तते ब्रह्मघने नित्ये सम्भवन्ति न कल्पनाः । विच्छित्तयः पयोराशौ यथा राम जलेतराः
एकस्मिन्न् एव सर्वस्मिन् परमात्मनि विस्तृते । द्वितीया कल्पना नास्ति वह्नौ हिमकणो यथा
भावयन्न् आत्मनात्मानं चिद्रूपेणैव चिन्मयम् । जगज्जालम् अयं ह्य् आत्मा स्वयम् आत्मनि जृम्भते
न शोको ऽस्ति न मोहो ऽस्ति न जन्मास्ति न जन्मवान् । यद् अस्तीह तद् एवास्ति विज्वरो भव राघव
समस् स्वस्थस् स्थिरमतिश् शान्तश् शान्तमना मुनिः । मौनी वरमणिस्वच्छो विज्वरो भव राघव
निर्द्वन्द्वो नित्यसत्त्वस्थो निर्योगक्षेम आत्मवान् । अद्वितीयो विशोकात्मा विज्वरो भव राघव
विविक्तश् शान्तसङ्कल्पो धीरधीर् ऊर्जिताशयः । यथाप्राप्तानुवर्ती च विज्वरो भव राघव
वीतरागो निरायासो विमना वीतकल्मषः । नादाता न परित्यागी विज्वरो भव राघव
विश्वातीतं पदं प्राप्तः प्राप्तप्राप्तव्यपूरितः । पूर्णार्णववद् अक्षुब्धो विज्वरो भव राघव
विकल्पजालनिर्मुक्तो मायाञ्जनविवर्जितः । आत्मनात्मनि तृप्तात्मा विज्वरो भव राघव
अनन्तापारपर्यन्तवपुर् आत्मविदां वरः । धराधरशिरोधीरो विज्वरो भव राघव
आत्मन्य् एवात्मनौदार्यं भज पूर्ण इवार्णवः । आत्मन्य् एवात्मनाह्लादं भज पूर्णेन्दुबिम्बवत्
विश्वप्रपञ्चरचनेयम् असत्यरूपा नासत्यरूपम् अनुधावति नाम तज्ज्ञः । तज्ज्ञो ऽसि शान्तकलनो ऽसि निरामयो ऽसि नित्योदितो ऽसि भव सुन्दर शान्तशोकः
एकातपत्रम् अवनौ गुरुणोपदिष्टः सम्यक् प्रपालय चिरं समयेह दृष्ट्या । राज्यं समस्तगुणरञ्जितराजलोकस् त्यागो न युक्त इह कर्मसु नापि रागः
इमम् एवं परिस्पन्दं करोमीत्य् अस्तवासनम् । प्रवर्तते यः कार्येषु स मुक्त इति मे मतिः
पौरुषीं तनुम् आश्रित्य केचिद् एते क्रियारताः । स्वर्गान् नरकम् आयान्ति स्वर्गं च नरकात् पुनः
केचित् कुकर्मनिरता विरतास् स्वविवेकतः । नरकान् नरकं यान्ति दुःखाद् दुःखं भयाद् भयम्
केचित् स्ववासनातन्तुबद्धाः कर्मावलोडिताः । तिर्यक्त्वात् स्थावरतनुं यान्ति तिर्यक्तनुं ततः
केचिद् आत्मविदो धन्या विचारितमनोदृशः । विच्छिन्नतृष्णानिगडा यान्ति निष्केवलं पदम्
पुरा कतिपयान्य् एव भुक्त्वा जन्मानि राघव । अस्मिञ् जन्मनि यो मुक्तस् स स्याद् राजससात्त्विकः
जातो ऽसौ वृद्धिम् अभ्येति पार्वणश् चन्द्रमा इव । कुटजं प्रावृषीवैनं सौभाग्यम् अनुगच्छति
यस्येदं जन्म पाश्चात्यं तम् आश्व् एव महामते । विशन्ति विद्या विमला मुक्ता वेणुम् इवोत्तमम्
आर्यता हृद्यता मैत्री सोम्यता मुक्तता ज्ञता । समाश्रयन्ति तं नित्यम् अन्तःपुरम् इवाङ्गनाः
यः कुर्वन् सर्वकार्याणि पुष्टे नष्टे ऽथ तत्फले । समस् स सर्वकालेषु न तुष्यति न शोचति
तमांसीव दिवा यान्ति तत्र द्वन्द्वानि सङ्क्षयम् । शरदीव घनास् तत्र गुणा गच्छन्ति शुद्धताम्
पेशलाचारमधुरं सर्वे वाञ्छन्ति तं जनाः । वेणुं मधुरनिस्स्वानं वने मृगगणा इव
नरं पाश्चात्यजन्मानम् एवम्प्राया गुणश्रियः । जातम् एवानुधावन्ति बलाका इव वारिदम्
ततो ऽसौ गुणसम्पूर्णो गुरुम् एवानुगच्छति । स तम् एकं विवेकेन नियोजयति पावनम्
विचारवैराग्यवता चेतसा गुणशालिना । देवं पश्यत्य् अथात्मानम् एकरूपम् अनामयम्
अतो राम विचारेण चारुणा शान्तचेतसा । प्रबोधनीयं प्रथमं मनो मननमन्थरम्