इदं रुक्मम् इदं भस्म परिज्ञाते इति स्फुटम् । न यथा हेमकारस्य मोहो ज्ञातात्मनस् तथा
अक्षयो ऽयम् अनाशात्मा स्वात्मेत्य् अवगते चिरम् । भवतीति हि कस्येह मोहस्यावसरः कुतः
अपरिज्ञातसारे हि मणौ मूल्ये विमुह्यते । ज्ञातसारे त्व् असन्दिग्धमूल्ये क्व किल मूढता
हे जना अपरिज्ञात आत्मा वो दुःखसिद्धये । परिज्ञातस् त्व् अनन्ताय सुखायोपशमाय च
मिश्रीभूतम् इवानेन देहेनोपहतात्मना । व्यस्तीकृत्य स्वम् आत्मानं स्वस्था भवत माचिरम्
देहेनास्य न सम्बन्धो मनाग् एवामलात्मनः । हेम्नः पङ्कलवेनेव तद्गतस्यापि मानवाः
पृथग् आत्मा पृथग् देहो जलपद्मदलोपमौ । ऊर्ध्वबाहुर् विरौम्य् एष न च कश्चिच् छृणोति मे
जडधर्मि मनो यावद् गर्तकच्छपवत् स्थितम् । भोगमन्दवपुर् मूढं विस्मृतात्मविचारणम्
तावत् संसारतिमिरं सेन्दुनापि सवह्निना । अर्कद्वादशकेनापि मनाग् अपि न भिद्यते
सम्प्रबुद्धे हि मनसि स्वां विवेचयति स्थितिम् । नैशम् अर्कोदय इव तमो हार्दं पलायते
नित्यम् उत्तमबोधाय भोगशय्यागतं मनः । बोधयेद् भवभेदाय भवो ह्य् अत्यन्तदुःखदः
यथा रजोभिर् गगनं यथा कमलम् अम्बुभिः । न लिप्यते ऽपि संश्लिष्टैर् देहैर् आत्मा तथैव वः
कर्दमादि यथा हेम्नश् श्लिष्टम् एव पृथक् स्थितम् । नान्तः परिणतिं याति जडो देहस् तथात्मनः
सुखदुःखानुभावित्वम् आत्मनीत्य् अवबुध्यते । असत्यम् एव गगने द्वीन्दुताम्लानते यथा
सुखदुःखे हि देहस्य सर्वातीतस्य नात्मनः । एते ह्य् अज्ञानकस्यैव तस्मिन् नष्टे न कस्यचित्
न कस्यचित् सुखं किञ्चिद् दुःखं च न च कस्यचित् । सर्वम् आत्ममयं शान्तम् अनन्तं पश्य राघव
इमा याः परिदृश्यन्ते विततास् सृष्टिदृष्टयः । पयसीव तरङ्गास् ताः पिञ्छा व्योम्नीव वात्मनि
यथा मणिर् ददात्य् आत्मच्छायास् स्वयम् अकारणम् । तेजोमयीस् तथैवायम् आत्मा सृष्टीः प्रयच्छति
आत्मा जगच् च सुमते नैकं न द्वे न चाप्य् असत् । आभासमात्रम् एवेदम् इत्थं सम्प्रति जृम्भते
समस्तं खल्व् इदं ब्रह्म सर्वम् आत्मेदम् आततम् । अहम् अन्यद् इदं चान्यद् इति भ्रान्तिं त्यजानघ
तते ब्रह्मघने नित्ये सम्भवन्ति न कल्पनाः । विच्छित्तयः पयोराशौ यथा राम जलेतराः
एकस्मिन्न् एव सर्वस्मिन् परमात्मनि विस्तृते । द्वितीया कल्पना नास्ति वह्नौ हिमकणो यथा
भावयन्न् आत्मनात्मानं चिद्रूपेणैव चिन्मयम् । जगज्जालम् अयं ह्य् आत्मा स्वयम् आत्मनि जृम्भते
न शोको ऽस्ति न मोहो ऽस्ति न जन्मास्ति न जन्मवान् । यद् अस्तीह तद् एवास्ति विज्वरो भव राघव
समस् स्वस्थस् स्थिरमतिश् शान्तश् शान्तमना मुनिः । मौनी वरमणिस्वच्छो विज्वरो भव राघव
निर्द्वन्द्वो नित्यसत्त्वस्थो निर्योगक्षेम आत्मवान् । अद्वितीयो विशोकात्मा विज्वरो भव राघव
विविक्तश् शान्तसङ्कल्पो धीरधीर् ऊर्जिताशयः । यथाप्राप्तानुवर्ती च विज्वरो भव राघव
वीतरागो निरायासो विमना वीतकल्मषः । नादाता न परित्यागी विज्वरो भव राघव
विश्वातीतं पदं प्राप्तः प्राप्तप्राप्तव्यपूरितः । पूर्णार्णववद् अक्षुब्धो विज्वरो भव राघव
विकल्पजालनिर्मुक्तो मायाञ्जनविवर्जितः । आत्मनात्मनि तृप्तात्मा विज्वरो भव राघव