं तेन भरद्वाजेन भूतकृत्

இவ்வாறு பரத்வாஜரிடம் கூறி, பிரமதேவன் அவருடன் சேர்ந்து என் ஆசிரமத்திற்கு வந்தார்.

तूर्णं सम्पूजितो देवस् सो ऽर्घ्यपाद्यादिना मया । अवोचन् मां महासत्त्वस् सर्वभूतहिते रतः

அந்த தேவனை நான் விரைவாக பாத்யம், அர்க்யம் முதலிய மரியாதைகளுடன் வரவேற்று, அனைத்து உயிர்களின் நலனில் மனம் கொண்ட அந்த மகானுபாவர் என்னிடம் பேசினார்.

रामस्वभावकथनाद् अस्माद् वरमुने त्वया । नोद्योगस् सम्परित्याज्य आ समाप्तेर् अनिन्दितात्

அருமைமிகும் முனிவரே, இராமனின் இயல்பை விவரிக்கும்போது, இந்த குறைபாடற்ற பணியை முடிக்கும் வரை உன் முயற்சியை ஒருபோதும் கைவிடக் கூடாது.

ज्ञातेनानेन लोको ऽयम् अस्मात् संसारसङ्कटात् । समुत्तरिष्यति क्षिप्रं पोतेनेवाशु सागरात्

இதைக் கற்றுக்கொண்டால், இந்த உலகம் சஞ்சாரத்தின் ஆபத்திலிருந்து விரைவாக மீண்டு, ஒரு படகில் கடலை எளிதில் கடக்கும் போல், துயரங்களைத் தாண்டிவிடும்.

वक्तुं तवैतम् एवार्थम् अहम् आगतवान् अयम् । कुरु लोकहितार्थं त्वं शास्त्रम् इत्य् उक्तवान् अजः

இந்த விஷயத்தைக் கூறவே நான் வந்தேன்; நீ உலக நலனுக்காக இந்த நூலை இயற்ற வேண்டும் என்று பிறவியில்லாதவர் சொன்னார்.

मम पुण्याश्रमात् तस्मात् क्षणाद् अन्तर्धिम् आगतः । मुहूर्ताद् उद्यतः प्रोच्चैस् तरङ्ग इव वारिणः

என் புண்ணியமிக்க ஆசிரமத்திலிருந்து அவர் ஒரு கணத்தில் மறைந்து, நீரில் அலை எழுவது போல், ஒரு கணத்தில் மேலெழுந்து மறைந்தார்.

तस्मिन् प्रयाते भगवत्य् अहं विस्मयम् आगतः । पुनस् तत्र भरद्वाजम् अपृच्छं स्वच्छया धिया

அந்த பரமபூஜ்யர் அங்கிருந்து புறப்பட்டபோது, எனக்கு ஆச்சரியம் பொங்கியது; பிறகு, தெளிவான மனதுடன் அங்கேயே பரத்வாஜரிடம் மீண்டும் கேட்டேன்.

किम् एतद् ब्रह्मणा प्रोक्तम् भरद्वाज वदाशु मे । इत्य् उक्तेन पुनः प्रोक्तम् भरद्वाजेन मे ऽनघ

பரத்வாஜா, பிரம்மா சொன்னது என்ன என்பதை விரைவாக எனக்குச் சொல் என்று கேட்டேன்; அப்போது, பாவமில்லாதவனே, பரத்வாஜர் மறுபடியும் எனக்கு விளக்கியார்.

एतद् उक्तम् भगवता यथा रामायणं कुरु । सर्वलोकहितायाशु संसारार्णवपोतकम्

பகவான் இப்படிச் சொன்னார்: 'இவ்வுலக வாழ்வின் பெருங்கடலை விரைவில் கடக்க உதவும் ஒரு நல்ல படகாக, எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை தரும் வகையில் இராமாயணத்தை இயற்று.'

मह्यं च भगवन् ब्रूहि कथं संसारसङ्कटे । रामो व्यवहृतो ऽप्य् अस्मिन् भरतश् च महामनाः

பெரியவரே, இந்த உலக வாழ்க்கையின் கடின சூழலில் இராமரும், உயர்ந்த மனம் கொண்ட பரதனும் எவ்வாறு நடந்துகொண்டார்கள் என்பதை எனக்கும் விளக்குங்கள்.

शत्रुघ्नो लक्ष्मणश् चापि सीता चापि यशस्विनी । रामानुयायिनस् ते वा मन्त्रिपुत्रा महाधियः

சத்ருக்னன், இலக்குவன், புகழ் பெற்ற சீதை, ராமனைப் பின்தொடர்ந்த அமைச்சர்களின் புத்திசாலி மகன்கள் — இவர்கள் எல்லோரும் எப்படி,

निर्दुःखतां कथं ते तु प्राप्तास् तद् ब्रूहि मे स्फुटम् । तथैवाहं तरिष्यामि ततो जनतया सह

அவர்கள் துயரமின்றி வாழ்ந்தது எப்படி? இதை தெளிவாக எனக்குச் சொல்; நானும் என் மக்கள் உடன் அதைப் புரிந்து கடக்க விரும்புகிறேன்.

भरद्वाजेन राजेन्द्र यदेत्य् उक्तो ऽस्मि सादरम् । तदा कर्तुं विभोर् आज्ञाम् अहं वक्तुं प्रवृत्तवान्

பரத்வாஜர், அரசே, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று மரியாதையுடன் சொன்னபோது, நான் பெருமான் கட்டளையை நிறைவேற்றத் தொடங்கி, சொல்வதற்கு முனைந்தேன்.

शृणु वत्स भरद्वाज यथापृष्टं वदामि ते । श्रुतेन येन सम्मोहम् अलं दूरीकरिष्यसि

பரத்வாஜா, என் செல்லப்பிள்ளை, நீ கேட்டபடி நான் சொல்கிறேன்; இதை கேட்டால், உனது குழப்பம் முற்றிலும் நீங்கும்.

तथा व्यवहर प्राज्ञ यथा व्यवहृतस् सुखी । सर्वासंसक्तया बुद्ध्या रामो राजीवलोचनः

எல்லா பொருள்களிலும் பற்றில்லாத மனதுடன், தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் கொண்ட இராமர் செய்ததைப் போல, நீயும் அறிவோடு நடந்து, சந்தோஷமாக இரு.

लक्ष्मणो भरतश् चैव शत्रुघ्नश् च महामनाः । कौसल्या च सुमित्रा च सीता दशरथस् तथा

அதேபோல், லக்ஷ்மணன், பரதன், உயர்ந்த மனம் கொண்ட சத்ருக்னன், கௌசல்யை, சுமித்ரை, சீதை, மற்றும் தசரதனும் இருந்தார்கள்.

कृतास्थश् चाविरोधश् च बोधपारम् उपागतः । वसिष्ठो वामदेवश् च मन्त्रिणो ऽष्टौ तथेतरे

உறுதியும், எதிர்ப்பு இல்லாத மனமும் பெற்று, உயர்ந்த அறிவை அடைந்த வாசிஷ்டர், வாமதேவர், மற்றும் மற்ற எட்டு அமைச்சர்களும் அப்படியே இருந்தார்கள்.

घृष्टिर् विकुन्तो भामश् च सत्यवर्धन एव च । विभीषणस् सुषेणश् च हनुमान् इन्द्रजित् तथा

கிருஷ்டி, விகுக்ஷி, பாமன், சத்யவர்த்தன், விபீஷணன், சுஷேணன், அனுமன், மற்றும் இந்திரஜித் ஆகியோரும் அப்படியே இருந்தார்கள்.

एते ऽष्टाविंशतिः प्रोक्तास् समनीरागचेतसः । जीवन्मुक्ता महात्मानो यथाप्राप्तानुवर्तिनः

இவர்கள் இருபத்தி எட்டு பேர், மனதில் பற்றில்லாமல் வாழும் மகான்கள். அவர்கள் எதுவும் வந்தபடியே ஏற்றுக்கொண்டு, வாழும் போதே விடுதலை பெற்றவர்களாக கருதப்படுகிறார்கள்.

एभिर् यथा हृतं दत्तं गृहीतम् उषितं स्मृतम् । तथा चेद् वर्तसे पुत्र मुक्त एवासि सङ्कटात्

குமாரா, நீயும் அவர்கள் போலவே பற்றில்லாமல் கொடுத்து, வாங்கி, வாழ்ந்து, நினைத்து நடந்தால், துன்பத்திலிருந்து உண்மையில் விடுதலை பெற்றவனாக இருப்பாய்.