इत्थं सर्वेषु सर्गेषु केषुचित् त्व् अथ वाप्य् अजः । सङ्कल्पयति संसारं परिपश्यति च स्थिरम्
मोह एवम् अयं मिथ्या जागतस् स्थिरतां गतः । सङ्कल्पनेन मनसा कल्पितो ऽविरतं स्वयम्
सङ्कल्पवशतस् सर्वाः प्रसरन्ति जगत्क्रियाः । सङ्कल्पवशतो देवी नियतिर् नियता स्थिता
रोपितायां प्रजानाथैस् सृष्टौ स कमलोद्भवः । ब्रह्मा सञ्चिन्तयत्य् एष पद्मासनगतः प्रभुः
मनस्स्पन्दनमात्रेण चित्रं चित्रेयम् उत्थिता । सृष्टिर् आभोगिनी स्फारव्यवहारविकारिणी
इन्द्रोपेन्द्रनरेन्द्राढ्या शैलसागरसङ्कुला । पातालरोदोदिग्वर्गमार्गसङ्कटकोटरा
सङ्कल्पजालम् अखिलं मयेदम् अहितं ततम् । अधुना विरमाम्य् अस्मात् सङ्कल्पोल्लासनक्रमात्
इति निश्चित्य विरतस् कल्पनानर्थसङ्कटात् । अनादिमत् परं ब्रह्म स्मरत्य् आत्मानम् आत्मना
तम् आसाद्य तदाभासे पदे गलितमानसः । सुखं तिष्ठति शान्तात्मा तल्पे ऽध्वश्रमवान् इव
निर्ममो निरहङ्कारः परां शान्तिम् उपागतः । अविक्षुब्ध इवाम्भोधिर् आत्मनात्मनि तिष्ठति
ध्यानात् कदाचिद् भगवान् स्वयं विरमति प्रभुः । चिद्वशात् सलिलस्पन्दात् सोम्यत्वाद् इव वारिधिः
विचारयति संसारं सुखदुःखसमन्वितम् । आशापाशशतैर् बद्धं रागद्वेषभयातुरम्
ततस् स करुणाक्रान्तमना भूतविभूतये । करोतीह महार्थानि शास्त्राणि विविधानि च
अध्यात्मज्ञानगर्भाणि वेदवेदान्तवन्ति च । पुराणादीनि चान्यानि मुक्तये सर्वदेहिनाम्
पुनस् तत् परम् आलम्ब्य पदम् आपद्विवर्जितम् । स्वस्थस् तिष्ठति शान्तात्मा निर्मन्दर इवार्णवः
अवलोक्य जगच्चेष्टां मर्यादायां नियोज्य च । ब्रह्मा कमलपीठस्थः पुनस् स्वात्मनि तिष्ठति
केवलं जन्मसंस्कारवशतस् तस्य तद् वपुः । अपुनर्जननायैव चक्रभ्रमवद् आस्थितम्
न रोचते ऽस्य सन्त्यागो वपुषो न च सङ्ग्रहः । नात्मा न चेतरन् नेहा न स्थितिर् नास्थितिस् तथा
सर्वभावसमारम्भस् समस् सर्वासु वृत्तिषु । परिपूर्णार्णवाकारो मुक्त एवावतिष्ठते
कदाचित् केवलं सर्वसङ्कल्पपरिहीनया । यदृच्छयानुग्रहार्थं लोकानां प्रविबुध्यते
एषा ब्राह्मी स्थितिः पुण्या या मयोक्ता महामते । जातिं विद्धि सुरानीके ताम् एतां सात्त्विकीम् इति
विसर्गे परमाकाशे ब्रह्मणो या मनःकला । उदेति प्रथमं सैषा ब्रह्मत्वं समुपाश्नुते
सर्गे स्थितिं गते त्व् अन्या योदेति कलना परा । सा व्योमानिलम् आश्रित्य प्रविष्यौषधिपल्लवान्
काचित् सुरत्वम् आयाति पुरुषत्वम् अथापरा । काचित् तिर्यक्त्वम् आयाति काचिद् आयाति यक्षताम्
चन्द्ररश्मिप्रणालेन गृहीतौषधिपल्लवा । या यत् सत्त्वं समभ्येति सा तद् एवाशु जायते
जाता संसर्गवशतस् तस्मिन्न् एव हि जन्मनि । बध्यते मुच्यते वासौ स्वचमत्कारभेदतः
इत्थं गता स्थितिम् इयं किल रामभद्र सृष्टिस् स्फुटं प्रकटसङ्कटकर्मबन्धा । आविर्भवद्विविधवेषविहारभारसंरम्भगर्भविधुरा कलनापदेन
अस्मिन् भगवति ब्रह्मण्य् अमलं पदम् आस्थिते । पितामहे महाबाहो कृतसर्गव्यवस्थितौ
जगज्जीर्णारघट्टे ऽस्मिन् वहति स्वव्यवस्थया । विप्रोतभूतघटया रज्ज्वा जीविततृष्णया
ब्रह्मोत्थेषु च जीवेषु विशत्सु भवपञ्जरम् । वासनालूनशीर्णेषु पयोराशिं पयस्स्व् इव