एषा ब्राह्मी स्थितिः पुण्या या मयोक्ता महामते । जातिं विद्धि सुरानीके ताम् एतां सात्त्विकीम् इति
विसर्गे परमाकाशे ब्रह्मणो या मनःकला । उदेति प्रथमं सैषा ब्रह्मत्वं समुपाश्नुते
सर्गे स्थितिं गते त्व् अन्या योदेति कलना परा । सा व्योमानिलम् आश्रित्य प्रविष्यौषधिपल्लवान्
काचित् सुरत्वम् आयाति पुरुषत्वम् अथापरा । काचित् तिर्यक्त्वम् आयाति काचिद् आयाति यक्षताम्
चन्द्ररश्मिप्रणालेन गृहीतौषधिपल्लवा । या यत् सत्त्वं समभ्येति सा तद् एवाशु जायते
जाता संसर्गवशतस् तस्मिन्न् एव हि जन्मनि । बध्यते मुच्यते वासौ स्वचमत्कारभेदतः
इत्थं गता स्थितिम् इयं किल रामभद्र सृष्टिस् स्फुटं प्रकटसङ्कटकर्मबन्धा । आविर्भवद्विविधवेषविहारभारसंरम्भगर्भविधुरा कलनापदेन
अस्मिन् भगवति ब्रह्मण्य् अमलं पदम् आस्थिते । पितामहे महाबाहो कृतसर्गव्यवस्थितौ
जगज्जीर्णारघट्टे ऽस्मिन् वहति स्वव्यवस्थया । विप्रोतभूतघटया रज्ज्वा जीविततृष्णया
ब्रह्मोत्थेषु च जीवेषु विशत्सु भवपञ्जरम् । वासनालूनशीर्णेषु पयोराशिं पयस्स्व् इव
आगतेष्व् ईश्वराद् व्योमवातमध्यविवर्तिषु । मनस्स्व् अन्येषु वातान्ताल् लोलालातात् कणेष्व् इव
अनारतं विनिर्यान्ति विशन्त्य् अन्ये तथाभितः । राम ब्रह्मणि जीवौघास् तरङ्गा इव वारिधौ
अनाद्यन्तपदोत्पन्नाः कलनापदम् आगताः । भूताकाशं विशन्त्य् अन्ये धूमश्रिय इवाम्बुदम्
एकतां तत्र गच्छन्ति भूततन्मात्रमण्डलैः । मन्दारकुसुमामोदा यथा मधुरमारुतैः
ते तु तन्मात्रवातेन तत्प्राणत्वम् उपेयुषा । आक्रम्यन्ते प्रचण्डेन दैत्यौघेनामरा इव
भूतप्राणानिलोत्थेन तेन गन्धवहेन ते । निवेश्यन्ते शरीरेषु गन्धा घ्राणव्रणेष्व् इव
तेषु भूतशरीरेषु जीवा गच्छन्ति वीर्यताम् । ततो जगति जायन्ते भवन्ति प्राणिनस् स्फुटाः
अन्ये धूमादिमार्गेण गर्भताम् एत्य देहिनाम् । प्राणिताम् उपगच्छन्ति चिरं स्थावरतां च वा
केचित् पवनमार्गेण शालिकोटरशायिनः । वीर्यताम् एत्य जायन्ते विविधाः प्राणधर्मिणः
काचिद् उत्पन्नमात्रैव राम जीवपरम्परा । तन्मात्रवलिता तावत् तिष्ठत्य् अम्बरकोटरे
उदेति यावद् भगवान् इन्दुर् उद्दाममण्डलः । क्षीराम्बुभिर् इवालोलैः प्लावयन् रश्मिभिर् जगत्
ततस् तेष्व् अतिरम्येषु चन्द्ररश्मिषु सा पदम् । करोति विहगी लोला वृक्षाद् वृक्षान्तरेष्व् इव
तेभ्यो ऽपि चन्द्ररश्मिभ्यो विशत्य् ओषधिपल्लवान् । नवं कुमुदिनीषण्डं पद्मिनीभ्य इवालिनी
तयौषधिफलान्य् अन्तस् स्वादवन्ति भवन्त्य् अलम् । इक्षुनाल्यो रसेनेव यान्ति पीवरताम् अपि
फलेषु तेषु बध्नाति पदम् इन्दुकरच्युता । जीवाली क्षीरपूर्णेषु मातृस्तनभरेष्व् इव
ताः फलावलयः पक्वा भक्ष्यन्ते यैश् शरीरिभिः । तेष्व् एव वीर्यम् आगत्य तिष्ठन्त्य् अप्रविबोधिताः
प्रसुप्तवासनाजाला जीवश्रीर् गर्भपञ्जरम् । अधितिष्ठति बीजश्रीस् सुप्तपत्त्रा यथा घटम्
यथा काष्ठे स्थितो वह्निर् यथा मृदि घटस् स्थितः । यथा क्षीरे स्थितं सर्पिर् वीर्ये जीवस् तथा स्थितः
अनेन क्रमयोगेन परागत्य महेश्वरात् । अदृष्टान्यशरीरश्रीर् जायते यो नरो भुवि
स हि सात्त्विकजातिस् स्याद् उदारव्यवहारवान् । तेनैव मोक्षभागी चेज् जन्मना तत् स सात्त्विकः