अनन्तापारपर्यन्तवपुर् आत्मविदां वरः । धराधरशिरोधीरो विज्वरो भव राघव
आत्मन्य् एवात्मनौदार्यं भज पूर्ण इवार्णवः । आत्मन्य् एवात्मनाह्लादं भज पूर्णेन्दुबिम्बवत्
विश्वप्रपञ्चरचनेयम् असत्यरूपा नासत्यरूपम् अनुधावति नाम तज्ज्ञः । तज्ज्ञो ऽसि शान्तकलनो ऽसि निरामयो ऽसि नित्योदितो ऽसि भव सुन्दर शान्तशोकः
एकातपत्रम् अवनौ गुरुणोपदिष्टः सम्यक् प्रपालय चिरं समयेह दृष्ट्या । राज्यं समस्तगुणरञ्जितराजलोकस् त्यागो न युक्त इह कर्मसु नापि रागः
इमम् एवं परिस्पन्दं करोमीत्य् अस्तवासनम् । प्रवर्तते यः कार्येषु स मुक्त इति मे मतिः
पौरुषीं तनुम् आश्रित्य केचिद् एते क्रियारताः । स्वर्गान् नरकम् आयान्ति स्वर्गं च नरकात् पुनः
केचित् कुकर्मनिरता विरतास् स्वविवेकतः । नरकान् नरकं यान्ति दुःखाद् दुःखं भयाद् भयम्
केचित् स्ववासनातन्तुबद्धाः कर्मावलोडिताः । तिर्यक्त्वात् स्थावरतनुं यान्ति तिर्यक्तनुं ततः
केचिद् आत्मविदो धन्या विचारितमनोदृशः । विच्छिन्नतृष्णानिगडा यान्ति निष्केवलं पदम्
पुरा कतिपयान्य् एव भुक्त्वा जन्मानि राघव । अस्मिञ् जन्मनि यो मुक्तस् स स्याद् राजससात्त्विकः
जातो ऽसौ वृद्धिम् अभ्येति पार्वणश् चन्द्रमा इव । कुटजं प्रावृषीवैनं सौभाग्यम् अनुगच्छति
यस्येदं जन्म पाश्चात्यं तम् आश्व् एव महामते । विशन्ति विद्या विमला मुक्ता वेणुम् इवोत्तमम्
आर्यता हृद्यता मैत्री सोम्यता मुक्तता ज्ञता । समाश्रयन्ति तं नित्यम् अन्तःपुरम् इवाङ्गनाः
यः कुर्वन् सर्वकार्याणि पुष्टे नष्टे ऽथ तत्फले । समस् स सर्वकालेषु न तुष्यति न शोचति
तमांसीव दिवा यान्ति तत्र द्वन्द्वानि सङ्क्षयम् । शरदीव घनास् तत्र गुणा गच्छन्ति शुद्धताम्
पेशलाचारमधुरं सर्वे वाञ्छन्ति तं जनाः । वेणुं मधुरनिस्स्वानं वने मृगगणा इव
नरं पाश्चात्यजन्मानम् एवम्प्राया गुणश्रियः । जातम् एवानुधावन्ति बलाका इव वारिदम्
ततो ऽसौ गुणसम्पूर्णो गुरुम् एवानुगच्छति । स तम् एकं विवेकेन नियोजयति पावनम्
विचारवैराग्यवता चेतसा गुणशालिना । देवं पश्यत्य् अथात्मानम् एकरूपम् अनामयम्
अतो राम विचारेण चारुणा शान्तचेतसा । प्रबोधनीयं प्रथमं मनो मननमन्थरम्
ये हि पाश्चात्यजन्मानस् ते हि सुप्तं मनोमृगम् । प्रबोधयन्ति प्रथमं गुणगीतैर् महागुणाः
प्रथितगुणान् सुगुरून् निषेव्य यत्नाद् अमलधिया प्रविचार्य चित्तरत्नम् । गतिम् अमलाम् उपयाति मानवो ऽस्मिञ् जगति विलोक्य चिरं प्रकाशम् अन्तः
एष तावत् क्रमः प्रोक्तस् सामान्यस् सर्वजन्तुषु । इमम् अन्यं विशेषं त्वं शृणु राजीवलोचन
अस्मिन् संसारसंरम्भे जातानां देहधारिणाम् । अपवर्गगतौ राम द्वाव् इमाव् उत्तमौ क्रमौ
एकस् तावद् गुरुप्रोक्ताद् अनुष्ठानाच् छनैश् शनैः । जन्मना जन्मभिर् वापि सिद्धिदस् समुदाहृतः
द्वितीयस् त्व् आत्मनैवाशु किञ्चिद्व्युत्पन्नचेतसः । भवति ज्ञानसम्प्राप्तिर् आकाशफलपातवत्
नभःफलनिपाताभज्ञानसम्प्रतिपत्तये । अत्रेमं शृणु वृत्तान्तं प्राक्तनं कथयामि ते
शृणु सुभग कथं महानुभावा व्यपगतपूर्वशुभाशुभार्गडौघाः । खपतितफलवत् परं विवेकं चरमभवा विमलं समाप्नुवन्ति
अस्त्य् अस्तमितसर्वापद् उद्यत्सम्पद् उदारधीः । विदेहानां महीपालो जनको नाम वीर्यवान्
कल्पवृक्षो ऽर्थिसार्थानां मित्राब्जानां दिवाकरः । माधवो बन्धुपुष्पाणां स्त्रीणां मकरकेतनः